ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 4 เดินดูให้ดี คุณอาจจะมีตัวละคร 6 ดาวซ่อนอยู่ในบ้าน

ชื่อตอน : บทที่ 4 เดินดูให้ดี คุณอาจจะมีตัวละคร 6 ดาวซ่อนอยู่ในบ้าน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2564 08:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 เดินดูให้ดี คุณอาจจะมีตัวละคร 6 ดาวซ่อนอยู่ในบ้าน
แบบอักษร

4

เดินดูให้ดี คุณอาจจะมีตัวละคร 6 ดาวซ่อนอยู่ในบ้าน

 

 

“ลุงครับ ลุงเห็นไอช่าบ้างไหม”

“ผมเห็นเธอนั่งพักอยู่ที่สวนหลังคฤหาสน์โน้นแหละครับ คุณหนู”

“โอเคครับ ขอบคุณมาก”

เรย์บอกขอบคุณคุณลุงคนสวนแล้วก็ก้าวเดินยาว ๆ จากไป ทิ้งให้คนทำสวนที่ได้รับคำขอบคุณจากเขายืนงงเป็นไก่ตาแตกอยู่ข้างหลัง เพราะร้อยวันพันปีพ่อคุณชายของบ้านเมเซเฟียร์แห่งนี้ไม่เคยพูดจาดี ๆ หรือขอบคุณคนใช้ในบ้านมาก่อน

ตอนนี้เรย์เดินตามสัญญาณ GPS...เออ เขาหมายถึงการเชื่อมโยงของตราบัญชาทาสมาจนถึงสวนหลังคฤหาสน์ เขามองหาไม่นานก็เห็นร่างบางของเด็กสาวชาวเคเชียในชุดเมดคนหนึ่งกำลังนั่งเล่นอยู่ที่ม้านั่งใต้ร่มไม้ เธอก้มหน้าก้มตาเหมือนกำลังจมอยู่ในภวังค์ความคิดของตนเอง เส้นผมสีเงินสว่างที่ดูราวกับแพรไหมของเธอยาวประบ่า หูและหางแมวสีเดียวกันกับเส้นผมบ่งบอกถึงเผ่าพันธุ์ ดวงหน้าอ่อนเยาว์นั้นดูสวยซะจนชวนให้หยุดหายใจ ดวงตากลมโตสีฟ้าครามคู่สวยเป็นสีเดียวกับท้องฟ้า รับกับแพรขนตายาวงอน เธอมีคิ้วเรียวโก่ง จมูกโด่งรั้น ริมฝีปากบางสีแดงระเรื่อ แก้มเนียนมีเลือดฝาดดูสุขภาพดี ผิวพรรณกระจ่างใสจนชวนให้สงสัยว่านี่เธอเป็นคนรับใช้หรือคุณหนูจากบ้านไหน

เห็นเธอแบบนี้แล้วเรย์ก็เข้าใจขึ้นมาทันทีว่าทำไมตัวเขาในอดีตถึงทุ่มเงินซื้อตัวเธอมาโดยไม่คิดอย่างนั้น แถมยังกำชับให้พวกเมดคนอื่น ๆ คอยดูแลเธออย่างดีทั้งที่เธอเป็นแค่ทาสคนหนึ่ง ก็แม่เด็กคนนี้ดูสวยน่ารักราวกับตุ๊กตาซะอย่างนี้ไง นี่ขนาดว่าเธอยังไม่ได้แต่งหน้านะเนี่ย เห็นหน้าแล้วเขายังตาแทบค้างไป

สาบานได้เลย เขาไม่เคยเจอสาวหน้าสดคนไหนที่สวยหมดจดขนาดนี้มาก่อนในสองชีวิต ดาราหรือเน็ตไอดอลจากที่โลกโน้นยังไม่สวยใสไร้เมคอัพได้แบบนี้ โลกแฟนตาซีนี่โคตรอเมซซิ่ง

