ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 ดูแล

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มิ.ย. 2559 18:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 ดูแล
แบบอักษร

ตอนที่  8 ดูแล

ใบหน้าสวยที่ไรเครื่องสำอางตกแต่งหลับตาพริ้มเหมือนเด็กสาวกำลังฝันดี ถูกจ้องมองด้วยสายตาของเขา ฟรานเชสโก้มองเอเดรียน่าและแฟรงคลินนอนกอดกันกลม ผู้หญิงบ้าอะไรขนาดหลับยังสวยเขายิ้มให้กับความคิดของตัวเอง

ฟรานเชสโก้ยื่นหน้าเข้าไปใกล้กับหน้าของเอเดรียน่า หอมจังเขาได้กลิ่นหอมจากตัวเธอ สายตาขอเขาไล้มองใบหน้าเธอจนมาหยุดอยู่ตรงปากเล็ก ๆ น่าจูบ ขอจูบสักทีเถอะหน้าของเขาเริ่มเข้าไปใกล้เรื่อย ๆ เหลืออีกนิดเดียวปากของเขาจะแตะปากของเธอแล้ว

“ตื่นนานแล้วเหรอ” เอเดรียน่าอยู่ ๆ ก็ลืมตาขึ้นมา ทำเอาฟรานเชสโก้ตกใจชักตัวเองออกแทบไม่ทัน

“อือ..” เขารีบทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วทำโมโหกลบเกลื่อน“เธอเป็นลูกจ้างภาษาอะไร ให้เจ้านายตื่นก่อน”

“เช้าขนาดนี้จะให้ฉันตื่นขึ้นมาทำอะไร คนทั้งบ้านยังไม่มีใครตื่นเลย”

“ทำกับข้าวให้ฉันกับลูกไง” เขาเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเดินไปห้องน้ำ “ฉันหิวแล้วเร็วด้วยละ”

“อะไรของเขาเนี้ย” เอเดรียน่าบ่นเบา ๆ ก่อนจะลุกจากเตียงลงไปทำอาหารให้เขาข้างล่าง

เอเดรียน่าทำข้าวต้มหมู ให้กับฟรานเชสโก้และทุกคน เอเดรียน่านอกจากเธอจะเรียนเก่งและฉลาดแล้ว ฝีมือการทำอาหารของเธอที่ได้มารดาสอนมานั้นถือว่าอร่อยระดับภัตราคารเลยทีเดียว ข้าวต้มที่เธอทำเสร็จพอดี ฟรานเชสโก้ที่เดินลงมาจากห้อง นั่งอยู่บนโต๊ะอาหารรอเธอตักอาหารมาเสร็จ

“เสร็จแล้วค่ะ” เอเดรียน่ายกข้าวต้มมาวางไว้ตรงหน้าเขา

“มันคืออะไร” เขาถาม

“ข้าวต้มหมูค่ะ” เธอบอกเขา “ทานสิค่ะ” เธอนั่งมองเขสตักข้าวต้มใส่ปาก

“ก็งั้น ๆ ไม่เห็นจะอร่อยตรงไหน” ฟรานเชสโก้วางช้อนลง มองหน้าเอเดรียน่าที่กำลังโมโห

“...” เอเดรียน่านิ่งเงียบ ไอ้บ้าฉันตั้งใจทำขนาดนี้ว่าไม่อร่อยเอเดรียน่าเอื้อมมือไปยกถ้วยข้าวต้มแล้วลุกจากโต๊ะกินข้าว

“เธอจะเอาข้าวต้มไปไหน” เขาถาม

“ก็นายว่าไม่อร่อยนี่แล้วจะกินทำไมละ” เธอเทข้าวต้มในถ้วยลงทิ้งถังขยะ

“เห้ย...แล้วฉันจะกินอะไร” เขาตกใจที่เธอเทข้าวต้มทิ้ง “ฉันหิวนะ”

“งั้นก็เชิญ นายหากินเองแล้วกันเพราะฉันทำไม่อร่อยก็ไม่ต้องกิน” เอเดรียน่าเดินขึ้นห้องไป ทิ้งให้ฟรานเชสโก้โมโหอยู่ในห้องครัว

***************

เอเดรียน่าอาบน้ำแต่งตัว เสร็จก็ปลุกให้แฟรงคลินตื่นนอนแล้วอุ้มพาไปอาบน้ำแต่งตัวที่ห้อง แล้วพาลงมากินข้าว

“อ้าว ทำไมข้าวต้มเหลือนนิดเดียวละ” เอเดรียน่าถามสาวใช้

“คุณเอเดรียน่าอย่าบอกใครนะค่ะว่าหนูบอก” สาวใช้กระซิบบอกเธอ “คือคุณฟรานเชสโก้กินคนเดียวตั้งหลายชามนะค่ะ”

“จ๊ะฉันไม่บอกหรอก”

อาหารถูกยกมาเสิร์ฟบนโต๊ะ อาหารเช้าวันนี้เป็นอเมริกันเบรคฟัสเพราะข้าวต้มหมูที่เธอทำเหลือนิดเดียวคงไม่พอสำหรับทุกคน

“แฟรงค์ กินเยอะ ๆ นะลูก” เอเดรียน่าบอกเด็กชาย

“อ้าวแล้ววันนี้พ่อตัวดีหายไปไหนละ” โดโรเรสเอ่ยถามหาฟรานเชสโก้

“คิดถึงผมเหรอครับแม่” ฟรานเชสโก้เดินเข้ามาในห้องทานอาหาร นั่งลงเก้าอี้ตัวข้าง ๆ เอเดรียน่า

“ก็ไม่เห็นแกลงมากินข้าว”

“ผมไม่ค่อยหิวนะครับรู้สึกว่าจะทานไม่ค่อยลง” ฟรานเชสโก้ส่งสายไปทางเอเดรียน่า “คงเป็นเพราะข้าวต้มเมื่อเช้าเลยทำให้ฉันกินอะไรไม่ลง”

“ฉันก็ว่าอย่างนั้นแหละ” เธอจองเขากลับ “สงสัยคงเป็นนายที่เอาข้าวต้มที่ฉันทำไปเทให้หมากิน ข้าวต้มที่ฉันต้มไว้ให้ทุกคนเลยหมดหม้อ”

“...” ฟรานเชสโก้ถึงกับสะอึก ใครจะอดใจไหวละก็เธอเล่นทำกับข้าวอร่อยขนาดนั้น

“กินข้าวกันเถอะ” โดโรเรสเอ่ย

หลังจากที่ทุกคนทานข้าวกันเสร็จ ก็ให้ทุกคนมาพร้อมกันที่ห้องนั่งเล่นเพราะ เธอมีเรื่องสำคัญจะบอก

“แม่จะกลับอิตาลี ตอนเที่ยงนี้นะ” โดโรเรสบอกทุกคน

“ทำไมแม่รีบกลับละครับ” ฟรานเชสโก้ถามแม่ “แล้วแม่กลับไปแบบนั้นใครจะดูแลละครับ”

“แม่จะกลับอิตาลีกับติน่า”

“หมายความว่า ผมต้องอยู่บ้านกับแฟรงค์ แล้วก็...”สายตาของเขามองไปที่เอเดรียน่า

“ใช่ แล้วฉันขอสั่งห้ามแกทำอะไรหนูเอเดรียน่าเด็ดขาด” โดโรเรสเสียงเข้มสั่งลูกชาย

“แต่แม่ให้ยัยนี่มาดูแลผมนะครับ”

“ใช่ แล้วแกก็ต้องดูแล หนูเอเดรียน่าด้วย” โดโรเรสหันไปทางเอเดรียน่า “หนูเอเดรียน่าจ๊ะ ถ้าพี่เขาแกล้งอะไรหนู โทรบอกป้าได้เลยนะ เดี๋ยวป้าจะรีบมาจัดการให้”

“ค่ะ” เอเดรียน่าตอบ

“ทีอยู่ต่อหน้าแม่ฉันละ เรียบร้อยเหลือเกินนะเธอ” เขาพูดค่อนขอดเธอ “ที่อยู่กับฉันละอีกอย่าง”

“พอดีว่า ฉันมีมารยาทนะ” เธอตอบเขาไป

“นี่เธอ ว่าฉันไม่มีมารยาทเหรอ” เขาถามเธอกลับ

“ป่าวนี่ ฉันยังไม่ได้เอ่ยชื่อใคร ถ้าไม่ใช่ก็อย่าร้อนตัวสิ” เอเดรียน่าลุกขึ้น “หนูขอตัวไปดูแฟรงค์ก่อนนะค่ะ” เธอเดินออกไปจากห้อง

“...” ฟรานเชสโก้ที่ได้แต่นั่งโมโห ทำอะไรมากไม่ได้เพราะอยู่ต่อหน้าแม่เขา อีกแล้วนะเธอ ทำให้ฉันโมโหอีกแล้ว

เมื่อถึงเวลาเดินทาง ทุกคนก็มาส่งโดโรเรสและฟาติน่าที่หน้าบ้าน เพื่อเดินทางไปขึ้นเครื่องบินส่วนตัวที่สนามบิน เพราะโดโรเรสไม่ให้ใครไปส่งที่สนามบิน

“เดินทางปลิดภัยนะครับแม่” ฟรานเชสโก้กอดโดโรเรส “เราก็ดูแลตัวเองด้วยนะ ติน่า” ฟรานเชสโก้คลายกอดจากโดโรเรสแล้วไปกอดน้องสาว

“เดินทางปลอดภัยนะค่ะ” เอเดรียน่าบอกโดโรเรสกับฟาติน่า

“แฟรงค์ คงคิดถึงคุณย่ามาก ๆ แน่เลย” โดโรเรสอุ้มเด็กชายขึ้นมาหอมแก้มซ้าย ขวา

รถคันที่โดโรเรสกับฟาติน่านั่งแล่นออกไปจากบ้าน โดยมีทุกคนในบ้านมองตาม

แม่ไม่อยู่ เธอเสร็จฉันแน่ ยัยบ้า ฟรานเชสโก้มองเอเดรียน่ยิ้มอย่างมีแผนการ ก่อนจะหันหลังเดินเข้าบ้านไป

***************

อัลเฟรสเดินถือกระเป๋าเดินทางลงมาจากห้อง เจออดัมนั่งอยู่ที่ห้องรับแขก

“แกจะไปไหนนะ” อดัมถามลูกชาย

“ผมจะไปอิตาลีครับพ่อ” อัลเฟรสตอบ

“พ่อนึกว่าแกจะอยู่บ้านจนเปิดฤดูกาลแข่ง”

“พ่อครับ ผมไม่อยากติดร่างแหไปกับพ่อหรอกนะ” อัลเฟรสทิ้งตัวลงบนโซฟา “ผมรู้นะว่าพ่อกำลังคิดอะไรอยู่ เรื่องเดรียน่า ถ้าแม่รู้พ่อเตรียมจองโรงพยาบาลได้เลย”

“แกก็อย่าบอกแม่แกสิ ฉันไม่พูดแกไม่พูด เมียฉันไม่รู้หรอกนะ” อดัมบอกอย่างสบายใจ

“ผมไม่ขอเสี่ยงครับพ่องานนี้” อัลเฟรสบอก “ผมไปก่อนนะครับพ่อ ไว้เจอกัน” อัลเฟรสเดินออกไปขึ้นรถเพื่อไปขึ้นเครื่องบินส่วนตัวของเขา

 

ความคิดเห็น