ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 16 ไปทะเล Nc

ชื่อตอน : ตอนที่ 16 ไปทะเล Nc

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ค. 2559 21:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16 ไปทะเล Nc
แบบอักษร

ตอนที่ 16 ไปทะเล

ฟรานเชสโก้ขับรถพาเอเดรียน่ากับแฟรงคลินมาเที่ยวทะเล เขาพาเธอและลูกมาพักที่บ้านพักตากอากาศของเขา

“มามี๊คับ แฟรงค์ของนอนด้วยคนนะคับ” เด็กชายอ้อน มามี๊

เอเดรียน่ามองหน้าฟรานเชสโก้ที่ทำท่าจะปฏิเสธลูกชาย “ได้สิครับ งั้นเราเอากระเป๋าไปเก็บในห้องกันเถอะ” เธอกลั้นหัวเราะกับสีหน้าของเขาที่ทำหน้าเหมือนโลกจะแตก

ไม่น่าพาเจ้าตัวแสบมาด้วยเลย อดทำรักเมียหมดทำหน้าเซง ๆ ถือกระเป๋าตามสองคนแม่ลูกไป

หลังจากเก็บกระเป๋าเสร็จฟรานเชสโก้ก็พาเอเดรียน่ากับแฟรงคลินมาซื้อ ของทะเลเพื่อไปทำอาหารเพราะตอนเย็นมีปาร์ตี้ครอบครัวเล็กๆ ริมทะเล เอดรียน่าเลือกของทะเลสดๆ มามากมาย ฟรานเชสโก้ก็มีหน้าที่จ่ายเงินอย่างเดียว หลังจากซื้อของทะเลเสร็จก็พากันกลับบ้านพัก

“เดี๋ยวพี่ฟรานพาแฟรงค์ไปอาบน้ำนะค่ะ เดรียน่าจะทำอาหารไว้รอ” เธอบอกฟรานเชสโก้

“จ๊ะ งั้นเดี๋ยวพี่ลงมาช่วยเดรียน่านะ” เขาหอมแก้มเธอหนึ่งทีก่อนจะพาแฟรงคลินไปอาบน้ำ

แฟรงคลินก็ไม่ยอมให้แด๊ดดี้อมแก้มมามี๊อยู่คนเดียว จึงยืนปากเล็ก ๆ ไปขอหอมแก้มเอเดรียน่า เอเดรียน่ายิ้มให้กับเด็กชายก่อนจะยื่นแก้มไปให้หอม แต่ยังไม่ทันดงแก้มกลับก็โดนฟรานเชสโก้หอมแก้มอีกรอบ

“ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ สองคนพ่อลูก” เธอเดินเข้าไปในห้องครัวก่อนจะลงมือทำอาหาร

เอเดรียน่าทำอาหารใกล้เสร็จแล้ว แฟรงคลินก็วิ่งเข้ามาในครัว

“หอมจังเลยคับ มามี๊” เด็กชายเขามาเกาะขาเอเดรียน่า

“รอแป๊บหนึ่งนะครับใกล้จะเสร็จแล้ว” ฟรานเชสโก้ที่เดินมาตามหลังแฟรงคลิน ก็หอมแก้มเอเดรียน่า

“หอมจริงๆ ด้วยแฟรงค์” เขายิ้มอย่างอารมณ์ดี

เพี๊ยะ! เธอตีแขนเขาอย่างอายๆ ในครัวไม่ได้มีเธอกับเขาแค่สองคนสักหน่อย มีลูกด้วย

“แด๊ดดี๊ขี้โกง หอมแก้มมามี๊ตั้งหลายรอบ” เด็กชายพูด

“ก็นี่แก้มของแด๊ดดี๊” ทีนี้เขาหอมแก้มเธอฟอดใหญ่โชว์ลูกชาย

“แฟรงค์งอน แด๊ดดี๊แล้ว” เด็กชายยืนกอดอกทำท่าทาง งอนฟรานเชสโก้

“พอกันเลยทั้งพ่อทั้งลูก” เธอส่ายหน้า ยิ้มเบา ๆ กับความไม่ยอมกันของพ่อลูกคู่นี้ “ไปชวนกันจัดโต๊ะเลยค่ะ เดี๋ยวอาหารจะเสร็จแล้ว”

“ครับ/คับ” ทั้งสองพ่อลูกตอบรับอย่างเอาใจเธอ

สักพักอาหารก็ยกมาที่โต๊ะ นอกบ้านที่มองเห็นวิวทะเลสวยงาม บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ความอบอุ่นแบบครอบครัว

หลังจากที่ทานอาหารกันเสร็จ ทั้งสามคนก็มาเดินเล่นบนชายหาดสีขาวทรายละเอียดเอเดรียน่าและฟรานเชสโก้ จูงมือแฟรงคลินคนละข้าง เด็กชายรู้สึกมีความสุข ที่มีพ่อแม่พร้อมหน้าพร้อมตา หลังจากที่อาหารย่อยเอเดรียน่าก็พาแฟรงคลินมาอาบน้ำอีกรอบ เพราะแฟรงคลินวิ่งเล่นจนเหงื่อออกชุ่มไปหมด

พอตกเวลากลางคืน ฟรานเชสโก้ก็พาเอเดรียน่ากับแฟรงคลิน มานอนดูดาว

“สวยจัง” เอเดรียน่าคิดถึงเมื่อตอนเด็กที่พ่อเธอเคยนั่งดูดาวกับเธอ

“ถ้าเดรียน่าชอบ วันหลังพี่จะพามาบ่อยๆ” เขาอยากเห็นเธอมีความสุขแบบนี้ รอยยิ้มของเธอมันทำให้โลกดูสดใส

“เดี๋ยวพอพี่ฟรานได้กลับไปเล่นฟุตบอลก็ไม่ได้พามาบ่อยหรอกค่ะ” เธอรู้ว่าถ้าเขากลับไปเล่นฟุตบอล โอกาสที่จะได้มาพักผ่อนแบบนี้คงมีน้อย

“น้อยใจพี่เหรอ” เขาถาม

“ป่าวค่ะ เดรียน่ารู้ดีว่าฟุตบอล คือความฝันของพี่” เธอตอบเขาด้วยรอยยิ้ม

นี่คงเป็นอีกเหตุผลที่ฟรานเชสโก้รู้สึกรักเอเดรียน่า เพราะเธอเข้าใจเขา

“อันที่จริงมันก็ไม่ใช่ความฝันทั้งหมดหรอก” เขาหันมายิ้มให้เธอ “แล้วเดรียน่าละมีความฝันอะไร”

“เดรียน่าอยากมีครอบครัวเล็กๆ เราไม่ต้องมีเงินมากมาย ขอแค่เรามีกันและกันในครอบครัวก็พอ อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาก็พอแล้วค่ะ” เธอตอบเขาด้วยสีหน้าเศร้าเล็กน้อย

“เดรียน่าเป็นอะไรหรือป่าว” เขาเห็นเธอน้ำตาเริ่มคลอ เขาก็รีบลุกไปนั่งข้างเธอ “พี่ขอโทษ ถ้าทำอะไรให้เดรียน่าไม่สบายใจ”

“ป่าวหรอกค่ะไม่ได้เป็นเพราะพี่ฟรานหรอกค่ะ”

“เดรีย่ามีอะไรเล่าให้พี่ฟังหน่อยได้มั้ย เดรียน่าจะได้สบายใจขึ้น” เขาใช้สองมือจับหน้าเธอเบา ๆ ให้สบตากับเขา

“เดรียน่าแค่คิดถึงครอบครัวตัวเองนะค่ะ พ่อทำงานเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลทุ่มเทเวลาให้กับทีม จนแม่ที่เคยเป็นแม่บ้านดูแลลูกๆ ก็ประชดพ่อด้วยการกลับไปดูแลกิจการเรือสำราญของที่บ้าน นานๆ ทีจะกลับมาบ้าน ตั้งแต่เดรียน่าอายุ 15 ปีก็อยู่กับพี่ชายสองคน พอหลังนั้นอีก 2 ปีพี่ชายก็เข้าทีมฟุตบอล จนไม่มีเวลาได้กลับบ้าน” ตอนนี้น้ำตาของเธอไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัวว่าไหลตั้งแต่เมื่อไร

“หลังจากนั้นเดรียน่าก็ต้องอยู่บ้านคนเดียว นั่งกินข้าวคนเดียว วันที่เดรียน่าเรียนจบมัธยม ก็มีแค่ช่อดอกไม้ที่ถูกส่งมา จากพ่อกับแม่และพี่ชายเท่านั้น ทั้งที่ครอบครัวของเพื่อนก็มีคนในครอบครัวมาแสดงความยินดี”

“นี่เป็นเหตุลที่ทำให้เดรียน่าไปอยู่อเมริกาใช่มั้ย” เขาใช้นิ้วของเขาเช็ดน้ำตาให้เธอ ภายใต้ความเย็นชาของเธอที่เขาเคยเห็นนั้น คือความอ่อนแอที่เธอพยายามจะซ้อนมัน ใครจะไปรู้ว่า แท้จริงแล้วเธอขาดความอบอุ่นแค่ไหน

“ค่ะ เดรียน่าสอบชิงทุนได้ไปเรียนที่นู้น”

“เดรียน่า จากนี้ไปให้พี่ดูแลเดรียน่านะ พี่สัญญาว่าจะไม่ทิ้ง จะดูแลเดรียน่าอย่างดี พี่รักเดรียน่านะ” เขาจูบซับน้ำตาให้เธอ

ทั้งสองกอดกัน ฟรานเชสโก้อยากให้ความอบอุ่นกับเธอ เขารู้สึกว่าตอนนี้เธอช่างอ่อนแอ น่าปกป้องเหมือนที่เขาอยากทำมาตลอด

หลังจากฟรานเชสโก้ปลอบเอเดรียน่าได้สักพักแล้วเขาก็ อุ้มแฟรงคลินไปเข้านอนและจูงมือเอเดรียน่าให้ตามเขามา

ฟรานเชสโก้วางแฟรงคลินลงบนเตียงแล้วห่มผ้าให้ เขาดันหลังของเอเดรียน่าให้ทาบกับกำแพงห้องโดยมีร่างของเขาประกบเข้ามาจนร่างแนบติดกัน มือของเขาล้วงเข้าไปใต้ชุดนอนเพื่อลูบไล้และเร้าอารมณ์ให้กับเอเดรียน่า ขณะที่ปากประกบจูบเธออย่างหนักหน่วง

“อือ!!” เดรียน่าครางออกมาด้วยความเสียว

เขาละจากริมฝีปากของเธอ แล้วปลดกระดุมชุดนอนออก

 “จุ๊บ! จ๊วบ!ริมฝีปากของฟรานเชสโก้บดจูบเนินอกเต่งตึงของเอเดรียน่า

โอ๊ย!เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บ เมื่อเขาจูบหนักหน่วง ทิ้งรอยจูบเป็นรอยเอาไว้

 

พอเถอะค่ะ เดี๋ยวลูกตื่นเธอหันไปมองแฟรงคลินที่หลับอยู่

งั้นเราลงไปข้างล่างกันเถอะ ฟรานเชสโก้รีบปลดเปลื้องชุดนอนของเธอออกจนหมด จากนั้นก็ช้อนตัวเธอขึ้นมาอุ้มแล้วพาเดินไปข้างล่า เขาวางเธอลงบนโซฟา

ฟรานเชสโก้นั่งคุกเข่าลงกลางหว่างเขาของเธอ

ซี๊ด! อา! เอเดรียน่าถึงกับซี๊ดปากด้วยความเสียว เมื่อฟรานเชสโก้จูบไล้โลมเลียตรงใจกลีบกุหลาบของเธอ เขายกเขาทั้งสองของเธอไปพาดไว้บนบ่าทั้งสองข้างของตัวเอง ส่วนใบหน้าก็ได้แต่ซุกซบอยู่กับเนินสวาท เขาเลียไล้ดูดดื่มติ่งกระสันของเธอ

ก่อนจะเคลื่อนต่ำลงไปแหย่ในรูรักที่มีน้ำหล่อลื่นไหลเอ่อออกมา ฟรานเชสโก้กลืนกินน้ำหวานที่ออกมาจากรูรักที่เขาเข้ามาจับจองเป็นเจ้าของ

อ้า! เอเดรียน่าเสียวจนตัวบิดเกลียวเมื่อลิ้นของเขาแหย่เข้าไปในรูรักของเธอ

จ๊วบ! จ๊วบ!ฟรานเชสโก้ดูดดันลิ้นเข้าๆ ออกๆ ในช่องรักของเอเดรียน่า

พี่ฟราน ..เดรียน่า ..ทรมาน คำพูดเธอขาดเป็นช่วงๆ เขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก จากนั้นก็นั่งลงบนโซฟา แล้วยกร่างเธอให้นั่งบนตัก

 เอเดรียน่านั่งคร่อมอยู่บนตักของฟรานเชสโก้

“เดรียน่าทำพี่บ้างสิ”

“เดรียน่าทำไม่เป็นค่ะ ต้องทำยังไง” เธอจ้องมองแท่งรักของเขาด้วยความเขินอาย

“เดรียน่ายกสะโพกขึ้น จากนั้นก็ใช้มือข้างที่ถนัดจับแท่งรักของพี่จ่อรูรักและกดสะโพกลง”

 มือของเอเดรียน่ายื่นไปจับแท่งรักของเขามาจ่อตรงรูรักของตัวเอง จากนั้นก็ค่อยๆ กดสะโพกลงไป

อา!!! ซี๊ด ทั้งสองต่างก็ครางออกมาพร้อมๆ กัน

ฟรานเชสโก้ใช้มือข้างหนึ่งโอบร่างเอเดรียน่าไว้ ส่วนมืออีกข้างก็บีบนวดเคล้นคลึงเต้านมของเธอข้างหนึ่ง ส่วนอีกเต้าทรวงก็ถูกริมฝีปากเขาครอบครอง

เอเดรียน่าใช้มือกดศีรษะเขาไว้ให้แนบอยู่กับเนินอกของเธอ เพราะยิ่งโดนลิ้นของเขาดูดเลียและขบเม้มยอดอกก็ยิ่งเสียวซ่าน

เธอเริ่มบดโยกสะโพกเพื่อควบคุมจังหวะในการร่วมรักยิ่งขยับ ก็ยิ่งทำให้แท่งเนื้อและภายในช่องรักเสียดสีกัน ความกระสันยิ่งเพิ่มพูนคูณเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว

น่ารักที่สุดเลยทูนหัว ฟรานเชสโก้เอ่ยชม เมื่อเธอเป็นฝ่ายควบคุมจังหวะ

 เอเดรียน่าเริ่มเร่งจังหวะในการโยกสะโพกเร็วขึ้นตามความเสียวที่เพิ่มขึ้น ยิ่งขยับขับโยก ก็ยิ่งเสียวซ่านจนสั่นสะท้านไปทั้งตัว

อา!! เสียงของทั้งสองดังขึ้น อืม! อา!

พี่ฟราน เดรียน่าไม่ไหวแล้วเธอร้องราวกับจะขอความช่วยเหลือ  

ปล่อยออกมาเลยที่รัก ขย่มพี่หนักๆ เลย” ฟรานเชสโก้พูด พร้อมทั้งเด้งกระเด้าสะโพกส่งแรงกระแทก ดันแท่งรักเข้าช่องรักของเธอ มือของเขาข้างหนึ่งโอบร่างเธอไว้ ส่วนอีกมือวางค้ำยันไว้บนโซฟา เพื่อช่วยในการส่งแรงให้เข้าไปในช่องรักของเอเดรียน่า

ภายในช่องรักของเอเดรียน่าตอดรัดแท่งรักของเขาพร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักของเธอที่ไหลทะลักเอ่อนองออกมา

“อือ!!” ฟรานเชสโก้กระแทกเธอสักพัก เขาก็ฉีดพ่นน้ำรักเข้าไปในกายของเอเดรียน่าอ้อมแขนของฟรานเชสโก้โอบกอดเธอไว้ ริมฝีปากของเขาจูบลง ศีรษะเธอด้วยความรักสุดหัวใจ

“พี่ฟรานค่ะ เราไม่ไดป้องกันเลย เดรียน่ากลัวท้อง” เธอบอกเขาด้วยความกังวล

“กลัวทำไมละ เดรียน่าไม่อยากมีลูกกับพี่เหรอ” เขาทำน้ำเสียงเขร่งขรึม เขาอยากมีลูกกับเธอ ทีเข้าปล่อยในเพราะเขาอยากให้เธอท้อง

“ป่าวค่ะ เดรียน่าอยากมีลูกกับพี่ค่ะ แต่ว่าเรายังไม่ได้แต่งงานกัน”

“งั้นเราก็แต่งงานกันสิ เดี๋ยวกลับไป พี่จะจัดการเรื่องงานแต่งของเรา” เธอจูบหน้าผากเธอให้เธอหายกังวล

ฟรานเชสโก้ใช่กระดาษทิ้งชูเช็ดคราบที่เลอะบนโซฟา ก่อนจะอุ้มเอเดรียน่าไปล้างตัวในห้องน้ำ ใส่เสื้อผ้าให้แล้วอุ้มไปนอนบนเตียง

“ฝันดีนะค่ะ ที่รัก” เขาจูบหน้าผากเธอ

***************

อัลเฟรสหลังจากย้ายมาอยู่มิลานก็ คอยตามเอาใจฟาติน่าตลอด จนฟาติน่าใจอ่อนยอมตกลงเป็นแฟน ทั้งสองคบกันในสายตาของ โดโรเรส ผู้เป็นแม่ของฟาติน่าซึ่งโดโรเรสก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร เพราะเห็นอัลเฟรสมาตั้งแต่เด็กๆ ก็พอจะรู้นิสัยใจคออยู่บ้าง

“วันนี้ติน่า ไปร้านจิวเวอรี่กับพี่หน่อยนะ” เขาพูดหลังจากพาฟาติน่ามาทานข้าว

“ได้ค่ะ พี่อัลไปทำไมค่ะ หรือว่าจะแอบซื้อแหวนให้ สาวๆ” เธอพูดล้อเล่นกับเขา

“พี่ก็กำลังคิดแบบนั้นนะ” เขายิ้มให้เธอ

ทั้งสองจูงมอกันเข้าร้านจิวเวอรี่ เขาเลือกแหวนเพรชให้เธอจริงๆ

“พี่จองไว้ก่อนนะ อีกไม่นานพี่จะสมให้อีกข้าง” เขาสวมแหวนให้เธอที่นิ้วนางข้างขวา

“ขอบคุณค่ะ” ฟาติน่าเขินอายจนไม่กล้าสบตาเขา

“ติน่า อาทิตย์หน้าพี่จะกลับสเปน ติน่าจะไปด้วยกันมั้ย” เขาอยากพาฟาติน่าไปแนะนำให้พ่อกับแม่รู้จัก ซึ่งแม่ของเขาจะกลับมาบ้านพอดี

“ค่ะ แต่ติน่าคงต้องไปค้างที่บ้านพี่ฟรานนะค่ะ คงไปค้างที่บ้านพี่อัลไม่ได้ ถ้าพี่ฟรานรู้ตายแน่” เธอทำหน้าสยองเมื่อนึกถึงเหตุการณที่จะเกิดขึ้น

“ได้ครับ” เขาใช้มือยีผมเธอด้วยความเอ็นดู

ความคิดเห็น