facebook-icon Twitter-icon

ขอขอบคุณทุกกำลังใจที่มีให้กับตลอดมานะคะ ❤💜💚

กับดัก บทที่ 2 : การ์เนท NC+

ชื่อตอน : กับดัก บทที่ 2 : การ์เนท NC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ต.ค. 2564 14:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กับดัก บทที่ 2 : การ์เนท NC+
แบบอักษร

กับดัก บทที่ 2 : การ์เนท

..................................................

 

ณ ห้องพักส่วนตัว

ชั้นบนสุดของคลับ การ์เบรียลล่า

"อ่า"

เสียงหอบหายใจดังขึ้นพร้อมกับมือหนาเอื้อมไปเปิดผมที่ตกปิดหน้าขึ้นทัดไว้ข้างหู สายตาจับจ้องไปยังผู้หญิงที่นั่งลงอยู่หว่างขา

ใบหน้าสไตล์ลูกครึ่งที่ถูกผสมผสานกันอย่างลงตัว ระหว่างอิตาลี+รัสเซีย+ญี่ปุ่น ดวงตาคม นัยน์ตาสีดำที่เมื่อมองใครคนๆนั้นถูกเหมือนโดนสะกด จมูกโด่งรับกับใบหน้า ริมฝีปากแดงคล้ำเม้มเป็นเส้นตรง รอยสักที่น่าสัมผัสถูกจัดเรียงไว้อย่างหน้ามอง

เธอจ้องมองใบหน้าหล่อชวนหลงใหล พร้อมกับเปิดปากเล็กครอบครองแก่นกายรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ เขาขบกรามแน่นด้วยความเสียวซ่านแล่นไปทั่วท้อง มือหนาลูบหัวของเธออย่างเบามือ

"อ่า"

เสียงครางในลำคอดังขึ้นอย่างกลั้นไม่อยู่ เมื่อลิ้นร้อนแตะส่วนปลายไล่ลงไปยังด้านข้างและวนอยู่อย่างนั้นซ้ำๆ

"ขึ้นมา" เสียงแห่บพร่าออกคำสั่ง

ผู้หญิงตรงหน้าเขาลุกขึ้นยืนแล้วถกชายกระโปรงชุดเดรสขึ้นคร่อมบนตักเขา ก่อนจะคอยๆนั่งลงครอบครองแก่นกายเข้าไปในร่องชื้นจนมิด

"อื้อ~" เธอครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ สะโพกอวบขยับไปตามมือหนาบังคับ เสียงเนื้อกระทบกันดังเป็นจังหวะ ริมฝีปากแดงก้มดูดอกอวบก่อนจะออกแรงขบเม้ม ทำเอาเธอกลั้นไม่อยู่

"อือ อ๊ะ อ๊ะ~ การ์เนท...ไม่ไหวแล้ว"

"อ่า" เขาขบกรามแน่น ทั้งสองขยับสะโพกเข้าหากัน เล็บยาวจิกลงบนไหล่กว้างเพราะความเสียวที่ได้รับแล่นไปทั่วท้องน้อย

"อ๊ะ อ๊ะ!" เสียงครางของเธอยิ่งเร้าอารมณ์ให้เขาไม่น้อย

มือหนายกสะโพกเธอขึ้น พร้อมกับจับมันชูชันจ่อตรงหน้าเธอ ปากเรียวก้มครอบครองมันโดยที่เขาไม่ต้องสั่ง มือเล็กกำพร้อมกับรูดขึ้นลงไปตามจังหวะของปากเธอ

"อ่า"

น้ำคาวถูกปล่อยออก เธอดูดกลืนมันจนหมดไม่ให้พลาดออกมาแม้แต่หยดเดียว เมื่อเสร็จหน้าที่แล้วเธอก็ลุกขึ้นแต่งตัวให้เรียบร้อย แต่ก่อนที่จะออกจากห้องไปเธอก็ไม่ลืมที่จะหันมาย้ำสิ่งที่ต้องการกับเขาอีกครั้ง

"อย่าลืมข้อตกลงของเรานะการ์เนท พ่อของฉันต้องปลอดภัยจากการตัดสินขององค์กรนะ"

"อือ" เขาขานรับเพียงสั้นๆ ร่างบางก็เดินออกจากห้องไป เขาพาร่างกายตัวเองไปชำระล้างกลิ่นคาวในห้องน้ำ แค่ตัวเธอเนี่ยนะจะมีราคามากพอได้รับความช่วยเหลือจากฉัน

"โง่จริงๆ" เขาบ่นพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะหลับตาลงปล่อยให้น้ำจากฝักบัวไหลผ่านร่างกายไป

ปึง!

ร่างสูงเปลือยท่อนบนหันไปมองตามเสียงที่ดังมาจากประตู เขาจ้องมองมันสักพักแต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น มันจะมีอะไรเกิดขึ้นได้ยังไงก็ที่นี่มีเพียงแค่เขาและคนที่ได้รับอนุญาติเท่านั้นที่ขึ้นมาได้

ปึง! มือที่กำลังติดกระดุมเสื้อหยุดชะงักแล้วหันกลับไปมองยังประตูอีกครั้ง เสียงที่เกิดขึ้นเหมือนคนกำลังเอาอะไรเหวี่ยงใส่ประตู

ปึง! ครั้งนี้เขาไม่ยืนฟังมันเฉยๆ ใครมันกล้ามาทำเสียงดังที่นี่ สิ่งต้องห้ามเมื่อเขาอยู่คือ เสียงดัง ความวุ่นวาย

ปัง! ประตูถูกกระชากออกอย่างแรง จนมันกระเด้งไปกระทบกับผนังห้องด้านหลัง ดวงตาสีนิลจ้องมองภาพตรงหน้า

ผู้หญิงคนนึงยืนก้มหน้าเกาะขอบประตูไว้แน่น มืออีกข้างถือรองเท้ากับกระเป๋าไว้ในมือคู่กัน เธอไม่แม้แต่จะ เงยหน้าขึ้นสบตาเขาด้วยซ้ำ

"เธอเป็นใคร"

"หลบ" เธอก็ดันตัวเขาออกแล้วก้มหน้าเดินเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะ

เขาไล่สายตามองตามแผ่นหลังตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มอย่างใช้ความคิด ผู้หญิงคนนี้ขึ้นมาได้ยังไง ใครส่งเธอมาให้หรือไง แต่ดูจากสภาพเดินเอียงไปขนาดนี้ เมาแน่นอน

พึ่บ!

ร่างบางทิ้งตัวลงบนที่นอน กระเป๋าและรองเท้าในมือถูกโยนทิ้งไว้ตามพื้น เขายืนจ้องมองภาพตรงหน้าและพยายามเก็บอารมณ์ ยัยนี่เป็นใครไม่รู้ รู้แค่ว่าเมา แล้วขึ้นมาได้ยังไงก็ไม่รู้อีก

"เธอเป็นใคร"

"อื้อ ~" เธอนอนคว่ำหน้าลงบนที่นอน

"จะถามอีกแค่ครั้งเดียวนะ เธอเป็นใคร"

"น่า...รำ...คาญ" เสียงบ่นอู้อี้ดังรอดออกมา

"..." ผู้หญิงคนนี้เป็นใครวะเนี่ย แต่เพราะเธอเมาเขาเลยไม่อยากทำอะไรมาก

"น้ำ ขอน้ำหน่อย" เธอแบมือพร้อมกับมาด้านหลังพร้อมกับบอกสิ่งที่ต้องการ

"ออกไปซะ"

"น้ำ"

"จะเดินออกไปเองหรือจะให้โยนออกไป"

"น้ำ...หน่อย" คนบนเตียงยังบ่นพึมพำแต่คำขอเดิมๆ ความอดทนเขาไม่ได้มีสูงซะด้วยสิ

พึ่บ! เขาคว้าต้นแขนของเธอ เพียงออกแรงนิดเดียวคนตัวเล็กก็ปลิวมาตามแรงดึง ผมยาวตกปิดหน้าทำให้เห็นหน้าของเธอไม่ชัด

"อะไรเนี่ย!"เธอยังมีแรงขืนตัวไว้

"ออกไป"

"ปล่อย!" เธอก้มหน้าก้มตาพยายามแกะมือที่ต้นแขนออก

"มานี่" เขาออกแรงดึงเธอให้ลุกจากที่นอน แต่เธอก็ออกแรงยื้อตัวเองไว้เหมือนกัน

ผลัก! เธอใช้เท้ายันเข้าที่ท้องของผู้ชายตรงหน้า แต่ด้วยแรงที่มีเพียงน้อยนิดของเธอมันเป็นเหมือนการสะกิดเบาๆเท่านั้น

"เป็นใครเนี่ยเข้ามาในห้องฉันได้ไง ฮะ!" เสียงแหลมเถียงอย่างไม่ยอมแพ้ แม้ตัวเองจะทรงตัวไม่อยู่ เธอทิ้งตัวลงนอนอีกครั้งเมื่อเขาเผลอปล่อยมือ

"..." เขายืนมองคนเมาที่กำลังพยายามคลานไปกลางเตียงแต่ก็ไปไม่ถึงเธอจึงเอื้อมไปคว้าเอาหมอนกอดไว้แทน ชุดเดรสแหวกข้างอ้ากว้างขึ้นเมื่อเธอยกขาเกยกับหมอน เรียวขาสวยเรียบเนียนทำให้เขาเผลอยืนจ้องมันซะนาน

"นายเป็นใคร ~" เสียงเล็กแหลมของเธอถามขึ้นทำให้เขาได้สติ ดวงตากลมจ้องผ่านผมที่ปกปิดหน้า

"เจ้าของที่นี่"

"นี่มันบ้านฉัน นายเป็นใคร!" เธอตะโกนโวกเวก

"ก็บอกว่าเจ้าของที่นี่ ออกไป!"

หมับ!

เมื่อเขาจับแขนเพื่อที่จะพาตัวเธอออกไป แต่ดันเป็นเขาที่ทรงตัวไม่ดี ทำให้ถูกคนบนเตียงดึงไปทับบนตัวเธอแทน

"หล่อจังเลยนร้า~"

เขายันตัวขึ้น ในขณะเดียวกันผู้หญิงที่อยู่ใต้ร่างกับเอื้อมมือมาสัมผัสกับรอยสักตามลำคอ เสียงเล็กพึมพำเบาๆ นิ้วเรียวกีดเล็บไล่ไปตามใบหน้า ลำคอ เลื่อนลงมาแผงอกกว้าง สายตาที่จ้องมองผ่านผมที่ปกปิดหน้าทำให้เธอเริ่มรำคาญ

มือเล็กเสยผมที่ปิดหน้าตัวเองออก ทำให้เขาได้เห็นเธอชัดขึ้น แสงไฟที่ส่องมาจากมุมห้องจะสว่างเพียงน้อยนิด แต่เขาก็รับรู้ได้ว่าผู้หญิงคนนี้สวยมากแค่ไหน แต่เมื่อกี้เธอชมเขาหล่อด้วยงั้นสิ

"คิน~ หล่อจังเลยนร้า" เธอเปล่งเสียงพูดอีกครั้ง แต่ครั้งนี้กลายเป็นพูดถึงคนอื่น

"แฟนเธอเหรอ" อยู่ๆก็จะไปอยากรู้เรื่องของคนที่ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อทำไม

"อ่า~ คินน่ะหล่อที่สุดในสายตาฉันแล้ว" เธอเริ่มพูดเพ้อไปถึงคนอื่น คงจะเป็นแฟนเธอสินะ

