facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 265

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มิ.ย. 2564 09:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4
แบบอักษร

เมื่อคืนโฮสต์ดูดซับละอองเวทเพื่อเลื่อนระดับเลเวล การปลดล็อกพลังธาตุและการเลื่อนระดับไม่สามารถทำพร้อมกันได้

 

“แล้วแบบนี้ถ้าปลดล็อกแล้วสามารถเอามาคิดรวมกันได้ไหม” เธอถามต่อ

 

สามารถทำได้เพียงแต่อัตราการคำนวณของเลเวลและพลังธาตุคือ 1:1000 ซึ่งก็คือละอองเวท 1000 หน่วยจะนำมาคิดเป็น 1 exp

 

“นี่มันน้อยมากเลยไม่ใช่หรือไงกัน”

 

“แล้วมีอะไรที่สามารถฟื้นฟูใบหน้านี้ได้บ้างไหม” เธอถามต่อ

 

โฮสต์สามารถใช้ 2 แต้มทักษะและยารักษาได้ โฮสต์ต้องการแลกเปลี่ยนหรือไม่?

 

ลอเรนน่ากำหมัดแน่นตอนนี้เธอรู้แล้วว่าระบบนี้ไม่ได้มีเอาไว้ช่วยเหลือ แต่เป็นระบบตะกละต่างหากแต้มทักษะของเธอเพิ่งได้มายังไม่ถึงชั่วโมงนี่จะหายไปอีกแล้วอย่างนั้นเหรอ

 

“แลก”

 

ติ้ง… ขวดยาใสข้างในบรรจุน้ำสีชมพูเป็นประกายวิบวับปรากฏอยู่ตรงหน้าของลอเรนน่า

 

เธอเปิดฝาจุกออกก่อนกระดกเข้าไปจนหมด

 

ไม่กี่วินาทีเธอก็รับรู้ถึงกลิ่นเหม็นตุ ๆ ที่ค่อย ๆ ลอยออกมาจากร่างกายของตัวเอง จนวิ่งเข้าไปในห้องน้ำแทบไม่ทัน ลอเรนน่าใช้เวลากว่า 2 ชั่วโมงในการล้างเมือกสีดำที่ทลักออกมาจากผิวหนังของตัวเองอย่างไม่หยุดหย่อนก่อนที่เมือกพวกนั้นจะไม่ผุดออกมาอีก

 

ลอเรนน่าลุกขึ้นจากอ่างน้ำหลังจากชำระล้างร่างกายเป็นที่เรียบร้อย เธอสำรวจร่างกายหลังจากดื่มโพชั่นรักษาของระบบก็พบว่าสัดส่วนที่เคยขัดใจก่อนหน้านี้ได้หายไปทั้งหมดแล้ว ผิวพรรณก็ดูเหมือนจะได้รับการฟื้นฟูด้วยเช่นกัน ทว่านี่ยังไม่ใช่ประเด็นหลัก

สาเหตุหลักที่ทำให้ลอเรนน่าเป็นแบบนี้ก็เพราะอดีตคนรับใช้ของตระกูลทอสนี่ย์ที่ทรยศ คนรับใช้คนนั้นได้ขัดขวางกระบวนการปลุกพลังของลอเรนน่าที่ต้องตื่นขึ้น เขาได้ให้ลอเรนน่าดื่มยาที่ชื่อว่าผนึกน้ำแข็งซึ่งมันจะคอยแช่แข็งหัวใจของลอเรนน่าอย่างช้า ๆ จนไม่สามารถรวบรวมมานาได้

 

เพราะเมื่อใดที่ลอเรนน่าพยายามจะรวบรวมมานาจะรู้สึกเจ็บหน้าอกราวกับหัวใจจะถูกบีบออกเป็นเสี่ยง ๆ และยาชนิดนี้ราวกับเป็นคำสาปเพราะไม่เพียงแต่หยุดการใช้มานาของลอเรนน่า แต่มันยังทำให้สภาพของลอเรนน่าย่ำแย่มาจนถึงทุกวันนี้

 

ซึ่งเรื่องนี้มีเพียงดยุกกริสเมอร์คนเดียวเท่านั้นที่รู้เรื่อง และนี่ก็เป็นอีก 1 เหตุผลที่ดยุกกริสเมอร์ตามใจลอเรนน่ามาโดยตลอดด้วยความรู้สึกผิด

 

ทว่าเหตุการณ์ประหลาดนี้เกิดขึ้นกับลอเรนน่าเพียงคนเดียวเท่านั้น เพราะหลังจากที่ดยุกกริสเมอร์รู้เรื่องคนรับใช้ผู้นั้นก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

 

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้เธอคิดว่าเหตุการณ์สุดท้ายของลอเรนน่าที่ต้องกลายเป็นจอมมารอาจมีจุดเริ่มต้นมาจากเรื่องนี้

 

อ้อ... เกือบลืมแนะตัวไป ชีวิตในก่อนหน้านี้ฉันชื่อลอเรน อายุ 20 ปี กำลังศึกษาอยู่ที่สถาบันครีเอทฟู้ด ซึ่งเป็นสถาบันที่ให้กำเนิดเชฟอันดับต้น ๆ ของโลก และฉันก็เป็นหนึ่งที่เรียน ณ ที่แห่งนั้น โดยอันดับรวมฉันติด 1 ใน 10 ของผู้มีคะแนนสูงที่สุดของสถาบัน และได้รับสมญานามว่าหัตถ์ของหวาน

 

ใช่แล้วเพราะฉันถนัดการทำของหวานมาก ๆ เลยอย่างไรล่ะ แต่ไม่ใช่ว่าฝีมือในการทำอาหารจะย่ำแย่ไม่เช่นนั้นแล้วฉันคงไม่สามารถเรียนในสถาบันครีเอทฟู้ดได้อย่างแน่นอน เพียงแต่ฝีมือการทำอาหารของฉันไม่สามารถสู้อีก 9 คนที่เหลือได้ต่างหาก

 

ลอเรน ไวท์ หัตถ์ของหวาน อันดับ 3 ของสถาบันครีเอทฟู้ด  ได้กลายมาเป็นตัวร้ายในเกมจีบหนุ่มที่คลั่งไคล้ซะแล้ว

 

ร่างบางที่สมส่วน เส้นผมสีชมพูอ่อนปรากฏหยดน้ำเกาะไหลลงมาตามแรงโน้มถ่วง เดินมาหยุดอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ภายในห้องน้ำ กระจกที่ลอเรนน่าคนเก่าเคยเกลียดหนักหนา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว