facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่33

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 152

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ค. 2564 06:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่33
แบบอักษร

  ลอเรนน่ายิ้มรับก่อนตอบ “ยินดีค่ะรุ่นพี่ ไว้เจอกันหลังเลิกเรียนนะคะ” 

 

                พูดจบเธอก็ชวนเวนนิก้ากับแอชลี่ย์เดินไปห้องเรียนโดยไม่หันมามององค์ชายลูเซียนอีกเป็นครั้งที่ 2 

 

                ลูเซียนยื่นข้าวกล่องที่เอลล่าทำมาให้คืนอีกฝ่าย เอลล่าเอียงคอด้วยความสงสัยก่อนถาม “ทำไมถึงคืนล่ะเพคะองค์ชาย” 

 

                “เอาของเจ้าคืนไปเถอะ ขอบใจมากสำหรับข้าวกล่อง” พูดจบลูเซียนก็รีบเดินจ้ำอ้าวตามหลังลอเรนน่าไปแทบจะทันที

 

               แน่นอนว่าเหตุการณ์ครั้งนี้ย่อมมีคนให้ความสนใจเป็นจำนวนมาก และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเอลล่าที่กำลังยืนอึ้งพร้อมกับหยาดน้ำตาที่คลอบริเวณหางตาทั้ง 2 ข้าง เอลล่าปาดน้ำตาและพยายามฝืนยิ้มเมื่อเพื่อนของเธอเข้ามาปลอบ

 

                อีกด้าน 

 

                “นาน่า... นาน่าเดี๋ยว” 

 

              ลอเรนน่าหยุดฝีเท้าก่อนหมุนตัวกลับมาทางเข้าของเสียงเรียก “องค์ชายมีธุระอะไรกับหม่อมฉันหรือเพคะ” 

 

                “นาน่าเจ้ากำลังเข้าใจเราผิด” 

 

               “หม่อมฉันเข้าใจอะไรผิดหรือเพคะ?” เธอถามกลับอย่างไม่เข้าใจ 

 

                “เรากับเลดี้เอลล่าไม่ใช่แบบที่เจ้าคิด” ลูเซียนพยายามอธิบายจนลอเรนน่าอดขำออกมาไม่ได้

 

                “คิก... คิก... ดูเหมือนองค์ชายจะสนใจความรู้สึกของหม่อมฉันกว่าที่คิดนะเพคะ อย่าได้ทรงคิดมากเลยเพคะหม่อมฉันเพียงเห็นว่าพระองค์ได้ข้าวกล่องจากเลดี้เอลล่าแต่สหายของพระองค์ยังไม่ได้ทานมื้อเช้า หม่อมฉันจึงมอบให้เขาเพียงเท่านั้น” 

 

                ลูเซียนที่ได้ยินก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก “แต่เราอยากได้ข้าวกล่องของเจ้ามากกว่า” 

 

                ลอเรนน่ามองในกระเป๋าของตัวเองที่เหลือข้าวกล่องอีก 1 กล่องที่เธอตั้งใจทำเพื่อทานในช่วงพักกลางวันก่อนยิ้มอ่อนแล้วยื่นให้อีกฝ่ายไปทั้งกระเป๋า “นี่เพคะ... ถ้าอย่างนั้นหม่อมฉันรบกวนพระองค์ให้บัดดี้ของพระองค์ส่งกล่องคืนให้กับหม่อมฉันด้วยนะเพคะ” 

 

                “ได้สิไม่มีปัญหา” ลูเซียนร่าเริงขึ้นทันทีก่อนพูดต่อ “ตอนเย็นเจ้าจะทานมื้อเย็นกับเคลย์ตั้นจริงหรือ?” 

 

                “เพคะ”

 

                แม้จะรู้สึกหงุดหงิดแต่สุดท้ายเขาก็ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง “อย่าลืมพาบัดดี้ไปด้วยล่ะ” 

 

                หลังจากเธอแยกกับองค์ชายลูเซียนก็ได้เดินมาถึงห้องเรียนของวันนี้ และเมื่อก้าวเท้าเข้ามาในห้องก็พบกับลักซ์ที่ฟุบนอนอยู่บนโต๊ะเรียน

 

                “ลักซ์” 

 

                ลักซ์เงยหน้าขึ้นเมื่อเห็นว่าเป็นลอเรนน่าจึงปรับเป็นท่านั่งปกติ “คุณหนูเองเหรครับ” 

 

                “นายไปทำอะไร ทำไมหมู่นี่เหมือนจะยุ่งตลอดเลย”

 

                “เมื่อวานหลังเลิกเรียนอาจารย์ไซรัสเรียกไปพบ แล้วแต่งตั้งให้ผมเป็นผู้คุมกฎของนักเรียนชั้นปี 1 เมื่อวานหลังจากทานของหวานที่บ้านพักของคุณหนูเสร็จก็ต้องรีบมาฝึกเลย ขอโทษด้วยนะครับ” 

 

                ลอเรนน่ามองลักซ์ด้วยความเป็นห่วง เธอลืมไปได้ยังไงว่าลักซ์จะถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้คุมกฎหลังจากเข้าเรียน

 

                “อย่าฝืนตัวเองมากนะรู้ไหม ถ้าไม่ไหวก็พักบ้าง” 

 

                “แค่เห็นว่าคุณหนูเป็นห่วง ผมก็หายเหนื่อยแล้วล่ะครับ ผมต้องพยายามมากกว่านี้เพื่อปกป้องคุณหนู” 

 

                ลอเรนน่าส่ายหน้าไปมาก่อนวางมือบนศีรษะของลักซ์อย่างที่ชอบทำ ก็ทำไงได้ผมของลักซ์มันช่างนุ่มเสียเหลือเกิน “รู้แล้ว แต่หากนายเป็นอะไรขึ้นมาใครจะปกป้องฉันล่ะ ดังนั้นนายต้องเป็นห่วงตัวเองก่อนนะรู้ไหม” 

 

                ลอเรนน่านั่งลงข้างกับลักซ์ ส่วนเวนนิก้ากับแอชลี่ย์ก็นั่งข้างกัน 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว