ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 29 โทรมาอย่างนี้ หมายความว่าเช่นไร

ชื่อตอน : บทที่ 29 โทรมาอย่างนี้ หมายความว่าเช่นไร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2564 19:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 29 โทรมาอย่างนี้ หมายความว่าเช่นไร
แบบอักษร

29

โทรมาอย่างนี้ หมายความว่าเช่นไร

 

 

ผลลัพธ์จากการเปิดเผยความจริงว่าเขาเป็นจอมเวท Tier 1 มันดีเกินกว่าที่เรย์คาดไว้ ปัญหาทุกอย่างที่เขาเคยพบเจอหมดสิ้นไปทันทีหลังจากเหตุการณ์ที่โรงยิมในวันนั้น

พวกอาร์กัสสงบเสงี่ยมเจียมตัวไม่กล้ามายุ่งกับเรย์อีก เหล่าเด็กห้อง B ที่เคยหลบเลี่ยงเขาก็ดูจะชื่นชอบเขาเสียเต็มประดาขึ้นมาอย่างกะทันหัน นั่นทำให้ชีวิตในโรงเรียนของเรย์ดูร่มรื่นขึ้นทันตา ถ้าไม่นับเรื่องที่มีพวกแฟนคลับของคาเรนที่คอยแอบจ้องเขาตาแดงก่ำอยู่ในมุมมืดตลอดเวลา เรย์ก็พอใจกับสถานการณ์ในตอนนี้มาก

และด้วยความที่เขาเป็นจอมเวท Tier 1 คนที่ 3 แห่งชั้นปี 1 ชื่อเสียงในโรงเรียนของเรย์จึงยกระดับขึ้นไปอีกขั้น จากที่ตอนแรกแค่มีคนพอสังเกตเห็นเขาอยู่บ้างเพราะเป็นอดีตเด็กห้อง E ที่ดันสอบได้ที่ 3 ของชั้นปี ตอนนี้ต้องบอกเลยว่าไม่มีใครในชั้นปี 1 ของโรงเรียนซิลเวอร์แอชที่ไม่รู้จักเขา เอาจริง ๆ แม้แต่พวกปี 2 ปี 3 หลาย ๆ คนก็ได้ยินชื่อเสียงของเขาด้วยเหมือนกัน เขากลายเป็นคนดังไปในข้ามคืน

อย่างไรก็ตาม เรย์ไม่ได้ให้ความสนใจกับเรื่องพวกนั้นมาก มีแต่พวกไบรอันกับออลสันนั่นแหละที่คอยตามข่าวแล้วเอาเรื่องพวกนี้มาบอกกรอกหูเขาอยู่เรื่อย ๆ

จะว่าไปตอนที่เจ้าออลสันรู้ว่าเรย์เป็นจอมเวท Tier 1 เจ้าเพื่อนซี้ของเขาก็แทบกระโดดโลดเต้น เดินไปโพนทะนากับคนอื่นซะทั่วว่ามันเป็นเพื่อนเขา มีเรื่องให้เอาไปพูดอวดชาวบ้านอยู่หลายวัน

พูดถึงพวกกลุ่มเพื่อนเขา ปัจจุบันกลุ่มเพื่อนที่นั่งกินข้าวกลางวันด้วยกันกับเรย์ก็มีสมาชิกใหม่เพิ่มมาอีกหนึ่งคน และก็ไม่ต้องเสียเวลาเดา เขาเฉลยให้เลยว่าสมาชิกใหม่ในกลุ่มที่ว่านี่ก็คือแม่โฟรเชียสาวตัวปัญหา ดาวเด่นของห้อง 1-B…คาเรนนั่นเอง

ตามที่ถูกเรย์สั่งแกมข่มขู่ เธอต้องแสดงละครว่ากำลังชอบเขาอย่างที่เธอกุเรื่องไว้ให้สมจริง จึงต้องคอยมาวนเวียนอยู่รอบตัวเขาและทำตัวเอาอกเอาใจเขาอยู่ตลอดเวลา และความพยายามของเธอก็ช่างน่าชื่นชม แม้เธอจะไม่เต็มใจและกลัวเขาจนหน้าซีดหน้าเซียวขนาดไหน เธอก็ยังกัดฟันทนมาฝืนยิ้มหวาน พูดจาเสียงเล็กเสียงน้อยชวนเรย์คุยเหมือนสาวที่ต้องการความสนใจจากคนที่เธอชอบได้อย่างแนบเนียน

วันแรก ๆ ที่เธอมานั่งที่โต๊ะเดียวกับพวกเรย์ในตอนพักกลางวัน สาวเจ้าก็เกร็งและรู้สึกอยู่ผิดที่ผิดทางอยู่บ้างเพราะในวงเพื่อนของเรย์ไม่มีใครที่เธอสนิทด้วยอยู่เลย แถมเธอยังเป็นผู้หญิงแค่คนเดียวในกลุ่ม แต่ก็ต้องขอบคุณความเฟลนลี่ของออลสันและไบรอันที่ยิ่งกว่ายินดีที่จะให้มีสาวสวยมานั่งร่วมโต๊ะ เจ้าบ้าสองคนนี้คอยดึงโฟรเชียสาวเข้าวงสนทนาและทำให้เธอเคยชินกับคนในกลุ่มได้อย่างรวดเร็ว สถานการณ์อึดอัดเพราะเข้ากับกลุ่มชายล้วนไม่ได้ของสาวเจ้าจึงหมดไป

ทว่าสุดท้ายเธอก็ต้องเผชิญกับความอึดอัดจากเรื่องอื่นแทนอยู่ดี เนื่องจากพวกออลสันมันคอยชงคอยแซวเธอกับเรย์อยู่ไม่พัก เผลอให้ช่องพวกมันไม่ได้ พูดชงเข้มมาให้ตลอด ทำเอาซะโฟรเชียสาวที่แค่ทำเป็นชอบเรย์หลอก ๆ ต้องพบกับความลำบากใจยิ่ง ผิดกับเรย์ที่แค่นั่งยิ้มแล้วมองเธอถูกรังแกอยู่อย่างนั้นโดยไม่คิดช่วยแต่อย่างใด

เล่นกับใครไม่เล่น...เป็นไงล่ะ อยากสร้างปัญหาให้เขาดีนัก เด็กดื้อมันต้องเจอแบบนี้แหละ

ถ้าตัดเรื่องในห้องเรียนที่ไม่มีอะไรให้พูดถึงมากออกไป สัปดาห์แรกในเทอมเรียนใหม่ของเรย์ก็ผ่านไปในสภาพนั้น พอเขารู้ตัวอีกทีวันหยุดสุดสัปดาห์ก็มาถึงเป็นที่เรียบร้อย

“เธอพัฒนาขึ้นเยอะเลยนะไอช่า”

ในช่วงบ่ายของวันเสาร์ เรย์ที่มาช่วยไอช่าฝึกเหมือนทุกทียิ้มเอ่ยกับเคเชียสาวที่กำลังนอนหนุนตักเขาเพื่อพักฟื้นแรงอยู่ หลังจากที่เธอนอนสลบไสลไปหลังฝึกเสร็จรอบล่าสุด เมื่อพักฟื้นแรงได้สักพักเธอก็ตื่นขึ้นมา เรย์จึงถือโอกาสชวนเธอคุยเล่นแก้เหงาปาก เนื่องจากเอาแต่นั่งอ่านหนังสือเงียบ ๆ มันก็มีเบื่อกันบ้าง

“โดนจับฝึกหนักขนาดนี้ ถ้าฉันไม่พัฒนาขึ้นเลยก็ให้มันรู้กันไปสิคะ” ไอช่าตอบเรย์กลับเสียงอ่อนล้า เธอขยับตัวจัดท่าให้นอนหนุนตักเขาได้สบายขึ้น 

“นั่นก็จริงส่วนหนึ่ง” เรย์พยักหน้า “แต่ที่เธอฝีมือพัฒนาได้ไวขนาดนี้มันก็เป็นเพราะพรสวรรค์ของตัวเธอเองด้วยเหมือนกัน เธอควรจะตระหนักเรื่องนี้ไว้สักหน่อยนะ การมีความมั่นใจในตัวเองมันก็เป็นสิ่งจำเป็น” เขากล่าว ลูบศีรษะที่ปกคลุมด้วยผมสีเงินนุ่มลื่นของไอช่าอย่างเพลินมือ

พูดถึงพรสวรรค์ของไอช่าแล้ว เชื่อหรือไม่ว่าการฝึกหนักของเธอมันไม่ได้ช่วยแค่ทำให้ร่างกายของเธอแข็งแกร่งขึ้นและมีฝีมือการใช้หอกก้าวหน้า เธอยังได้เรียนรู้พรสววรค์ใหม่มาด้วย นั่นคือ…

 

[ Advanced Fatigue Resistant ] - Unique Talent : เพิ่มความสามารถในการต้านทานความเหนื่อยล้าขึ้นอย่างมาก ลดผลกระทบที่ได้รับจากสถานะอ่อนล้าลง, เพิ่มอัตราการฟื้นฟูพลังกายขึ้น 50% ในเวลาปกติ, เพิ่มอัตราการฟื้นฟูพลังกายขึ้น 100% ในขณะที่อยู่ในสถานะอ่อนล้า 

 

ร่างกายเธอไม่ได้แค่ปรับตัวเข้ากับการฝึกโหดได้เฉย ๆ แต่คุณเธอเล่นเรียนรู้พรสวรรค์ใหม่มาเพื่อรับมือกับมันโดยเฉพาะเลยต่างหาก ไอช่าเธอไม่ทำให้เขาผิดหวังที่ตั้งชื่อเล่นเธอว่ายัยแมว 6 ดาวจริง ๆ ศักยภาพในการเติบโตของเธอมันน่าทึ่งสิ้นดี

“...แต่คิดดูแล้วก็น่าตกใจเหมือนกันนะคะ หลายสัปดาห์ก่อนฉันยังแค่ทำงานเป็นเมดธรรมดา ๆ ในคฤหาสน์อยู่เลย แต่ตอนนี้ฉันกลับมาฝึกเป็น Battle mage อยู่นี่จนระดับค่าพลังจะถึง 200 และกลายเป็น Tier 1 อยู่แล้ว” ไอช่ามองมาที่เรย์ตาใส “นายท่านพูดจริงเหรอคะที่อยากให้ฉันเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของนายท่าน?” เธอถาม

“ขนาดนี้แล้วเธอยังคิดว่าฉันพูดเล่นอีกเหรอ” เรย์หัวเราะขำ

“ก็สมัยก่อนนายท่านไม่เคยเห็นค่าฉันอย่างอื่นนอกจากเรื่องที่ฉันหน้าตาดีเลยนี่คะ จะไม่ให้ฉันสงสัยคำพูดของนายท่านได้ยังไง” ไอช่าว่าแล้วก็มุ่ยหน้า เบือนหน้าหันไปทางอื่น นึกโมโหขึ้นมาทุกทีที่นึกถึงเรื่องพฤติกรรมในอดีตของเรย์ได้

“อา~ เรื่องสมัยนั้นฉันขอโทษเธอด้วยนะไอช่า” เรย์ยิ้มเจื่อน มีอาการเหงื่อตกนิด ๆ ชนักมันยังติดหลังเขาอยู่ เรื่องที่เขาเคยทำกับไอช่าในสมัยก่อนนี่แก้ตัวยังไงก็ฟังไม่ขึ้นจริง ๆ “ชกฉันอีกสักหมัดไหมเพื่อเธอจะอารมณ์ดีขึ้น” เขาถามขึ้นเป็นทีเล่นทีจริงเพื่อไม่ให้บรรยากาศดี ๆ ระหว่างเขากับเธอมันเสีย 

ไอช่าขมวดคิ้วไม่ตอบกลับมาทันทีเหมือนจะกำลังชั่งใจคำพูดของเรย์อย่างจริงจัง ก่อนที่เธอจะหันหน้ากลับมามองเขาแล้วคว้ามือข้างหนึ่งของเขามา จากนั้นจึงอ้าปากน้อย ๆ ของเธอให้เห็นเขี้ยวแหลมแล้วกัดงับลงที่มือเขาแรง ๆ ทีหนึ่ง

“โอ๊ย!” เรย์ร้องเจ็บเบา ๆ แล้วรีบชักมือกลับ ก้มมองเคเชียสาวที่ยังคงนอนหนุนตักเขาอยู่ด้วยความประหลาดใจ เดี๋ยวนี้เธอกล้ากัดเขาแล้วเหรอ?

“คิกคิก ขอเอาคืนอย่างนี้ดีกว่าค่ะ” ไอช่ายิ้มโชว์ฟันเขี้ยวของเธออย่างน่ารัก หัวเราะคิกคักเบา ๆ แล้วก็หลับตาลง ทำเป็นจะนอนหลับหนีคดีไปเฉย

“ว่าที่บอดี้การ์ดส่วนตัวฉันนี่ดุจริง ๆ” เรย์พึมพำให้ไอช่าได้ยินด้วยรอยยิ้มขำ ไม่เอาเรื่องอะไรเธอที่กัดมือเขาเพราะเขาก็เป็นคนบอกให้เธอประทุษร้ายเขาได้เองแต่แรกด้วย...ถึงรอบนี้เขาจะแค่พูดเล่นก็เถอะ

จะว่าไปเมื่อกี้เขาก็ยังไม่ได้ใช้ตราบัญชาทาสปลดข้อจำกัดให้ไอช่าเธอทำร้ายเขาได้เลย ไหงคุณเธอถึงกัดมือเขาได้ล่ะเนี่ย? หรือเป็นเพราะเมื่อกี้เธอไม่ได้คิดร้ายกับเขาจริง ๆ แต่เป็นแค่การหยอกเล่น ตราทาสของเธอมันก็เลยปล่อยผ่านและไม่หยุดเธอไว้?

...ถ้าใช่จริงนี่ อันนี้ความรู้ใหม่เลยนะ

“นี่ไอช่า” เรย์หยิบหนังสือของเขากลับขึ้นมาเตรียมอ่านพลางก็เรียกไอช่าที่ทำเป็นหลับตานอนนิ่งอยู่ที่ตักเขา “จำสัญญาที่ฉันบอกว่าจะพาเธอออกไปเที่ยวข้างนอกได้ไหม? ถ้าเธอฝึกจนกลายเป็น Tier 1 ได้เมื่อไหร่ เดี๋ยวฉันจะทำตามสัญญานั้นให้นะ”

ได้ยินดังนั้นเอง เคเชียสาวก็ลืมตาแล้วลุกพรึบขึ้นมานั่ง ดวงตาสีครามคู่สวยนั้นมองมาที่เขาตาเป็นประกาย หางแมวของเธอชี้ตั้งและกระดิกไปมาดูตื่นเต้น

“พูดจริงนะคะนายท่าน” ไอช่าถามเขาเสียงใส ใบหน้าสวยประดับไว้ด้วยรอยยิ้มหวาน

“จริงอยู่แล้วสิ ไม่งั้นฉันจะบอกย้ำเธอเป็นครั้งที่สองทำไม” เรย์ตอบยิ้ม ๆ

“งั้นถ้าเราออกไปเที่ยวกัน พาลูเซียไปด้วยนะคะ” ไอช่าขอ

“เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้วไม่ใช่รึไง” เรย์บอก

“ฮิฮิ ขอบคุณค่ะ” ไอช่าฉีกยิ้มกว้างส่งให้เรย์อย่างอารมณ์ดี จากนั้นเธอจึงซุกหัวลงมานอนหนุนตักเรย์อีกครั้ง คราวนี้เธอนอนตะแคงหลับตาพริ้ม มุมปากยิ้มไม่มีหุบ

“เธอดีใจก็ดีแล้ว” เรย์กล่าวอย่างนั้นแล้วก็กลับมาให้ความสนใจกับหนังสือศาสตร์การประดิษฐ์อุปกรณ์มนตราในมือ เริ่มอ่านต่อจากตรงที่เขาอ่านค้างไว้

หลังจากนั้นก็ไม่มีเหตุการณ์สำคัญอะไรเกิดขึ้นอีกตลอดการฝึกช่วงบ่ายของไอช่า…

 

ตกเย็นของวันเดียวกัน…

หลังจากกินข้าวเย็นกับพ่อแม่ของเขาแล้ว เรย์ก็ออกมาฝึกเวทมนตร์ที่ลานกว้างข้างคฤหาสน์ แสงสีเสียงสารพัดถูกสร้างขึ้นจากผลของเวทมนตร์ที่เรย์ร่ายออกมาไม่หยุด 

เวทมนตร์ที่เรย์ฝึกร่ายนั้นมีหลากหลาย ทั้งเวทโจมตี เวทป้องกัน เวทเสริมพลัง เวทควบคุมพื้นที่ เวทคำสาป เขาใช้เวทได้กี่บท เขาร่ายมันออกมาทั้งหมด โดยเขาพยายามร่ายเวทที่มีผลส่งเสริมซึ่งกันและกันออกมาเป็นชุด ทดลองหาคอมโบ้เวทมนตร์ที่สามารถใช้ได้ในสถานการณ์ต่าง ๆ ไปเรื่อย

ซึ่งถ้าสังเกตดูดี ๆ ในบรรดาเวทมนตร์ธาตุที่เรย์ร่ายออกมา เขาร่ายเวทธาตุดิน ไฟ และสายฟ้าบ่อยที่สุด แค่ดูก็รู้ว่าเขาเน้นเรียนเวท 3 ธาตุนี้เป็นหลัก โดยสาเหตุที่เขาเลือกเวท 3 ธาตุนี้ก็ไม่ใช่เพราะความชอบส่วนตัวของเขาหรืออะไร แต่มันเป็นเพราะระดับ ‘ความสัมพันธ์ต่อธาตุ’ หรือความเข้ากันได้กับธาตุที่เขามีต่อ 3 ธาตุนี้มันอยู่ในระดับสูงกว่าธาตุอื่น 

เขามีระดับความสัมพันธ์ต่อธาตุไฟอยู่ที่ S 

ระดับความสัมพันธ์ต่อธาตุสายฟ้าอยู่ที่ A+

และระดับความสัมพันธ์ต่อธาตุดินอยู่ที่ A

ส่วนธาตุอื่น ๆ ที่เหลือเขามีระดับความสัมพันธ์ต่อธาตุอยู่ที่ C หรือต่ำกว่า...ก็น่าจะเห็นได้ว่าทำไมเขาถึงได้เน้น 3 ธาตุดิน ไฟ และสายฟ้าเป็นพิเศษ

ระดับความสัมพันธ์ต่อธาตุมีผลต่อความสามารถในการเรียนรู้พลังธาตุนั้น ๆ เป็นอย่างมาก และโดยปกติ คนทั่วไปจะมีความสัมพันธ์ต่อธาตุเด่นของตัวเองอยู่แค่ที่ประมาณ C ถึง B เท่านั้น คนที่มีระดับความสัมพันธ์ต่อธาตุเหนือกว่า B เกินกว่า 2 ธาตุแบบเรย์จึงจัดได้ว่ามีพรสวรรค์ทีเดียว

แต่ถึงรู้ตัวอย่างนั้นเรย์ก็ไม่อยากพูดอวดเกี่ยวกับมันสักเท่าไหร่ เนื่องจากถ้าเทียบกับระดับความสัมพันธ์ต่อธาตุที่แม่เอลฟ์สาวคนสวยของเขามีแล้ว ระดับความสัมพันธ์ต่อธาตุของเขามันก็ดูธรรมดาไก่กาไปเลย

เชื่อไหมว่าลูเซียเธอไม่มีระดับความสัมพันธ์ต่อธาตุไหนต่ำกว่า B+ เลยสักธาตุ และธาตุที่เด่นสุดของเธอก็มีระดับความสัมพันธ์ต่อธาตุสูงถึงระดับ SSS+!!! 

...ในเรื่องเวทธาตุแม่เจ้าประคุณเธอนี่เป็นสัตว์ประหลาดดี ๆ นี่เอง

ฟู่~

หลังจากร่ายเวทจนมานาหมด เรย์ก็เป่าลมหายใจยาวออกจากปากและเตรียมจะไปนั่งพักฟื้นพลัง แต่ตอนนั้นเองริงโทนจากเครื่อง MPD ของเขาก็ดังขึ้น เขาจึงต้องหยิบมันขึ้นมาดูว่าเป็นสายจากใคร

[ L ]

“หืม?” เรย์ส่งเสียงในลำคอเมื่อชื่อของคนที่โทรมา 

 

“เอาล่ะทุกคน วันนี้พอกันเท่านี้ แยกย้าย!”

ที่ลานจอดรถของตึกร้างซึ่งเป็นจุดรวมตัวของแก๊งวันเดอร์เลน แอลสั่งให้ลูกแก๊งทั้งหมดแยกย้ายหลังจากทำกิจกรรมแก๊งของคืนนี้กันเสร็จหมดแล้ว

เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์ดังติดไล่กันขึ้นมา ก่อนที่เหล่าสมาชิกแก๊งวันเดอร์เลนจะเริ่มขี่รถออกไปจากลานจอดรถไปทีละคน ๆ จนเหลือแค่ร่างระหงของแอลนั่งพิงรถมอเตอร์ไซค์ของเธออยู่ในลานจอดรถคนเดียว

“นายมาแล้วใช่ไหมน่ะ?” แอลยกมือขึ้นกอดอก เอ่ยถามขึ้นทั้งที่ไม่เห็นใครอยู่รอบ ๆ สักคน

“ถูกต้องนะครับ” เสียงที่คุ้นหูของผู้ชายคนหนึ่งดังตอบเธอกลับมา ตามด้วยเสียงการเคลื่อนไหวจากต้นไม้ที่อยู่ข้างลานจอดรถ

เรย์กระโดดลงมาจากต้นไม้ ปัดเสื้อปัดผ้าตัวเองเล็กน้อยแล้วก็ฉีกยิ้มให้ลูซูเรียสาว “ไม่ได้เจอกันสักพักแล้วนะ แอล” เขาเอ่ยทัก เดินเข้าไปหาเธอ

“นายมาถึงนานรึยัง?” แอลถาม

“มาถึงตอน 2 ทุ่มครึ่ง ตรงเวลาที่นัดเป๊ะ ๆ แต่ตอนนั้นเธอยังประชุมกับแก๊งเธออยู่” เรย์บอก

“นายต้องรอเป็นสิบนาทีเลยสิ ขอโทษที” แอลยิ้มอ่อนกล่าวขอโทษ

“รอแป๊บเดียว ไม่มีปัญหาหรอก” เรย์เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหญิงสาว“ว่าแต่คืนนี้เราจะจองห้องที่ไหนกันดีล่ะครับ บอส” เขาพูดหยอก

“นายเป็นลูกน้องแก๊งฉันรึไง” แอลยกมือขึ้นชกอกเรย์เบา ๆ ก่อนจะตอบคำถามเขา “จะเข้าโรงแรมไหนก็ตามใจนายเลย นายเป็นคนจ่ายนี่”

“งั้นก็ที่เดิมนั่นแหละ หรูสบายแถมใกล้ดี” เรย์หัวเราะร่า

หลังจากเวลาผ่านมาได้กว่า 2 สัปดาห์ แอลก็ติดต่อเขามาเพื่อชวนทำอะไรสนุก ๆ ด้วยกันอีกครั้ง

...เขาแน่ไม่แน่ คิดดูแล้วกัน สาวต้องเป็นคนโทรมาหาเขานะ ไม่ใช่เขาเป็นคนโทรไปหาเธอ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Gekko : จากคราวก่อน นี่ผมเว้นช่วงถึง 10 ตอนยังนะ...อ้อ ยังนี่หว่า แหะ ๆ (* ≧∀≦*)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว