อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง

E-Book ที่ Meb ราคา 199 บาท อ่านเป็นตอนและซื้อเหมาเรื่องผ่านเว็บราคาถูกได้ที่ niyayrak, readawrite, bannniyay หนังสือทำมือ 290 บาทสั่งได้ที่แพนเพจ "อติญา"

ชื่อตอน : 2 (2/2)

คำค้น : ท่านประธาน นักศึกษาฝึกงาน สาวหมวย อติญา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มิ.ย. 2559 13:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2 (2/2)
แบบอักษร

“ผมขอส่งต่อเอกสารนี้ให้คณะกรรมการตรวจสอบนะครับ เพื่อที่เขาจะได้สรุปผลออกมารอแค่ตรวจสอบการใช้เครื่องถ่ายสารกับคอมพิวเตอร์ของน้องแอลกับน้องศิก็น่าจะสรุปผลได้ภายในไม่กี่วัน” หลังจากเขาและท่านประธานเปิดเอกสารนั้นอ่านอีกครั้งโชติก็ได้ข้อสรุปว่าเขาควรจะทำเช่นไรกับเรื่องที่เกิดขึ้น เพราะผู้จัดการหนุ่มนั้นเป็นหัวหน้าโดยตรงของหญิงสาวทั้งสองคนจึงไม่มีส่วนร่วมในการสอบสวนเพื่อป้องกันคำครหา

“วันนี้เพียงพธูต้องมาส่งเล่มโปรเจคเล่มใหม่ใช่ไหมครับ หากเธอมาพบคุณโชติรบกวนพาเธอไปพบผมที่ห้องทำงานด้วยก็แล้วกัน”

“คงไม่ได้ครับท่านประธาน น้องแอลฝากงานไว้ที่ป้อมยามเมื่อเช้ามืดเธอคงไม่อยากมาพบหน้าผมสักเท่าไหร่หรอกครับ” โชติยิ้มแหยๆ เพราะคิดว่าเด็กสาวคงจะแอบขุ่นเคืองในตัวเขาไม่น้อย

“ถ้าอย่างนั้นคุณโชติดูเอกสารของเพียงพธูก่อน ถ้าไม่ติดอะไรก็ให้ทางฝ่ายบุคคลทำเอกสารผมจะเป็นคนรับรองการฝึกงานให้เธอเอง เอ่อ แล้วฝากส่งเล่มของเธอขึ้นไปให้ผมด้วยนะครับ” ท่านประธานหนุ่มแสนสุภาพสั่งงานก่อนที่เขาจะเดินออกไปเงียบๆ

“อ้าว! ลืมถามไปเลยว่างานนี้น้องศิจะเป็นยังไง” โชติบ่นงึมงำคนเดียวก่อนที่จะเร่งเปิดดูเล่มโปรเจคที่เพียงพธูส่งมา เด็กคนนี้มีฝีมือร้ายกาจเกินอายุจนโชติแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาว่านี่เป็นผลงานของนักศึกษาชั้นปีที่สี่ นักออกแบบมืออาชีพของที่นี่บางคนยังทำงานไม่ได้ครึ่งหนึ่งของเพียงพธูเลยให้ตายสิ!

 

หลังจากส่งเล่มโปรเจคเพียงสองวันเพียงพธูก็ได้รับสายจากอาจารย์การเวกเรียกเธอไปพบที่ภาควิชา อาจารย์ผู้สวมแว่นใหญ่ทรงตาแมงปอที่นักศึกษาทุกคนคุ้นชินนั่งยิ้มหวานอยู่ที่โต๊ะประจำตำแหน่ง

“สวัสดีค่ะอาจารย์ มีอะไรจะใช้แอลหรือคะ” เธอกระพุ่มมือไหว้อย่างอ่อนน้อมก่อนจะทิ้งสะโพกมนลงนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามโต๊ะอาจารย์

“แหม จะช้งใช้อะไรกันลูกแอล ครูมีข่าวดีมาบอกเอกสารรับรองการฝึกงานของหนูมาถึงเมื่อวานท่านประธานขับรถมา

ส่งถึงมือครูเองเลยนะจ๊ะ นี่เป็นจดหมายรับรองฉบับแรกของปีนี้เลยนะ” อาจารย์ที่ปรึกษายื่นซองเอกสารสีน้ำตาลบางเฉียบที่ยังไม่ได้แกะส่งให้เธอ

“อ้าว... มันยังไม่ได้แกะแล้วครูรู้ได้ยังไงคะว่าเป็นหนังสือรับรองของหนู อาจจะเป็นเอกสารแจ้งผลการตรวจสอบว่าหนูไปขี้โกงขโมยงานของคนที่นั่นมาก็ได้” เพียงพธูย่นจมูกใส่ซองเอกสารพลางคิดว่ามันเป็นหน้าคมๆ ที่ครึ้มไปด้วยไรเคราของท่านประธานรูปหล่อ ถึงคุณรอดดริกจะแซ่บแค่ไหนเธอก็ไม่ให้อภัยที่เขาเคยพูดจาไม่เข้าหูเธอเด็ดขาด

“ครูไม่ได้มีญาณวิเศษนะแอลจะได้หยั่งรู้ แต่ถ้าอะไรๆ ที่มันยานไปตามวัยครูน่ะมีเยอะเชียวมีเหลือตึงอยู่อย่างเดียวก็คือหู” อาจารย์การเวกมีอายุเหยียบเข้าไปห้าแยกปากเกร็ดเรียบร้อยแล้วแต่ด้วยความที่ท่านเป็นคนอารมณ์ดี ไม่เครียด ทำให้ยังดูอ่อนกว่าวัยมากนัก

“ครูอ่ะ แอลเครียดนะคะ” เด็กสาวแก้มยุ้ยแอบใจฝ่อ ถ้าคนที่นั่นรวมหัวกันเข้าข้างยัยพี่ศิเธอไม่ตายหยังเขียดหรือไงกัน จะกล้ากลับบ้านไปหาพ่อกะแม่ไหม ถ้าท่านรู้เรื่องนี้คงเอาส้มโอไล่ขว้างเธอจนหมดสวนแน่นอน

“เครียดก็ทำอะไรไม่ได้นะแอล ความยุติธรรมไม่เคยอยู่ข้างคนผิดนะ” ผู้สูงวัยปลอบประโลมพร้อมเรียกสติให้นักศึกษาในปกครอง มือน้อยๆ ค่อยๆ แกะซองเอกสารช้าๆ ด้านในเป็นกระดาษสีขาวที่หัวกระดาษเป็นโลโก้สาวยงามของอิศว กรุ๊ป กระดาษแผ่นแรกเป็นหนังสือรับรองการฝึกงานของเธอที่ลงนามโดยท่านประธานรูปงามนามเพราะแถมหุ่นเร้าใจเก้งกวางบ่างชะนี รอดดริก อิศวเดชากุล ส่วนเอกสารอีกใบนั้นเพียงพธูอ่านจบแล้วก็เบิ่งตาตี่ๆ ของตัวเองจนตาดำนั้นแทบจะทะลักออกมานอกเบ้า

“แอล แอล ทำไมทำหน้าอย่างนั้นลูก” เด็กสาวไม่ตอบเธอทำแค่ส่งกระดาษทั้งสองใบใส่มือของอาจารย์ที่ปรึกษา

อาจารย์การเวกยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อเห็นข้อความในหนังสือรับรองการฝึกงานบริษัทอิศว กรุ๊ป ระบุคุณสมบัติอันโดดเด่นของเพียงพธูไว้ในเอกสารซึ่งมันดีชนิดที่ว่าหากยื่นกระดาษใบนี้ให้บริษัทไหนการันตีได้เลยว่าเธอจะได้เข้าทำงานโดยไม่ต้องผ่านการสัมภาษณ์หรือการทดสอบ

แต่แล้วผู้สูงวัยก็ต้องนั่งทำตาเหลือกไม่ต่างกับลูกศิษย์เมื่อนางอ่านเอกสารแผ่นที่สองจบลง ท่านประธานรอดดริก อิศวเดชากุล ผู้บริหารสูงสุดของบริษัทอิศว กรุ๊ป ส่งหนังสือทาบทามเพียงพธูเข้าทำงาน หากเธอตัดสินใจตกลงก็ทำเพียงแค่เดินเข้ามากรอกใบสมัครพร้อมแนบหลักฐานให้ถูกต้อง เอกสารเรื่องการศึกษานั้นรอได้เพราะอย่างน้อยเธอก็มีหนังสือรับรองการ

ฝึกงานที่ถูกต้อง

แต่สิ่งที่ทำให้ใจของคนเป็นครูเต้นตึกตักคือเพียงพธูนั้นสามารถเริ่มงานได้ในทันทีที่กรอกใบสมัครเสร็จสิ้น ไม่ต้องสอบสัมภาษณ์ ไม่มีการทดลองงาน เงินเดือนที่เด็กสาวจะได้รับสูงกว่าค่าจ้างปริญญาตรีของคนทั่วไปถึงสองเท่า นี่มันนับว่าเป็นโอกาสอันดีครั้งหนึ่งในชีวิตของเพียงพธูเลยก็ว่าได้

“แล้วแอลจะเอายังไงกันลูก” เมื่อทั้งครูและลูกศิษย์หายตกใจ อาจารย์การเวกก็หันมาถามความรู้สูกของเด็กสาวที่กำลังกลับไปทำสีหน้าเบื่อโลก

“ครูคิดว่าหนูควรจะกลับไปทำงานในบริษัทที่มีคนขี้โกงหนูแบบนั้นหรือคะ”

“แต่ข้อเสนอของคุณรอดดริกน่าสนใจนะแอล ภาวะเศรษฐกิจแบบนี้งานการมันหายากแล้วงานที่ให้เงินเดือนสูง สวัสดีการก็เด่นยิ่งหายากนะ” อาจารย์ที่ปรึกษาให้ความเห็น นางไม่ได้โน้มน้าวเพราะรู้ว่าลูกศิษย์ไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินทอง บิดามารดาของเธอเป็นเจ้าของสาวนส้มโอขนาดกลางที่จังหวัดนครปฐมที่มีฐานะพอสมควร

“แอลไม่ไปหรอกครูตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่ไปเหยียบที่นั่นอีก ครูเข้าใจแอลนะคะ” เพียงพธูยิ้มหวานจนตาหยี หากใครรู้ว่าเธอตัดสินใจปฏิเสธงานดีในบริษัทดังคงจะหาว่าเธอนั้นโง่เง่า ไม่เป็นแอลไม่รู้หรอกขอบอกเลยคนอย่างเพียงพธูเจ็บแล้วจำไปจนวันตาย

“ครูตามใจแอล แต่แอลจะไปฟังผลการสอบสวนไหมเขามีโน้ตมาว่าจะให้เข้าไปมะรืนนี้” ไม่ทำงานก็ไม่มีใครว่า แต่เรื่องข้อกล่าวหาที่บอกว่าลูกศิษย์เธอเป็นขโมยต้องเคลียร์ให้มันชัดเจน

“ครูขาแอลไม่อยากไปที่นั่น” เด็กสาวพูดเหมือนจะออดอ้อน

“ไม่ไปก็ไม่เป็นไรครูรู้ว่าแอลไม่สบายใจที่จะไปเจอพวกเขา เดี๋ยวครูจะไปเอง” อาจารย์การเวกยิ้มหวานให้ศิษย์เอกของเธอบ้าง

“ครูไม่ต้องไปหรอกค่ะ อย่าไปยุ่งกับพวกเขาเลยแอลไม่อยากให้ครูต้องมาเสียเวลา” เด็กสาวแก้มยุ้ยพูดด้วยความเกรงใจเพราะอาจารย์ที่ปรึกษาวุ่นวายกับเรื่องไร้สาระที่เธอไม่ได้เป็นคนก่อมามากพอแล้ว

“มันไม่มีอะไรวุ่นวาย ความยุติธรรมไม่ใช่เรื่องที่ต้องเสียเวลาแอลอาจจะยังเด็ก ย่อมมีอารมณ์โกรธเคืองเมื่อถูกกล่าวหาในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ทำ แต่ครูเป็นผู้ใหญ่ครูต้องไปฟังการชี้แจงเรื่องนี้เพื่อความบริสุทธิ์ของเด็กในปกครอง” เพียงพธูนี่

ถึงกับอึ้งเมื่อได้ยินอาจารย์ที่ปรึกษาอธิบายเหตุผล

“อันที่จริงแอลไม่ไปก็ดีแล้วล่ะ ครูขี้เกียจห้ามมวยปล่อยให้เป็นหน้าที่ของครูก็แล้วกัน” เพราะนางรู้ว่าเพียงพธูสาวน้อยหน้าหวานนั้นห้าวหาญเกินชาย บทเด็กสาวหน้าหมวยจะอารมณ์ขึ้นเธอก็ลุยไม่ยั้งเรื่องไปฟังผลการสืบสวนการขโมยผลงานนี่ดูจุ๋มจิ๋มไปเลยหากจะให้ไปห้ามมวยของแอลน้อย ศิษย์ครูการเวก!

วันแจ้งผลมาถึงแล้วแต่คนที่รอจะพบหน้าหวานๆ ของนักศึกษาฝึกงานต้องหดลงเหลือสองนิ้วเมื่อเพียงพธูไม่ได้เดินทางมาฟังผลมีเพียงอาจารย์ที่ปรึกษาของเธอมาแทน

“สวัสดีครับอาจารย์การเวก เชิญนั่งก่อนนะครับ” รอดดริกทำความเคารพผู้สูงวัยก่อนจะเชิญเธอนั่ง

“สวัสดีค่ะ วันนี้เพียงพธูไม่มานะคะลูกศิษย์ดิฉันแกยังทำใจไม่ได้ ในฐานะของอาจารย์ที่ปรึกษาเลยขอมารักษาสิทธิ์ให้แกแทน” อาจารย์การเวกปรายตามองไปยังหญิงสาวที่นั่งทำหน้าตาจิ้มลิ้มอยู่ตรงข้ามนาง นี่คงเป็นศีตลาคู่ชกของเพียงพธูแน่ๆ แม่คุณนั่งกระพือขนตัวรัวๆ เบิ่งตาโตทำท่าไร้เดียงสาจนครูที่ใกล้ชราอยากจะกระซิบบอกเจ้าหล่อนว่าหนูจ๋า ตอแหลไม่เนียนไปเรียนมาใหม่!

ท่าทางแอ๊บแบ๊วไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวนั้นอาจารย์การเวกเจอมาเยอะแยะนักศึกษาสมัยนี้ไม่ว่าจะผู้หญิง ผู้ชายเต็มร้อยหรือแมนเกินร้อยมารยาแปดร้อยเล่มเกวียนแถมอายุนางก็ทะลุห้าแยกมานานมองปราดเดียวก็เข้าใจว่าสิ่งไหนออกมาจากใจจริงและสิ่งไหนนั้นเป็นการแสร้งทำ

เมื่อทุกคนเข้ามาในห้องประชุมครบแล้ว ซึ่งนอกจากท่านประธาน หญิงสาวคู่กรณี คุณโชติผู้จัดการแผนกออกแบบก็มีชายหญิงอีกห้าคนที่อาจารย์การเวกไม่รู้จัก บุคคลเหล่านี้นี่เองเป็นคนที่ทำการตรวจสอบข้อมูลทุกอย่างซึ่งผลก็ออกมาโดยที่เพียงพธูลูกศิษย์คนเก่งของนางนั้นนั้นชนะใสๆ แบบไร้ข้อกังขาส่วนนางสาวศีตลานั้นก็ได้แต่ก้มหน้างุดมองมือตัวเองที่กำกันแน่นอยู่บนตัก

ในช่วงแรกหญิงสาวก็กระหยิ่มยิ้มเหมือนจะเป็นต่อซึ่งอาจารย์ผู้สูงวัยแต่ไม่ได้แก่กะโหลดกะลาก็ยังสงสัยว่านางสาวศีตลาไปเอาความมั่นใจในตัวเองมาจากไหน ดวงหน้าหวานซีดลงเรื่อยๆ เมื่อมีภาพจากกล้องวงจรปิดที่ยืนยันพฤติกรรมลับๆ ล่อๆ ของเธอในช่วงที่เพียงพธูทำโปรเจคเพราะอีเมลจากคอมพิวเตอร์ที่นักศึกษาฝึกงานใช้ส่งหาอาจารย์ที่ปรึกษาบอกวันและ

เวลาช่วงเดียวกันกับกล้องวงจรปิดบันทึกภาพของศีตลาเอาไว้

ในที่สุดคนโกหกก็หน้าซีดขาวเป็นกระดาษเอสี่ เมื่อหลักฐานจากเครื่องของคอมพิวเตอร์แสดงข้อมูลว่าศีตลานั้นใช้เครื่องถ่ายเอกสารแสกนบางอย่างส่งเข้าเครื่องคอมพิวเตอร์ของตัวเอง แต่ข้อมูลการใช้งานถูกเจ้าตัวลบไปแต่ก็ไม่ได้ยากเกินกว่าที่ผู้เชียวชาญทางด้านไอทีของบริษัทที่จะค้นเจอ

ศีตลาไม่มีหลักฐานการทำงานชิ้นนี้ตั้งแต่ต้น หญิงสาวมีเพียงภาพสำเร็จของชิ้นงานกับช่วงเวลาที่เธอนั้นชิงไปส่งผลงานให้หัวหน้าแผนกเพียงเท่านั้น แต่ของเพียงพธูเธถ่ายรูปและส่งทุกอย่างเป็นอีเมลไปปรึกษาอาจารย์การเวกและนั่นเป็นตัวที่ชี้วัดกว่าผลงานโปรเจคกระดุมเสื้อเชิ้ตเป็นของเธอซึ่งพี่เลี้ยงฝึกงานเป็นคนขโมยมันมา

“ขอบคุณนะคะที่ทำให้ลูกศิษย์ของดิฉันพ้นข้อกล่าวหา” อาจารย์การเวกยิ้มหวานให้ทุกคนยกเว้นศีตลาซึ่งก็คงต้องละไว้ในฐานที่เข้าใจ

“จริงๆ ผมอยากจะขอโทษเพียงพธูด้วยตัวเองพร้อมออกหนังสืออย่างเป็นทางการและยังขอยืนยันว่าอิศว กรุ๊ปยินดีรับเธอเข้าทำงานตามเงื่อนไขที่ผมเสนอไป” ชายหนุ่มแจ้งเจตนาของตนเองให้อาจารย์ได้เข้าใจ ศีตลาที่ได้ยินคำพูดของท่านประธานก็มีอาการปากกระตุกอยากจะเบะปากใส่แต่ต้องสำรวมกิริยาเพราะเธอยังคงมีคดี แถมยังเป็นคดีใหญ่อีกต่างหาก

“ขออนุญาตถามถ้าคุณรอดดริกพอให้ให้คำตอบได้ ทางอิศว กรุ๊ปจะจัดการกับผู้หญิงคนนี้ยังไงหรือคะ จริงๆ แล้วเพียงพธูจะแจ้งความก็ได้หลักฐานของคุณชัดเจนดีจริงๆ ข้อนี้ดิฉันต้องขอชื่นชม” จริงๆ แล้วนางไม่ได้อยากจะใจร้ายแต่แค่หมั่นไส้กิริยาของผู้มีความผิดเฉยๆ

“ผมคงให้เธอได้รับบทลงโทษสูงสุดของอิศว กรุ๊ปครับ”

“ท่านประธานคะคือให้โอกาสศิแก้ตัวนะคะ ศิไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ค่ะ” ศีตลาแทบจะดิ้นเมื่อได้ยินคำว่าโทษสูงสุด มันจะเป็นอะไรไปล่ะถ้าไม่ใช่โดนไล่ออก ไม่ได้รับค่าชดเชยและถูกแบนจากบริษัททั้งหมดในเครื่ออิศว กรุ๊ป รวมถึงบริษัทคู่ค้าด้วย รับรองว่ามันเป็นหายนะอย่างแท้จริงเพราะมันหมายความว่าศีตลาแทบจะไปสมัครงานที่ไหนไม่ได้อีก

“เรื่องบทลงโทษมันเป็นเรื่องภายในของทางอิศว กรุ๊ป ดิฉันก็ขอให้คุณทำตามสมควรก็แล้วกันอย่าให้ถึงต้องตัดอนาคตเด็กเลย ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่ให้ความยุติธรรมกับเพียงพธู” อาจารย์การเวกยิ้มอ่อนแล้วรับซองเอกสารที่ท่านประธานยื่นให้ก่อนจะเดินออกจากห้องนั้นมาด้วยท่าทีสง่างามพร้อมปรายตาไปยังหญิงสาวที่บีบน้ำตาจนหน้าดำหน้าแดง

 

“คราวหน้าอย่าไปทำแบบนี้กับใครอีกนะหนู ท่องคำว่าคุก กับคำว่าอนาคตเอาไว้ให้ขึ้นใจ”

 

#

 

ขอบคุณที่ติดตาม ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ ขอบคุณทุกกำลังใจที่ส่งมาในทุกๆ ช่องทาง

มีความสุขกับการอ่านนะคะ

 

 

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/226671/17083133-member.jpg

 

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 

#

 

#

 E - Book MEB Market  <<

 

#

E - Book OokBee  <<

 

#

 

E - Book Naiin <<

 

 

อยากเม้าท์กับติญา <<

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น