อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง

E-Book ที่ Meb ราคา 199 บาท อ่านเป็นตอนและซื้อเหมาเรื่องผ่านเว็บราคาถูกได้ที่ niyayrak, readawrite, bannniyay หนังสือทำมือ 290 บาทสั่งได้ที่แพนเพจ "อติญา"

ชื่อตอน : 5 (1/2)

คำค้น : ท่านประธาน นักศึกษาฝึกงาน สาวหมวย อติญา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มิ.ย. 2559 15:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5 (1/2)
แบบอักษร

                กลับมายืนที่เดิม ที่ที่เคยคุ้นตา! เพียงพธูอยากจะฮัมเพลงที่แม่ชอบเปิดให้ฟังบ่อยๆ ออกมาเสียจริง ตอนนี้เธอกำลังมายืนแหงนคอตั้งบ่าอยู่หน้าอาคารอิศว กรุ๊ป ในวงแขนหนีบแฟ้มเอกสารสมัครงานที่เตรียมมาเอาไว้เสียแน่นแม้ใจจะตุ๊มๆ ต่อมๆ แต่สาวหมวยก็ตั้งใจแล้วว่าจะลองดูสักตั้ง

                “โอกาสมาถึงมือหนูจะคว้าไว้ก็ไม่เสียหาย”

                “ถือซะว่าเข้าไปพิสูจน์ฝีมืออีกสักตั้ง ทำให้คนที่นั่นเห็นว่าหมวยแอลของพ่อมันมีดีจริงๆ” น้ำเสียงที่อบอุ่นของบิดามารดาลอยกลับมาเข้าหู เพียงพธูจึงสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่แล้วก้าวเท้าที่ห่อหุ้มด้วยรองเท้าคัทชูสีดำส้นเตี้ยเข้าไปในตัวอาคารด้วยความมั่นใจ จุดแรกที่เธอต้องแวะคือเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์เพราะตอนนี้เธอไม่ใช่นักศึกษาฝึกงานเหมือนเมื่อก่อนที่จะมีบัตรประจำตัวสแกนเข้าออกบริษัทได้

                “สวัสดีค่ะ” เสียงหวานร้องทักประชาสัมพันธ์หน้าสวยที่กำลังจัดข้าวของบนเคาน์เตอร์อยู่

                “สวัสดีค่ะ มาติดต่อเรื่องอะไรคะ” ประชาสัมพันธ์สาวถามข้อมูลตามมารยาทนึกแปลกใจว่านักศึกษาที่มีประเด็นกับศีตลาพนักงานฝ่ายออกแบบจนเป็นเรื่องราวใหญ่โตเมื่อหลายเดือนก่อนมายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้

                “สวัสดีค่ะมาพบฝ่ายบุคคล คือมาสมัครงานค่ะ” เพียงพธูบอกจุดประสงค์ในการมาของตัวเองให้เจ้าหน้าที่ทราบ

                “คงต้องรอสักครู่นะคะ รบกวนขอแลกบัตรไว้ก่อนแล้วแปดโมงครึ่งจะให้คนพาขึ้นไป” แม้จะสงสัยแต่สาวหน้าคมก็ไม่อยากจะเอ่ยปากถามว่าทำไมเด็กสาวตรงหน้าถึงกลับมาสมัครงานในบริษัทที่เธอเคยมีเรื่องถึงจะพอทราบมาบ้างว่าเพียงพธูไม่ได้เป็นคนผิด แต่การจะกลับมาทำงานในแผนกเดียวกับคู่กรณีเก่ามันไม่น่าจะเป็นเรื่องที่โสภาสักเท่าไรนัก

                “ขอบคุณค่ะ” คนมาสมัครงานกล่าวตามมารยาทหลังจากใช้บัตรประชาชนแลกบัตรสำหรับผ่านเข้าบริษัทเรียบร้อยแล้ว เพียงพธูพาร่างเล็กๆ เดินไปนั่งรอตรงโซฟารับแขกด้วยความที่นั่งหันหลังให้ประตูกระจกบานกว้างเธอจึงไม่ได้รับรู้ว่ามีร่างสูงใหญ่ของใครคนหนึ่งเพิ่งเดินผ่านเธอไป

                ด้านคนที่รีบร้อนเดินกดลิฟท์ขึ้นไปยังชั้นที่ตนทำงานก็เร่งฝีเท้าจนไม่ได้ทักทายบรรดาพนักงานอย่างที่เขาเคยทำเป็นประจำ เมื่อเช้าหนูน้อยโซอี้งอแงไม่ยอมทานอาหารเช้าเพราะอยากให้ปาปานั่งทานเป็นเพื่อนและไปส่งเธอที่โรงเรียนซึ่งรอดดริกเข้าใจความต้องการของลูกสาวตัวน้อยแต่วันนี้เขาติดประชุมสำคัญตอนแปดโมงครึ่งทำให้สองพ่อลูกต้องเปิดการเจรจาโดยมีคุณย่านั่งเป็นสักขีพยานจนได้ข้อสรุปว่าปาปาจะทานอาหารเป็นเพื่อน แต่เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วคุณย่าจะไปส่งที่โรงเรียนอนุบาลเหมือนทุกๆ วันเพราะวันนี้ปาปาติดงานสำคัญที่ไม่สามารถละทิ้งได้จริงๆ

แม้จะมีวัยเพียงแค่ห้าขวบแต่เด็กหญิงชีวาพร อิศวเดชากุล หรือหนูโซอี้ก็ฉลาดเฉลียวเกินวัยจะมาเสียอยู่นิดเดียวตรงที่เธอขี้อ้อนและติดจะงอแงสาเหตุก็เป็นเพราะถูกทุกคนตามใจมาตั้งแต่เกิด แต่สำหรับผู้เป็นบิดาก็สามารถจัดการสิ่งเหล่านั้นให้หายไปได้แม้จะเพียงชั่วคราวโดยใช้วิธีอธิบายที่เป็นเหตุเป็นผล เขาไม่ชอบใช้วิธีการหลอกล่อหรือโกหกเด็กให้ทำตามคำสั่งเพราะจะยิ่งบ่มเพาะนิสัยไม่น่ารักให้ติดตัวลูกสาวอันเป็นที่รักได้

 

“เพียงพธู ผู้จัดการฝ่ายบุคคลรออยู่ที่ห้องแล้วค่ะ” เวลาแปดโมงครึ่งพอดีที่สาวประชาสัมพันธ์เดินมาเรียกให้คนที่กำลังนั่งพลิกนิตยสารแฟชั่นในมือได้รู้ตัว หญิงสาวเก็บนิตยสารเข้าที่ก่อนที่จะเดินตรงไปยังลิฟท์กดปุ่มไปยังชั้นที่คุ้นเคย เมื่อลิฟท์เปิดมายังชั้นที่ต้องการมือเล็กก็ใช้บัตรที่แลกมาสแกนเข้ากับเครื่องที่หน้าประตู

เพียงแค่ก้าวขาเข้าไปเพียงพธูก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่น่าอึดอัดทุกคนหันมามองเธอเป็นตาเดียวแม้บางคนจะเหล่มอง หรือแกล้งทำเมินๆ แต่เธอก็แน่ใจว่าทันที่ที่ตัวเองเข้าไปในห้องของผู้จัดการฝ่ายบุคคลพนักงานที่อยากรู้อยากเห็นก็จะต้องจับกลุ่มตั้งประเด็นฝอยเรื่องที่เธอกลับมาปรากฏตัวที่อิศว กรุ๊ปอย่างแน่นอน

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

หญิงสาวเคาะประตูกระจกก่อนจะยืนรอฟังเสียงอนุญาตอยู่ชั่วอึดใจจากนั้นก็ผลักประตูเข้าไป ร่างท้วมของผู้จัดการฝ่ายบุคคลนั่งยิ้มรอต้อนรับเธออยู่แล้ว

“สวัสดีค่ะคุณโยธิน" เธอยกมือไหว้และกล่าวทักทายผู้สูงวัยกว่าด้วยกิริยานอบน้อม

“เชิญนั่งตามสบายหนูเพียงพธู แค่กรอกเอกสารแล้วก็แนบหลักฐานเสร็จแล้วเดี๋ยวผมให้จะให้คุณโชติมารับตัวไปที่แผนกเลย เออ! ว่าแต่หนูพร้อมจะเริ่มงานวันนี้เลยหรือเปล่า” คุณโยธินกล่าวอย่างอารมณ์ดีเพราะเขาเองก็รอให้อดีตนักศึกษาฝึกงานคนนี้เดินเข้ามาสมัครงานอยู่นานสองนาน

ท่านประธานก็รู้สึกจะสนใจใคร่รู้เรื่องของเด็กสาวคนนี้มากเพราะขยันโทรมาถามเขาแทบจะวันเว้นวันว่านางสาวเพียงพธู บุญประเสริฐมาสมัครงานแล้วหรือยัง วันนี้เขาจะนำใบสมัครของหญิงสาวขึ้นไปให้ชายหนุ่มรุ่นลูกด้วยตัวเองเลยเพราะอยากจะเห็นสีหน้าของท่านประธานนักว่าจะรู้สึกอย่างไรถ้าเห็นใบสมัครของคนที่ตนตั้งหน้าตั้งตารอคอยมาตั้งสามเดือน

“หนูพร้อมค่ะ” เธอพูดเบาๆ ก่อนจะลงมือกรอกเอกสารตรงหน้าด้วยลายมือที่เป็นระเบียบเรียบร้อย เมื่อตรวจทานว่าตัวเองไม่ได้มองข้ามการกรอกข้อมูลในส่วนใดไปหญิงสาวก็เปิดแฟ้มหยิบหลักฐานที่เตรียมมามาแนบกับใบสมัครแล้วส่งกลับคืนไปให้คุณโยธิน

                มือท้วมป้อมรับเอกสารมาอ่านอย่างละเอียดเขาไล่สายตาหลังแว่นกรอบเหลี่ยมไปทีละข้อ จนเปิดไปถึงผลการเรียนจึงทราบว่าเด็กสาวนอกจากจะมีฝีมือและไอเดียในการสร้างสรรค์ผลงานที่แปลกใหม่แล้วเธอยังเรียนเก่งไม่ใช่น้อย แต่คุณสมบัติมันก็ยังไม่น่าจะมากพอถึงขั้นที่ท่านประธานจะเสนอเงินเดือนให้เด็กจบใหม่มากถึงสองเท่าของอัตราปกติ แถมไม่ต้องทดลองงานอีกต่างหาก แต่ด้วยประสบการณ์ของคุณรอดดริกเขาก็มั่นใจว่าท่านประธานต้องเล็งเห็นความสามารถที่ซุกซ่อนอยู่ในตัวของเด็กสาวแน่นอน

                ใช้เวลาครู่ใหญ่ผู้จัดการฝ่ายบุคคลก็จัดการจรดปากกาเซ็นชื่อรบรองในใบสมัครและกดโทรศัพท์เรียกผู้จัดการฝ่ายออกแบบให้รับพนักงานใหม่ไปทำงาน

                “ยินดีต้อนรับสู่อิศว กรุ๊ป ในฐานะของพนักงานใหม่เดี๋ยวผมจะให้คนเอาบัตรพนักงานไปให้นะเพราะจะเอาเอกสารไปให้ท่านประธานเซ็นเลย”

                “ขอบคุณค่ะ” เพียงพธูตอบกลับพลางพยักหน้าทำท่าว่าเข้าใจ แล้วตัวเธอเองก็นึกขึ้นได้ว่าโทรศัพท์มือถือของตัวเองยังคงปิดเครื่องอยู่มันน่าจะอยู่ในก้นกระเป๋าเป้เพราะหญิงสาวยังไม่ได้จัดการรื้อกระเป๋าที่ขนสมบัติกลับมาจากบ้านเลย คิดไปแล้วก็รู้สึกแปลกใจที่ตัวเองตื่นมาควานหาโทรศัพท์ทุกๆ เช้าในเวลาที่ท่านประธานเคยโทรมาหาซึ่งมันก็อาจจะเป็นเพราะความเคยชิน

                ใช้เวลารอไม่นานพี่โชติผู้จัดการแผนกออกแบบที่หญิงสาวคุ้นเคยดีก็เดินมารับเพียงพธูไปที่แผนก ดูท่าทางเขาออกจะขัดเขินอยู่ไม่น้อยเพราะก่อนหน้านี้ตัวเองก็เกือบจะปักใจว่าเพียงพธูเป็นคนขโมยผลงานของศีตลา

                “น้องแอลสบายดีไหมครับ” ผู้จัดการหนุ่มถามเพื่อลดความมึนตึงภายในลิฟท์โดยสาร

                “แอลสบายดีค่ะ แล้วพี่โชติล่ะคะ” เธอยิ้มหวานพร้อมถามกลับบ้าง พอโชติเห็นรอยยิ้มที่เคยพบเจอบ่อยๆ ในตอนที่หญิงสาวมาฝึกงานก็พอจะเดาเอาได้ว่าหญิงสาวตรงหน้าไม่มีความขุ่นเคืองเขาอยู่ในใจ

                “งานกำลังหัวปั่นเลยคอลเลคชั่นหน้าท่านประธานอยากได้เครื่องประดับที่เข้ากันสำหรับงานเปิดตัวไลน์สินค้าใหม่ ตอนนี้คนของเรายังไม่มีใครออกแบบงานได้เข้าตาท่านประธานเลยสักคนจะมีก็แค่พอใช้แต่ยังไม่โดน” โชติพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริงเพราะเขาเคยชินกับสถานการณ์ที่กดดันเช่นนี้เสมอๆ เวลาที่มีงานใหม่ๆ ท้าทายเข้ามา หน้าที่ของชายหนุ่มคือต้องให้ลูกทีมผนึกกำลังพากันผ่านไปให้ได้

                “อย่าบอกว่านี่จะเป็นงานแรกของแอลนะคะ” หญิงสาวลอบกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ มาถึงวันแรกก็เจองานหินเลยสินะไอ้หมวย!

                “พี่ว่างานโปรเจคของแอลน่าสนใจอยากจะเอามาต่อยอดให้มันออกมาเป็นชิ้นงานจริงไหมล่ะ” โชติเสี่ยงถามระหว่างที่เดินออกมาจากลิฟท์ซึ่งเพียงพธูก็ชะงักขานิดหนึ่งที่หน้าทางเข้าแผนกทำให้ชายหนุ่มที่เห็นเธอเงียบเสียงต้องหันกลับมามองว่าเกิดอะไรขึ้นกับพนักงานคนใหม่ของเขา

                “แอลไม่อยากไปยุ่งกับงานชิ้นนั้นค่ะพี่โชติ แอลขอทำงานใหม่ให้ดีกว่าค่ะ” เธอเหยียดยิ้มเกร็งๆ เหมือนพยามจะกดอารมณ์ขุ่นมัวซึ่งชิตก็เข้าใจว่าเธอทุ่มเทกับเจ้าคัฟท์ลิงค์ชุดนั้นมาก พอมีปัญหากับศีตลาหญิงสาวก็คงยังไม่พอใจอยู่นิดๆ อย่างว่าแหละเป็นใครก็โกรธถ้าโดนขโมยงานแบบนี้

                “เอ่อ แอลวันนี้พี่ศิก็เพิ่งกลับมาทำงานนะ” เมื่อพูดถึงคู่กรณีของสาวน้อยหน้าหมวยขึ้นมาผู้จัดการหนุ่มก็เพิ่งนึกออกว่าศีตลาพ้นจากช่วงพักงานแล้ว

                “พี่โชติคงกังวลปัญหาของแอลกับพี่ศิ แอลสัญญาค่ะว่าจะไม่ก่อเรื่องถ้าไม่มีใครมายุ่งกับแอลก่อน” หญิงสาวพูดออกมาด้วยแววตามุ่งมั่น แม้ตัวเองจะยังเจ็บใจแต่ตอนนี้เธอมีสถานะเป็นพนักงานเทียบเท่ากับอดีตพี่เลี้ยงอย่างศีตลา คราวนี้ถ้าจะวัดกันก็ต้องวัดที่ผลงานไม่ใช่วัดที่ตำแหน่งที่ทำหรืออายุแล้วล่ะ

                โชติพยักหน้าทั้งๆ ที่ยังหวั่นใจกับเพียงพธู เขารู้ว่าเธอคงไม่ก่อปัญหาแต่กับศีตลาที่ร้ายลึกเขาไม่ค่อยมั่นใจว่าเจ้าหล่อนจะสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาตอนไหน เอาเป็นว่าเขาคงต้องจัดการให้สองเสือสาวอยู่ไกลๆ กันเอาไว้ก่อนเพื่อป้องกันการวางมวย

                “สวัสดีทุกคนพี่พาพนักงานน้องใหม่แต่หน้าเก่ามาแนะนำตัว นับตั้งแต่วันนี้เพียงพธูจะเข้ามาเป็นหนึ่งในทีมออกแบบของเราโดยผมจะให้น้องรับผิดชอบในด้านของการออกแบบสินค้าในไลน์ผลิตใหม่ไปก่อนเพราะน้องน่าจะถนัดเรื่องของงานแฟชั่น ยังไงก็ฝากพวกเราช่วยๆ กันดูแลให้คำแนะนำน้องแอลด้วยนะ”

                “สำหรับปัญหาที่ผ่านๆ มาผมอยากให้ทุกคนช่วยปล่อยวางและหันมาตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเอง การก่อเรื่องไม่ได้ทำให้เฉพาะตัวเองที่เดือดร้อนแต่มันจะพาทีมดิ่งลงเหวไปด้วยหวังว่าพวกคุณคงเข้าใจนะว่าผมพูดถึงอะไร” โชติตัดสินใจตัดไฟแต่ต้นลมเพราะเขาสังเกตเห็นแววตามาดร้ายของศีตลาที่มองตรงมาที่เพียงพธู ผู้หญิงนอกจากเวลาหึงหวงเจ้าหล่อนก็น่ากลัวที่สุดในยามที่อิจฉาริษยานี่แหละ

               

“ยินดีต้อนรับอีกครั้งนะน้องแอล” หลังจากที่ผู้จัดการขอตัวเข้าห้องทำงานแพรวรุ่งผู้เป็นเลขาก็เข้ามาทักทายพร้อมพาเพียงพธูมานั่งที่โต๊ะประจำตำแหน่ง หญิงสาวสังเกตว่าภายในแผนกที่กินพื้นที่ทั้งชั้นสิบเจ็ดนี้ถูกจัดตกแต่งใหม่หมด พนักงานแต่ละคนมีโต๊ะทำงานอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวที่กั้นไว้ด้วยพาร์ทิชั่นสีสันสดใส ส่วนกลางห้องนั้นมีโต๊ะตัวใหญ่กวางไว้ซึ่งน่าจะเอาไว้ประชุมในแผนก

“จัดที่ทำงานใหม่หรือคะพี่แพรว” หลังจากถูกสาวรุ่นพี่พามายังโต๊ะทำงานที่อยู่ด้านในสุดของแถวแรกหญิงสาวก็เอ่ยปากถามข้อสงสัยทันที

“ก็ตั้งแต่มีเรื่องท่านประธานสั่งให้จัดใหม่เพื่อพนักงานจะได้มีพื้นที่ส่วนตัวแล้วก็โน่นติดเพิ่มเห็นภาพคมชัด” แพรวรุ่งปรายตาไปยังมุมห้องที่เพียงพธูมองตามไปก็พบว่ามีกล้องวงจรปิดติดเพิ่มไว้หลายมุม

“เดี๋ยวก็ชินแหละตอนนี้เราแบ่งพื้นที่ด้านในเป็นของพวกดีไซเนอร์เสื้อผ้า ฝั่งข้างนอกเป็นไลน์ใหม่ซึ่งเราจะทำงานเป็นจ๊อปๆ ตามคอลเลคชั่นเสื้อผ้า แอลมีอะไรก็เรียกพี่ละกันพี่อยู่หัวแถว” แพรวรุ่งขยายความเพิ่มเติมก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะของตัวเอง

 

หลังจากที่พี่โชติพาอดีตนักศึกษาฝึกงานมาแนะนำตัวพี่ๆ ที่เคยคุ้นกันในแผนกก็วนเวียนเข้ามาทักทายน้องใหม่ใสกิ๊งด้วยความยินดี บางคนที่ยังไม่ว่างเดินมาทักทายก็ตะโกนโบกมือทักตามประสาไม่เว้นกระทั่งเจ๊แขขาเม้าท์ไฟแลบขี้วีนที่เคยปะทะคารมกับหญิงสาวมาก่อน จะเว้นอยู่คนเดียวคือศีตลาที่ยืนมองหน้าหมวยๆ ของเด็กใหม่โดยไม่ได้เอ่ยปากทักทาย

#

 

ขอบคุณที่ติดตาม ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ ขอบคุณทุกกำลังใจที่ส่งมาในทุกๆ ช่องทาง

มีความสุขกับการอ่านนะคะ

 

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/226671/17083133-member.jpg

 

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

#

 

#

 E - Book MEB Market  <<

 

#

E - Book OokBee  <<

 

#

 

E - Book Naiin <<

 

 

อยากเม้าท์กับติญา <<

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น