Advertising Blog For my original novel eg : SoltitudeCall GrimTouch ArachnidTrail and More...

ชื่อตอน : Five Cucumber

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 29

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ค. 2564 17:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Five Cucumber
แบบอักษร

“เอ่ออ พี่ครับผมสั่งไปแค่ห้าชิ้นนะครับ” 

มิคาซะพูดพร้อมชูถุงใส่ขนมปังเตาถ่านที่เกินมาหนึ่งชิ้นไปทางพี่คนขับ Tako Eat แน่นอนว่าหกย่อมดีกว่าห้า และมิคาซะก็อยากทำเป็นมึนๆแล้วเดินขึ้นห้องไปมึนๆเช่นเดียวกัน ถ้าไม่ติดว่าขนมปังทั้งหกชิ้นในมือของมิคาซะในตอนนี้เต็มไปด้วยผักทั้งหกชิ้น  

“พี่เอาของคนอื่นมาสลับกับของผมรึเปล่าครับ” 

คนขับขยับแว่นของเขาก่อนจะพูดขึ้น 

“ไม่หรอกครับ คนขับของ Tako Eat ไม่มาพลาดอะไรง่ายๆแบบนี้หรอกครับ”  

“แต่ที่บิลข้างถุงมันเขียนไว้ว่าคุณสมชัยนะครับพี่ แต่ผมชื่อมิคาซะ” 

“อ้ะ อ้ะ อ้ะ คืออออว่าาาาา”  

คนขับเลิกลั่ก ก่อนจะก้มลงไปมองที่กล่องใส่อาหารด้านหลังรถมอเตอร์ไซต์ของเขา และหยิบถุงอีกถุงหนึ่งขึ้นมาด้วยสีหน้าตกใจ  

“แหะ แหะ ผมกะจะเช็คดูไงครับว่าคุณลูกค้าใส่ใจกับอาหารของตัวเองรึเปล่า นี่ครับนี่ถุงของคุณลูกค้าครับ”  

พูดจบคนขับก็ยื่นอีกถุงมาให้มิคาซะ ก่อนจะรับถุงเดิมคืนไปด้วยท่าทางเขิลๆ 

“ถ้าพี่ไม่เลิกแถ ผมจะกดโหวดให้พี่ได้คะแนนห้าแตงกวานะครับ” 

*** ห้าแตงกวาคือคะแนนต่ำสุดในการประเมินความพึงพอใจของลูกค้าที่ Tako Eat 

“งื้ออออ ผมขอโทษครับคุณลูกค้า ผมไม่ได้ตั้งใจจะบอกว่าคุณลูกค้าเหมาะกับชื่อสมชัยจริงๆนะครับ” 

คนขับกล่าวขอโทษพร้อมก้มลงไปคุกเข่า ก่อนจะร้องไห้อย่างหนัก 

“ผมขอโทษจริงๆครับคุณลูกค้าาาาา” 

การกระทำของพี่คนขับทำเอามิคาซะทำอะไรไม่ถูก 

“ค…คือ ผมแค่หยอกเล่นเฉยๆครับพี่ ไม่ต้องร้องไห้ขนาดนั้นก็ได้ครับ” 

“จริงเหรอครับคุณลูกค้า” 

“ครับ” 

คนขับลุกขึ้นมา ก่อนจะสวมแว่นดำของเขากลับไปที่เดิมอีกครั้ง 

“อย่าล้อเล่นกันแบบนี้สิครับคุณลูกค้า การโกหกเป็นเรื่องที่ไม่ดีเลยนะครับ” 

‘ไม่ต้องมาสอนเลย ที่ฉันทำแบบนี้เพราะแกแถไม่หยุดนั่นแหละ’ 

มิคาซะคิดในใจ ก่อนจะเปิดถุงในมือของเขาออกมาดู 

“พี่ พี่” 

มิคาซะตะโกนเรียกคนขับ Tako Eat ที่กำลังจะขับออกไปอีกครั้ง เมื่อพบว่าภายในถุงของเขา มีขนมปังเตาถ่านอยู่ด้านในหกชิ้นเช่นเดิม 

ได้ยินดังนั้น พี่คนขับก็ดริฟกลับมา จนหน้าเกือบจะจุ่มพื้นถนน ก่อนจะขยับแว่นดำของเขาและถามกลับมาว่า 

“ว่ายังไงครับคุณลูกค้า” 

“ถุงนี้ก็มีหกชิ้นอีกแล้วครับ” 

“Unbelievable” 

พี่คนขับสบถออกมา ก่อนจะกุมหัวตัวเองและพูดกับตัวเองไปมา  

“หรือว่าเราจะส่งผิดตั้งแต่เจ้าแรกแล้วสลับถุงกันไปมา ทำไงดี ทำไงดี ทำไงดี ต้องออกเงินไปก่อนแล้วซื้อมาใหม่ให้คุณลูกค้า แล้วเอาของคุณลูกค้ามากินเองทีหลัง แต่ถ้าทำแบบนั้นก็จะทำให้คุณลูกค้าเสียเวลา เราอาจจะโดนโหวดห้าแตงกวาได้ เพราะงั้นต้องให้ถุงนี้กับคุณลูกค้าไปด้วยเป็นของกำนัน คุณลูกค้าจะได้ไม่โกรธที่ต้องเสียเวลาเพิ่ม  

แต่ไม่อยากเสียเงินเลยน้าาาา ทำงานตั้งนานกว่าจะได้ร้อยนึง แต่ก็ไม่ได้อยากโดนโหวดห้าแตงกวาเหมือนกันอ่ะ ทำไงดีละเนี้ยเรา หรือจะแกล้งเป็นคนบ้าไปเลยดี แต่เมื่อกี้ดันคุยปกติกับคุณลูกค้าไปแล้วด้วยสิ งั้นก็ช่วยไม่ได้ลองทำเป็นท้องเสียหนัก แล้วหนีไปเลยก็แล้วกัน คุณลูกค้าอาจจะเห็นใจก็ได้ แต่หน้าคุณลูกค้าดูไม่ใช่คนมีเมตตาเลยอ่ะ หน้าแบบนี้เห็นหมาข้างทางเดินมาก็น่าจะวิ่งเข้าไปไล่เตะแหงเลย แต่ยังไงก็ต้องลองดู เอาวะสู้” 

“คือคุณลูกค้าครับ ผม…..” 

ในขณะที่พี่คนขับกุมไปที่ท้องของเขา มิคาซะก็พูดสวนขึ้นมา 

“อ้อพี่ครับ อันนี้ของผมจริงๆนั่นแหละครับ แต่มันมีหกชิ้นเฉยเลย” 

ได้ยินดังนั้นพี่คนขับก็เลิกทำหน้าเหมือนปวดอึ ก่อนจะถอนหายใจออกมา และหันมายิ้มให้มิคาซะ 

“ที่ร้านเขาแถมให้มั้งครับคุณลูกค้า” 

“พี่ไม่ท้องเสียแล้วเหรอครับ” 

“ไม่ท้องเสียแล้วครับ” 

‘หมอนี่บทจะยอม ก็ยอมง่ายๆเลยแหะ สงสัยเมื่อกี้จะใช้สมองเยอะไปจนเครื่องรวนซะแล้วมั้ง’ 

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอไปก่อนนะครับคุณลูกค้า” 

พูดจบพี่คนขับก็ขับรถมอเตอร์ไซต์ของเขาออกไป แต่ดูเหมือนบางอย่างจะหายไปจากแววตาของเขา สมองของพี่คนขับคงจะช็อตไปแล้วจากเหตุการณ์เมื่อซักครู่ ในตอนนี้ร่างกายของเขาจึงขับเคลื่อนได้ด้วยการเปิดโหมดออโต้ไพล็อต 

“ขับระวังๆเด้อ” 

มิคาซะโบกมือ ก่อนจะเปิดถุงในมือของเขาออก 

'เห้ออออ ได้เพิ่มมาอีกชิ้นมันก็ดีนั่นแหละ' มิคาซะคิดในใจ ‘แต่ในจำนวนสามสิบหกไส้ ทำไมต้องเป็นใส่เผือกที่เป็นไส้เดียวที่กูไม่กินด้วยเนี้ย อย่านะ อย่าริอาจเอาไส้เผือกของแกไปเปื้อนกับไส้นูเทล่าที่อยู่ข้างๆ เด็ดขาดเลยนะโว้ยยยยย’ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว