star_ss

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

♡.:*ผัวขี้หึงVSเมียขาโหด*:.★❥ ตอนพิเศษสุดๆ ผัวขี้หวง 100% End

ชื่อตอน : ♡.:*ผัวขี้หึงVSเมียขาโหด*:.★❥ ตอนพิเศษสุดๆ ผัวขี้หวง 100% End

คำค้น : ตอนพิเศษสุดๆ ผัวขี้หวง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.3k

ความคิดเห็น : 39

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ส.ค. 2559 12:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
♡.:*ผัวขี้หึงVSเมียขาโหด*:.★❥ ตอนพิเศษสุดๆ ผัวขี้หวง 100% End
แบบอักษร

Update 24.06.2016

อ่านให้สนุกน้า....
**********************************************************

.:***มหาลัยวุ่นรัก...เดอะ ซีรี่ย์***:.

เรื่อง

.:*ผัวขี้หึงVSเมียขาโหด*:.

♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/64675/1003866230-member.jpg

 

ตอนพิเศษสุดๆ ผัวขี้หวง
100%

 

 

วันนี้อากาศกำลังเย็นสบาย อือออ.... เปิดแอร์ 20 องศากำลังเย็นพอดีเลย อ่าา.... ได้นอนหลับบนที่นอนนุ่มๆ มีหมอนข้างนิ่มๆ แบบมีชีวิตพลิกไปพลิกมาได้นี่แหละครับ อ่าา... ที่สุดของชีวิตไอ้ทิวไผ่





 หลังจากที่ทำงานเหนื่อยมาติดๆ กันห้าวันเต็มๆ เป็นอะไรที่ทำให้ร่างกายผมค่อนข้างอ่อนล้า อ่อนเพลีย ร่างพัง เหนื่อยจนสายตัวแทบขาด ฮ่าๆๆ อันนี้เริ่มเว่อล่ะ งานที่ผมพูดถึงเนี้ยะไม่ใช่งานประจำนะครับ แล้วก็ไม่ใช่งานที่ร้านด้วย หึหึ แต่งานที่ผมกำลังพูดถึงเนี้ยะคืองานตามติดชีวิตเมีย ฮ่าๆๆ ช่วงนี้ปล่อยให้ห่างสายตาไม่ได้เลย ตั้งแต่มันได้ผมเป็นผัว อ่อล่าความหล่อของเมียผมมันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นทุกวันๆ จนมีหมาตัวผู้คอยเดินตามตลอด สาดดด... เมียกูห้ามยุ่ง!! แง่มมมม... กัดแม่งเลยดีไหมหื้อ!






 เหอะ!! ว่าไม่ได้ครับ พูดอะไรก็ไม่ได้ อยากหวงก็ต้องแอบหวง อยากหึงก็ต้องแอบหึง เซ็งวุ้ย!! พอผมออกอาการมากๆ เมียก็ของขึ้น บอกว่าผมไม่ไว้ใจมันบ้างล่ะ บอกว่าผมไร้สาระบ้างล่ะ บอกว่าผมหึงหวงจนบ้าบ้างล่ะ ชิส์!! ถึงกูจะเป็นผัวกูก็น้อยใจเป็นนะเว้ย!! เห็นใจกันบ้างดิวะ!! คิดแล้วเพลียจิต ถอนหายใจแพ๊พ! เฮ้อออ...






 วันนี้ผมมีความสุขโคตรอ่ะ นานๆ ทีได้มีโอกาสนอนกอดเมียอยู่ที่ห้องไม่ต้องออกไปไหนให้วุ่นวายเหมือนทุกวัน เมื่อคืนก็พากันฟินไปหลายรอบ อยากจะต่อให้อีกสองทีหนักๆ เมียก็คอพับหลับไปซะก่อน งืออ.. ไม่โอเคเลย... พอเมียหลับสิ่งเดียวที่ผมทำได้คือการแอบกอด แอบหอม แอบจุ๊บเมียจนหลับตามกันไป ฝันดีจนถึงเช้าเลยครับ






 "ทิว... ทิว..."


 หื้ออ.... แม้กระทั่งในฝันผมยังได้ยินเสียงเมียเรียกชื่อผม ฟังแล้วรู้สึกดี๊ดีครับ


 "ทิว....."


 เสียงเมียผมเพราะจังเลย เมียจ๋า.....



 "ทิว!! ไอ้ทิว!!!"




 เพี๊ยะ!!!!


 พรึ่บ!!!




 "ครับๆๆ ครับผม" ผมเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง เสียงเรียกชื่อผมเสียงนี้ไม่ใช่ในความฝันแต่มันคือความจริง


 "เอาน้ำให้หน่อยดิ หิวน้ำ" คำสั่งเมียโคตรน่ารัก หลับตาสั่งซะด้วย



 ฟอดดดด.....




 "ได้คร๊าบ รอแป๊ปนะที่รัก"


 จากที่เมียนอนหลับตาสนิทอยู่ก็เริ่มหรี่ตาขึ้นมองมาที่ผมด้วยสายตาที่ค่อนข้างน่ากลัว



 "หิวน้ำ! ให้ไว!!"


 "คร๊าบบบ... รู้แล้วครับคุณชายมิน หึหึ!"


 "รู้แล้วก็ให้ไว้ครับ คือตอนนี้คุณชายคอแห้งมาก!! ถ้าขืนยังช้าอยู่อีกจะแดกเลือดคนแถวนี้แทนน้ำซะเลย!!" อุ๊ย!! ถึงขั้นอยากแดกน้ำผัว เฮ้ย!! อยากแดกเลือดผัวแทนน้ำ หึหึ เมียผมไม่ธรรมดาจริงๆ





 หลังจากได้รับคำสั่งเมียรักก็วิ่งโทงๆ ในชุดวันเกิดออกไปหาน้ำหาท่ามาให้เมียดื่มแก้กระหาย เมื่อคืนได้ไปหลายน้ำยังไม่พอใจตื่นมาก็อยากได้น้ำอีก บร่ะ!! เมียผมนี่สุดยอดจริงๆ กร๊ากกก....





 "น้ำมาแล้วคร๊าบบ...." ผมวิ่งถือขวดน้ำพร้อมแก้วกลับเข้ามาในห้องนอน มินมันก็ค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นนั่ง หัวยุ่งๆ นั่งหลับตาอยู่บนที่นอนมีผ้าห่มบดบังช่างล่างเอาไว้แอบโชว์สะโพกเล็กน้อยพอให้ผัวอย่างผมใจสั่น ลูกชายก็เกิดครึกขึ้นมาอีกจนได้ สาดดด.... อยากอีกแล้วกู



 "อ่ะนี่..." ผมยื่นแก้วน้ำไปให้


 "อืม... ขอบใจ" มินพยายามเอื้อมมือมารับแก้วน้ำ


 "ลืมตาก่อนดิมิน"


 "หึ! ลืมไม่ขึ้นอ่ะ ง่วงนอน"


 "อ่ะๆ แก้วอยู่นี่" ผมจับมือมินแล้วยื่นแก้วใส่มือให้เมียรัก


 อึก อึก อึก.... เสียงกลืนน้ำของมินแทบไม่มีช่วงให้หยุดหายใจ สงสัยจะคอแห้งมากจริงๆ น่าสงสาร หึหึ


 "ค่อยๆ มิน เดี๋ยวก็สำลักหรอก"


 "ขอน้ำอีกทิว" มินไม่ฟังที่ผมพูดหรอกครับ สงสัยจะไม่ไหวจะฟัง ฮ่าๆๆ ผมเลยต้องจัดน้ำให้คุณชายอีกสองแก้ว


 "ไง หายคอแห้งยัง" ผมถาม


 "อืมๆ ดีขึ้นแล้ว" มินพยักหน้าตอบแล้วค่อยๆ หรี่ตามองผม


 "มองพี่ทำไม?" มินหรี่ตามองอีกล่ะ น่ารัก!


 "ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้า"



 "ห๊ะ! เสื้อผ้านะเหรอ ใส่ทำไมเดี๋ยวก็ต้องถอด" ผมตอบแบบหน้าด้านๆ มินมันก็มองของมันบ้าง ปรากฏว่าเราสองคนอยู่ในชุดวันเกิดทั้งคู่ คือพอชำระร่างกายให้ทั้งผมและมันเสร็จก็ห่มผ้านอนมันทั้งอย่างนั้นเลย กร๊ากกก... อบอุ่นมากกก....



 "เหอะ!! อบอุ่นบ้าอะไร! หนาวจะตายห่า"


 "อ้าว!! หนาวก็ไม่บอกนะ มาๆๆ เดี๋ยวพี่จะกอดให้หายหนาว" ผมคว้าแก้วจากมือมินไปแล้ววางไว้ที่พื้นตื่นมาอีกทีค่อยเก็บ ฮ่าๆๆ หลังจากนั้นก็รวบหัวรวบหางเมียซะเลย หึหึ


 "อื้ออ... จะกอดทำไมทิว ขยับไปนอนดีๆ ดิ๊!!"


 "ไม่เอา!! อยากกอดที่รักอ่ะคร๊าบบ..." ผมก็อ้อนไปตามประสา


 "เฮ้ย!! เดี๋ยวๆๆ แล้วข้างล่างมันคืออะไร?!" อุ๊ย!! แย่จังเมียรู้ตัวซะแล้ว หึหึ


 "ห๊ะ! อ่อ... ก็มันตื่นตอนเช้าไง หืออ..."



 ฟอดดดด....




 "มินช่วยทำให้มันลงให้หน่อยดิ พี่อึดอัดม๊ากมาก"


 "หึหึ ตลกล่ะ! ไม่เอา!! ไปทำในห้องน้ำนู้นไป!!"


 "โหห... มินอ่าา.... ช่วยหน่อยดิ นะๆๆ นะที่รัก" จุ๊บบบ.....


 "ไม่เอา!! ยังเจ็บอยู่เลยนะเว้ย!!"


 "น่านะ... งั้นใช้ปากก็ได้ นะคร๊าบบ..." ผมอ้อนสุดตัว งานนี้ต้องให้ได้ต้องให้โดน


 "แม่ง!! รอบเดียวพอนะ" ในที่สุด!!


 "คร๊าบบ... รอบเดียวครับที่รัก มินของพี่นี่น่ารักที่สุดเล๊ย!!"


 "หึหึ ไอ้แก่หื่นกามเอ้ย!!"


 "ฮ่าๆๆ หื่นกามแล้วรักไหม?" ผมก็หน้าด้านถามเนอะ


 "ไม่รักมั้ง!" มินมันตอบ


 "โอเค มินไม่รักพี่ไม่เป็นไรแต่พี่อ่ะโคตรรักมินเลย จริงๆ นะ" ผมยิ้มกว้าง


 "เว่อว่ะ!! เร็วๆ ดิ! จะให้ทำให้รึป่าว!!"


 "คร๊าบบบ... ทำคร๊าบบบ...." รีบเลยตูเดี๋ยวอด ฮ่าๆๆ






 หลังจากได้สิ่งที่ต้องการผมก็จัดท่าจัดทางใหม่เพื่อให้อะไรๆ มันง่ายขึ้น ตอนแรกกะจะทำแค่ที่ขอนั้นแหละครับแต่พอทำเข้าจริงๆ มันอดใจไม่ไหวอยู่ดี มินก็เลยต้องเลยตามเลย สรุปผมก็ได้จัดการล้างหน้าไก่กันตอนเช้าอีกรอบ อ่าาา.... สบายตัวโคตรๆ






 ผมกับมินตื่นขึ้นมาอีกทีก็บ่ายแล้วครับ เราสองคนตกลงกันว่าจะไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันข้างนอก วันนี้มินบอกผมว่าอยากดูหนัง ไม่ได้ดูหนังมานานแล้ว หึหึ ปกติมินจะซื้อแผ่นมานอนดูที่ห้องกับผมครับ ผมชอบนะ ได้อยู่ด้วยกันทั้งวัน กินข้าวด้วยกัน ดูหนังด้วยกัน นอนกอดกันมีความสุขมากอ่ะ แต่วันนี้เราสองคนอยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้างอะไรบ้างผมก็เลยพามินมาเดินเที่ยวห้างครับ
 "มินอยากกินอะไร?" ผมถามระหว่างเดินเข้าไปในตัวห้างสรรพสินค้า





 "เออ! กินอะไรดีเดี๋ยวคิดแป๊ป"


 "แห้งเอ้ย!! บอกให้คิดตั้งแต่ออกมาแล้วนะ ไหนบอกว่าหิวข้าวมากไง หื้อออ...."


 "หิวดิ! แต่ตอนนั้นมันยังคิดไม่ออกนี่หว่า เราจะกินอะไรกันดีทิวช่วยคิดหน่อยดิ" นั่นไง หันมาถามผมเฉยเลย


 "อยากกินอะไร ปิ้งย่างหรือข้าว?" ผมถามกลับ


 "ปิ้งย่างหัวเหม็นอ่ะ"


 "อาหารญี่ปุ่นไหม?" ผมถามต่อ


 "อืม... ไม่เอาอ่ะ อยากกินข้าว อยากกินสเต็ก อยากกินสลัด อยากกิน... อยากกินหลายอย่างอ่ะบอกไม่ถูกว่ะ!"


 "หึหึ เชื่อแล้วคร๊าบว่าหลายอย่างจริงๆ ฟังจากรายการที่พูดมานี่จะกินหมดเลยว่างั้น"


 "อืม... ก็ตอนนี้มันหิวนี่หว่า คิดอะไรได้ก็พูดหมดแหละ"


 "ครับๆ เข้าใจแล้วครับผม เอางี้! งั้นเราไปกินร้าน on the table กันดีไหม?"


 "เออๆ เอาดิ อาหารมีให้เลือกเยอะดี"


 "โอเค งั้นไปกันเลย" ผมคว้าคอมินเข้ามากอด มินมันก็พยายามดิ้นครับเพราะคนที่เดินผ่านไปผ่านมามองเราสองคนค่อนข้างเยอะ


 "เฮ้ย!! ทิวอย่ากอดดิ! อายคนอื่นเข้าบ้าง"




พอดีมาถึงร้านก็ปรี่เข้าไปหาโต๊ะนั่งเลยครับ ดีนะที่ตอนนี้มีโต๊ะว่างไม่งั้นมินมันคงอาละวาดผมแน่ เวลาหิวนี่น่ากลัวที่สุดพูดเลย





 "น้องครับ พี่ขอเมนูด้วยครับ" จัดไปแบบไม่ต้องรอ หึหึ


 "เมนูครับ" พนักงานยืนเมนูให้มิน แต่มึง! มึงนั่นแหละ มองเมียกูน้ำลายเยิ้มเลยนะมึง!!


 "น้องครับ ไม่ต้องรอรับออเดอร์หรอกครับ เดี๋ยวพี่จะสั่งพี่จะเรียกเอง" ผมพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง สายตาก็จ้องไอ้เด็กเสริฟแบบไม่กระพริบตา


 "ทิว... อย่า!" มินมันเงยหน้าจากเมนูมามองที่ผม


 "น้อง!!" ผมยังคงเรียกไอ้เด็กเสริฟนั่นให้คืนสติ


 "อ่อ ครับๆๆ ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าจะรับอะไรดีครับ?" ไอ้สาดดด.... กูเรียกมึงแต่มึงมองเมียกู!! ไอ้เด็กเหี้ย!!


 "น้อง!! เมื่อกี้พี่พูดว่า!"


 "ทิว!! มาดูนี่ให้หน่อย" มินเรียกผมค่อนข้างเสียงดัง มันชี้ให้ผมดูรายการอาหารครับ


 "เออ! อยากกินอะไรเลือกเลย" ผมพูดด้วยอารมณ์แบบหงุดหงิดสุดๆ


 "น้องครับ เดี๋ยวพี่ขอเลือกอาหารสักสิบนาทีแล้วพี่จะเรียกน้องมารับออเดอร์อีกทีนะครับ" มินมันหันไปคุยกับไอ้เด็กเสริฟนั่น


 "ได้ครับ งั้นเดี๋ยวผมขอตัวก่อนนะครับ ถ้าคุณลูกค้าจะสั่งอาหารเรียกผมได้เลยนะครับ ผมยืนรอด้านนู้นนะครับ" แหมๆๆ มึงบอกพิกัดเรียบร้อยเลยนะสาดดดด....


 "ได้ครับ ขอบคุณมากครับ" มินมันหันไปตอบเด็กเสริฟ แม่ม!! เสือกหน้าตาใช้ได้ด้วยดิ


 "ไอ้เด็กเปรต!!" ผมด่าแม่ง!!


 "เป็นอะไรอีกเนี้ยะ!"


 "ป่าว!! ไม่ได้เป็นอะไรนิ" ผมก็หน้าด้านตอบเนอะ


 "เอาดีๆ ทิว จะไปเขม่นน้องมันทำไมวะ! เขาไม่ได้มาจีบกูซะหน่อย"


 "เออ!! ไม่ได้จีบแต่แม่งมองเมียกูจะลูกตาจะทะลุออกจากเบ้าอยู่ล่ะ"


 "เฮ้ออ... ให้มันน้อยๆ หน่อย สั่งอะไรมากินเหอะหิวจะตายอยู่แล้ว!"


 "อืม... อยากกินอะไรก็บอกมาเดี๋ยวกูสั่งให้เอง"


 "หึหึ ไอ้ขี้หวงเอ้ย!!" มินมันยังมีหน้ามาหัวเราะผมอีก!!





 ผมรอมินเลือกเมนูอยู่สักพักแล้วผมก็จัดการเรียกผู้จัดการร้านมาสั่งแม่งเลย หึหึ ไอ้เด็กนั่นทำหน้าเป็นหมาหงอยทันที ส่วนมินมันก็นั่งส่ายหัวให้กับผัวขี้หวงอย่างผม แต่ผมนี่นั่งยิ้มพอใจในผลงานของตัวเองสุดๆ ฮ่าๆๆๆ






 ....






 "เลือกได้ยังว่าจะดูหนังหรือแค่ซื้อของแล้วกลับ?" ตอนนี้ผมกับมินเราสองคนกินอาหารกันจนอิ่มแล้วครับ พอกินอิ่มอาการง่วงเหงาหาวนอนก็ตามมาติดๆ หึหึ


 "อยากดูหนังแต่ง่วง" ดูคำตอบเมียผมดิครับ


 "สรุปอยากดูไหม?" ผมถามย้ำเพราะดูอาการน่าเป็นห่วงมากๆ


 "อืม... ดูดิมาถึงหน้าโรงหนังแล้วจะให้เดินกลับรึไงล่ะ!" อ้าว! สรุปกูผิดเหรอวะที่ถามความต้องการของเมียตัวเอง


 "อ้าว!! อยากดูก็ดูซิคร๊าบที่รัก ไหนๆ อยากดูเรื่องอะไรชี้เลยครับผม"


 "เออว่ะ! ดูเรื่องไหนดีทิว?"


 "หึหึ ไอ้แห้งเฮ้ย! ร้องจะมาดูหนังแต่ไม่รู้จะดูเรื่องอะไรเนี้ยะนะ!"


 "เออน่า!! งั้นเอาเรื่องนี้ๆๆ ไปซื้อตั๋วมาดิ" ชี้นิ้วสั่งจริ๊งจริงงง....


 "คร๊าบบ... ได้ครับผม"


 "เอาที่นั่งดีๆ นะ" หื้อออ... สั่งยังกับกูขายตั๋วหนังเลยนะเมียจ๋า





 หลังจากได้รับคำสั่งและชื่อเรื่องของหนังที่จะดูด้วยการหลับตาจิ้มผมก็เดินมาต่อคิวตามมารยาทคนไทยที่ควรมี ช่วงเวลาที่ต่อแถวซื้อบัตรผมก็มองเมียผมเป็นระยะไม่ให้ห่าง พอรู้ว่าเมียยังรออยู่ที่เดิมผมจึงหันมาตั้งใจจองตัวหนังต่อ






 "เฮ้ย!! ทิว" ผมหันไปตามเสียงที่เรียกชื่อผมครับ




 ....





 ไอ้สาดดด... เสือกมาเจอกันอีก....


*****ต่อ*****

 

 


"อ้าว! เออ! ไอ้ไม้มึงมานี่ได้ไงวะ?" แม่ง!! งานจะเข้ากูป่าววะ!!



 "โหหห... ไอ้ทิวเพื่อนรัก"




 หมับ!!




 "เฮ้ย!! ไอ้สัสไม่ต้องกอดกูก็ได้ไอ้เหี้ยอายคนอื่นเขา!" นั่นๆ เมียกูเดินมาแล้ว!! เมียกูเห็นมึงแล้ว!! ซวยๆๆๆ กูบอกเลยว่าวันนี้คือวันซวยของกู อร๊ากกก.....



 "ไรวะ! เดี๋ยวนี้ห่วงตัวเหรอมึง หึหึ อ้าว!! แล้วนี่มึงมากับใครวะ?" ไอ้สัสนี่ก็ตาไว เรื่องเสือกนี่ขอให้บอก แม่งคือสันดานมันเลยครับ



 "เพื่อนใหม่เหรอวะ?" แม่ง!! ไม่มีช่องให้กูพูดจริงๆ ไอ้ลิงเอ้ย!!



 "ป่าวไอ้เหี้ย!! นี่เมียกูเอง"



 "ห๊ะ!! มึงว่าไงนะ?" ไอ้สาดดด... มึงตกใจแรงไปไหมเมียกูตกใจหมดไอ้เพื่อนเหี้ย!!



 "เออ!! มึงได้ยินไม่ผิดหรอก เมียกูเองชื่อมิน"



 "ทิว...." อุ้ย!! อะไรครับที่รัก ยิ้มหวานๆ ให้ที่รักก่อน



 "ทำไมอ่ะคร๊าบ... ก็เราแต่งงานกันแล้ว พี่เป็นผัว มินเป็นเมียก็ถูกแล้วนี่ครับที่รัก" ยิ้มหล่อๆ ยิงฟันสวยๆ ใส่เมีย กร๊ากกก....



 "ทิวไผ่...." อร๊ากกก.... เมียเรียกชื่อจริงของผัว เมียจ๋า... พี่ขอโทษคร๊าบบ... พี่ลืมตัวเบาๆ คร๊าบบ..



 "แฮะๆ รู้แล้วคร๊าบ... เออไอ้ไม้นี่แฟนกู" ผมต้องพลิกสถานการณ์เพื่อเอาตัวรอดก่อนครับ มินเริ่มตาเขียวแล้ว!!



 "เดี๋ยวๆๆ เดี๋ยวนะ!! นี่กูไม่ได้หูฝาดใช่ป่าววะ นี่อ่ะนะแฟนมึง?"



 "เออ!! มึงจะตกใจเหี้ยอะไรหนักหนา แล้วนี่มาได้ไงไหนบอกว่าไปทำงานที่ต่างประเทศวะ?" แม่ง!! หงุดหงิดสัสๆ เลยกู



 "เฮ้ย!! เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนดิวะ เอาเรื่องนี้ก่อน เนี้ยะๆๆ เรื่องนี้เนี้ยะ" มึงใช้หางคิ้วชี้หน้าเมียกูทำม้ายยย... ไอ้สาดดด...



 "เออมิน... ไอ้เหี้ยนี่ชื่อไอ้ไม้ เพื่อนพี่สมัยเรียน ตั้งแต่เรียนจบมันก็ไปทำงานต่างประเทศ แต่เนี้ยะ!! เสือกกลับมาเมื่อไหร่ไม่รู้เหมือนกัน" ผมแนะนำให้มินรู้จักไอ้เหี้ยไม้ตัวเหี้ยอีกตัวประจำกลุ่มเที่ยวผมครับ



 "สวัสดีครับ ผมชื่อมินครับ"



 "เออ... สวัสดีครับน้องมิน เอ่อ... คืออย่าหาว่าพี่เสือกเลยนะครับ น้องมินเป็นแฟนไอ้ทิวจริงป่าวครับ?"



 "เสือก!!" ผมพูดสวนขึ้นทันที



 "ครับ ก็อย่างที่ทิวมันบอกนั่นแหละครับ" อร๊ากกก... เมียเปิดตัวผัวต่อหน้าเพื่อนผัว กร๊ากกกก.... ตอนนี้ไอ้ไม้ทำหน้าเหมือนหมางงเลยครับ ฮ่าๆๆๆ ให้รู้ซะบ้างว่าเมียกูไม่ธรรมดา



 "เหี้ย!! เอ่อ... พี่ขอโทษนะครับ พอดีว่าพี่โคตรตกใจนิดหน่อย พี่ไม่คิดว่าไอ้เหี้ยทิวจะมีเมีย เฮ้ย!! มีแฟนเป็นผู้ชายนะครับ"
"อ้าวๆ มึงอย่าพูดอะไรเหี้ยๆ ออกมานะไอ้สัสไม้ เดี๋ยวมินจะเข้าใจผิดกู" เอิ่ม... หรือว่าผมจะออกตัวแรงเกินไป เอิ่ม... มินมันกำลังมองผมแปลกๆ อ่ะครับ



 "พูดอะไร หึหึ ทำไมวะ มึงกลัวกูพูดอะไรเหรอวะไอ้ทิว?" ไอ้สัส!! หน้าตามึงเลวมาก ไอ้เหี้ย!! ไอ้เพื่อนเลว ถ้ากูรู้ว่ามึงโตมาแล้วจะเป็นตัวเหี้ยแบบนี้กูจะตีให้หนอนแดกตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วไอ้เหี้ย!!



 "หึหึ ทำไมเหรอพี่ไม้ เรื่องทิวมันเยอะเหรอพี่ผมมีเวลาพอนะ" นั่น!! เมียกูก็เอากับมันด้วย โอ๊ย!! ไอ้ทิวอยากตายจริงๆ เล๊ย!!



 "เฮ้ย!! ไม่มีอะไรหรอกมิน ไอ้เหี้ยไม้มันก็พูดไปอย่างงั้นแหละ ป่ะๆๆ เราไปดูหนังกันดีกว่านะครับ"



 "อื้อหืออ... ไอ้สาดทิว มีครับด้วย แม่ง!! เพื่อนกูแดกอะไรเข้าไปตอนกูไม่อยู่วะเนี้ยะ"



 "เสือก!! เรื่องของกู!!"



 "ฮ่าๆๆ แม่งเป็นเอามากโว๊ย!! น้องมินนี่ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ เลยใช่ไหมครับ เพราะทำเอาไอ้เสือทิวหมอบกับพื้นซะขนาดนี้เนี้ยะ"



 "เสือที่ไหนพี่ ผมว่าแมวต่างหากล่ะ" เอาแล้วไง! เมียกูดันเล่นด้วยกับไอ้เหี้ยไม้



 "ป่ะมินเราไปดูหนังกันเถอะ เฮ้ย! กูไปก่อนนะเว้ยไอ้ไม้ วันหลังค่อยนัดแดกข้าวกัน" ผมฉุดกระชากลากแขนเมียหนีไอ้ไม้ทันที อยู่นานกว่านี้เห็นท่าจะไม่ดีแน่นอน ความลับบวกความเลวของผมกับมันร่วมกันทำไว้เยอะครับ



 "เฮ้ย!! เดี๋ยวดิวะไอ้ทิว แม่งมาแดกข้าวเป็นเพื่อนกูก่อน!"



 "ไม่เว้ย!! วันนี้กูไม่ว่าง มึงอยากแดกค่อยนัดกูวันหลังไม่ใช่วันนี้!!"



 "เฮ้ยย... แดกข้าวกับกูก่อน! เมียมึงไม่ว่าหรอก ใช่ไหมครับน้องมิน" ไอ้สาดดด... มึงจะรั้งกูไว้ทำม้ายยย....



 "หึหึ เอาดิพี่ ผมยังไงก็ได้" อร๊ากกก... เมียกูยิ้มแปลกๆ อีกแล้ว!!



 "ไม่เอามิน เราจะไปดูหนังกันไม่ใช่เหรอ เนี้ยะๆ ตั๋วหนังซื้อมาแล้วนะ เสียดายอ่าา...."



 "โธ่!! แม่งแค่ตั๋วหนังไอ้สัส!! กูเพื่อนมึงไหม?! ไปแดกข้าวกับกูเลยไอ้เลว!"



 "ไอ้เหี้ยไม้!! มึงด่ากูเหรอไอ้ควาย!!" ไม่รู้แหละ! ตอนนี้กูต้องไปจากตรงนี้ก่อนไม่งั้นชีวิตก็วุ่นวายแน่!



 "เออ!!" ไอ้ไม้ตะคอกเสียงดัง แม่ง! มึงจะจริงจังไปไหมไอ้เหี้ยไม้



 "กูไม่แดกวันนี้!! ป่ะมิน" ผมจะพยายามอย่างถึงที่สุดเพื่อให้ช่วงเวลาอันโหดร้ายนี้ผ่านไปได้



 "น้องมินครับ ช่วยพูดกับไอ้เพื่อนเลวคนนี้ให้พี่ไม้ทีครับ พูดให้มันอยู่กินข้าวเป็นเพื่อนพี่ทีครับ พี่เหงา" ไอ้สาดดด.... สายตามึงคืออะไรไอ้เพื่อนเลว!!



 "ไม่นะมิน!!" ผมรีบขัดขวางทันที มินมันหันหน้ามามองผมแล้วก็ยิ้มเย็นๆ ส่งมาให้ผม อร๊ากกก... งานนี้กูว่ากูไม่รอดแน่เลยคร๊าบบ....



"ไปดิพี่ ผมว่าผมเริ่มหิวข้าวอีกล่ะ" อร๊ากกก... กูตายๆๆๆ งานนี้ใครก็ได้เก็บศพกูที ความลับกูจะยังคงเป็นความลับอีกม้ายยย.....



 "ฮ่าๆๆๆ น้องมินนี่น่ารักที่สุดเลยครับ แหมๆๆ ไม่น่าล่ะทำไมไอ้ทิวมันถึงได้เปลี่ยนไปมากขนาดนี้ หึหึ"



 "มึงหุบปากเลย!!" ผมส่งสายตาคาดโทษไอ้ไม้ไว้ก่อน งานนี้มึงเจอกับกูหลังไมค์



 "ไปเป็นเพื่อนพี่ไม้เขาหน่อยเถอะทิว ไม่ได้เจอกันนานไม่ใช่เหรอ หึหึ" ผมพยายามส่งสายตาอ้อนวอนไปให้เมียที่รัก ม้ายยยย....



 "ถูกต้องครับน้องมิน ไอ้ทิวนี่มันไร้หัวใจจริงๆ เพื่อนกลับมาไทยทั้งทีไม่มีน้ำใจกับเพื่อนบ้างเลยเนอะ ไม่เห็นเหมือนน้องมินเลย เข้าใจพี่ยิ่งกว่าเพื่อนรักของพี่ซะอีกนะครับ"



 "เออไอ้ควาย!! จะแดกอะไรก็รีบๆ เข้า กูจะได้ไปเที่ยวกับที่รักกูบ้าง!"



 "แหมๆๆ ที่รักๆ ไอ้ตอแหล! แต่กูเห็นมึง...."




 ป๊าบบบ.....





 "โอ๊ยยย.... ไอ้เหี้ยทิว! มึงตบหัวกูทำไมเนี้ยะ! เจ็บสาดดด..." จะอะไรซะอีกล่ะครับ ก็ฝ่ามือผมนะซิที่ตบลงที่หัวมันเต็มๆ ปากนี่ไม่เคยหยุดเห่าเลยจริงๆ ไอ้สัสไม้



 "เลิกพูด!! จะแดกไหมข้าว?!" ผมถามเสียงแข็ง



 "เออๆ แดกๆ ไปแดกข้าวกัน แม่ง!! กูมึนหัวเลยสัส! ป่ะครับน้องมินให้เกียรติไปทานข้าวเป็นเพื่อนพี่ไม้คนนี้หน่อยนะครับ"



 "ค.ว.ย. มึงสะกดถูกไหม ไอ้ควายไม้!!" แม่ง!! ยุ่งกับเมียกูจัง



 "ฮ่าๆๆ เออๆ ขอโทษที กูเห็นว่าน้องมินทั้งหล่อทั้งน่ารักขนาดนี้กูเลยลืมตัวไปนิดนึงว่ะ โทษทีว่ะเพื่อน ป่ะๆ ไปกินข้าวกัน" มึงก็ยังหน้าด้านแถต่อไปอีกเนอะ



 "ลืมตัวส้นตีนอะไร ถอย!! ไปเดินไกลๆ ตีนกูทางนู้นเลย!! เดินนำหน้าไปเลยเดี๋ยวกูตามไป" บังอาจจะมาเดินใกล้เมียกูนะไอ้สัส แม่ง!! หัวเราะกูทำเหี้ยอะไร กวนตีนไอ้เพื่อนเลว



 "ทิวเดินดีๆ ดิ๊"



 "อะไร! มินมึงมาเดินทางนี้อย่าไปเดินใกล้ไอ้ไม้ มานี่ๆ เร็ว!"



 "อะไรหนักหนาทิว! เดินเบียดขนาดนี้มึงพากูกลับบ้านเลยไหม!!"



 "เออ... งั้นเรากลับบ้านกันเนอะ?" ยิ้มเลย แฮ่ะๆ



 "เฮ้ย!! ไหนบอกจะไปกินข้าวเป็นเพื่อนพี่ไม้เพื่อนมึงอ่ะ"



"โหห... กูอยากไปกับมันที่ไหนมิน กูอยากไปจิ๊จ๊ะกับมึงในโรงหนังมากกว่าไปแดกข้าวกับมันอีก" ผมขออ้อนเมียนิดนึงได้ป่ะ ปล่อยไอ้สัสไม้เดินไปก่อนเลย แม่งมองสาวผิวปากสบายใจไปนู้นล่ะ



 "หึหึ มึงร้อนตัวมากไปรึป่าวทิว แค่ไปกินข้าวมึงยังงอแงขนาดนี้หรือว่ามึงมีอะไรปิดกูครับคุณแฟน"



 "เฮ้ย!! ปิดอะไร ป๊าววว.... ไม่มีเล๊ยยย... ไม่มีอะไรปิดบังมินเลยจริงๆ นะ เชื่อดิ" กระพริบตาปริบๆ



 "หึ! ให้มันจริง ถ้าไม่มีอะไรก็ไปกินข้าวเป็นเพื่อนเขาหน่อยเหอะส่วนหนังอ่ะค่อยไปดูหลังกินข้าวเสร็จก็ได้"



 "โหห... นี่ถ้าเมียไม่ขอพี่ไม่จัดให้นะเนี้ยะ" ฉีกยิ้มๆ กร๊ากกก...



 "เดี๋ยวโบก!! เดินดีๆ เลยอย่ามาเบียด!" เหมือนเมียกำลังดุผัวเลย กร๊ากกก....



 "หึหึ เดินแบบนี้แหละอบอุ่นดี จับมือด้วยได้ป่ะ? นะๆ นะน้าาา...."



 "แล้วห้ามตอนไหน" อร๊ายยย... เมียอนุญาตให้เขาจับมือได้แหละ





 ระหว่างที่ผมกับมินเดินตามไอ้ไม้ไปที่ร้านอาหารร้านหนึ่ง ไอ้ไม้ก็หันมามองผมสองคนตลอดทาง มันเดินกลับมาลากผมให้เดินเร็วๆ ส่วนมือผมก็ลากมินให้เดินตามไม่ให้ห่าง พอมาถึงร้านอาหารก็ต้องรอคิวอีกสองคิว เหอะ! มันใช่ป่ะ!!





 "น้องมินว่าไอ้ทิวเพื่อนพี่เป็นยังไงบ้างครับ?" ไอ้สาดดด... มึงยิงคำถามมาอย่างนี้เมียกูจะตอบได้ม้ายย....



 "ก็ปกติดีนิครับ"



 "ห๊ะ!! ไอ้ทิวเนี้ยะนะปกติ น้องมินรู้จักตัวตนที่แท้จริงของมันรึยังเหอะ ไอ้ทิวมันอะนะ...."



 "เฮ้ย!! มึงอย่าพูดอะไรมั่วๆ นะเว้ยไม่ไม้!!"



 "ทำไมวะ? มึงคิดว่ากูจะพูดเรื่องอะไรงั้นเหรอ ฮ่าๆๆๆ ขำว่ะ สนุกด้วย"



 "ไอ้สัส!! อยากพูดอะไรบ้าๆ ออกมานะเว้ย!"



 "มีอะไรเหรอพี่ ก่อนหน้านั้นทิวมันทำอะไรงั้นเหรอ?"



 "เฮ้ย!! มินพี่ป่าวนะเว้ย!!"



 "หึหึ ร้อนตัวตลอด"



 "ไม่มีอะไรจริงๆ มิน ไม่เชื่อใจทิวเหรอครับที่รัก ทิวรักมินคนเดียวจริงๆ นะคร๊าบ"



 "อร๊วกกก.... ไอ้สัสทิว มึงอย่ามาหวานได้ป่ะไอ้เหี้ย!!" แม่ง!! ขัดกูทำม้ายย...



 "เสือกไอ้ห่า!! กูคุยกับที่รักกูอยู่เว้ย!"



"เหอะ!! น้องมินไม่รำคาญมันบ้างเหรอครับ ติ๊งต๊องเหี้ยๆ เลยไอ้ทิวเนี้ยะ!"



 "ไอ้เหี้ยไม้!! มึง!!" ผมโคตรอยากฆ่ามันเลยตอนเน้!!



 "หึหึ ไม่หรอกครับ ผมว่าถ้าขาดแฟนคนนี้ไปชีวิตผมคงน่าเบื่อน่าดู" แล้วมินก็ส่งยิ้มโคตรหวานมาให้ผม อร๊ากกกก....



 "มินคร๊าบ... ที่ร๊ากกกก...."




 หมับ!!!




 กอดเมียกลางห้างใครจะกล้ามีปัญหากับกูม้ายยย... กูรักเมียคนนี้ที่สุดในโลกเลย! ไม่เคยรักใครเท่าเมียคนนี้อีกแล้ว... ที่รักของพี่ทิว มิน... มิน... มิน... พี่รักมินนะคร๊าบ...





 "เฮ้ย!! ทำไรเนี้ยะ!! ทิวอย่ามากอดดิ! นี่มันกลางห้างนะเว้ยเฮ้ย!!"



 "โอ๊ยยย... ก็คนมันดีใจอ่ะ ที่รักคร๊าบ...."



 "ทิว... ปล่อยเล๊ย!! ไม่งั้นเจ็บตัว!!"



 อร๊ากกก.... ผมนี่รีบหยุดเลย เสียดายแต่ดีใจสุดๆ ชื่นใจสุดๆ ไปเลย




 "โอเคๆ ป่ะ งั้นเราไปกินข้าวเป็นเพื่อนไอ้เหี้ยไม้กันเนอะ"



 "โหหห... ไอ้ขี้เห่อ!!"



 "หึ!! ไอ้ขี้อิจฉา ป่ะครับที่รักเราไปหาอะไรกินกันดีกว่าเนอะ" แล้วผมก็เดินเกาะแกะเมียไปตลอดทาง จนได้ยินประโยคที่ทำเอาผมสามคนหันกลับไปมองตามๆ กัน





 "ดาร์ลิ้งคะ... ดาร์ลิ้ง! ที่รักคะ!"



 

 

 

****************************************




 



"ดาร์ลิ้งคะ" ระหว่างที่ผมกำลังคลอเคลียเมียรักอย่างมีความสุขอยู่นั้นก็มีผู้หญิงหน้าตาสวยพูดไทยไม่ชัดเดินตรงเข้ามาหาพวกผมสามคนครับ


"เฮ้ย!! พี่ไม่รู้จักนะ อย่ามองพี่อย่างน้านนน...." ผมรีบหันไปบอกมินมันครับ ทันทีที่มีเสียงเรียกดาร์ลิ้งนั้นดังขึ้น สายตามินก็มองมาที่ผมทันที เออ... ให้มันได้อย่างนี้ซิวะ!


"หึหึ ร้อนตัวเชียวนะ"


"เฮ้ย!! ป่าวเลย... ไม่ได้ร้อนตัวแต่กูไม่รู้จักจริงๆ ครับที่รัก" ผมรีบแสดงความบริสุทธิ์ไปไหมอ่า


"ดาร์ลิ้ง ยูทำไมปล่อยไอเดินตามหาตั้งนานคะ!"


"แว้... แง... โอ้ๆ ดอนท์ครายนะคะ มายเบบี้"


"หึหึ งานนี้มีลูกมาด้วยนะมึง" มินพูดขึ้นแล้วมองมาที่ผม ทำไมเหงื่อกูออกเยอะอย่างงี้วะ!!


"เฮ้ย!! ไม่รู้เรื่องเลย ไม่ใช่ลูกเราแน่ๆ เนอะมินเนอะ"


"ดาด้า ยูจะตามไอมาทำไม ไอบอกยูให้กลับไปรอที่บ้านไง!! พูดไม่รู้เรื่องว่ะ!!" หื้อออ... งานไอ้ไม้นี่เอง


"ไม้ ยูจะด่าไอทำไม ยูเห็นไหมลูกเราร้องไห้ใหญ่เลย โอ้ๆๆ ลูกรัก ดอนท์ครายนะเบบี๋"


"หึหึ เขาบอกแล้วว่าไม่ใช่ของเขา ลูกเรายังไม่เกิดเนอะที่รักเนอะ" ผมหันหน้าไปพูดกับมินพร้อมแจกรอยยิ้มพิมใจ เหงื่อก็ยังคงไหลไม่หยุด ห่าน!! ทำไมห้างไม่เปิดแอร์วะ!!


"โอ๊ย!! กูล่ะปวดหัว เอาลูกมานี่!!" ไอ้ไม้แย่งเด็กน้อยมาอุ้มไว้ ส่วนผมกับมินก็ยืนดูสถานะการณ์แบบต่อไป


"อ่ะนี่!! ไอ้ทิว มึงอุ้มเด็กไว้ดิ๊!!"


เฮ้ย!! อะไรของมึงวะ?!!" ผมตกใจมากครับ แต่แขนผมยื่นไปรับอัตโนมัติ กลัวเด็กตกพื้นอ่ะ


"อร๊าย!! ไม้ ยูจะเอาลูกดาด้าไปทำไมคะ?" หญิงสาวร้องขึ้นด้วยความตกใจ มองหน้าผมกับมินสลับกัน ป้าอย่ามองผมแบบนั้นครับ ผมสองคนก็โคตรงงเลย


"ดาด้ามานี่!! ส่วนไอ้ทิว!! กูฝากเด็กไว้แป๊ป นมอยู่ในกระเป๋า ถ้ามันหิวก็จับยัดใส่ปากไปเลย!!"


"อร๊าย!! ไม้อย่าดึงไอนะ! ไอเจ็บ!!" แล้วไอ้ไม้ก็ฉุดกระชากลากถูผู้หญิงคนนั้นออกไป


"เหี้ย!! เอาไงดีล่ะทีนี้" ผมอุทานขึ้น เด็กที่ผมอุ้มอยู่ก็มองหน้าผมตาแป๋ว จากที่แหกปากร้องก็เงียบซะง้าน!!


"ลูกเพื่อนมึงเหรอวะทิว?" ดูเมียกูถามเข้า


"มั้ง!! กูก็เพิ่งเห็นพร้อมมึงนี่แหละ" ผมตอบมินกลับไป


"หน้าโคตรแบ๊วเลยว่ะ เอาไงต่อ?" ผมมองหน้ามินแบบพูดไม่ออก คือกูคิดไม่ออกไงครับที่รัก มึงช่วยกูคิดที


"ไม่รู้ดิ เอาไงดีวะ?" ผมถามมินกลับไป


"กำ! งั้นไปหาที่นั่งก่อนป่ะ เดี๋ยวเพื่อนมึงคงโทรมาเองแหละ"


"เออๆ ก็ดีเหมือนกัน ป่ะ... งั้นเราไปนั่งที่ร้านเค้กร้านนั้นกัน มึงอยากกินเค้กอยู่ไม่ใช่เหรอ?"


"อืม... เอาดิ" พอตกลงกันได้ผมกับมินก็เดินอุ้มเด็กตัวน้อยมานั่งที่ร้านเค้กที่ตกแต่งด้วยสีขาวทั้งร้าน


"ทิว มึงจะกินอะไรไหม?" มินมันเปิดเมนูแล้วหันมาถามผม


"กินอะไรก็ได้ มึงสั่งเลย" ตอนนี้ผมโคตรเกร็งเลยครับ คนแม่งเล่นมองมาที่ผมสองคนทั้งร้าน


"งั้นสั่งแค่สองอย่างนี้นะ บลูเบอรี่ชีสเค้กกับสะตอเบอรี่ชีสเค้ก"


"อืม สั่งเลยๆ กินได้หมด" ผมกับมินนั่งคุยกัน ไอ้เด็กคนนี้ก็มองผมตาแป๋ว เออ... ทำไมมึงไม่ร้องแหกปากเหมือนตอนแม่มึงอุ้มมึงมาวะ


"ไหนๆ ขอดูหน้าชัดๆ ดิ๊" มินขยับเข้ามาใกล้ผมแล้วเอานิ้วเขี่ยผ้าที่ปิดหน้าเด็กน้อยออก


"อั๊ยย่ะ! ยิ้มด้วยเว้ย" มินมันยิ้มกว้างเลยครับ ไอ้เด็กนี่ก็ยิ้มเล่นกับเมียผมเฉยเลย


"หึหึ สงสัยมันจะชอบมึงนะเนี้ยะ" ผมพูดแล้วก็เล่นกับไอเด็กนี่บ้าง เออวุ้ย... มันยิ้มด้วยแฮะ


"อ่ะแน่นอน... คนมันหล่อ เด็กผู้หญิงก็ต้องชอบเป็นธรรมดา"


"หรา... แต่งานนี้มึงผิดถนัดเลยที่รัก" ผมพูดแล้วยิ้มมุมปาก


"ผิดอะไร?" มินขมวดคิ้วถาม


"ผิดที่บอกว่าเป็นเด็กผู้หญิงอ่ะดิ" ผมตอบ


"เฮ้ย!! ไม่ผิดดิ นี่มันหน้าเด็กผู้หญิงชัดๆ เลย" มินเริ่มโวยวาย


"จุ๊ๆๆ มึงจะโวยวายทำไม คนมองหมดแล้วเนี้ยะ!"


"ทำไมอ่ะ มองก็มองไปดิ! ไหนๆๆ ผู้ชายจริงป่าวเอามาดูหน่อยดิ๊" พูดจบมินก็แหกผ้าอ้อมเด็กเพื่อแง้มดูช้างน้อยทันที


"เฮ้ย!! มินทำไรเนี้ยะ!! เดี๋ยวเด็กมันร้องแหกปากขึ้นมาจะทำไง!!" ผมรีบขยับตัวหนี


"อย่าขยับดิ๊!! กูอยากรู้อ่ะ"


"มิน...." ผมคงห้ามยากล่ะงานนี้


"เฮ้ย!! มีช้างน้อยจริงๆ ด้วยว่ะ" มินเงยหน้าขึ้นมาพูดกับผม


"ชู่ว์... เบาๆ หน่อย ก็เออดิครับ เด็กผู้ชายก็ต้องมีช้างน้อยดิ" ผมกับมินเถียงกันแต่ไอ้เด็กนี้กลับหัวเราะเอิ๊กอ๊าก


"อ้าว!! แล้วมึงรู้ได้ไง?" ความสงสัยก็บังเกิดทันที เมียกู


"ฮ่าๆๆ รู้ดิ ก็กูแอบเปิดดูตอนมึงสั่งเค้กอ่ะ" ฮ่าๆๆๆ จะว่าไปผมก็เสือกไม่น้อยไปกว่าเมียผมนักหรอก


"หื้อ... ไม่ค่อยเลยนะ ทิว... ทำไมเด็กนี่มันไม่ร้องเลยวะ?" ผมกับมินมองหน้ากันก่อนจะก้มลงไปมองไอ้เด็กตัวน้อยๆ ที่ผมสองคนพูดถึง


"เออว่ะ... ไม่รู้ดิ" ผมตอบ


"เลี้ยงง่ายดีว่ะ หึหึ... ยิ้มเก่งซะด้วย" มินมันใช้นิ้วเขี่ยแก้มเด็กเล่นอย่างสนุกสนาน ไอ้เด็กนี่ก็ยิ้มตลอด


"มิน...." ผมเรียกมินอันเป็นที่รัก


"อะไร?" มินโคตรสนใจผมเลย ปากถามแต่ตาไม่มอง


"มิน...." ผมเรียกอีกรอบ


"อะไร!! พูดมา..."


"มึงอุ้มเด็กนี่แปปดิ กูปวดฉี่"


"เออๆ อย่าไปนานนะ รีบๆ มาด้วย"


"คร๊าบ... ไปแป๊ปเดียวเดี๋ยวมาจ๊ะที่รัก"


"เดี๋ยวปั๊ด!! เอามานี่เดี๋ยวอุ้มไว้ให้" ผมส่งเด็กตัวน้อยให้มินอุ้มต่อ



จุ๊บ.....




"เดี๋ยวมานะครับที่รัก...." กร๊ากก... แกล้งเมียๆ


"ไอ้!! มึงๆ กวนตีน"





ผมรีบวิ่งออกมาจากร้านทันที ถ้าไม่รีบมีหวังโดนตีนเมียกลางร้านเค้กแน่ๆ ครับ ฮ่าๆๆ ผมใช้เวลาเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวไม่นานนักก็เดินออกมา ระหว่างทางผมก็เห็นไอ้ไม้ฉุดกระชากลากถูเมียมันไปที่ลานจอดรถ ผมก็รีบวิ่งตามทันที




"เฮ้ยๆ ไอ้เหี้ยไม้มึงจะไปไหนวะ?"


"กูจะพาดาด้ากลับบ้าน" มันหันมาตอบผม


"เฮ้ย!! แล้วลูกมึงล่ะ?!"


"เด็กนั่นกูฝากมึงแปปเดี๋ยวมารับอีกที"


"ไม้!! ยูจะทิ้งลูกเราไม่ได้นะคะ"


"หุบปาก!! เข้าไปในรถเดี๋ยวนี้เลยดาด้า!!" มันตะคอกเสียงดัง


"ไอ้เหี้ยไม้! ใจเย็นไอ้สัส" ผมด่ามันเพราะเริ่มสงสารผู้หญิงคนนั้นแล้วครับ เหมือนเธอกำลังจะร้องไห้


"เออๆ มึงกลับไปก่อนไอ้ทิว มึงยังใช้เบอร์เดิมอยู่ใช่ไหม?" ไอ้ไม้ถามผม


"เออ! กูใช้เบอร์เดิมนั่นแหละ"


"อืม กูก็ใช้เบอร์เดิม เดี๋ยวกูโทรหาอีกที" มันทำท่าจะขึ้นรถ ไอ้ห่า!! ลูกมึงล่ะ


"เฮ้ย!! มึงเอาลูกมึงกลับไปด้วยเลยดิ" มันหันมามองหน้าผมด้วยสายตาที่โคตรดุ


"กูฝากเด็กนั่นแป๊ป เดี๋ยวมารับ" มันพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง


"ไม่ๆๆ ไม้ยูจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ" เมียมันเริ่มโวยวายอีกแล้วครับ


"เงียบ!! มึงจะกลับบ้านกับกูดีๆ หรือมึงอยากหาที่ซุกหัวนอนใหม่ ห๊ะ!!"


"เฮ้ย!! ไอ้ไม้มึงมีอะไรก็ค่อยๆ พูดกันก็ได้"


"ฮือออ... ไม้ ยูใจร้าย ยูไม่รักไอ ยูไม่รักลูกของเราเลย ฮือออ...."


"โธ่เว้ย!! หุบปากเดี๋ยวนี้!!" มันตะคอกใส่เมียมันจนเมียมันสะดุ้งแล้วรีบเอามือปิดปากไว้ทันที แต่น้ำตายังคงไหลไม่หยุด


"ไอ้ทิวกูฝากเด็กนั่นแป๊ปเว้ยเดี๋ยวกูกลับมารับมันอีกที"




ปัง!!!




แล้วแม่งก็ขับรถออกไปเลยครับ ไอ้สาดดด.... กูยังไม่ได้รับปากมึงเลยนะไอ้เพื่อนเลว!!




ผมเดินแบบหมดอารมณ์สนุกที่จะได้ลันล้ากับเมียรักแบบสองต่อสองในวันหยุดที่นานๆ ที่ผมสองคนจะว่างแล้วอยากออกมาเที่ยวนอกบ้านด้วยกัน การเจอไอ้เหี้ยไม้ครั้งนี้ทำให้ฝันของผมมลายหายไปในพริบตา ไม่ได้จู๋จี๋กับมินในโรงหนังยังไม่พอแถมต้องมานั่งเฝ้าลูกมันอีก ไอ้สาดดด...





ผมเดินกลับมาที่ร้านเค้กที่เมียผมนั่งรอผมอยู่ มินกำลังแกล้งไอ้เด็กนั่นด้วยการเอาช้อนที่ตักเค้กไว้คำเล็กๆ วนไปวนมาแกล้งให้เด็กน้ำลายไหล มือน้อยๆ ก็เอื้อมขึ้นพยายามจะไปคว้าเค้กชิ้นนั้น มินหัวเราะกับความน่ารักของเด็กปนความสนุกที่ได้แกล้งคนตัวเล็กที่เด็กกว่าอายุคราวลูก หึหึ ให้ได้อย่างนี้ซิเมียกู




"อั้มๆๆ อั้ม ฮ่าๆๆ อยากกินอ่ะดิ กินยังไม่ได้ครับ ยังเด็กเล็กอยู่เลย" ผมไม่เข้าใจว่ามันก็รู้ว่าเด็กกินไม่ได้ก็ยังจะแกล้งเด็กอีกเนอะ น่ารักสาดดด... เมียใครวะเนี้ยะ



"หึหึ แกล้งมึนทำไมเนี้ยะ!" ผมนั่งลงข้างๆ มิน พูดจบก็ยื่นปากเข้าไปใกล้ๆ



งับ!!



"ขอบคุณครับ" มินมันรู้งานเลยยัดเค้กเข้าปากผมแทน ไอ้เด็กน้อยมันก็มองหน้าผมเหมือนเสียดาย อยากกินบ้าง


"ทำไมไปนาน?" มินตักเค้กขึ้นมาอีกครั้งแต่ครั้งนี้ผมอดครับ


"วิ่งตามไอ้ไม้ไปที่ลานจอดรถมา" ผมตอบแล้วหยิบช้อนตักเค้กขึ้นมากินบ้าง


"อ้าว!! แล้วพี่ไม้ไปไหน?" มินขมวดคิ้วถาม


"พาเมียไปส่งบ้านมันฝากลูกไว้แป๊ป" ผมตอบแล้วตักเค้กป้อนเมียที่น่ารักของผม


"แล้วเด็กจะไม่ร้องเหรอวะ?" มินถามแล้วมองไปที่เด็กน้อย


"ไม่รู้ดิ มึงก็ถามแปลกนะมินกูเคยมีลูกที่ไหน"


"อ้าว!! ใครจะรู้เผื่อมึงไปไข่ทิ้งไว้ที่ไหนก่อนหน้านี้แล้วมีเด็กเดินมาเรียกมึงว่าพ่อล่ะ"


"ฮือออ... ปากดีเดี๋ยวกูดูดปากแม่งตรงนี้เลย หึหึ"


"ไอ้ทะลึ่ง!! ตลอดเวลาจริงๆ เรื่องหื่นกามมึงนี่ไม่เคยพลาดเลยใช่ไหมทิว?"


"หึหึ ว่าไปนั่น! ถ้ากูจะมีลูกกูก็จะมีกับมึงคนเดียวครับที่รัก" จริงๆ นะ ถ้าผมมีได้จริงๆ ผมก็อยากมีกับมันคนเดียวนี่แหละครับ เพราะมินคือทุกอย่างสำหรับชีวิตผม


"หึหึ ไอ้บ้าทิว!" ฮ่าๆๆ นี่มึงตั้งใจด่ากูจริงๆ รึป่าวครับเมียคร๊าบบ... เมิงจะยิ้มทำไม รู้ตัวบ้างไหมว่ามึงน่ารักมากสำหรับกู หึ่ม!! หมั่นเขี้ยว....


"แล้วนี่เราจะเอาไงต่อดีมิน?" มินขมวดคิ้วมองหน้าผมสลับกับไอ้เด็กน่ารักตัวน้อยๆ ก่อนจะพูดออกมาแล้วทำให้ผมถึงกับยิ้มกว้าง


"งั้นคืนนี้ไอ้เด็กคนนี้เป็นลูกเราหนึ่งคืนแล้วกัน" ผมยิ้ม มินก็ยิ้ม ความสุขมันอยู่ตรงนี้แหละครับ


"อืม.... เอาดิ งั้นเราควรทำไงต่อดี?"


"อ่ะ อุ้มไว้ก่อนดิ" ผมรับเด็กน้อยมาอุ้มไว้ในอ้อมกอด มินค้นกระเป๋าผ้าใบขนาดย่อมๆ ที่ใส่ของเด็กเอาไว้ มินค้นอยู่สักพักก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดโทรออกไปหาใครบางคน


"แม่ครับ ถ้าเด็กอายุยังไม่ครบหนึ่งขวบต้องใช้อะไรในการเลี้ยงเด็กบ้างครับแม่?" มินโทรไปปรึกษาแม่ยายผม




หลังจากเราได้คำตอบจากแม่ของมินเราก็เดินอุ้มเด็กน้อยไปเลือกซื้อของใช้บางอย่างจนครบตามที่แม่ของมินบอกมานั่นแหละครับ พอเราซื้อของเสร็จก็ขับรถกลับมาคอนโดทันที อุ้มเด็กนานๆ นี่เหนื่อยใช่เล่นเหมือนกันแฮะ




"มิน เอาเด็กไปวางไว้บนที่นอนก่อนไป"


"ได้เหรอ ถ้าเกิดเด็กกลิ้งตกลงไปที่พื้นอ่ะ?"


"เออ... จริงด้วย งั้นมึงเข้าไปนอนเป็นเพื่อนเด็กในห้องไป เดี๋ยวกูเก็บของเสร็จค่อยผลัดกันเฝ้าจะได้ไปอาบน้ำอาบท่า"


"อืม... เอางั้นก็ได้ มึงก็พักบ้าง" ผมยิ้มแล้วเดินเข้าไปหามินทันที




ฟอดดดด.....



"คร๊าบ... กูคิดไม่ผิดเลยที่รักมึง"


"หึหึ คิดเหมือนกันนั่นแหละ" มินพูดจบก็เดินหนีผมเข้าไปในห้องเลยครับ อร๊ากกก... อยากจัดเมียหนักๆ สักยกสองยกวุ้ย!!





ผมกับมินผลัดกันอาบน้ำ คนนึงอาบน้ำอีกคนก็เฝ้าเด็กน้อยเอาไว้ เราเล่นกับไอ้เด็กน้อยหน้าแบ๊วอยู่สักพักก็หลับคอพับด้วยกันทั้งคู่ เหนื่อยครับ เด็กไม่งอแงแต่ไม่ยอมนอน ตานี่ใสแป๊วตลอดกว่าจะทำให้หลับได้ก็เหนื่อยแทบตาย วุ่นวายกับการชงนมเปลี่ยนผ้าอ้อม มินเปิดเน็ตหาวิธีชงนมส่วนผมก็จัดการเปลี่ยนผ้าอ้อมให้แบบงงๆ แต่เอาน่ายังไงก็ใส่จนเสร็จแล้วกัน หึหึ





ตกเย็นผมกับมินก็นั่งกินข้าวกันที่ห้องนั่นแหละครับ ก่อนออกมานั่งกินข้าวก็เอาหมอนที่มีอยู่กันไว้รอบๆ ตัวเด็กน้อยเพราะกลัวทำลูกชายไอ้ไม้ตกเตียงอ่ะดิ พอกินเสร็จก็รีบเดินเข้ามาดู เล่นกันจนเหนื่อย หัวเราะกันจนท้องแข็งเพราะเด็กคนนี้มันน่ารักชอบทำหน้าเอ๋อตอนมินมันแกล้งคุยด้วยแบบสนิทสนม ทำเอาผมหัวเราะจนเหนื่อยเลยครับ




"มินน้ำร้อนเรียบร้อยแล้วเอาไงต่อ?"


"ทิว มึงไปอาบน้ำก่อนดิ เดี๋ยวจะได้ผลัดกันดูเด็ก"


"อืมๆ งั้นรอแป๊ปนะ"



ฟอดดดดด.....




ผมวิ่งเข้ามาหอมมินแล้วคว้าผ้าเช็ดตัววิ่งเข้าห้องน้ำทันที พออาบน้ำเสร็จมินก็ไปชงนมเตรียมเอาไว้ก่อนจะไปอาบน้ำ พอทุกอย่างเรียบร้อยเราก็เตรียมตัวเข้านอนโดยมีสมาชิกเพิ่มขึ้นมาอีกคน




"นอนไงอ่ะ?" ผมยืนกอดหมอนมองเมียรักตบก้นเด็กน้อยเบาๆ เป็นการกล่อม" ดีนะตอนมิกกี้เป็นเด็กเล็กๆ มินเคยช่วยพี่ชายเลี้ยงหลาน


"มึงนอนข้างนู้นดิเดี๋ยวกูนอนข้างนี้เองเด็กจะได้นอนกลาง"


"เฮ้ย!!! ไม่เอาดิ กูอยากนอนกอดมึงอ่ะ"


"จะบ้าเหรอทิว!! แล้วจะนอนยังไงเดี๋ยวเด็กตกเตียงแล้วเผลอเดินเหยียบเด็กตายห่าพอดี!"


"หู้ยยย... ไม่ตกหรอก นะๆๆ นอนด้วยกันให้เด็กนอนฝั่งนู้น" ผมพยายามอ้อนวอนเมีย ไอ้เด็กบ้านั่นดันยิ้มซะ!!


"อย่าเรื่องมากนะทิว แค่คืนเดียวเอง"


"คืนเดียวก็ไม่ได้!! กูจะนอนกอดมึง จบนะ!! รู้เรื่อง!!"


"แม่ง!! เอาแต่ใจว่ะทิว"


"หึหึ ก็กูคิดถึงมึงอ่ะครับที่รัก นะๆ เรานอนข้างนี้ให้เด็กนอนข้างนู้น เตียงออกจะใหญ่ไม่ตกหรอกนะ" มินส่ายหัวแบบเหนื่อยใจ ไม่สนเว้ย!! กูจะนอนกอดเมีย


"งั้นเอางี้ เราย้ายไปนอนที่พื้นกันเด็กจะได้ไม่กลิ้งตกเตียงด้วย"


"เออๆ เอาดิๆ แต่มึงจะนอนได้เหรอมิน จะปวดหลังรึป่าว?"


"ใครใช้ให้มึงเรื่องมากล่ะ เร็วเลยเอาผ้าลงไปปูข้่งล่างแล้วหยิบในตู้มาเพิ่มด้วยเด็กจะได้นอนนุ่มๆ หน่อย"


"คร๊าบผม...." ผมรีบทำตามคำสั่งเมียทันที ยังไงก็ได้ขอแค่ให้ได้กอดที่รักก็พอครับ หึหึ




ฟอดดดด....




"นอนแบบนี้ก็ดีเหมือนกันเนอะเปลี่ยนบรรยากาศในการนอน" ผมได้นอนดลกอดเมียสมใจ ทุกอย่างแฮปปี้สุดๆ


"อืม พูดเบาๆ ทิว เด็กกำลังจะหลับแล้ว" มินนอนตบก้นเด็กเบาๆ มือเด็กน้อยถือขวดนมไว้แน่นในตอนแรกแต่ตอนนี้มินต้องช่วยประคองขวดนมแล้วครับ ตาหรี่ลงๆ จนในที่สุดก็หลับไป


"มิน จูบหน่อยดิ"


"อะไร... นอนได้แล้วทิว"


"นะๆ จูบหน่อย กูอยากจูบมึง" ฟอดดด....


"แค่จูบพอนะ" มินพลิกตัวหันมาพูดกับผม


"อืม... แค่จูบครับ" เสียงอ่อนเสียงหวานทันทีเลยกู




ปากผมกับมินค่อนๆ ประกบเข้าหากัน ผมเริ่มจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากก่อนจะค่อยๆ สอดลิ้นเข้าไปชอนไชโพรงปากนุ่มข้างใน มือก็ลูบไล้ไปมาใต้เสื้อชุดนอนตัวโปรด เราสองคนจูบกันอยู่เนินนานจนมินเริ่มขาดอากาศหายใจผมจึงค่อยๆ ผละออกแล้วจูบซ้ำที่ปากเบาๆ ก่อนจะหอมแก้มไปอีกสองฟอดใหญ่ๆ




จุ๊บ....




"ขอบคุณครับ" มินยังคงหายใจเหนื่อยหอบอยู่ข้างๆ ผม ปากผมก็พรมจูบตามใบหน้าเมียรักอย่างไม่หยุดพัก มีเมียน่ารักก็อย่างนี้แหละครับ หึหึ


"นอนได้แล้ว ฝันดีนะ"




ฟอดดด....




มินหอมเข้าที่แก้มผมอย่างแรงก่อนจะขดตัวเข้ามาในอ้อมกอดของผม คืนนี้ผมคงนอนหลับฝันดี ไม่ว่าวันนี้หรือวันข้างหน้าจะเป็นยังไงผมก็จะอยู่และเคียงข้างมินตลอดไป ผมสัญญา....




END......



จบแล้วคร้า...
ขอโทษที่หาย ขอโทษที่ช้า
ไม่อยากดราม่าแต่เหนื่อยมากจริงๆ ค่ะ
ขอบคุณที่ยังรออ่าน ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่เข้าไปทักทายในเพจ
ครั้งหน้าจะอัพเรื่องอะไรรอลุ้นนะคะ ขอบคุณค่ะ

 

ความคิดเห็น