ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 21 จะทนได้แค่ไหน

ชื่อตอน : ตอนที่ 21 จะทนได้แค่ไหน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.9k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ค. 2559 09:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21 จะทนได้แค่ไหน
แบบอักษร

ตอนที่ 21 จะทนได้แค่ไหน

ฟรานเชสโก้เดินถือแก้วนมอุ่น ๆ ออกจากห้องของตัวเองเดินมาเคาะประตูห้องของเอเดรียน่า

“มาทำไม” เอเดรียน่าพูดเมื่อเปิดประตูมาเจอฟรานเชสโก้

“พี่เอานมอุ่น มาให้เดรียน่าดื่มก่อนนอน” เขายื่นแก้วนมให้เธอ “เดรียน่ากับลูกจะได้แข็งแรง”

เอเดรียน่ายิ้มให้เขาก่อนจะรับแก้วนมมา แล้วเทนมราดหัวฟรานเชสโก้จนหมดแก้วเธอยัดแก้วนมใส่มือฟรานเชสโก้ แล้วปิดประตูใส่หน้าเขา

ฟรานเชสโก้ได้แต่ยืนก้มหน้าอยู่หน้าห้องเอเดรียน่าสักพักแล้วก็เดินคอตกกลับห้องตัวเองไป

“พี่ฟราน ทำไมเป็นแบบนี้อะ” ฟาติน่าร้องตกใจเมื่อเนสภาพของพี่ชายตัวเอง

“เดรียน่าคงโกรธพี่มาก” ฟรานเชสโก้เดินคอตกเข้าห้องไป

เอเดรียน่าที่กลับมานั่งดูทีวีเหมือนเดิม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนอัลเฟรสรู้สึกกลัวเอเดรียน่าแทนฟรานเชสโก้

“เดรียน่า” อัลเฟรสยื่นแวนมให้เอเดรียน่า เธอก็รับไปดื่มโดยไม่พูดอะไร

“เดรียน่าจะย้ายที่อยู่มั้ย จะได้ไม่ต้องมีคนมากวนใจ” อัลเฟรสถามน้องสาว

“ไม่เป็นไรค่ะ อยู่ที่นี่แหละ ถ้าหนีก็ต้องหนีตลอด อยากรู้เหมือนกันว่าจะทนได้สักแค่ไหน” เอเดรียน่าพูดจบก็เดินเข้าห้องนอนไป

*******************

ฟรานเชสโก้นอนไม่หลับได้แต่พลิตัวไปมาบนเตียง คิดไม่ตกว่าจะทำยังไงให้เอเดรียน่ายืมยกโทษให้เขา

“ติน่า ยังไม่นอนอีกเหรอ” ฟรานเชสโก้ที่เดินออกมานอกห้องนอนก็เจอกับฟาติน่าที่นั่งดูทีวีอยู่

“ติน่า นอนแล้วแต่นอนไม่หลับ คิดไม่ออกว่าจะทำยังไงให้พี่อัลหายงอนติน่า” เธอพูดออกมาอย่างหนักใจ

“นั้นสิ พีเองก็คิดไม่ออกว่าจำยังไงให้เดรียน่าหายโกรธ” เขานั่งลงบนโซฟาตรงข้างฟาติน่า

“อย่ายอมแพ้สิพี่ฟราน” ฟาติน่าให้กำลังใจพี่ชาย “เราจะต้องทำได้สิ ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก”

“จ้าแม่น้องสาว” เขายิ้มออกมาให้กับน้องสาว

**********************

อัลเฟรสตื่นเช้ามาทำอาหารให้เอเดรียน่าทุกเช้า แต่วันนี้ฟาติน่ามาเคาะห้องแต่เช้า

“มอนิ่งค่ะ ติน่าเอาผลไม้มาให้เดรียน่าค่ะ”ฟาติน่ายกตะกร้าที่ใส่ผลไม้ให้เขาดู

“เดรียน่ายังไม่ตื่น เดี๋ยวสาย ๆ ค่อยมาใหม่ละกัน” อัลเฟรสกำลังจะปิดประตูห้อง

“เดี๋ยวสิ ขอเข้าไปรอข้างในได้มั้ยค่ะ ถือของมาหนักมากเลย” ฟาติน่าทำท่าทางเหมือนหมดแรง แต่เธอก็ไม่รอให้อัลเฟรสตอบเธอยัดของใส่มือเขาแล้วเดินเข้ามาในห้องของทันที

“ติน่า พี่บอกว่าให้กลับไปก่อน” อัลเฟรสบอกเธอ

“ติน่าไม่กลับ ติน่าจะอยู่ในห้องนี้”

“ติน่า” อัลเฟรสเรียกช่อติน่าอย่างโมโหในความดื้อของเธอ เขาจนปัญญาที่จะไล่เธอ เพราะไล่ยังไงเธอก็ไม่ไป

อัลเฟรสจึงเดินไปที่ห้องครัวทำอาหารต่อ

“หอมจังเลย วันนี้ทำอะไรค่ะ” ฟาติน่าเดินตามเขามา

“ข้าวต้มปลา” เขาตอบแบบนิ่งเฉย

“งั้นขอติน่าทานอาหารเช้าด้วยคนนะค่ะ  ขอบคุณค่ะ” เธอพูดเอง เออเองหมด จากนั้นก็ยิ้มอย่างอารมณ์ดีเดินออกห้องครัวไปจัดโต๊ะอาหาร

“....” อัลเฟรสที่จนปัญญาก็คงต้องปล่อยเธอทำไป

อัลเฟรสยกถ้วยข้าวต้มออกมาวางไว้ที่โต๊ะกินข้าว เอเดรียน่าก็ออกจากห้องมาพอดี

“มอนิ่งจ๊ะเดรียน่า” ฟาติน่ายิ้มทักทาย

“มอนิ่ง” เอเดรียน่าเดินไปนั่งที่โต๊ะอย่างเฉยชา

เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น

“เดี๋ยวติน่าไปดูให้ค่ะ” ฟาติน่าอาสา

อัลเฟรสคิดว่าคงเป็นฟรานเชสโก้แน่นอน เพราะตั้งแต่เขามาอยู่ที่นี่กับเดรียน่าก็ไม่เคยมีใครมาหาเดรียน่าเลย จะมีก็แต่สองพี่น้อง เอเดรียน่าเองก็พอจะรู้เหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร นั่งกินข้าวตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“มอนิ่งครับ เดรียน่า” ฟรานเชสโก้ที่ถือช่อดอกไม้ยื่นให้เธอ

“....”เอเดรียน่ามองเขาด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะวางช้อนลงอย่างแรง หยิบดอกไม้ที่เขายื่นให้ ไปโยนทิ้งลงถังขยะ แล้วเดินเข้าห้องไปโดยไม่พูดอะไร

“กินข้าวด้วยกันมั้ย” อัลเฟรสถามฟรานเชสโก้

“นึกว่าจะไล่ฉันเสียอีก” เขานั่งลงบนเก้าอี้ตัวที่อยู่ตรงข้ามกับอัลเฟรส

“เดรียน่าเป็นคนที่รักใครก็รักจนถึงที่สุด แต่ถ้าเกลียดใครก็เกลียดที่สุดเหมือนกัน” อัลเฟรสเดินมาตบไหล่ฟรานเชสโก้ “พยายามเข้าละ”

*******************************

ฟรานเชสโก้กับฟาติน่าเดินกลับมาที่ห้องอย่าหมดแรง วันนี้ทั้งวันฟรานเชสโก้คอยตามเอาอกเอาใจเอเดรียน่าตลอดไม่ว่าเธอต้องการอะไร จะหยิบจับอะไร เขาก็ทำให้ เธอบ่นอยากกินอะไรเขาก็ไปหามาให้ทุกอย่าง ถึงแม้จะรู้ว่าบางอย่างที่เธอต้องการจะเป็นการแกล้งเขาก็ตาม

ส่วนฟาติน่าเองก็ตามอัลเฟรสทั้งวันไม่ว่าเข้าจะไปไหนทำอะไร เธอก็ตามเขาตอลด จากที่เขาเคยบ่นเธอเขาก็หยุดบ่น ก็เขาไล่เธอเท่าไรเธอก็ทำเป็นหูทวนลม แถมยังตามเขาหนักกว่าเดิม

“พี่ฟรานติน่า ขอไปอาบน้ำนอนก่อนนะ” เธอเดินเข้าห้องไปในสภาพอิดโรย

ฟรานเชสโก้ที่นั่งอยู่หน้าทีวี คนเดียวก็พยามคิดหาทางต่อไป เพราะเอเดรียน่าคงไม่ยอมยกโทษให้เขาง่ายๆ

“ถ้าเจ้าตัวแสบมาด้วยก็คงจะดี จะได้มีข้ออ้างอยู่กับเดรียน่าทั้งวัน” เขาบ่นกับตัวเองสักพัก ก็ยิ้มออกมาเมื่อคิดได้ว่าน่าจะให้ลูกชายช่วยพูดกับเอเดรียน่าให้ยกโทษให้เขา เผื่อเธอจะใจอ่อนกับลูกชายเขาบ้าง

ฟรานเชสโก้โทรหาโดโรเรสผู้เป็นแม่แล้วเล่าทุกอย่างให้ฟัง แต่ก็ใช่ว่าผู้เป็นแม่จะเข้าข้างลูกชาย กลับหัวเราะเยาะ สมน้ำหน้าลูกชายอีก โดโรเรสบอกว่าอีก 2 วันจะพาแฟรงคลินไปหา

*************************

ฟรานเชสโก้มาหาเอเดรียน่าที่ห้องแต่เช้า เพราะอัลเฟรสบอกว่าวันนี้จะพาเอเดรียน่าไปตรวจครรภ์ที่โรงพยาบาล

เขารีบเตรียมอาหารที่ให้เอเดรียน่าก่อนที่เธอจะออกมาจากห้องเพราะกลัวว่าถ้าเธอเห็นว่าเขาเป็นคนทำ เธอคงจะเททิ้งหมดแน่นอน เขาจึงรีบลงมือทำและจัดโต๊ะอาหารให้เดรียน้ารียบร้อยโดยมีอัลเฟรสคอยช่วย

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จเขาก็มานั่งทำตัวปกติ เอเดรียน่าที่เดินออกมาจากห้องก็นั่งลงกินอาหารอย่างเอร็ดอร่อย ฟรานเชสโก้เห็นแบบนั้นก็ยิ้มในใจ

เธอรู้ว่าคนที่ทำกับข้าวไม่ใช่อัลเฟรส เพียงแต่เธอไม่พูด แต่ในใจก็รู้สึกดีใจที่เขาเอาใจใส่เธอกับลูก

“เดรียน่าวันนี้เห็นอัลบอกว่าเดรียน่าจะไปหาหมอ ให้พี่ไปส่งนะ” ฟรานเชสโก้เอ่ยขึ้น

“ยุ่ง” เธอว่าให้เขา ก่อนจะหันหน้าไปคุยกับอัลเฟรส “พี่อัลไปส่งเดรียน่านะ”

“วันนี้พี่ไม่ว่างนะ ให้ฟรานไปส่งแล้วกันนะ” อัลเฟรสเอามือยีหัวน้องสาวก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อแจ๊คเก็ตแล้วเดินออกห้องไป

เอเดรียน่าสีหน้าไม่ค่อยสบอารมณ์หันมามองฟรานเชสโก้ที่นั่งยิ้มอยู่ก็ยิ่งอารมณ์เสียกว่าเดิม “จะยิ้มอีกนานมั้ยฉันจะรีบไปหาหมอ”

“ครับๆ เดี๋ยวพี่เคลียร์โต๊ะอาหารก่อนนะ” เขารีบลุกเก็บถ้วยชามบนโต๊ะ

“เร็วสิ” เอเดรียน่านั่งมองเขาเก็บของ

ฟรานเชสโก้ขับรถพาเอเดรียน่ามาโรงพยาบาล ซึ่งโรงพยาบาลที่เธอเลือกมาก็คือโรงพยาบาลที่เธอเคยทำงานอยู่นั้นเอง

“อ้าว เอเดรียน่า” โรสแพทย์หญิงที่เธอเคยร่วมงานด้วยเข้ามาทักเธอ “หายไปนานเลย สบายดีมั้ย”

“สบายดี โรสละสบายดีมั้ย”

“สบายดีจ๊ะ ว่าแต่ทำไมมาถึงที่นี่ได้ละ เธอกลับสเปนไปแล้วไม่ใช่เหรอ” โรสถามด้วยความสงสัย แล้วหันไปมองหน้าเอเดรียน่ากับฟรานเชสโก้สลับไปมา

“พอดีผมพาเดรียน่ามาซ้อมฮันนีมูนนะครับ เราสองคนเพิ่งรู้ว่ามีเจ้าตัวน้อย ผมก็เลยพาเดรียน่ามาตรวจ” ฟรานเชสโก้พูดขึ้นเมื่อเห็นอาการของเอเดรียน่าอึกอั๊กที่จะตอบเพื่อน

“อ๋อ งั้นเชิญทางนี้เลยค่ะ” โรสเดินนำทั้งสองคนไปยังแผนสูติ

“นี่พูดอะไรแบบนั้นละ” เธอหยิกต้นแขนเขา

“โอ้ย เจ็บนะก็พี่ช่วยเดรียน่าอยู่ไง หรืออยากให้เพื่อนรู้ว่าทะเลาะกับผัวแล้วหนีมาที่นี่” ฟรานเชสโก้ประคองเอเดรียน่าเดินตามโรสไป

หลังจากหมอตรวจครรภ์ของเอเดรียน่าแล้วก็จัดยาบำรุงให้เธอ พวกหมอหญิงและพยาบาลสาวต่างก็ซุบซิบนินทา เมื่อเห็นฟรานเชสโก้นักเตะรูปหล่อพาเอเดรียน่า อดีตเภสัชกรหญิง มาตรวจครรภ์

“เดรียน่าเดี๋ยวเราไปทานข้าวกันนะ นี่ก็ใกล้จะเที่ยงแล้ว” ฟรานเชสโก้ชวนเอเรียน่าขณะขับรถออกจาโรงพยาบาล

“ฉันยังไม่หิว”

“ไม่ได้ เดรียน่าต้องดูแลตัวเอง เพราะเดรียน่าไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว”

“ก็บอกว่าไม่หิวไงละ ยุ่งอยู่ได้ รำคาญ” เธอตะคอกใส่เขา

“เดรียน่าพี่ขอร้องละนะ เลิกดื้อกับพี่สักพักได้มั้ย สงสารลูกบ้างสิ”เขาขอร้องเธอ

“ไปกินสปาเก็ตตี้แล้วกัน เลี้ยวว้ายตรงแยกหน้านี้ ขับไปอีกสองร้อยเมตร ร้านอยู่ซ้ายมือ”

“ครับคุณภรรยา” ฟรานเชสโก้ยิ้มออกมาเมื่อแอเดรียน่าทำตามที่เขาขอร้อง

เอเดรียน่านั่งหันหน้าออกทางหน้าต่าง แอบยิ้มออกมาเมื่อได้ยินฟรานเชสโก้เรียกว่า ภรรยา

*********************************

ธุระของอัลเฟรสก็คือการพาฟาติน่ามาช็อปปิ้ง ก็เมื่อคืนเธอเล่นนั่งบีบน้ำตาต่อหน้าเขา เขาที่เป็นพวกแพ้น้ำตาผู้หญิงโดยเฉพาะผู้หญิงที่เขารักแล้ว สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้เธอแล้วพาเธอออกมาเที่ยว ช็อปปิ้งจนได้

ฟาติน่ายิ้มอย่างมีความสุข เมื่ออัลเฟรสยังคงให้ความสำคัญกับเธออยู่ วันนี้ทั้งวันที่อัลเฟรสพาเธอเที่ยวแถถมยังไม่ขัดใจเธอแม้แต่น้อย

พอตกกลางคืนฟรานเชสโก้ก็เอานมอุ่น ๆ ไปวางที่โต๊ะหน้าทีวีให้เอเดรียน่า แล้วเขียนโน้ตติดไว้ เดรียน่า ดื่มนมอุ่นๆ ก่อนนอนนะครับ จะได้หลับสบาย พี่ฟรานรักเดรียน่านะครับ นอนหลับฝันดีครับ เธออ่านโน้ตแล้วก็ยิ้มออกมา จากนั้นก็จัดการดื่มนมจนหมดแล้วแล้วถือกระดาษโน้ตเข้าไปในห้องนอน

 

ความคิดเห็น