Sweet_Moon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )
No Love เรื่องนี้ความรักไม่เกี่ยว [NC+]

ชื่อตอน : NO LOVE : CHAPTER 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.5k

ความคิดเห็น : 32

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มิ.ย. 2559 13:10 น.

แบบอักษร

 

#

 

NO LOVE : CHAPTER 1

 

            เสียงแสงแฟลชดังไปทั่วริมสระว่ายน้ำที่ตอนนี้กำลังกดรัวๆ เนื่องจาก ภาพที่อยู่เบื้องหน้าเป็นหญิงสาววัยยี่สิบปี ที่กำลังมาแรงที่สุดในรัฐแคลิฟอร์เนีย ใบหน้าสวยหยิ่งแลออกดูอ่อนหวาน กำลังโพสท่าถ่ายแบบในชุดแบรนด์ดังที่สุดของรัฐ เธอเป็นนางแบบที่ดังมากที่สุดในตอนนี้ ไม่ว่าเธอจะถ่ายนิตยสารลงปกที่ไหนก็ตาม หนังสือเล่มนั้นจะขายดีจนขาดตลาด เธอกลายเป็นขวัญใจและโด่งดังมากที่สุด แต่ในขณะที่เธอดัง ความแรงและความร้ายของเธอก็ต่างใช่ย่อย เธอเป็นนางแบบที่ขี้วีนและขี้เหวี่ยงเป็นที่สุด แถมยังแสบซะจนได้ฉายาว่า ‘The evil queen’ ร่างระหงถ่ายแบบเสร็จก็เดินออกจากกองทันที และเปลี่ยนชุดเพื่อที่จะกลับบ้าน แต่ดันเจอกับกองทัพนักข่าวที่กำลังรอถามคำถามเธอ ใบหน้าสวยหยิ่งถอดแว่นกันแดดออกทันที กลอกตาไปมาอย่างสุดแสนจะเซ็งเป็นที่สุด

“ขอถามหน่อยค่ะ คุณควีนมีคลิปออกมาว่าคุณกำลังช่วยตัวเองนี่จริงหรือเปล่าคะ?”

“แล้วที่ว่าปีเตอร์ที่เป็นนายแบบคู่กับคุณมาออกมาแฉว่า เขานอนกับคุณแล้วจริงหรือเปล่าครับ?” ใบหน้าสวยกวาดสายตามองนักข่าว ที่มองเป็นอีกอย่างคำถามพวกนี้คือการทำให้เธอรู้สึกสติแตก และเริ่มจะคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว

“แล้วมีข่าวว่าคุณควงนักร้องหนุ่มไฮเปอร์ที่ชื่อลอยด์ ไปมีสัมพันธ์กันในรถนี่จริงหรือเปล่าคะ?”

“นางแบบรุ่นเดียวกับคุณออกมาให้สัมภาษณ์ว่า คุณใช้ร่างกายหาเงินทางออนไลน์ นี่จริงหรือเปล่าคะ?”

Stop!!” น้ำเสียงแหบพร่าแต่เซ็กซี่ของควีน ทำให้นักข่าวที่จ้องถามคำถามถึงกับนิ่งไปทันที ใบหน้าสวยจับจ้องไปที่ใบหน้านักข่าวทุกคนอย่างนิ่งๆ ทุกวันและทุกครั้ง ไม่ว่าเธอจะทำอะไร? เธอมักจะเจอคำถามแบบนี้ และใช่มันไม่จริงเลยสักนิด มือบางหยิบแก้วกาแฟเย็นที่อยู่ในมือของผู้จัดการส่วนตัวและ...

ซ่า!!

“เฮ้ย/กรี๊ด!!

“ข่าวที่พวกคุณถามฉันทั้งหมด ไม่มีเรื่องไหนจริงสักอย่าง!!

“...”

“อ่อ แล้วก็นะ ถ้าอยากให้ฉันทำตัวดีๆ กับพวกคุณ... ก็กรุณาถามคำถามที่มันดีกว่านี้ด้วย พอที!!” ร่างบางสวมแว่นกันแดด ก่อนจะเดินขึ้นรถตู้สุดหรูของตัวเองไปทันที เมื่อขึ้นมาบนรถใบหน้าสวยก็ยกยิ้มที่มุมปาก หยิบไวน์ขึ้นมาดื่มทันทีอย่างนิ่งๆ

“ควีน ทำแบบนั้นเดี๋ยวเธอก็โดนแบนจากนักข่าวอีกหรอกนะ!!

“เหอะ ควีนสนเหรอลิซ่า ไม่มีทาง” ลิซ่าคือผู้จัดการสาวประเภทสองของควีนที่มักจะเอือมระอากับเด็กในสังกัดคนนี้ เพราะคนอื่นๆ ของเธอก็ไม่มีใครแรงและร้ายเท่ากับควีนมาก่อน รถตู้มาส่งควีนที่บ้านหลังใหญ่แต่ไร้ซึ่งความสุข แน่นอนว่าควีนไม่มีพ่อและแม่ เพราะทั้งสองคนต่างแยกทางกันและเธอก็เลยเลือกที่จะอยู่กับป้าโรสแทน ซึ่งเธอเป็นพี่สาวของพ่อ ป้าโรสมีธุรกิจโรงแรม ไม่ค่อยมีเวลาอยู่ที่บ้านสักเท่าไหร่ เธอทำงานและไม่เคยคิดจะใช้เงินของป้าอย่างฟุ่มเฟือย แต่ป้าของเธอก็จัดการให้เธอใช้บัตรเครดิตวงเงินไม่จำกัดเท่านั้น ร่างบางมาถึงห้องก็ถอดเสื้อผ้าออก แช่ตัวอยู่ในอ่างน้ำ พร้อมกับหลับตานึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ นิ้วมือเล็กค่อยๆ สอดเข้าไปในกลีบบางของตัวเอง ก่อนจะขยับนิ้วมือของตัวเองเข้าออกกับร่องฟิตคับแน่นของตัวเองอย่างช้าๆ ใบหน้าสวยเคลิ้มและกัดฟันแน่น

“อือ...” เสียงครางเล็ดลอดออกมาภายในห้องน้ำ นิ้วมือบางขยับรัวๆ ทันทีจนน้ำให้อ่างกระเพื่อม ก่อนที่ร่างบางจะค่อยๆ กระตุกเกร็งรับนิ้วมือของตัวเอง ดวงตากลมโตก็ลืมขึ้น จะว่าเธอเป็นพวกตัณหาจัดก็ได้ เพราะว่าเธอเป็นแบบนั้นจริงๆ แต่อย่านึกว่าที่เธอเป็นอยู่ทุกวันนี้ จะเป็นตามที่ข่าวพาดหัว มันไม่ใช่เลยสักนิด เธอยังไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนล่วงเกินมาก่อน ที่เธอต้องทนช่วยตัวเอง เพราะตัณหาจัดแล้ว อีกอย่างที่เธอต้องการคือ...

“ใครกันที่จะเหมาะกับฉัน” สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เธอพูดอยู่ทุกครั้งที่ช่วยตัวเอง สิ่งที่เธอต้องการจริงๆ คือผู้ชายที่เหมาะและเธอก็ถูกใจที่จะมอบร่างกายให้เขา ไม่สิ? ต้องพูดว่า ผู้ชายที่จะมาสนองตัณหาให้เธอต่างหาก พวกผู้ชายที่ผ่านมาในชีวิตของเธอ พวกนั้นมันไม่มีอะไรโดดเด่นเข้าตาเธอสักนิด ผู้ชายที่เธอต้องการ... แค่แวบแรกเท่านั้น แวบแรกที่เห็นแล้วเธอรู้สึกอยากจะให้เขามาสนองความต้องการของเธอ แต่จนแล้วมันก็ไม่มีเลยสักคน เธอถึงต้องช่วยตัวเองบ่อยๆ ไง ควีนออกจากห้องน้ำ มองมือถือที่ขึ้นจอแสงสว่างก็ขมวดคิ้วทันทีกับปลายสายที่โทรเข้ามา

“ว่าไงเอฟเพื่อนรัก”

(“โอ๊ยควีน ฉันคิดถึงแก”)

“นี่ๆ จะโทรข้ามประเทศหาฉันเพราะแค่คิดถึงเหรอไง?” ควีนนั่งลงไขว่ห้างกับเตียงและถอดชุดคลุมอาบน้ำออก เผยให้เห็นทรวงทรงที่ได้สัดส่วน ทรวงอกใหญ่โตที่ไม่เคยผ่านการศัลยกรรมแต่เพราะแม่เธอให้มาเยอะก็เลยใหญ่จนใครๆ อิจฉา ไหนจะเอวเล็กและผิวขาวอมชมพู ผู้ชายที่ไหนเห็นเธอก็ต่างจะพากันขย้ำแม่แมวยั่วสวาทคนนี้ แต่ก็ทำได้แค่ฝัน เพราะเธอไม่เคยให้ใครมาแตะต้องตัวเธอได้ ถ้าไม่ใช่คนที่เหมาะสมเท่านั้น

(“เมื่อไหร่จะมาหาฉันบ้าง สิบปีแล้วนะ โทรคุยไม่ก็วิดีโอคอล เบื่อแล้ว”)

“แกก็บินมาหาฉันสิ แกก็รู้ว่าฉันไม่ชอบเดินทาง... เพราะถ้าฉันเดินทางไปไหน ต้องอยู่ที่นั่นนานเลยไง “

(“ก็รู้ แต่แบบมาหากันบ้างเด่ะ ทุกคนคิดถึงแกนะ”)

“ชิ รู้แล้วๆ รอไปก่อนสัก สามสิบปีค่อยเจอกันดีม่ะ 5555” เอฟคือเพื่อนตั้งแต่สมัยเด็กของควีน เธอและเอฟต้องแยกกันเพราะว่าพ่อของเอฟย้ายบริษัทหลักค้าพลอยไปอยู่ที่เมืองไทย เจอกันครั้งล่าสุดก็ตอนสิบขวบที่เธอกับเอฟเจอกันโดยบังเอิญ จนถึงตอนนี้อายุยี่สิบปีแล้วก็ยังไม่ได้เจอกัน

(“ฉันติดตามข่าวแกตลอดเลยนะควีน เหนื่อยก็มาพักบ้างนะ”)

“...”

(“มาพักสมองบ้าง เพื่อแกจะเจอผู้ชายที่เหมาะสม... บ้าตัณหาเหมือนแกก็ได้ใครจะไปรู้”)

“เหอะ มีก็ดีนะสิ ถ้าเจอนะ แม่จะจัดให้หนักเลย เอาแบบ One night stand เลยจบ!!

(“หึ ฉันเป็นห่วงแกนะ คุณป้าโรสก็ไม่อยู่ แกเหงาฉันรู้... แถมยังโดนพวกนักข่าวขุดคุ้ยเรื่องฉาวอีก คิดดูให้ดีๆ นะ ฉันพร้อมต้อนรับแกเสมอ”)

“อืม ขอบใจนะเอฟ ไว้จะคิดดูอีกที แค่นี้ล่ะ” ควีนวางสายไป ก่อนจะครุ่นคิดกับสิ่งที่เอฟพูด มันก็จริงนะที่ว่าเธอน่าจะพักผ่อนสมองบ้าง ทำแต่งานกลับบ้านก็นอน... วันๆ ก็มีเรื่องฉาวให้ปวดหัว อยู่คนเดียวก็เหงาสุดๆ อย่างที่เอฟบอก ใบหน้าสวยครุ่นคิดไปมา มองไปที่รูปของพ่อและแม่เธอ สมัยที่ยังอยู่ด้วยพวกเขารักกันดี แต่มีเหตุให้ต้องเลิกรากันคือ พ่อนอกใจแม่ และใช่แม่นอกใจพ่อ ต่างคนต่างนอกใจกันและกัน ผลสุดท้ายปัญหาทั้งหมดจบลงที่เธอ  พ่อไม่รับเธอไปเลี้ยงเพราะว่าเมียใหม่ของพ่อเด็กกว่าเธอ แม่ไม่รับเธอไปเลี้ยงเพราะว่าพ่อเลี้ยงเด็กกว่าเธอ... แน่นอน พอเธอเห็นครอบครัวเป็นแบบนี้ เธอเลยเลือกที่จะอยู่กับป้า เพราะถ้าขืนอยู่คนเดียวมีหวังเธอใจแตกมากกว่านี้แน่ และเพราะมีบทเรียนไว้ให้ดู ทำให้เธอไม่เคยรู้จักความรักจากคนในครอบครัว ไม่เคยรู้จักความรักว่ามันเป็นยังไง? ที่สำคัญ เธอไม่อยากให้ตัวเองผูกมัดกับใคร เพราะเธอกลัวจะเสียใจแบบที่ครอบครัวเธอเป็น

ร่างสูงของชายหนุ่มหน้าตาดีหล่อทะเล้น ผมสีดำซอยละต้นคอถูกเสยขึ้นไปอย่างเป็นระเบียบ ใบหน้าหล่อที่ยิ้มตลอดกลับเหลือแต่ใบหน้าที่บูดบึ้ง สวมชุดสูทสีเทาเดินตามหลังผู้เป็นพ่อด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์เท่าไหร่

“ฟา ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อยสิ... วันนี้พ่อจะให้แกมาดูงานนะ สนามบินเราจะได้มีผู้บริหารหนุ่มไฟแรงบ้าง!!

“พ่อผมอายุยี่สิบ พ่อจะรีบให้ผมดูแลกิจการทำไมเนี้ย?”

“อ้าวไอ้ฟา ธุรกิจของบ้าน มันก็เป็นของแกหรือเปล่าว่ะ?”

“แต่ผมมีนัดกับสาว พ่อเข้าใจป่ะ”

“วันๆ ก็ดีแต่ควงสาว... ฉันล่ะกลัวจริงๆ ว่าจะเป็นโรคตายก่อนวัยอันควร!!

“ผมก็เอามาจากพ่อนั่นแหละ J

“ไอ้ฟา!!” ร่างหนายักไหล่อย่างกวนๆ และเดินสวนผู้เป็นพ่อไปทันที โดยไม่สนเสียงด่าตามหลัง ธุรกิจของพ่อเขาคือเป็นผู้บริหารสนามบิน King of Pharaoh ซึ่งแน่นอนแค่ชื่อก็บ่งบอกว่า ธุรกิจสนามบินต้องตกเป็นของเขา แต่มันยังไม่ถึงเวลาไง เขาไม่อยากมีภาระ เพราะคิดว่าตัวเองยังไม่ถึงเวลาที่จะมาทำงาน... พนักงานที่นี่ต่างพากันมองฟาโรห์กันไม่วางตา ใช่เพราะผู้หญิงที่อยู่ในนี้เขาฟาดมาหมดแล้วไงล่ะ มือหนาหยิบมือถือมากดเบอร์โทรหาเพื่อนเขา แน่นอนว่าเขาจะต้องจัดงานปาร์ตี้ที่มีสาวๆ ไว้เขย่าเล่นแน่นอน ระหว่างที่ฟาโรห์กำลังกดมือถืออยู่ เสียงฮือฮาก็ดังขึ้น ทำให้ร่างหนาเงยหน้ามองตรงไปที่มีคนรุมล้อม ใบหน้าหล่อขมวดคิ้วทันที หรือดาราที่ไหนมาใช่บริการสนามบินของเขากัน

สองเท้าเดินตรงไปที่วงล้อมก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ที่พื้นและถูกผู้หญิงคนหนึ่งใช้เท้าเหยียบไปที่ท้องอย่างแรง แต่ฟาโรห์ไม่ได้สนใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ที่เขาสนคือผู้หญิงคนนี้ต่างหาก สายตาคมจับจ้องไปที่ใบหน้าสวยหยิ่งที่ทำหน้าโมโหอยู่ สวมชุดเสื้อโค้ดสีขาว กับกางเกงขาสั้นยีนเผยให้เห็นเรียวขายาว และที่เด่นสุดเห็นจะเป็นทรวงอกที่ใหญ่กว่าตัวเล็กๆ ของเธอนั่นแหละ ริมฝีปากร้อนยกยิ้มทันที หยิบมือถือมากดถ่ายใบหน้าของเธอที่กำลังหงุดหงิดอย่างสุดๆ

“เกิดอะไรขึ้นครับคุณ?”

“มาก็ดีเลยคุณพนักงานรักษาความปลอดภัย ไอ้บ้านี้มันจะจับก้นฉัน”

“ครับ พวกผมจัดการเองครับ ต้องขออภัยด้วย...” ฟาโรห์มองผู้หญิงคนนั้นที่ยกเท้าออกและตวัดสายตาหันไปมองผู้คนที่รุมล้อมอยู่ จนหายลับไปกับตา จะเหลือก็แต่เขากับเธอที่ยืนจ้องหน้ากันอยู่ ควีนสบตากับผู้ชายคนนี้ที่หล่อที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอมา เขามีใบหน้าหล่อคม ริมฝีปากก็กระตุกยิ้มจนเธอรู้สึกเกร็งไปทั้งตัว เหมือนถูกสะกดด้วยรอยยิ้มและสายตาที่เธอมองแล้วมันโคตรจะยั่วเธอสุดๆ ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงทำให้เธอรู้สึกว่ามดลูกตัวสั่นแบบนี้นะ

“มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ?”

“เออ ไม่... ขอบคุณ” ควีนดึงสติกลับมาแล้วหยิบกระเป๋าเดินหนีเขาทันที แต่ฟาโรห์รู้สึกถูกใจเธอยังไงบอกไม่ถูก มันเหมือนกับว่าเขาและเธอมีอะไรที่เหมือนกัน... ใช่เขารู้สึกแบบนั้นนะ

“เฮ้เดี๋ยวสิคุณ”

“อะไร?”

“คือ ผมอยากรู้จักคุณ...”

“...”

“ผมไม่ชอบอ้อมค้อม เวลาเห็นใครแล้วถูกใจ ผมจะเป็นแบบนี้ล่ะ ขอโทษนะถ้าทำให้คุณตกใจ” ควีนมองฟาโรห์ที่ฉีกยิ้มกว้างให้ ซึ่งแน่นอนเธอรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดาแน่นอน ถึงขนาดทำให้เธอรู้สึกโหวงๆ ในร่างกายได้ขนาดนี้ มือหนายื่นมือถือไปตรงหน้าของเธอ

“ถ้าคุณคิดเหมือนผม กดเบอร์คุณลงในนี้นะครับ... ถ้าไม่ ผมคงเสียใจแย่ T^T” ใบหน้าหล่อทำหน้าจะร้องไห้ จนควีนไปไม่เป็นกับผู้ชายคนนี้ ใบหน้าสวยยกยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบมือถือเขาและกดเบอร์ตัวเองทันที และส่งคืนให้เขา

“กลัวคุณจะเสียใจนะ”

“หึ ผมฟาโรห์ครับ”

“ควีนค่ะ...” มือของทั้งสองคนจับกัน พร้อมกับใบหน้าที่เผยให้เห็นถึงความต้องการบางอย่าง ควีนกระตุกยิ้มและใช้มืออีกข้างดึงเนกไทสีดำของเขา กระชากใบหน้าหล่อให้ชิดกับใบหน้าของเธอ ทำให้ทั้งคู่ได้สบตากันอย่างพิจารณาใบหน้าของฝ่ายตรงข้ามอย่างเจ้าเล่ห์

“ยินดีที่ได้รู้จัก คุณอายุเท่าไหร่?”

“ยี่สิบครับ”

“งั้นเหรอ ถ้างั้นก็อายุเท่ากัน ไม่ต้องใช้สรรพนามว่าคุณหรอก...”

“เอางั้นเหรอ?” ควีนยิ้มก่อนจะโน้มใบหน้าก้มไปที่ซอกคอและจรดริมฝีปากลงบนปกเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขา จนขึ้นรอยลิปสติกสีแดงสด ฟาโรห์มองการกระทำของควีนก็เอื้อมมือไปจับที่เอวบางทันที ใช้จมูกโด่งของตัวเองไล่ไปที่จมูกสวยของเธออย่างช้าๆ

“ผม... ไม่สิ ฉันชักจะติดใจเธอแล้วสิ ควีน”

“เหรอ? ทำไมนายคิดเหมือนฉันเลยล่ะ”

“หึ ให้ตายเหอะสั่นไปหมดแล้วนะ”

“เหรอ? ไม่ต่างกันเลยล่ะ” ฟาโรห์พ่นลมหายใจร้อนๆ ลงบนริมฝีปากบาง จนควีนเองก็ไม่ต่างกันที่ทั้งร่างกายตอนนี้สั่นรัวไปหมด ผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดา เธอไม่เคยเจอผู้ชายอย่างเขามาก่อนเลย... หรือว่าที่เอฟพูดมันจะเป็นจริง คนที่เหมาะสม คนที่เธอจะใช้เขาอยู่ตรงหน้าเธอแล้วหรือเปล่า? ควีนถอยห่างออกจากร่างหนาและยิ้มยั่วทิ้งท้าย ก่อนจะเดินหนีเขาไปทันที ฟาโรห์ถึงกับยิ้มทันทีอย่างเจ้าเล่ห์ มองเบอร์ในมือถือก็กดโทรหาเธอ สายตาคมก็มองแผ่นหลังบางที่ตอนนี้หยิบมือถือขึ้นมากดรับ

“เบอร์ฉัน... บันทึกไว้ด้วยนะ”

(“หึ กลัวว่าฉันจะให้เบอร์ปลอมหรือไง?”)

“ใช่ ไว้ว่างๆ เรานัดคุยกันสักหน่อย เธอโอเคไหม? ฉันเป็นพวกไม่อ้อมค้อมนะ”

(“รู้ไหมว่าฉันชอบคนตรงๆ แบบนายนี่แหละ ฟาโรห์”)

“ฟา... เรียกฉันว่าฟาดีกว่า ราชินีตัวน้อย”

(“งั้นเหรอแล้วนายล่ะ เป็นกษัตริย์หรือผู้ยิ่งใหญ่ดี?”) ฟาโรห์มองควีนที่หันมาสบตากับเขาในระยะที่ห่างไกลกันพอควร แต่พอจะรับรู้ได้ว่าต่างคนต่างมีสีหน้าเป็นยังไง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ยกขึ้นทันทีกับสิ่งที่ได้ฟัง

“ฉันไม่ใช่กษัตริย์ฟาโรห์ที่ตายไปแล้วเมื่อหลายพันปีหรอกนะ... แต่ฉันเป็นผู้ยิ่งใหญ่ เธอเรียกแบบนั้นล่ะ”

(“เอางั้นเหรอ ถ้างั้นนายก็เรียกฉันว่าควีนก็พอ เพราะฉันตัวไม่น้อยแล้ว บายนะ”) ควีนวางสายและโบกมือให้ฟาโรห์ก่อนจะเดินออกจากสนามบินไป ร่างหนาส่ายหน้าไปมากดมือถือที่ถ่ายรูปเธอไว้และฉีกยิ้มจนกว้าง

“เฮ้อ ไอ้ฝาเอ่ย เจอของดีเข้าให้แล้วไงมึง... :p

ควีนนั่งรถแท็กซี่ไปตามทางที่เอฟเพื่อนสาวได้ส่งที่อยู่ของคอนโดให้ ตอนแรกที่เธอขอคิดดูก่อน ก็เลือกที่จะไม่มา แต่พอดีดันไปเปิดเจอข่าวที่เธอเอากาแฟราดใส่นักข่าว ก็เลยโทรไปบอกป้าโรสว่าจะมาเที่ยวหาเอฟ ซึ่งแน่นอนว่าป้าโรสไม่ได้ว่าอะไรเธอเลยสักนิด แต่กลับบอกให้เธอทำตัวดีๆ ก็เท่านั้น ร่างบางมองมือถือพร้อมกับบันทึกเบอร์ของผู้ชายที่ชื่อฟาโรห์ทันที เขาเป็นผู้ชายคนเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกว่าร่างกายเธอสูบฉีดยังไงไม่รู้ และดูจากแววตาและท่าทางของเขาแล้ว เธอรู้สึกถูกชะตากับเขายังไงไม่รู้สิ หรือจะเป็นเพราะว่าเราสองคนมีอะไรที่เหมือนกัน หรือมีอะไรที่คล้ายๆ กัน ร่างบางมาถึงคอนโดหรูของเอฟและมุ่งตรงไปที่ชั้นที่ต้องการ

“ควีน!!

“เอฟ...” ทั้งสองคนเจอกันและกระโดดกอดกันทันทีอย่างตื่นเต้นที่สุด นานแค่ไหนที่ทั้งสองคนไม่ได้เจอกันมานานเป็นเกือบสิบปี เอฟเป็นเพื่อนสาวของควีนที่ออกจะต่างกันโดยสิ้นเชิง เธอเป็นสาวสวยน่ารักและเพียบพร้อม นิสัยไม่ยอมคนและหยิ่งสุดๆ แต่ในความหยิ่งของเธอกลับมีความอ่อนโยนในตัว

“ฉันดีใจที่สุดที่แกมานะ วันนี้ต้องฉลอง”

“เชอะ แล้วไม่มีเรียนหรือไง?”

“บ้า ฉันปีสองบริหารแล้วนะ ยังปิดเทอมอยู่... อีกสามเดือนถึงจะเปิดเทอมย่ะ”

“เหรอ เฮ้อ ดีใจนะที่อย่างน้อยยังมีแกและป้าโรสที่อยู่เคียงข้างฉัน” ควีนนั่งลงที่เตียงนอนของเอฟที่กว้างมาก คอนโดของเอฟมีสองห้องใหญ่ที่อยู่ตรงข้ามกัน และตรงกลางก็เป็นห้องโถงนั่งเล่นขนาดกว้าง

“เฮ้ยจะไปซีเรียสทำไม เรื่องข่าวฉาวมันก็ต้องคู่กับนางแบบอยู่แล้วนี่น่า”

“อืม...”

“งั้นแกพักก่อนแล้วกัน เย็นนี้ฉันจะชวนเพื่อนเราไปฉลองที่แกกลับมาหาฉันนะ จุ๊บ!!” เอฟหอมแก้มควีนทันที เพราะสนิทกันมากซะจนแทบจะรู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้ว ควีนนอนลงที่เตียงนุ่ม มองเพดานด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า

ตืด... เสียงมือถือดังขึ้น แต่เป็นเสียงข้อความ ทำให้เธอหยิบมาดูก็ต้องอมยิ้มทันทีกับข้อความที่ถูกส่งเข้ามา

 

อยากเจอเธอจัง เราจะได้เจอกันอีกไหม... ราชินีของผู้ยิ่งใหญ่

 

รอยยิ้มของควีนปรากฏทันที ก่อนจะพิมพ์ข้อความลงไปอย่างยิ้มๆ ให้ตายเหอะ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน? เธอคิดว่าจะมาพักผ่อนสมองนะ ไม่คิดว่าจะมาเจอคนที่เหมาะสมกับเธอเร็วขนาดนี้ เหอะ นี่มันบ้าอะไรกัน?

 

ใครเป็นราชินีของนายไม่ทราบ? อยากเจอนายเหมือนกันนะ... แต่คงต้องพึ่งโชคชะตาแล้วล่ะ ที่เราเจอกันมันบังเอิญหรือถูกขีดเส้นไว้กันแน่

 

ฟาโรห์มองข้อความที่ถูกส่งมาก็ผุดยิ้มขึ้นมาทันทีอย่างเสียไม่ได้ ทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงทำให้เขารู้สึกต้องการเธอมากขนาดนี้นะ ทำไมกันว่ะ?

“อ้าวมึง ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่... เป็นห่าไร?”

“สวัสดีค่ะพี่ฟา”

“ครับน้องเนย ยุ่งอะไรด้วยไอ้ไค!!

“ฟาย”

“ไอ้หน้าหอยกบ!!” ไคยักไหล่อย่างกวนๆ แล้วพาเนยมานั่งดูทีวีที่ห้องฟาโรห์ อันที่จริงห้องของไคอยู่ตรงข้ามกับห้องของฟาโรห์ แต่ว่าเขามักจะมานั่งเล่นที่ห้องมันมากกว่า ไม่อยากอยู่คนเดียว แต่วันนี้เนยแฟนเขามาด้วย ก็เลยเลือกที่จะพามานั่งเล่นที่ห้องของมันดีกว่า ประหยัดไฟด้วย

“มึงยิ้มให้มือถือทำไม?”

“เสือก...”

F*ck เจอของดีหรือไง?”

“หือ? มึง... รู้ได้ไง ไอ้ไค”

“อ่ะจริงเด่ะ กูแค่เดานะนั่น” ไคกอดคอเนยและงับขนมที่เนยป้อนอย่างยิ้มแย้ม ฟาโรห์ไม่สนใจไคแต่กลับสนใจข้อความในมือถืออย่างยิ้มๆ

“คืนนี้กูจะไปผับไอ้เชค มึงไปป่ะ?”

“ถามเวรอะไรดูด้วยว่าแฟนกูนั่งอยู่... ฟาย”

“ไปเถอะค่ะ เนยไว้ใจพี่ไค”

“โหย กูละเบื่อจริงๆ คุณมึงช่วยพาเนยไปหวานที่ห้องมึงไป หรือไม่ก็ห้องไอ้เชค ไปว่างพอดี”

“เลว... ไปเถอะเดี๋ยวพี่ไปส่งที่บ้าน ต้องไปคุมไอ้ฝาที่ผับด้วย”

 

 

“อ้าวเฮ้ยมึงเป็นเมียกูเหรอไอ้ไค ไอ้ไค!!” ฟาโรห์มองไคที่กอดคอเนยออกจากห้องไป และยกมือโบกให้เขา ร่างหนาส่ายหน้าไปมาก่อนจะเปิดรูปของควีนดู ซึ่งเธอเป็นคนที่สวยคนหนึ่งเลยจริงๆ แถมยังมีอะไรบางอย่างที่ดึงดูดเขาอย่างมาก ใช่โคตรอยากเขย่าเลยจริงๆ แต่เอาเถอะ ถ้าโชคชะตามีจริงก็คงทำให้เขาและเธอเจอกันอีกครั้ง และใช่ถ้าเจอกันอีกนะ จะเขย่าแม่งเลยล่ะ ไม่สนอะไรทั้งนั้น เพราะดูจากลักษณะแล้วผู้หญิงคนนั้นไม่ธรรมดาแน่นอน คงจะผ่านอะไรมาเยอะ เขาไม่สนหรอกว่าจะซิงหรือไม่ซิง ขอแค่ถูกใจที่จะเขย่า... เขาก็เอาหมดล่ะ ^^

เอามาลงแล้วนะคะ...

ก็ฝากด้วยอาจจะมาช้า คงไม่ว่ากันเนาะ 

ไรท์มีปัญหาจริงๆ ไม่งั้นคงมาไปแล้วนะ

ฝากเม้นท์ ถูกใจให้ด้วยนะ

 

 

 

ชื่อ
ความคิดเห็น