“ เธอออกไปจากที่นี่ได้แล้ว” ผมพูดขึ้นพร้อมกับเอื้อมมือไปกระชากแขนเธอ

“ไม่! ที่นี่มันบ้านฉัน” เธอยังคงพยายามขืนตัวเองให้นอนลงไปยังที่นอนตามเดิม

เขาถอนหายใจออกมาเบาๆพร้อมกับจ้องมองภาพตรงหน้า ในขณะที่ตัวเองก็ยังคร่อมร่างของเธออยู่ ดวงตาสีนิลไล่สายตามองใบหน้าสวยของเธอ ริมฝีปากแดงยังคงบ่นพึมพำอย่างไม่ได้ศัพท์ในขณะที่มือของเธอจับต้นแขนของเขาไว้แน่น ยัยนี่ก็แค่เมาเดี๋ยวเรียกให้คนมาเอาตัวลงไปแล้วกัน แต่หลุดขึ้นมาได้ยังไงค่อยไปจัดการตามหลังเอา

เขายันตัวขึ้นลุกจากเธอ มือเล็กเปลี่ยนจากจับต้นแขนมาเป็นคล้องคอเขาแล้วดึงเข้าหาตัวแทน ใบหน้าใกล้ชิดกันจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นเหล้าผสมกับกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงจากตัวเธอ ดวงตากลมมองเขาก่อนจะเผยยิ้มหวานที่ทำเอาเขาใจเต้นแรง

“จมูกสวยจัง ปากก็สวย…หน้าสวยจัง” เธอเอานิ้วเรียวไล่จิ้มไปตามส่วนต่างๆบนใบหน้า เขาขยับหน้าหนีเธอก็ดึงให้เขาชิดเข้ามาอีก

“….” เขาได้แต่เงียบแล้วปล่อยให้เธอสัมผัสเขาอยู่แบบนั้น นิ้วของเธอลูบไล้ไปตามข้างแก้มแล้วเลื่อนมายังต้นคอ ผู้หญิงคนนี้เป็นใครเขาเองก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำแต่ปล่อยให้เธอสัมผัสตัวเขาโดยไม่ต่อต้าน ซึ่งปกติเขาไม่ชอบให้ใครมาสัมผัสตัวมั่วซั่ว

พึ่บ!

ร่างบางเปลี่ยนจากถูกเขาคร่อมมาเป็นขึ้นคร่อมเขาแทน ชุดเดรสแหวกขึ้นมาถึงต้นขามือทั้งสองข้างกดข้อมือเขาไว้ข้างหัว แรงที่มีน้อยนิดของเธอมันทำอะไรเขาไม่ได้อยู่แล้วนอกจะเขาจะเป็นฝ่ายสมยอมมันซะเอง

“นายเป็นใคร” เธอถามเขาอีกครั้ง

“ฉันต้องถามว่าเธอน่ะเป็นใคร” ดวงตาคมปรือมองเขา พร้อมกับรอยยิ้มมุมปาก

“เจ้าของที่นี่” คนเมายังยืนยันคำเดิมซ้ำๆ

“ถ้าจะเป็นเจ้าของที่นี่ เธอต้องได้ฉันด้วยสิ” เธอขมวดคิ้วจ้องมองหน้าผม

“เจ้าของที่นี่มีแค่ฉันกับคิน เท่าน้าน~” ชื่อนี้อีกแล้วคงนึกถึงแฟนตลอดเวลาเลยสิ สวยขนาดนี้ไม่มีแฟนก็แปลกแล้ว แต่สภาพของเธอตอนนี้ถ้าเป็นคนอื่นยัยนี่คงไม่รอดแล้ว แต่เขาไม่นิยมผู้หญิงขี้เมา

“ที่นี่คลับการ์เบรียลล่าเธอเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า”

“นี่บ้านฉัน ฉันจำประตูบ้านได้” เธอชี้ไปทางประตูบานใหญ่สีดำที่เธอเป็นคนทุบมันตอนจะเข้ามา

“เมาเกิน100เปอร์เซ็นเลยนิ ที่นี่ไม่ใช่บ้านเธอ ลุก!” เขาไม่ใช่พวกใจร้ายใช้กำลังกับผู้หญิงขนาดนั้น แต่ประเภทที่ดื้อด้านแบบนี้ก็ต้องออกแรงกันหน่อย

“หยุด อย่าดิ้นนะ” เธอโน้มหน้าเข้าใกล้แล้วเอียงหน้าซุกข้างลำคอ

“….” กำลังจะเป็นผู้ชายที่ถูกผู้หญิงข่มขืนหรือไง

จุ๊บ!

ผมเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอจูบลงข้างลำคอแล้วขบเม้มแรงๆ มือหนาดันไหล่เธอออก เธอยิ้มให้พร้อมกับจับมือผมมาแนบไว้ข้างแก้ม นิ้วเรียวลากยาวไปตามแผงอก ไล่จนไปถึงหน้าท้องและหัวเข้มขัด

“เธอ…ต้องการ” ผมถามขึ้นในขณะที่เธอยังคงยิ้มกรุ้มกริ้ม

“ชื่ออาราย~”

“…”

“ชื่อ…อะไร”

“ไม่ต้องรู้” คนเมาทำหน้าบึ้งตึงทันทีที่ได้ยินคำตอบ

“ คิดว่าหล่อแล้วจะปฏิเสธอะไรก็ได้ไง ถามแค่นี้ทำไมต้องหวงชื่อด้วย”

“ แล้วเธอล่ะชื่ออะไร” ผมลองถามกลับบ้างในขณะที่คนเมายังคงบ่นพึมพำไม่เลิก เป็นคนเมาที่ขี้บ่นจริงๆนะ

“ คิมฉันชื่อคิม” เธอตอบกลับมาอย่างง่ายดาย แต่สายตาของเธอยังคงจดจ้องไปยังรอยสักตามลำตัว

“ เธอขึ้นมาที่นี่ได้ยังไง” ผมลองถามเธออีกครั้ง เพราะดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มตั้งสติได้แล้วนิดหน่อย

“ ที่นี่มันบ้านฉัน นั่นก็ประตูห้องฉัน ฉันจำได้แม่น ฉันไม่เมา...แล้วนายเป็นใคร” ผมจ้องมองไปยังริมฝีปากเล็กที่พูดไม่หยุดริมฝีปากอวบอิ่มที่น่าสัมผัส นั้นกำลังสะกดสายตาผม ทุกองค์ประกอบบนใบหน้าของเธอมันน่ามองจนละสายตาไม่ได้

“ฟังนะเธอเมา ที่นี่มันคลับของฉันยัยขี้เมา!” เธอทำหน้าตกใจพร้อมกับหันมองไปรอบๆห้อง ก่อนจะหยุดมามองที่หน้าผม

“คิน” เธอเรียกชื่อนี้อีกแล้ว

“ฉันไม่ใช่คนที่ชื่อคิน”

“ไม่ใช่…ตามคินมารับฉันเดี๋ยวนี้ ที่นี่ ที่ไหน กรี๊ด!” เหมือนจะพึ่งรู้ตัวหรือไง

“หุปปาก”

“ใครวะเนี่ย!” เธอตะโกนออกมาเป็นสำเนียงภาษาไทยอย่างลืมตัว แต่ผมเองที่พูดได้5ภาษาจึงฟังมันออก

“ฉันถามเธอมารอบที่100แล้วว่าเธอเป็นใคร” สำเนียงที่ตอบเธอกลับไปก็เป็นภาษาไทยเช่นกัน เธออ้าปากค้างด้วยความตกใจ

“นายพูดภาษาไทยได้!”

“อยู่ตะโกนแหกปากสักทีได้ไหม” เสียงดังน่ารำคาญชะมัดผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้

“นายจะทำอะไรฉัน”

“เธอต่างหากที่จะทำอะไรฉัน รอยนี่ก็ฝีมือเธอ” คนตัวเล็กเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ รอยแดงตรงคอของเขา

“….” ริมฝีปากที่น่าสัมผัสเม้มเป็นเส้นตรง เธอกวาดสายตาไล่ไปเรื่อยๆก็เหมือนจะนึกขึ้นมาได้ว่าเธอคร่อมร่างของเขาอยู่

“ ถ้าจะมองขนาดนี้บอกฉันตรงๆเลยก็ได้นะ” ดวงตาคมจ้องมองไปยังเนินอกขาวที่โผล่พ้นชุด

“กรี๊ด! กล้าดียังไงมามองฉันแบบนี้” ดูเหมือนว่าเธอจะสร่างเมาขึ้นมาแล้ว

ร่างบางดันตัวเองออกจากเขา แต่ยังไม่ทันได้ลุกมือหนาโอบรัดที่เอวบาง แล้วดึงเข้าหาตัว อกอวบแนบชิดกับแผงอกกว้าง ขายาวของเขา ยกขึ้นแทรกกลางระหว่างขาเรียว

“กรี๊ด!!” ถึงตัวจะเล็กแต่พลังเสียงก็ใช่ย่อยตัวแค่นี้แต่เสียงดังชะมัด

“หุปปาก”

“กรี๊ด กรี๊ด กรี๊ด!!!” ยิ่งห้ามก็ยิ่งเสียงดัง ยิ่งโดนโอบรัดเธอก็ยิ่งแผลงฤทธิ์ มือเล็กพยายามทั้งดันทั้งตีทั้งทุบเพื่อให้หลุดออกจากตัวเขา

พึบ!

เมื่อความอดทนสิ้นสุดจึงเป็นผมที่เปลี่ยนเป็นฝ่ายขึ้นคร่อมตัวแทนแต่ใช่ว่าเพียงเท่านี้จะหยุดเธอได้

“กรี๊ด!” สุดยอดเลยตัวแค่นี้ปอดใหญ่ขนาดไหนแหกปากออกมาได้ขนาดนี้

“หยุด แหกปาก!”

“ไม่! ทำไมจะฆ่าฉันหรือไง ใหญ่มาจากไหน เป็นใครกล้ามาสั่งฉัน รู้มั้ยว่าฉะ! อื้อ” ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดจบปากเล็กก็ถูกทาบทับด้วยริมฝีปากของ คนตัวสูงข้อมือเล็กทั้งสองข้างถูกรวบไว้เหนือหัวด้วยมือหนาเพียงมือเดียว

ยิ่งเธอดิ้นหรือส่งเสียงก็ยิ่งถูกกดริมฝีปากให้แนบชิดกว่าเดิม ลิ้นร้อนชื่นซุกไซ้ชิมความหวานในปากเล็ก ยิ่งเธอขัดขืนเขาก็ยิ่งไล่ต้อน ในหัวบอกให้เขาพอได้แล้ว แต่ร่างกายของเขา กลับตอบสนองอย่างตรงกันข้าม ในตัวของเขามีแต่คำว่ายังไม่พอต้องการอีก วนซ้ำๆอยู่อย่างนั้น

เธอสะบัดหน้าหนีทำให้ริมฝีปากที่แนบชิดแยกออกจากกันและเมื่อเธอได้เป็นอิสระจากพันธนาการของเขา ปากของเธอก็ทำหน้าที่ของมันทันที

“กรี๊ด!!!” เธอกรี๊ดใส่หูเขาเต็มเสียง ทำให้เขาต้องปล่อยมือจากข้อมือของเธอ มาปิดหูตัวเองไว้

“หนวกหู!”

ปัง!

เสียงตะโกนของเขาและเธอทำให้พวกลูกน้องที่อยู่ด้านนอกเปิดประตูเข้ามาในห้องด้วยความตกใจเราทั้งสองหันไปตามเสียงดังที่เกิดขึ้นผู้ชายจำนวน 10 กว่าคนต่างยืนมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง

“เอ่อ…” พวกเขาต่างทำอะไรไม่ถูก

ภาพตรงหน้าคือเจ้านายของเขากำลังคร่อมร่างผู้หญิงคนนึงอยู่ เสื้อผ้าของเจ้านายเขาหลุดลุย เท้าของผู้หญิงที่อยู่ใต้ร่างยกขึ้นยันหน้าท้องเขาไว้ สถานการณ์ตอนนี้ทำให้พวกเขามองได้ 2 แบบคือพวกเขาเข้ามาขัดจังหวะความสุขของเจ้านาย กับอีกแบบคือพวกเขาเข้ามาช่วยชีวิตเจ้านาย

“ มาเอายัยนี่ออกไป” สิ้นเสียงคำสั่งผู้ชาย 10 กว่าคนต่างพากันเข้ามาดึงตัวเธอออก แต่ใช่ว่าเธอจะยอมง่ายๆร่างบางยันตัวลุกพร้อมกับที่เขาลุกออกจากตัวเธอเช่นกัน เธอม้วนตัวข้ามไปลงอีกฝั่งของเตียงแล้ววิ่งออกไปทางประตู แต่ด้วยที่ชุดมันยาวทำให้เธอเหยียบชายกระโปรงแล้วสะดุดล้มลงบนพื้น

ปึง!

“ฮ่า อุป!” เธอหันไปมองตามเสียงหัวเราะมองเขาที่กำลังกลั้นขำยืนติดกระดุมเสื้อมองเธออยู่

“ขำอะไรไอ้บ้า!” คำพูดของเธอทำให้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ สายตาดุหันไปจ้องมอง

“เอาตัวมา” ผู้ชายที่ยืนอยู่ต่างพากันเดินตรงเข้าไปหาเธอ

“หยุด! ใครโดนตัวฉันไม่จบแน่” ร่างบางลุกขึ้นจากพื้นยืนประจันหน้าพวกเขา สายตาแข็งกร้าวที่ไม่กลัวใครของเธอทำให้ทุกคนต่างหยุดนิ่ง เธอละสายตาจากพวกเขาแล้วหันไปจ้องมองคนที่อยู่ด้านหลังสุด

“จะให้พวกนี้จับหรือจะให้ฉันจับเอง”

“ก็ลองสิ”

ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมให้กัน ทุกคนแหวกทางให้กับชายผู้เป็นเจ้านาย เขาก้าวเท้าเดินเธอก็ก้าวถอยหลัง จนเธอหยุดอยู่ตรงประตูทางออก เมื่อเขาสังเกตุได้ว่าเธอกำลังจะวิ่งหนีก็พุ่งตัวไปคว้าข้อมือเล็กไว้ได้ซะก่อน เขาย่อตัวลงแล้วอุ้มเธอพาดบ่า มือเล็กทุบหลังเขาเพื่อให้ปล่อย แต่แปลกที่ไม่มีแม้แต่เสียงร้องออกมา

“อึก!”

“อย่าบอกนะ”

“แหวะ~”

เขารับรู้ได้ถึงความเปียกชื้นที่ไหลจากกลางหลังไปจนถึงขากางเกง ร่างสูงได้แต่ยืนนิ่งไม่กล้าขยับไปไหน

“แหวะ~” ยังจะมีรอบสองตามมาติดๆ

พึ่บ!

เขาวางตัวเธอลงกับพื้นแล้วเดินหันหลังกลับเข้าไปในห้อง พร้อมกับตรงเข้าไปยังห้องน้ำสุดท้ายก็ต้องอาบน้ำอีกรอบนึง ถึงตอนนี้เขาจะโกรธมากแค่ไหนแต่ยัยนั่นก็เป็นผู้หญิงขี้เมาคนนึงที่เธอคงไม่ได้ตั้งใจละมั้ง

“เอ่อ…ทำยังไงกับเธอดีครับ มีคนมาตามหาตัวเธอด้วยครับ” ลูกน้องของเขาที่เดินตามหลังมาถามขึ้น ผมหันกลับไปมองยังร่างบางที่นั่งสลบเหมือดอยู่ข้างประตู

“ฉันจะเป็นคนไปส่งยัยนี่เอง”

“ครับ”

แล้วผมก็เดินตรงเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายของตัวเองอีกครั้งเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่กล้าอ้วกใส่เขา แต่เขาจะไม่โทษเธอเพราะเขาก็เป็นคนจับเธอพาดบ่าเองโดยที่ลืมไปว่ายัยนี่เมาแค่ไหน

30นาทีผ่านไป

“กรี๊ด!”

เธอแหกปากกรี๊ดตลอดทางที่เดินลงมา และไม่มีท่าทีที่จะยอมสงบเลย ตอนนี้เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าถ้ากรี๊ดได้ขนาดนี้ปอดเธอจะขนาดไหน

“คิม…” เสียงเรียกชื่อเธอเบาๆดังขึ้นเมื่อผมก้าวลงมาถึงด้านล่างก่อนที่เรียกเธอคือทายาทแก๊งมาเฟียที่แต่งงานวันนี้ผมจำเธอได้เพียงเท่านี้

“ เพื่อนเหรอ” ผมหันไปถามเธอในขณะที่เธอก็ไม่กล้าแม้แต่จะก้าวเท้าเข้ามา

“การ์เนท…คิมไม่ได้ทำอะไรให้นายไม่พอใจใช่มั้ย” เกินคำว่าไม่พอใจไปแล้ว

“ ฉันไม่รู้หรอกนะว่ายัยนี่ขึ้นไปได้ยังไง แต่ถ้าเพื่อนเธอหายเมาเมื่อไหร่พามาพบฉันด้วย” เธอเอามือปิดปากด้วยความตกใจ ตอนเมายังเก่งได้ขนาดนี้ฉันก็อยากรู้ถ้าตอนสร่างเมาแล้วจะเก่งขนาดไหน

“โทษทีนะ พอดีว่ามารับยัยนั้น”

ทุกสายตาหันไปมองยังผู้ชายคนนึงที่ยืนรออยู่ผู้ชายคนนั้นมีใบหน้าคล้ายยัยขี้เมาอยู่บ้าง เขาจ้องมองไปยังผู้หญิงที่ดิ้นอยู่ด้านหลัง

“คิน!”

เธอสะบัดหลุดจากการเกาะกุมแล้ววิ่งผ่านผมตรงไปหาผู้ชายตรงหน้า คนนี้น่ะที่ร้องหาตลอดเวลา ผมจ้องมือที่เขาโอบเอวเธอไว้ สายตาของเราทั้งคู่ต่างจ้องหน้ากัน ยัยขี้เมานั่นซบลงบนอกกว้าง

“ยัยนี่ทำอะไรเสียหายหรือเปล่าครับ” ผู้ชายคนนั้นหันไปถามกลุ่มเพื่อนของเธอ

“มะ…”

“มี” แต่ยังไม่ทันที่กลุ่มเพื่อนของเธอจะได้ตอบผมก็พูดขึ้นมาซะก่อน

“ครับ ผมจะชดใช้ให้ทุกบาท ช่วยแจ้งมาที่นี่ด้วยครับ”เขายืนกระดาษมาให้ลูกน้องของผมในนั้นเป็นเบอร์โทรศัพท์

“…”

สายตาของผมยังคงจับจ้องไปที่ ผู้หญิงในอ้อมแขนของเขา เธอเอามือคล้องคอเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ผู้ชายที่มารับสอดมือใต้ขาเรียวแล้วอุ้มเธอออกไป เมื่อเขาหันหลังเดินออกจากคลับ ผู้หญิงในอ้อมแขนก็หันกลับมามองทางผมก่อนจะส่งจูบให้พร้อมชูนิ้วกลางขึ้น

“ยัยคิม~” เสียงของกลุ่มเพื่อนเธอร้องมาด้วยความตกใจในสิ่งที่เกิดขึ้น ผมหันหลังกลับไปมองที่พวกเขาก่อนที่จะเดินกลับไปด้านบน

“ฉันให้เวลา 3 วันเอายัยนั่นกลับมาหาฉัน ไม่งั้นมีปัญหาแน่”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว