facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่34

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 217

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2564 09:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่34
แบบอักษร

เช้านี้เป็นวิชาเกี่ยวกับอักษรรูนที่สำคัญมากในการวาดวงเวท แม้ว่าวงเวทจะไม่ได้มีประโยชน์เท่าไหร่สำหรับนักเวทสายต่อสู้ แต่ก็ยังเป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้เอาไว้เผื่อเผชิญหน้ากับดัก 

  

                และส่วนคนที่สนใจเรื่องเล่นแร่แปรธาตุแล้วละก็ถือว่าเป็นสิ่งจำเป็นที่ต้องเรียนรู้  

  

                ซึ่งในภาคเรียนแรกทุกคนจะได้เรียนทุกวิชาที่มีการเปิดสอนเพื่อทำความเข้าใจของหลักสูตรการเรียนการสอน โดยภาคเรียนที่ 1 นั้นจะเป็นการสอนเพียงเรื่องพื้นฐานทั่วไป ส่วนในภาคเรียนที่ 2 จึงจะสามารถเลือกลงวิชาที่สนใจได้ตามความชอบและความถนัดของแต่ละคน  

  

                รูนหรืออีกชื่อหนึ่งก็คือ “สัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์” มีเพื่อใช้พลังอำนาจศักดิ์สิทธิ์ของมันช่วยเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ด้านต่าง ๆ เช่น ความแข็งแกร่ง ความกล้าหาญ หรือความรวดเร็ว รวมทั้งพลังแห่งการเยียวยารักษาและวงเวท  

  

                ว่ากันว่าอักษรทุกตัวนั่นมีอำนาจทางเวทมนตร์ที่แรงกล้าอยู่ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเวทมนตร์ที่เกิดจากการผสานรูนจะยิ่งให้ผลลัพธ์ที่ทวีคูณ 

  

                แต่ว่าไม่ใช่ใครก็สามารถที่จะเขียนอักษรรูนโดยผสานเวท เพราะการลงอักษรรูนทุกตัวหมายถึงพลังมานาจะถูกดึงออกไปเพื่อสร้างประสิทธิภาพทางเวทมนตร์ 

  

                ดังนั้นจึงมีเพียงคนส่วนน้อยที่สามารถเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอักษรรูน และต้องอยู่ในระดับปราชญ์เวทจึงจะมีมานาพอที่จะลงอักษรรูนลงในอุปกรณ์เวทมนตร์ 

                อักษรรูนมีทั้งหมด 24 ตัว ซึ่งในวันนี้เธอได้เรียนทั้งหมด 8 ตัวจาก 24 ได้แก่  

 

 Fehu 

 

Uruz 

 

Thurisaz 

 

Ansuz 

 

Raidho 

 

Kenaz 

 

Gebo 

 

Wunjo 

  

                เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เธอไม่เคยรู้มาก่อนและมันก็ทำให้เธอรู้สึกสนใจเป็นอย่างมาก เมื่ออาจารย์ประจำวิชาได้นำแหวนมิติออกมา 1 วง แล้วอธิบายถึงอักษรรูนที่ถูกฝังลงไป 

  

                โดยที่แหวนมิติกลางได้มีการผสานรูนถึง 2 รูปแบบ และหากแยกอักษรรูนออกมาเป็นแต่ละตัวก็พบว่ามีอัษรรูนจำนวน 9 ตัวที่ถูกสลักลงไป จึงไม่แปลกที่แหวนมิติแต่ละวงนั้นมีมูลค่าที่สูงมาก  

  

                เพียงแค่แหวนมิติระดับต่ำก็มีมูลค่าถึง 10000 เหรียญทอง ระดับกลาง 50000 เหรียญทอง และระดับสูง 100000 เหรียญทอง  

  

                ลอเรนน่าจดทุกคำอธิบายของอาจารย์อย่างละเอียดไม่ให้ตกหล่น พลางคิดว่าจะต้องหาเวลาว่างค้นคว้าเรื่องอักษรรูนให้มากกว่านี้สักหน่อย  

  

                หลังจากหมดเวลาเรียนช่วงเช้า นักเรียนทุกคนกำลังจะแยกย้ายกันไปทานมื้อกลางวันที่โรงอาหาร  

                โรงอาหารของสถาบันก็ได้มีการแบ่งที่นั่งตามคลาสของนักเรียน โดยที่ชั้น 3 ของโรงอาหารจะเป็นพื้นที่ของคลาส S ทั้งหมด ส่วนชั้น 2 จะเป็นของคลาส A และ B ซึ่งถูกแบ่งเอาไว้คนละโซน ส่วนคลาสอื่น ๆ จะได้นั่งที่ชั้นล่างสุดของโรงอาหาร  

  

                ลอเรนน่านั่งทานอาหารพร้อมกับ เวนิก้า แอชลี่ย์ และลักซ์  

  

                เธอมองแก้วน้ำของตัวเองครู่นึ่งก่อนวางมือไว้เหนือปากแก้ว “Ice” น้ำในแก้วค่อย ๆ จับตัวเป็นน้ำแข็งตามรูปลักษณ์ที่เธอจินตนาการเอาไว้  

  

                “ว๊าว... ท่านหญิงทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอคะ” เวนนิก้าถามอย่างตื่นเต้น 

  

                “พอดีว่าฉันชอบทานน้ำเย็นมากกว่าน้ำธรรมดาน่ะ” พูดจบเธอก็คิดถึงโคล่าน้ำอัดลมโปรดของตัวเอง  

  

                “คุณหนูสามารถให้ผมทำให้ได้นะครับ” ลักซ์พูดขึ้น 

 

   ลอเรนน่าหันไปยิ้มให้กับลักซ์ก่อนตอบ “ถ้างั้นจากนี้ขอฝากนายด้วยนะ”  

  

                ลักซ์ยิ้มกลับ “ยินดีครับ”  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว