ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 20 ง้อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ค. 2559 15:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20 ง้อ
แบบอักษร

 

 

   ตอนที่ 20 ง้อ

     ฟรานเชสโก้กับฟาติน่าเดินทางด้วยเครื่องบินส่วนตัวมายังนิวยอร์ก หลังจากที่เครื่องลงทั้งสองคนก็รีบขึ้นรถต่อไปยังที่อยู่ของเอเดรียน่า

     ฟรานเชสโก้และฟาติน่า เดินทางมาถึงคอนโดหรูกลางเมือง ซึ่งเป็นที่อยู่ของเอเดรียน่า

     ฟาติน่าบังเอิญเห็นอัลเฟรสกำลังเดินออกจากลิฟต์มาพอดี

     "พี่อัล" ฟาติน่าตะโกนเรียกอัลเฟรส

     อัลเฟรสจำเสียงที่เรียกชื่อเขาได้ขึ้นใจ เขาหยุดชะงักก่อนจะหันไปตามเสียง 

     "ฟราน   ติน่า" อัลเฟรสตกใจเล็กน้อยที่เห็นทั้งสองคนที่นี่ แต่ก็พอจะเดาออกว่าใครให้ที่อยู่แก่สองคนนี้ 

    "อัล เดรียน่าอยู่ไหน ฉันอยากเจอเดรียน่า" ฟรานเชสโก้รีบถาม

    "ฉันว่าเราไปคุยกันที่อื่นก่อนเถอะ ที่นี่ตรงนี้คงไม่ค่อยเหมาะ" อัลเฟรสเดินนำทั้งสองคนมายังสวนหย่อมเล็กๆ ของคอนโดน

     "นายกับติน่ากลับไปเถอะ มันไม่มีประโยชน์อีกแล้วที่จะมาที่นี่" อัลเฟรสบอก 

     "พี่อัลค่ะเรารู้ความจริงแล้วนะค่ะ ติน่าขอโทษนะค่ะ" ฟาติน่าเข้าไปกอดอัลเฟรสทางด้านหลัง

     "อัล ให้ฉันได้เจอเดรียน่าเถอะ ตอนนี้เดรียน่าท้องอยู่นะ ไม่เห็นแก่ฉันก็เห็นแก่หลานเถอะ" ฟรานเชสโก้บอก

     "นายไม่ต้องห่วงหรอก ฉันจะดูแลเดรียน่ากับหลานเอง อีกแย่างตอนนี้เดรียน่ากำลังท้อง หมอบอกว่าคนท้องช่วง 1-3 เดือนแรก อารมณ์แปรปรวน ฉันไม่อยากให้เดรียน่าเครียดมันจะส่งผลกระทบต่อหลานฉัน นายคงเข้าใจถ้านายห่วงลูกกับเดรียน่าจริง" อัลเฟรสแกะมือฟาติน่าที่กอดเขาออกแล้วหันหน้ามาคุยกับติน่า "ติน่าพี่ขอให้ติน่ามีความสุขกับคนที่ติน่าเลือกนะ โชคดีครับ" 

     "พี่อัล" ฟาติน่าเรียกชื่ออัลเฟรสด้วยน้ำเสีนงแผ่วเบา ยืนนิ่งน้ำตาไหล

     อัลเฟรสเดินจากไปโดยไม่หันหลังกลับมามอง ปล่อยให้สองพี่น้องยืนอยู่ตรงนั้นกันสองคน

      ฟรานเชสโก้กับฟาติน่า กลับมาตั้งหลักกันที่โรงแรม เพราะคงไม่อยากที่จะได้เจอเอเดรียน่า

     "ทำยังไงดีค่ะพี่ฟราน" ฟาติน่าเองไม่อยากให้อัลเฟรสเป็นแบบนี้ เธออยากอ้อนเข้า อยากให้เขาดูแลเธอเหมือนเดิม

     "พี่ก็ร้อนใจจะแย่ พี่คงไม่ได้เจอเดรียน่าง่ายๆ แน่" ฟรานเชสโก้นั่งเอามือกุมขมับ

     "ถ้าเราอยู่ใกล้กว่านี้ก็คงจะดี นะค่ะแค่แอบมองก็ยังดี" ฟาติน่าเอ่ยอย่างหมดหวัง

     "จริงสิ" ฟรานเชสโก้เหมือนคิดอะไรออก จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาใครคนหนึ่ง

************

     "พี่อัล ตื่นแต่เช้าเลย วันนี้ทำอะไรกินค่ะ" เอเดรียน่าที่เพิ่งตื่นมา เดินมาหาพี่ชายในห้องครัว ก่อนจะนั่งลงบนโต๊ะอาหาร

     "ซุปปลาร้อนๆ บำรุงร่างคุณแม่กับคุณลูกครับ" อัลเฟรสยกถ้วยซุปร้อนๆ มาให้เอเดรียน่า

     "น่ากินจังเลย กินแล้วนะค่ะ" เอเดรียน่ายิ้มมีควาทสุขออกมา ทำให้อัลเฟรสยิ้มตามไปด้วย

     "เสียงเอะอะ อะไรกัน" อัลเฟรสมองไปทางประตูห้องเมื่อได้ยินเสียงตามทางเดิน

     "คงมีคนย้ายมาอยูใหม่มั้งค่ะ" เอเดียน่าบอกแล้วก็ไม่ได้สนใจอะไร หันมากินซุปต่อ

     หลังจากเอเดรียน่ากินซุปเสร็จก็กลับเข้าไปในห้อง อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว จึงออกมานั่งหน้าทีวี อ่านหนังสือเกี่ยวกับแม่และเด็ก ส่วนอัลฟรานก็ทำงานบ้าน กวาดห้องถูห้องซักผ้า ตั้งแต่เอเดรียน่าท้องเขาแทบจะไม่ให้เธอทำอะไรเลย 

     เสียงออดหน้าห้องดังขึ้น อัลฟรานที่กำลังทำงานบ้านเสร็จก็เดินไปเปิดประตู แต่ก็ต้องตกใจเมื่อเจอกับ ฟรานเชสโก้และเอเดรียน่าอยู่หน้าห้อง

     "สวัสดี" ฟรานเชสโก้ยิ้มแป้นทักทายอัลเฟรส

     "นายอยู่ที่นี่ได้ไง" อัลเฟรสสงสัย เพราะนึกว่าฟร่รเชสโก้กลับสเปนไปแล้ว

     "ก็ลูกเมียฉันอยู่ที่นี่ฉันก็ต้องอยู่ที่นี่สิ" เขาพูดพร้อมกับแทรกตัวเข้ามาในห้อง 

     "พี่อัลค่ะ" ฟาติน่าดึงอัลเฟรสออกมาจากห้องแล้วปิดประตูลงทันที เพื่อให้ฟรานเชสโก้ได้อยู่กับเอเดรียน่าสองต่อสอง

     "ติน่า" ทำอะไรนะ

     "ติน่ามีเรื่องจะคุยด้วยค่ะ" ฟาติน่าบอก    

     "แต่พี่ไม่มีอะไรจะคุยด้วย" อัลเฟรสเดินหนีฟาติน่าเพื่อลงข้างล่าง

     "พี่อัลฟังติน่าก่อนสิ" ฟาติน่าวิ่งตามอัลเฟรสไป 

     เอเดรียน่าที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ก็ต้องตกใจเมื่อ ฟรานเชสโก้คุกเข่าลงตรงหน้าแล้วยื่นช่อดอกกุหลาบช่อโตให้เธอ

    "พี่ฟราน" เธอตกใจ 

    "เดรียน่า พี่ขอโทษ ยกโทษให้พี่นะ" ฟรานเชสโก้เอ่ย

     เอเดรียน่าที่ตั้งสติได้ ก็ส่งยิ้มให้เขาและรับช่อดอกไม้ 

     ฟรานเชสโก้ยิ้มออกมาอย่างดีใจที่เอเดรียน่าบอมให้อภัยเขา 'ถ้ารู้ว่าง้อเมียง่ายขนาดนี้ ง้อตั้งนานละ'

     "ออกไป" เอเดรียน่าตะคอกใส่เขาพร้อมกับเอาช่อดอกไม่ฟาดเขาอย่างแรงแบบที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว

     "โอ้ย!!...เดรียน่าฟังพี่ก่อน พี่ขอโทษ" เขาจับมือเอเดรียน่าเอาไว้ 

     "ออกไป อย่ามายุ่งกับฉัน" เธอผลักเข้าไปทางประตูห้อง

     "พี่ไม่ยุ่งไม่ได้หรอกเดรียน่าท้องอยู่นะ แล้วเด็กในท้องก็ลูกพี่ด้วย พี่จะไม่ยอมจากเดรียน่ากับลูกไปหรอก" 

     "ออกไป ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณ" เอเดรียน่าเปิดประตูห้องไล่ให้เขาออกไป แล้วหันหน้าไปทางอื่น เพื่อไม่ให้เห็นน้ำตาของเธอที่คลอออกมา

     

     "เดรียน่าเรารักกันไม่ใช่เหรอ พี่ขอร้องนะ เดรียน่า เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ" เขาจับมือเธอขึ้นมากุม
     "แล้วความรู้สึกที่เสียไปมันกลับมาเหมือนเดิมได้มั้ย" น้ำตาที่เธอพยายามกลั้นไว้ในที่สุดก็ไหลออกมา
     "เดรียน่าให้โอกาสพี่นะ" ฟรานเชสโก่ค่อยๆ ยื่นมือเพื่อจะเช็ดน้ำตาให้เอเดรียน่า
     "ออกไป แล้วอย่ามาให้เห็นหน้าอีก" เอเดรียน่าผลักฟรานเชสโก้ออกไปนอกห้อง แล้วปิดประตูใส่หน้าเขาทันที เธอหันหลังพิงประตูร้องไห้ออกมา 
     ฟรานเชสโก้เองก็ได้แต่ยืนก้มหน้า น้ำตาไหลออกมา เขาไม่รู้จะทำยังไงให้เธอยกโทษให้เค้า แต่เขาบอกกับตัวเองว่าจะไม่แพ้เด็ดขาด
 ก่อนจะตัดสินใจเดินกลับห้องของตัวเองไป
    ************
    อัลเฟรสที่กำลังจะกลับห้อง แต่มีฟาติน่าเดินตามต้อยๆ เหมือนเงาตามตัว
    "ติน่า อย่าเสียเวลามาตามพี่เลย กลับไปเถอะ พี่ขอร้อง" อัลเฟรสมองหน้าเธอที่กำลังยิ้มให้เขา
     "ติน่ากำลังจะกลับไง" ฟาติน่าบอกเขาทำตาแป๋ว
    "ก็ไปสิ มาเดินตามพี่ทำไมละ" เขาเดินมาหยุดหน้าห้องเอเดรียน่า
     "ก็ห้องติน่าอยู่ข้างๆนี้เอง" เธอชี้ห้องให้เขาดู 
     "อะไรนะ" อัลเฟรสคิดไม่ถึงว่าเธอจะย้ายมาอยู่ใกล้เขาขนาดนี้
     "ทั้งชั้นนี้พี่ฟรานซื้อไว้หมดแล้วเหลือแต่ห้องของเดรียน่าห้องเดียวเอง" เธอพูดไปยิ้มไป
     "เฮ้อ..." เขาถอนหายใจด้วยความหนักใจในความดื้อของสองพี่น้อง ก่อนจะเปิดปรตูเข้าห้องไป 
     ฟาติน่าเองก็เดินกลับห้องของตัวเองไปเพื่อหาวิธีง้ออัลเฟรสต่อ ไม่ว่ายังไงก็ต้องง้อให้สำเร็จ
     อัลเฟรสเดินเข้ามาในห้องด้วยควาทหนักใจ ขืนฟาติน่าตามตื้อทุกวันแบบนี้มีหวังเขาต้องใจอ่อนให้เธอแน่
    อัลเฟรสคุกเข่าลงบนพื้นข้างโซฟาที่ตอนนี้มีเอเดรียน่านอนหลับอยู่ รอยคราบน้ำตายังเปื้อนอยู่บนใบหน้า เรื่องของเขากับฟาติน่าคงไม่หนักหนาเท่าเรื่องของเอเดรียน่ากับฟรานเชสโก้ เพราะดูท่าทางแล้วคงยากที่เอเดรียน่าจะยอมให้อภัยฟรานเชสโก้
ความคิดเห็น