facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 263

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2564 09:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่6
แบบอักษร

ใบหน้างดงามพยักรับ “ลูกหายแล้วค่ะท่านพ่อ” 

  

น้ำตาของดยุกกริสเมอร์ไหลพรากก่อนเอ่ย “ดีจริง ๆ ดีจริง ๆ” 

  

ดัชเชสครีเชลล่ามองสามีของตนอย่างงุนงง “นี่มันเรื่องอะไรกันคะท่านพี่” 

  

หลังจากนั้นดยุกกริสเมอร์ก็เริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่ปิดบังมานานกว่า 10 ปีให้ภรรยาและบุตรชายได้ฟัง โดยที่ลอเรนน่าก็นั่งฟังเรื่องราวนี้อย่างเงียบ ๆ และเมื่อเล่าทุกอย่างจบทั้งคารอสและดัชเชสครีเชลล่าก็ไม่อาจกลั้นน้ำตาไว้ได้เช่นกัน 

  

นางอายุเพียง 5 ปีแต่กลับต้องมาเจอเรื่องเลวร้ายแบบนี้ อีกทั้งยังต้องอดทนกับถ้อยคำเหยียดหยามเพียงลำพังและต่อสู้มาจนถึงวันนี้ โดยที่ไม่มีใครรู้สาเหตุและนางก็ไม่ปริปากพูดออกมาเลยสักครั้ง 

  

“นาน่า พี่ขอโทษ” คารอสพูดออกมาเมื่อคิดถึงคำพูดแย่ ๆ ของตนเองที่มักใช้ต่อว่าลอเรนน่าเป็นประจำ 

  

“ไม่เป็นไรค่ะพี่คารอส ตอนนั้นพี่ไม่ได้รู้เรื่องสักหน่อย แต่ตอนนี้พี่รู้ทุกอย่างแล้วหากยังทำกับน้องแบบเดิมละก็อย่าหวังว่าน้องจะให้อภัยเลย” เธอพูดอย่างงอน ๆ 

  

“ไม่มีวันนั้นอย่างแน่นอน” คารอสพูดพลางตบหน้าอกของตัวเองเบา ๆ เพื่อยืนยันในคำพูดของตน 

  

“ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านพี่ คือลูกมีเรื่องอยากจะบอกนะคะ” 

  

“เรื่องอะไรหรือลอเรนน่า” ดัชเชสครีเชลล่าถามบุตรสาว 

  

“ลูกอยากถอนหมั้นกับเจ้าชายลูเซียนค่ะท่านแม่” ลอเรนน่าตอบ 

  

“ลูกแน่ใจแล้วนะ” ดยุกกริสเมอร์ถามลอเรนน่าบ้าง 

  

“ลูกแน่ใจค่ะ แล้วก็หวังว่าท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านพี่จะไม่ว่าอะไร” ลอเรนตอบ 

  

“ลูกเห็นด้วยกับการถอนหมั้นขอรับท่านพ่อ ในเมื่อองค์ชายก็ไม่ได้ชอบนาน่าแล้วอีกอย่างน้องเองก็ต้องการแบบนี้ ตระกูลทอสนี่ย์ไม่มีทางเสียอำนาจเพราะเรื่องแค่นี้หรอกขอรับ” คารอสพูดอันที่จริงนี่ไม่ใช่เหตุผลหลัก แต่เหตุผลที่แท้จริงก็คือ 

  

ลอเรนน่าน่ารักขนาดนี้จะยอมยกให้คนอื่น ๆ ง่าย ๆ ได้ยังไง 

  

ทั้งสามสบตากันก็รู้สิ่งที่คิด ทั้งดยุกกริสเมอร์ ดัชเชสครีเชลล่า คารอสจึงยอมรับในการตัดสินใจของลอเรนน่า หลังมืออาหารทั้ง 3 คนก็มานั่งยังห้องรับแขก 

  

“ท่านพ่อเรื่องถอนหมั้นขอให้ลูกได้เป็นคนพูดกับองค์ชายเองนะคะ” 

  

“ตามใจลูกเถอะ” 

  

ลอเรนน่าดูเวลาก็รู้ว่าอีกไม่นานองค์ชายลูเซียนจะต้องเสด็จมาและก็เป็นเช่นนั้นจริง เมื่อองครักษประจำตัวของลูเซียนได้เข้ามาด้านในคฤหาสน์และแจ้งว่าองค์ชายกำลังรอเธออยู่ที่บนรถม้า 

  

“ลูกไปก่อนนะคะ” ลอเรนน่าบอกดยุกกริสเมอร์กับดัชเชสครีเชลล่า 

  

“องค์ชายพ่ะย่ะค่ะ ท่านหญิงลอเรนน่ามาแล้วพ่ะย่ะค่ะ” 

  

ประตูรถม้าถูกเปิดออกลูเซียนมองหญิงสาวที่มีเรือนผมสีชมพูอย่างไม่ละสายตา ลอเรนน่าย่อตัวลงทำความเคารพอีกฝ่ายตามพิธี “ถวายพระพรองค์ชายลูเซียนเพคะ” 

  

ลูเซียนดึงสติของตัวเองกลับมา “อะ..อื้ม ขึ้นมาสิ” 

  

รถม้าค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกจากพื้นที่คฤหาสน์ตระกูลทอสนี่ย์อย่างช้า ๆ ส่วนทางด้านของลูเซียนก็ยังไม่อาจถอนสายตาออกจากใบหน้าของลอเรนน่าได้ 

  

“วันนี้ที่องค์ชายเสด็จมาคงมีเรื่องจะพูดกับหม่อมฉันสินะเพคะ” ลอเรนน่าเปิดประเด็น 

  

“นั่นมันก็ใช่อยู่หรอก อันที่จริงวันนี้ฉันมีเรื่องต้องพูดกับเธอหลายเรื่องเลยล่ะลอเรนน่า” ลูเซียนตอบกลับ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว