facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 226

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มิ.ย. 2564 06:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่11
แบบอักษร

“ทำไมเธอถึงไม่มีเพื่อนอย่างนั้นเหรอ?” สิ่งนี้เป็นเรื่องที่เขาสงสัยไม่ว่าจะเป็นหน้าตาหรือกิริยาของหญิงสาวคนนี้ล้วนมีเสน่ห์ดึงดูดรวมไปถึงกลิ่นอายที่รู้สึกสบายยามอยู่ใกล้หรือพูดคุย

 

“อันที่จริงก่อนหน้านี้ฉันไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้น่ะ ประหลาดใจใช่ไหม?” จากนั้นเธอก็เริ่มเล่าเรื่องราวของตัวเองให้กับลักซ์ฟัง พร้อมทั้งเปิดรูปใบหน้าของตัวเองในตอนที่ป่วยให้อีกฝ่ายดูอย่างเปิดเผย

 

ลอเรนน่าไม่รู้เลยว่าเรื่องราวที่เธอเล่าออกมานั้น ลูเซียนที่ย่องกลับมาอย่างเงียบ ๆ ก็ได้ยินทุกประโยคอย่างไม่ตกหล่น

 

“ไม่ต้องห่วงนะตอนนี้โรคของฉันถึงจะยังไม่หายดี แต่อีกไม่นานหรอก…. จนกว่าจะถึงวันนั้น นายช่วยปกป้องฉันหน่อยได้ไหม” เธอพูดประโยคเด็ดออกมา

 

“ชั้นจะปกป้องเธอเอง”

 

“ขอบใจนะจ๊ะ ลักซ์” รอยยิ้มอบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิที่ลอเรนน่าแสดงออกมา ทำให้ทั้งลักซ์และลูเซียนที่เห็นต่างตกอยู่ในภวังค์

 

แกรบ เสียงเท้าของลูเซียนที่เผลอเหยียบโดนกิ่งไม้เรียกสายตาของลอเรนน่ากับลักซ์ให้มองไปในทางเดียวกัน

 

“ทำธุระเสร็จแล้วหรือเพคะ”

 

“อืมเสร็จแล้ว” ลูเซียนตอบ

 

ฮี้….~~

 

รถม้าที่มีตราประจำตระกูลทอสนี่ย์ได้แล่นมาจอดอยู่ทางเข้าลานน้ำพุ ลอเรนน่าลุกขึ้นก่อนหันไปทำความเคารพลูเซียน “รถม้าของหม่อมฉันมาถึงแล้วทูลลาเพคะองค์ชาย”

 

เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์เธอก็ได้เกลี้ยกล่อมท่านพ่อเรื่องการรับลักซ์เข้ามาอยู่ในความดูแล ซึ่งในตอนแรกดยุกกริสเมอร์ไม่เห็นด้วยแต่สุดท้ายก็จบโดยการแต่งตั้งให้ลักซ์เป็นอัศวินประจำตัวของลอเรนน่า

 

ลักซ์เองก็ไม่ได้คัดค้านในเรื่องนี้เจ้าตัวกลับยินดีเสียอีกที่จะสามารถอาศัยอยู่ที่นี่โดยไม่ให้เผ่าจิ้งจอกสงสัย และยังสามารถสืบเรื่องราวของบิดาและมารดาตนได้อีกด้วย

 

ทางด้านของลูเซียน

 

“ได้ความมาว่าอย่างไรบ้าง”

 

“ทูลองค์ชายกระหม่อมได้สืบเรื่องนี้จากคนของเราที่แฝงตัวอยู่ในคฤหาสน์ดยุกแล้ว พบว่าที่ท่านหญิงลอเรนน่าคู่หมั้นขององค์ชายถูกวางยาในวัยเด็กเป็นเรื่องจริงพ่ะย่ะค่ะ” อัศวินประจำตัวของลูเซียนรายงาน

 

“และนี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้ลอเรนน่าไม่สามารถปลุกธาตุเวทในตัวเองได้สินะ”

 

“เป็นเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ”

 

ลูเซียนโบกมือเบา ๆ “หมดเรื่องแล้วเจ้าไปได้”

 

ลูเซียนทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาก่อนเอามือกุมขมับ “นี่เราทำผิดต่อเจ้าใช่ไหมลอเรนน่า”

 

จากอาการโดยรวมที่ได้รับมาคือ ยิ่งลอเรนน่าได้รับผลกระทบทางจิตใจเมื่อไหร่ น้ำแข็งก็จะค่อย ๆ เกาะกินหัวใจของนางจนเสียชีวิตในที่สุด จะว่าไปแล้วทุกครั้งที่เขาขอถอนหมั้นกับนาง นางก็มักจะเจ็บหน้าอกแล้วสลบไปทุกครั้งจนดยุกกริสเมอร์ต้องออกหน้าขอร้องคงเป็นเพราะเหตุผลนี้

 

และการที่นางต้องการถอนหมั้นก็เพราะเรื่องนี้ด้วยหรือเปล่านะ

 

ลูเซียนหยิบจดหมายยินยอมถอนหมั้นของลอเรนน่าออกมาก่อนเผามันด้วยเวทไฟ “ตอนนี้เราไม่อาจปล่อยเจ้าไปได้แล้วล่ะลอเรนน่า” องค์ชายหนุ่มพึมพำ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว