ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 แผนการ

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 แผนการ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2559 08:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 แผนการ
แบบอักษร

ตอนที่ 5 แผนการ

เอเดรียน่าขับรถบูกันติสีขาวล้วนเข้ามาจอดยังที่จอดรถของโรงพยาบาลชื่อดังแห่งหนึ่งในมาดริด

“มาขอพบคุณหมอลิซ่า ไม่ทราบว่าอยู่ห้องไหนค่ะ” เธอเอ่ยถามพยาบาลตรงเคาน์เตอร์

“เดินตรงไปตามทางนี้จนสุดทางเดินนะค่ะ แล้วเลี้ยวซ้าย คุณหมออยู่ห้องที่สองนะค่ะ” พยาบาลตอบ

“ขอบคุณค่ะ”

เอเดรียน่าเคาะประตูห้อง เพื่อให้เจ้าของห้องอนุญาตให้เธอเข้าไป

“เข้ามาเลยค่ะ” ลิซ่าก้มหน้ายุ่งอยู่กับเอกสารบนโต๊ะ แล้วเงยหน้าขึ้นจากเอกสาร “นึกว่าไม่มาซะแล้ว”

“ฉันมีของมาฝากแกด้วยแหละ” เอเดรียน่าถุงของฝากที่ถือมาอยู่สามถึงสี่ใบ ส่งให้ลิซ่า

“แหม...แกฉันเกรงใจ ว่าแต่ของฝากมีแค่นี้เหรอ” ลิซ่าเปิดดูถุงของฝากที่เอเดรียน่าเอามาให้

“น้อย ๆ หน่อยแก เพื่อนมานี่สนใจแต่ของฝาก” เอเดรียน่านั่งลงบนโซฟาในห้องทำงานของลิซ่า

“นิดหน่อยนะ เข้าเรื่องกันดีกว่า ฉันว่างานของพ่อแกต้องเกี่ยวกับหนุ่ม ๆ แน่เลย” ลิซ่าหันมาทำตาปิ๊ง ๆ  ให้เอเดรียน่า

“ดูทำหน้าเข้าสิ” เอเดรียน่ายิ้มให้กับการได้แกล้งให้เพื่อนสาวฝันสลาย  “พ่อบอกแค่ว่าเขาเจ็บข้อเท้าเพราะถูกเหยียบตอนแข่งฟุตบอลและไม่ยอมทำกายภาพ ฝืนเล่นฟุตบอลจนเจ็บ”

“งั้นเรามาเริ่มพื้นฐานการทำกายภาพก่อนแล้วกัน ไปเตรียมตัวเป็นนักกายภาพสาวกันเลย” ลิซ่าลากเอเดรียน่าออกจากห้องทำงานของตัวเอง ไปยังห้องทำกายภาพ เพื่อให้เอเดรียน่าเรียนรู้เรื่องการทำกายภาพ

***************

หลังจากโดโรเรสกลับมาจากทัวร์อเมริกากับฟาติน่าลูกสาว และแฟรงคลินหลานชาย ก็ทนเห็นสภาพลูกชายของตัวเอง ที่กินแต่เหล้า ไม่สนใจอะไรเลยไม่ได้

“ติน่ามาช่วยแม่พาพี่ไปอาบน้ำ ล้างหนาล้างตาหน่อย” โดโรเรสและฟาติน่าช่วยกันประฟรานเชสโก้ไปห้องน้ำ

หลังจากที่โดโรเรสโกนหนวด โกนเครา และอาบน้ำให้ฟรานเชลโก้เสร็จ เธอก็ปล่อยให้ลูกชายได้นอนพักผ่อน

“ติน่า ดูแลฟรานเชสกับแฟรงค์ด้วยละ เดี๋ยวแม่จะออกไปข้างนอก

ส่วนตัวเธอก็กดโทรศัพท์ เพื่อโทรหาอดัม

“สวัสดีครับ คุณโดโรเรส” ปลายสายตอบ

“สวัสดีค่ะ โค้ชอดัม ดิฉันอยากจะนัดคุยกับคุณเรื่องของฟรานเชสโก้นะค่ะ”

“ได้สิครับ คุณนัดสถานที่กับเวลามาได้เลยครับ ผมว่างเสมอ” อดัมตอบ

“วันนี้ตอนบ่ายสอง ที่ร้านกาแฟ....” เธอนัดเวลาและบอกชื่อร้านกาแฟ

“ครับ แล้วเจอกันนะครับ”

“ค่ะ” โดโรเรสวางโทรศัพท์จากอดัม และเดินไปหยิบกระเป๋ากับกุญแจรถเพื่อออกไปตามสถานที่ ที่ได้นัดกับอดัมไว้

อดัมได้มานั่งรอโดโรเรสในร้านกาแฟที่โดโรเรสได้นัดเอาไว้  เมื่อโดโรเรสเดินเข้ามาในร้านก็เห็นอดัมนั่งอยู่ตรงมุมที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว สาเหตุที่เธอนัดเขามาร้านนี้ก็เพื่อต้องการความเป็นส่วนตัว

“สวัสดีค่ะ โค้ชอดัม” โดโรเรสเดินเข้ามาหยุดตรงบริเวณโต๊ะที่อดัมนั่ง

“สวัสดีครับ คุณโดโรเรส” อดัมลุกขึ้นอย่างมีมารยาทให้กับเธอ “รับอะไรดีครับ”

“ดิฉันสั่งเรียบร้อยตอนเข้ามาแล้วค่ะ” โดโรเรสตอบ

“ครับ ผมหาคนที่จะมาทำกายภาพให้กับฟรานเชสโก้ได้แล้วนะครับ” อดัมเริ่มเปิดประเด็นขึ้นมา

“ดิฉันสามารถไว้ใจได้ใช่มั้ยค่ะ” โดโรเรสถาม

“คนนี้ไว้ใจได้แน่นอนครับ รับรองไม่มีพิษไม่มีภัย” อดัมตอบ

“โค้ชพอจะเล่าประวัติของเขาให้ดิฉันฟังคราว ๆ ได้มั้ยค่ะ”

“ได้สิครับ เธอมีอาชีพเป็นเภสัชกรหญิง”

“เป็นผู้หญิงเหรอค่ะ แล้วแบบนี้จะไว้ใจได้จริงเหรอค่ะ” โดโรเรสกลัวว่าจะเป็นพวกจับลูกชายเธอเพื่อหวังสบายมากกว่า

“เอเดรียน่าลูกสาวผมเองครับ” อดัมหยุดพูดแล้วมองสีหน้าของโดโรเรสที่ตกใจเล็กน้อย “ผมเชื่อว่าเอเดรียน่าสามารถช่วยฟรานเชสโก้ให้หายจากอาการบาดเจ็บได้แน่นอนครับ”

“แต่เท่าที่ดิฉันทราบ หนูเอเดรียน่าอยู่นิวยอร์กนี่ค่ะ” ถึงเอเดรียน่าจะใช้ชีวิตอยู่ที่นิวยอร์ก แต่โดโรเรสพอจะทราบมาจากคนในแวดวงสังคมของสเปนว่า เอเดรียน่านั้นเป็น ผู้หญิงที่ สวย เก่ง ฉลาด มั่นใจ หนุ่ม ๆ ต่างก็มารุมจีบ บางทีเอเดรียน่าอาจจะเป็นู้หญิงที่เหมาะสมกับลูกชายของเธอก็ได้

“เธอเพิ่งกลับมาเมื่อวานนะครับ”

“แล้วหนูเอเดรียน่า พร้อมจะเริ่มงานเมื่อไรค่ะ”

“คนของคุณโดโรเรสสะดวกเมื่อไรละครับ”

“ถ้าอย่างนั้นอีกสามวันแล้วกันนะค่ะ” แล้วก็มีบางสิ่งบางอย่างฝุดขึ้นมาในหัวของโดโรเรส  “มีอีกกอย่างหนึ่งค่ะ โค้ชอดัม”

“...” อดัมมองหน้าโดโรเรสด้วยความสงสัย

“คือ อีกไม่กี่วันฉันก็จะกลับอิตาลีแล้ว อยากให้หนูเอเดรียน่าเพิ่มอีกหน้าที่หนึ่ง...” โดโรเรสลังเลที่จะพูด “ดิฉันอยากให้หนูเอเดรียน่าเป็นพี่เลี้ยงให้กับแฟรงค์คลินด้วยค่ะ”

“...”คำพูดของโดโรเรสทำให้อดัมนิ่งเงียบไปสักพัก

“ดิฉัน ยินดีเพิ่มค่าจ้างให้นะค่ะ” โดโรเรสกลัวว่าเอเดรียน่าจะหลุดมือไป

“ผมยังไม่แน่ใจนะครับว่าลูกสาวผมจะยอมหรือป่าว” อดัมเองก็ใช่ว่าจะมองไม่ออกว่าโดโรเรสอยากให้ลูกสาวของเขาใกล้ชิดกับลูกชายของเธอ “ผมว่า คุยกันแบบเปิดใจมั้ยครับคุณโดโรเรส เผื่อผมจะช่วยอะไรได้มากกว่านี้”

“เอ่อ...ดิฉันยอมรับนะค่ะ ว่าได้ยินชื่อเสียงของหนูเอเดรียน่ามาพอสมควร และดิฉันเองก็มองไม่เห็นใครสมควรเท่ากับหนูเอเดรียน่า” โดโรเรสตอบด้วยความจำนน

“ผมเองก็คิดแบบคุณแหละครับ” อดัมสารภาพออกมาตามตรง “แล้วคุณมีแผนหรือยังครับ”

“ตอนนี้ยังค่ะ อีกอย่างฉันเองกลัวหนูเอเดรียน่าไม่ตกลงจะมาช่วยนะสิค่ะ”

“เรื่องเอเดรียน่าผมจัดการเองครับ”

“ดิฉันว่านะค่ะ น่าจะให้เด็กสองคนอยู่ใกล้กัน เพื่อที่จะได้เรียนรู้นิสัยกัน แต่พ่อลูกชายตัวดีของดิฉันนะสิค่ะ เอาแต่ใจ ขี้โมโห ดิฉันเกรงว่าจะทำให้หนูเอเดรียน่าลำบากใจ”

“ลูกสาวผมก็ร้ายใช่ย่อยนะครับ ผมว่าบ้านจะแตกป่าว ๆ” อดัมส่ายหน้าเบา ๆ เมื่อนึกถึงวีรกรรมของลูกสาว

“คิดออกแล้วค่ะ ก็ให้มาอยู่ใกล้กันนั้นแหละค่ะดีแล้ว ทะเลาะกันไปทะเลาะกันมา อาจจะมีข่าวดีเร็ว ๆ ก็ได้นะค่ะ” โดโรเรสยิ้มออกมาให้กับแผนการของเธอ

หลังจากที่ทั้งสองได้วางแผนการกันเรียบร้อยแล้ว จึงแยกย้ายกันกลับบ้านเพื่อ ทำตามแผนการที่ได้วางกันเอาไว้

***************

โดโรเรสหลังจากกลับมาถึงบ้าน ก็เห็นฟรานเชสโก้นั่งดูทีวีอยู่กับแฟรงคลิน อยู่ในห้องนั่งเล่น

“คุณย่า” แฟรงคลินเข้ามากอดโดโรเรส

“ดูอะไรอยู่ครับคนเก่งของย่า” โดโรเรสหอมแก้มแฟรงคลิน แล้วนั่งลงบนโซฟา

“ฟรานเชส แม่หาคนมาช่วยแกทำกายภาพได้แล้วนะ” โดโรเรสหันไปพูดกับลูกชาย

“ผมไม่ทำครับแม่ ทำไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร”

“แต่แกต้องทำ ถ้าแกยังเห็นฉันเป็นแม่” โดโรเรสเริ่มโกรธ

“โธ่แม่ครับ” ฟรานเชสโก้ทำหน้าจ๋อย เมื่อผู้เป็นแม่พูดมาแบบนั้น “ตกลงครับ” ฟรานเชสโก้เข้าไปกอดผู้เป็นแม่อย่างออดอ้อน

“แม่จะให้เธอมาอยู่บ้านกับลูกนะ”

“เธอ..? ผู้หญิงเหรอครับแม่” ฟรานเชสโก้มองหน้าโดโรเรสที่เริ่มจริงจังขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งเขามันใจว่าแม่เขาไม่ได้ล้อเล่นแน่นอน “แม่ครับจะไว้ใจได้ไง ให้ใครที่ไหนก็ไม่รู้มาอยู่บ้านผม ถ้าเกิดยายนั้นคิดจะจับผมขึ้นมาละครับแม่”

“แม่ไว้ใจผู้หญิงคนนี้ ยังไงเดี๋ยวแม่จะให้คนเตรียมห้องของเธอไว้ละกัน อีกสามวันเธอจะย้ายมาอยู่บ้านนี้” โดโรเรสสรุปเองทั้งหมด “อ่อ..แล้วแกก็อย่าไปสร้างความลำบากใจให้เขาละ ไม่งั้นแกได้เห็นดีกับแม่แน่”

แฟรงคลินเองที่นั่งฟังย่ากับพ่อคุยกันก็ไม่ค่อยรู้เข้าใจสักเท่าไร แต่พอจะเข้าใจได้ว่าจะมีผู้หญิงคนหนึ่งมาอยู่บ้านนี้ แฟรงคลินเลยเข้าใจว่ามามี้จะกลับมาอยู่กับแด๊ดดี้

“คุณย่าครับ”

“ว่าไงจ๊ะ แฟรงค์”

“จะมีคนมาอยู่บ้านเราจริงเหรอครับ” แฟรงคลินถามโดโรเรส

“จริงจ๊ะ สวยด้วยนะ แฟรงค์ต้องดูแลให้ดีนะ”

“ครับ แฟรงค์จะดูแลให้ดี” เด้กชายเข้าใจว่ามามี้ของเขาจะกลับมาแล้ว

“แม่ครับ ผมว่าเธอไปพูดอะไรหรือป่าวคุณแม่ถึงได้สนับสนุนขนาดนี้” ฟรานเชสโก้สงสัย เพราะแม่ของเขาเข้าข้างยัยนั้นขนาดนี้

“แกอย่ามาใส่ร้ายใคร ส่งเดชนะ” โดโรเรสเอ็ดลูกชาย “แม่ไม่คุยกับแกละ เหล้านะเลิกดื่มได้แล้วนะ” โดโรเรสเดินจูงมือแฟรงคลินออกจากห้องไป

“ก็แม่เล่นให้คนเอาไปทิ้งหมด แล้วจะให้ผมดื่มอะไรละครับแม่”  ฟรานเชสโก้ทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างเซง ๆ

***************

ทางด้านอดัมหลังจากกลับมาบ้านก็เจอกับเอเดรียน่าที่เพิ่งกลับมาบ้านเหมือนกัน

“เดรียน่า เดี๋ยวไปคุยกับพ่อที่ห้องทำงานหน่อย” อดัมเดินนำหน้าเอเดรียน่าไปห้องทำงาน

“พ่อมีอะไรหรือค่ะ”

“เรื่องงานที่พ่อจะให้ทำนะ” อดัมนั่งลงบนโต๊ะทำงาน “เขาติดต่อมาแล้วนะ อีกสามวันเริ่มงานได้”

“เร็วขนาดนั้นเลยเหรอค่ะพ่อ”

“แต่ว่าคุณโดโรเรส เขาอยากให้เดรียน่าดูแลหลานชายเขาด้วยนะ”

“จะไหวเหรอค่ะพ่อแล้วคนที่เดรียน่าต้องไปช่วยทำกายภาพนี่ใครกันค่ะ”

“ลูกชายของคุณโดโรเรสนะ”อดัมลุกขึ้นเดินเข้ามาหาลูกสาวแล้วจับไหล่สองข้างของลูกสาวอย่างให้กำลังใจ “พ่อเชื่อว่าลูกสาวของพ่อทำได้ ถือว่าช่วยพ่อหน่อยนะเดรียน่า”

“ค่ะ”เอเดรียน่าตอบรับอย่างเลี่ยงไม่ได้ อย่างน้อยที่บ้านหลังนั้นคงมีแม่เค้าอยู่ด้วย เธอจะได้ไม่ต้องลำบากใจกว่านี้

ความคิดเห็น