‘ชื่อไอช่า แต่หน้าออกไปทางเอเชียซะเยอะเลยนะ เหมือนพวกลูกครึ่งเลย’ เรย์วิจารณ์ในใจ ก่อนที่เขาจะเพิ่งสังเกตว่าคนส่วนใหญ่บนโลกอัสเทร่านี้มีหน้าตาออกไปทางลูกครึ่งมากกว่าจะดูเป็นชาวเอเชียหรือชาวตะวันตกอย่างเดียว

เรย์ก้าวเดินเข้าไปหยุดที่ตรงหน้าของเด็กสาวก่อนที่เอ่ยเรียกออกไป “ไอช่า”

เด็กสาวที่กำลังเหม่ออยู่สะดุ้งเฮือก “คะ!” เธอขานรับก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา แต่พอเธอเห็นว่าใครเป็นคนเรียกชื่อเธอเท่านั้นแหละ เด็กสาวก็เบิกตากว้าง ปากอ้าพะงาบ ๆ อย่างน่าขำแต่พูดอะไรไม่ออก พอเธอตั้งสติได้เท่านั้น เธอก็รีบลุกพรวดขึ้นมาจากม้านั่ง สีหน้าซีดลงไปถนัดตา

“อ...อรุณสวัสดิ์ค่ะนายท่าน มีอะไรให้ฉันรับใช้เหรอคะ” ไอช่าเอ่ยออกมาเสียงสั่น เธอหลุบตาต่ำและก้มหน้าลงนิด ๆ ท่าทีเธอเหมือนกับกระต่ายน้อยที่กำลังเผชิญหน้ากับสัตว์นักล่าไม่มีผิด

“อ้อ ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่มาดูเธอเฉย ๆ น่ะ” เรย์เอ่ยเสียงอ่อน ในใจรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก 

ก็อย่างที่บอกว่าตัวเขาในอดีตมันเป็นเด็กเปรตแสนหื่นกาม และเพราะไอช่าเป็นคนสวย ทำให้ถึงจะโดนแม่ห้ามไว้แต่มันก็ยังคอยมารังควานและลวนลามเด็กสาวด้วยทั้งคำพูดและสายตาอยู่เนื่อง ๆ เพราะถือว่ามันไม่ได้ ’แตะต้อง’ เธอ และพอโดนแบบนั้นนาน ๆ เข้าเด็กสาวก็ต้องหวาดกลัวและขวัญเสียซะทุกครั้งไปที่เห็นหน้าเขา

...แล้วไงล่ะ ตัวเขาในปัจจุบันก็ต้องมารับช่วงเป็นที่รังเกียจต่อจากมันไง

...บรรลัยเอ้ย

“...” ไอช่ายังคงก้มหน้าก้มตาไม่พูดอะไร

“...” ส่วนเรย์เองก็ทำอะไรไม่ถูกพอกัน เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังทำเรื่องหยาบช้าทั้งที่ตัวเขาเองยังไม่ทันทำห่านเป็ดอะไรเลยสักอย่าง

‘รีบเช็คแล้วรีบไปก็แล้วกันวะ’ เด็กหนุ่มสบถในใจแล้วก็ใช้สกิลตรวจสอบค่าสถานะของไอช่าดู

 

ไอช่า

เผ่า : เคเชีย

เพศ : หญิง

อายุ : 15

Tier : 0

Class : นักเรียน Lv.1 ทาส Lv.5

เมด Lv.2

HP : 180/180 MP : 20/20

ค่าสถานะ :

STR : 13

VIT : 12

AGI : 14

INT : 22

MAG : 6

CHA : 62

LUCK : 9

แต้มค่าสถานะ : 12

Skill point : 8

 

‘ค่าสถานะงั้น ๆ ไม่มีอะไรพิเศษนอกจากค่า CHA สูงลิบ คราวนี้ไม่ยักมีความคิดเห็นเขียนมาแฮะ ดีเลย ส่วนสกิลกับพรสวรรค์ของเธอ...’ 

“ห๊ะ!?”

“คะ! มีอะไรคะนายท่าน!?”

เรย์ที่กำลังอ่านค่าสถานะของไอช่าอยู่เพลิน ๆ ถึงกับต้องอุทานออกมาเสียงหลงเมื่อได้เห็นที่สิ่งที่ไม่คาดคิด ทำเอาซะไอช่าที่ยืนเกร็งอยู่ตรงหน้าเขาต้องสะดุ้งโหยงร้องตกใจตามขึ้นมาด้วยกันอีกคน

“อะ...อ๋อ ไม่มีอะไร ๆ ฉันแค่ได้ยินเสียงเหมือนมีใครเรียกชื่อฉันน่ะ ไอช่า เมื่อกี้เธอได้เหมือนกันไหม?”

“ฉัน...ฉันไม่ได้ยินอะไรนะคะ”

“งั้นฉันก็คงหูฝาดไปเองแหละ ไม่ต้องใส่ใจหรอก ฮ่ะฮ่ะฮ่ะ”

เรย์หาเรื่องพูดแถไปมั่ว ๆ แต่สายตาของเขายังคงจ้องมองอยู่ที่ Innate Talent ทั้งสองของไอช่าที่เขาเพิ่งเห็นเมื่อกี้ตาแทบไม่กระพริบ

 

[ War spirit ] Innate Talent : เธอถือกำเนิดมาพร้อมกับจิตวิญญาณแห่งการฆ่าฟัน ที่ของเธอคือในสนามรบ เพิ่มความสามารถในการเรียนรู้การใช้อาวุธยาว เช่น หอกและทวน ขึ้นอย่างมาก, เพิ่มผลของการใช้อาวุธยาวเป็นอาวุธขึ้น 45%, เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูมากกว่า 10 คน ค่าสถานะ STR, VIT, AGI และ MAG เพิ่มขึ้น 10%-20% ขึ้นอยู่กับเวลาที่ใช้สู้ พร้อม +30% อัตราการฟื้นฟูพลังชีวิตและมานา 

_____

[ Heaven Peircer ] Innate Talent : +15% พลังโจมตีของการโจมตีประเภททิ่มแทงและทะลวง

 

‘ไอ้สกิล OP พรรค์นี้มันมาโผล่ในตัวเด็กผู้หญิงรูปร่างบอบบางคนนี้ได้ไงวะเนี่ย?’ เรย์คิดพลางก็เหลือบตามองเด็กสาวผมเงินตรงหน้าด้วยความประทับใจใหม่ ‘ไอช่า เธอนี่มันตัวละคร 6 ดาวเวล 1 ชัด ๆ’

พวกพรสวรรค์ประเภทที่ช่วยเพิ่มความเร็วในการเรียนรู้การใช้อาวุธขึ้นอย่างมากนี่ก็ถือว่าเป็นของดีพอแล้ว แต่ [ War spirit ] ของไอช่ามันยังช่วยเพิ่มผลของการใช้อาวุธยาวเป็นอาวุธอีก 45% แถมยังมีบัฟที่ช่วยเพิ่มค่าสถานะตอนที่ต่อสู้กับศัตรูหมู่มากอีก นี่มัน OP ยิ่งกว่ากับสกิลติดตัว [ Weapons Master ] ของตัวละครเอกอย่าง โรเวส ในเกม Dream Phansia ซึ่งเพิ่มพลังโจมตี 40% เมื่อใช้อาวุธชนิดใดก็ตามในการโจมตีซะอีก

แล้วนี่เธอยังมี [ Heaven Piercer ] พ่วงมาแถมด้วยอีก...เพิ่มพลังโจมตี 15% อาจฟังดูไม่มากมายอะไรขนาดนั้น แต่เมื่อมันมีผลกับการโจมตีประเภททิ่มแทงและทะลวงทั้งหมด หากมองด้วยมุมมองแบบเดียวกับในเกม RPG มันก็เหมือนกับการโจมตีธรรมดาของเธอทุกครั้งสามารถเทียบได้กับการโจมตีโดยใช้สกิล ขอเพียงแค่เธอโจมตีด้วยการทิ่มแทง ดีไม่ดีแค่เธอเอานิ้วไปจิ้มคนอื่นเจ้า Innate Talent นี่ก็อาจจะส่งผลขึ้นมาแล้วด้วยซ้ำ แบบนั้นคิดว่ามันโกงพอไหมล่ะ

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เขารู้สึกอยากขอบคุณความหื่นกามของตัวเขาในอดีต ถ้าเขาไม่หื่นจนซื้อตัวไอช่ามาจากโรงประมูลในวันนั้น เขาคงไม่มีสาวสวยมากพรสวรรค์อยู่ข้างตัวในวันนี้ นี่มันเหมือนเปิดเกมมาก็มีออปเปอเรเตอร์ 6 ดาวแถมมาติด ID มาฟรี ๆ ยังไงยังงั้น

“...”

ระหว่างที่เรย์กำลังคิดอะไรอยู่ในหัวเพลิน ๆ นั้น ตาของเขาก็เผลอจ้องอยู่ที่ใบหน้าของไอช่าตาเป็นมัน ดวงตาสีทัมทิบของเขาวาวประกายชวนให้เด็กสาวเห็นแล้วรู้สึกหนาววูบวาบไปถึงไขสันหลัง ตัวเธอสั่นเทาและทำได้แค่เบือนหน้าหนีเขาด้วยความหวาดกลัว ในหัวของเธอเองก็คิดเตลิดเข้าใจผิดอะไรหลาย ๆ อย่างไปไกล

ตอนที่เรย์กำลังเริ่มคิดวางแผนอยู่นั่นเองว่าเขาควรจะทำยังไงกับแม่เด็กมากพรสวรรค์ตรงหน้านี่ดี ไอช่าก็เอ่ยบางอย่างออกมาเสียงแผ่วเบาด้วยสีหน้าเหมือนคนกำลังจะร้องไห้

“ฉ…ฉันยังจำเรื่องที่ท่านพูดไว้เมื่อเดือนก่อนได้ดีค่ะนายท่าน เพราะ...เพราะท่านเพิ่งฟื้นไขมาฉันก็เลยยังไม่ได้ไปหา แต่ในเมื่อท่านหายดีแล้วแถมยังหาฉันถึงนี่...ม...ไม่ต้องห่วงค่ะ...ฉันจะยอมทำอย่างที่ท่านสั่งไว้ด้วยความ...ยินดี เดี๋ยวคืนนี้...ฉันจะเตรียมตัว...แล้วไปพบท่าน...ที่ห้อง…” 

ยิ่งพูดเสียงของหญิงสาวยิ่งเบาลงจนแทบจะเป็นเสียงกระซิบ แต่มันดังเหมือนเสียงฟ้าผ่าเปรี้ยงข้างในหูของเด็กหนุ่ม เรย์รู้สึกหัวตื้อและเลือดในกายสูบฉีดขึ้นมาอย่างกะทันหัน ก่อนที่ทุกอย่างจะถูกแทนที่ด้วยอาการหน้าร้อนวูบด้วยความอับอาย เมื่อเขานึกเรื่องที่เกิดขึ้นมาเดือนก่อนซึ่งรู้สึกเหมือนหลายสิบปีที่แล้วสำหรับเขาขึ้นมาได้

ในคืนวันก่อนที่ตัวเขาจะโดนฟ้าผ่าจนสลบไปเป็นเดือน ซึ่งมันก็เป็นคืนก่อนที่จะถึงวันเกิดอายุ 15 ของเขาด้วยนั้น ตัวเขาคนเก่าได้บุกไปถึงห้องของไอช่า ทั้งหมดเพียงเพื่อพูดเตือนกึ่งออกคำสั่งกับเธอประมาณว่า ฉันกำลังจะอายุ 15 และสัญญาที่ฉันให้ไว้กับแม่กำลังจะหมดลง เธอไม่มีทางหนีจากฉันอีกแล้ว ในคืนวันเกิดของฉันวันพรุ่ง ให้เธอเตรียมพร้อมตัวเองให้ดีแล้วมาที่ห้องฉันซะ เตรียมปรณนิบัติฉันทั้งคืนไว้ให้ดี

อื้อหือ...ถึงว่าสิทำไมไอช่าเธอถึงได้ดูเหม่อ ๆ เหมือนกำลังคิดมากอยู่ตั้งแต่เมื่อกี้ แถมยังหน้าตาแตกตื่นทันทีที่เห็นหน้าเขา ที่แท้เธอก็กำลังกังวลเรื่องนี้อยู่นี่เอง

เชี้ยเอ้ย!

น่าอายฉิบหาย! พอนึกได้แล้วอยากไปขุดรูอยู่ขึ้นมาเลยให้ตาย! กูกล้าพูดไปได้ไงวะ!!!

มึงอยากขนาดนั้นเลยเหรอ! จำเป็นต้องพูดให้เหมือนตัวร้ายเกรด D ขนาดนั้นไหมวะ!!!

เดี๋ยว! ไม่ ๆๆ ไม่ครับคุณ FBI ผมเปล่าคิดจะทำอะไรกับเด็กนะครับ

ถึงที่โลกอัสเทร่านี่เด็กจะบรรลุนิติภาวะตอนอายุ 15 และไม่มี FBI อยู่ในโลกนี้ แต่ตัวเขายังคงมีความเคารพอยู่ในใจเสมอ ถึงเธอจะเป็นทาสสาวแสนสวยที่ชวนให้คิดดีไม่ได้ซักแค่ไหน แต่ยังไงเด็กขนาดนี้มันก็อยู่ไกล Strike Zone ตูเกินไปครับโว้ย! ไม่ก็คือไม่!

ไว้เธอ 18 ก่อนค่อยมาว่ากันใหม่! เฮ้ยเดี๋ยว ไม่ใช่!

“ไอช่า เดี๋ยว หยุด” เรย์ยกมือขึ้นเป็นปางห้ามญาติ สั่งให้เด็กสาวที่กำลังพยายามเค้นคำพูดแสนน่าอายออกมาจากปากเอาไว้ “เรื่องที่ฉันพูดไว้เมื่อเดือนก่อน ลืม ๆ มันไปซะเถอะ...เอาจริง ๆ ถ้าเป็นไปได้ เธอช่วยลืมคำพูดไร้สาระทั้งหมดที่ฉันเคยพูดไว้ไปด้วยเลยก็ดี”

“ค...คะ?” ไอช่ารับคำอย่างงุนงง

“ฉันกำลังบอกเธอว่าจะคืนนี้ คืนหน้า หรือคืนไหนก็ตามเธอไม่ต้องมาที่ห้องฉันแล้วไง” เรย์พูดไปดึงหน้าเป็นการแก้เก้อ

“...” ด้านเด็กสาวก็ยังคงทำหน้างงอยู่ ดูจะไม่ค่อยกล้าเชื่อหูตัวเอง

แต่เรย์ไม่คิดจะอยู่รอให้เธอหายงงแล้ว เขารีบพูดตัดบทแค่ว่า “โอเค ฉันมาบอกเธอแค่นี้แหละ เดี๋ยวถ้ามีอะไรฉันจะมาหาเธอใหม่ทีหลังนะ เจอกัน” 

พูดจบแค่นั้นเด็กหนุ่มก็กลับหลังหันแล้วก้าวไว ๆ ออกไปพลางก็กุมขมับตัวเอง คิดบ่นในใจว่าอยากย้อนเวลากลับไปชกหน้าตัวเองในอดีตเป็นรอบที่ร้อยของวัน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว