อติญา / เก-ลิน / เราพิมพ์ / ผู้ซึ่งเข้ามาแทน / มะลิก้านแดง

E-Book ที่ Meb ราคา 199 บาท อ่านเป็นตอนและซื้อเหมาเรื่องผ่านเว็บราคาถูกได้ที่ niyayrak, readawrite, bannniyay หนังสือทำมือ 290 บาทสั่งได้ที่แพนเพจ "อติญา"

ชื่อตอน : 2 (1/2)

คำค้น : ท่านประธาน นักศึกษาฝึกงาน สาวหมวย อติญา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มิ.ย. 2559 13:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2 (1/2)
แบบอักษร

“คุณโชติ ระหว่างนี้ช่วยพักงานของคุณศีตลาเอาไว้ก่อนให้ฝ่ายบุคคลออกหนังสือแจ้งว่าเพื่อรอการตรวจสอบเรื่องการละเมิดผลงานออกแบบ ระหว่างนี้ยังจ่ายเงินเดือนให้ตามปกติเริ่มมีผลในวันพรุ่งนี้จนกว่าทางคณะกรรมการจะตรวจสอบเสร็จถึงจะมีการเปลี่ยนแปลงนะครับ”

น้ำเสียงทุ้มนุ่มของท่านประธานบริษัททำเอาผู้จัดการอย่างโชติขนลุกซู่ ถ้าสั่งพักงานหมายความว่าท่านประธานจะต้องตรวจสอบเรื่องนี้อย่างจริงจัง ถ้าคนของเขาถูกก็โชคดีไปแต่หากศีตลาเป็นคนผิดรับรองว่าตกงานแน่ๆ บอกกันตามตรงว่าในตอนนี้เขายังไม่เทน้ำหนักไปให้ใคร แม้ครั้งแรกจะแอบเข้าข้างศีตลาเพราะเธอส่งงานมาก่อน แต่พอลองเปรียบเทียบชิ้นงานจริงๆ แล้วเหมือนงานที่ลูกน้องส่งมามันจะยังไม่เสร็จสมบูรณ์

โชตินั่งประวิงเวลาจนเอกสารของฝ่ายบุคคลมาถึงมือจึงโทรเรียกลูกน้องฝีมือดีเข้ามาพบ เพียงไม่นานหญิงสาวเจ้าของลักยิ้มบุ๋มที่สองข้างแก้มก็เข้ามาหาเขาในห้องทำงาน ศีตลายังคงโปรยยิ้มหวานแสดงแววตาใสซื่อไม่มีพิษภัย

“พี่โชติเรียกศิมามีอะไรหรือคะ เพิ่งได้ข่าวเรื่องน้องแอลศิเสียใจจริงๆ ที่ทำให้น้องเขาต้องแก้ไขโปรเจคงานเวลาน้อยแค่นี้ไม่รู้น้องจะทำทันหรือเปล่า” ดวงหน้าหวานที่เศร้าน้อยๆ กับน้ำเสียงสำนึกผิดทำเอาคนเป็นเจ้านายแอบใจฝ่อนี่ถ้าศีตลาได้ยินเรื่องที่เขากำลังจะบอกเธอจะไม่ปล่อยโฮออกมากลางห้องรึ

“พี่จะเรียกศิมาคุยเรื่องนี้แหละ” ผู้จัดการหนุ่มหยั่งเชิง

“ถ้าเป็นไปได้ศิก็ไม่อยากจะไปเอาเรื่องเอาราวกับน้องแอลนะคะ ก็ให้เป็นไปตามที่ท่านประธานกับพี่โชติเห็นสมควรเถอะค่ะ” สาวหน้าหวานยังคงพูดเจื้อยแจ้วของเธอไปเรื่อย โชติจึงฉวยโอกาสยื่นซองเอกสารในมือให้เธอหน้าตาเฉย หญิงสาวรับมันไปแกะอ่านแต่พออ่านจบเท่านั้นแหละสีหน้ายิ้มแย้มประดุจนางฟ้าและน้ำเสียงที่อ่อนหวานก็แปรเปลี่ยนไปในทันที

“นี่มันหมายความว่ายังไงคะพี่โชติ นังเด็กแอลมันขโมยงานของศิแล้วทำไมศิต้องเป็นคนถูกพักงาน” เสียงเขียวๆ ตวาดแว๊ดขึ้นทันทีที่หญิงสาวอ่านเอกสารในมือจบ ผู้จัดการหนุ่มถึงกับใบ้กินเมื่อมาเจอศีตลาในโหมดนี้ นางฟ้าคนสวยกระโดดออกหน้าต่างไปตอนไหนกัน

“ก็ตามที่ระบุในเอกสาร ท่านประธานอยากให้ตรวจสอบเรื่องนี้ให้ชัดเจน” โชติแอบกลืนน้ำลายลงคอ

“แล้วก็เพื่อความยุติธรรมของทั้งสองฝ่ายน้องแอลต้องทำงานใหม่แถมยังถูกส่งตัวก่อนกำหนด ศิไม่ต้องกังวลหรอกถ้าศิยืนยันว่างานนั้นเป็นของตัวเองจริงๆ ถือซะว่าหยุดพักร้อนนี่ไม่เสียวันลา แถมยังไม่โดนหักเงินด้วยนะ” ผู้จัดการหนุ่มพยายามน้ำเย็นเข้าลูบ

“ถ้าศิหยุดไปใครๆ ก็มองว่าศิเป็นคนผิดสิคะพี่โชติ” เมื่อรู้ตัวว่ากำลังหลุดคอนเซปนางฟ้าศีตลาก็รีบเรียกร่างอ่อนหวานกลับมาประทับทรง แกล้งบีบน้ำหูน้ำตาให้หัวหน้าเห็นใจ

“ท่านประธานเป็นคนออกคำสั่งคงไม่มีใครไปขัดอะไรท่านได้ ศิก็ทำตามคำสั่งนี้ละกันเราจะได้พิสูจน์ตัวเองไปด้วย” โชติตัดบทเพราะเริ่มจะรู้สึกงงกับพฤติกรรมของลูกน้องสาว

“ถ้าอย่างนั้นวันนี้ศิขอลากลับบ้านเลยนะคะพี่โชติ” ศีตลายกมือไหว้เจ้านายแบบผ่านๆ ก่อนจะเดินลงส้นออกมาจากห้องแถมปิดประตูเสียดังปังใหญ่ทำเอาคนเป็นหัวหน้าถึงกับส่ายหัว ผู้หญิงตอนโกรธนี่มันช่างน่ากลัวจริงๆ

 

“นังเด็กบ้าไปแล้วไม่ไปลับยังจะมาทิ้งขี้ให้อีกนะ” ศีตลาบ่นคนเดียวหลังจากที่ไปเก็บกระเป๋าแล้วเดินออกจากอาคารอิศว กรุ๊ปมาขึ้นรถของตัวเอง เรื่องอะไรเธอจะโง่ไปบ่นข้างนอกให้คนอื่นสงสัยกันล่ะในเมื่ออุตส่าห์วางแผนเอาไว้เสียดิบดี

ไม่ปฏิเสธหรอกว่าเธอนี่แหละเป็นคนวางแผนจัดฉากเรื่องนี้เองทั้งหมดเพราะบริษัทกำลังขยายธุรกิจในส่วนเครื่องประดับของสุภาพบุรุษ ศีตลาอยากได้ผลงานใหม่เพื่อเรียกร้องความสนใจและเงินเดือนเพิ่มขึ้นจากหัวหน้า พอได้เห็นเด็กคนนั้นออกแบบชิ้นงานตั้งแต่เริ่มร่างเส้น ก็เป็นเธอนั่นเองที่แอบไปขโมยแบบที่เด็กบ้านั้นขยำทิ้งมาดราฟใหม่แล้วก็ตกแต่งด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์จนมันเสร็จสมบูรณ์แล้วชิงไปเสนอผลงานให้หัวหน้าก่อน ลงมือก่อนชนะก่อน ร้องไห้ก่อนชนะก่อนนี่คือคติของผู้หญิงที่ชื่อศีตลา

พอนังเด็กเพียงพธูส่งเล่มโปรเจคที่เธอจะส่งมาหาวิทยาลัยให้หัวหน้า มันก็เป็นที่แน่นอนว่าพี่โชติต้องเรียกเธอเข้าไปพบเพื่อสอบถามข้อเท็จจริงก่อนเป็นอันดับแรก แล้วศีตลาก็เริ่มทำตามแผนการของตัวเองทันที

“อะไรหรือคะพี่โชติ” ศีตลาเบิ่งตากลมโตของเธอให้ยิ่งโตหนักเมื่อเห็นผลงานที่ผู้จัดการหนุ่มส่งให้เธอดูก่อนที่จะปรับสีหน้าเป็นหม่นเศร้าแล้วถอนใจเบาๆ ทำท่าอ่อนล้า

“ศิอยากบอกอะไรพี่ไหม?” โชติสอบถามลูกน้องในปกครอง

“ก็ตามที่พี่โชติเห็น ช่วยให้ความเป็นธรรมกับศิด้วยนะคะเพราะศิต้องอดตาหลับขับตานอนสร้างงานชิ้นนี้ขึ้นมา อันที่จริงศิก็ยังแอบสงสัยว่าตอนที่ทำงานดึกๆ ทำไมน้องแอลถึงอาสามาอยู่เป็นเพื่อนศิอยู่เรื่อย ใครจะไปคิดคะว่าเด็กคนนั้นจะคิดไม่ซื่อแบบนี้” ช่วงเวลานี้เธอถือแต้มเหนือกว่าเด็กเพียงพธูถ้าใส่ไฟได้ก็ควรจะทำ

“เดี๋ยวพี่จะเรียกน้องแอลมาสอบถามดูก่อน จะได้ไม่มีใครหาว่าพี่ฟังความข้างเดียว”

“ก็แล้วแต่ค่ะพี่โชติ อย่าลืมก็แล้วกันค่ะว่าขโมยถ้าไม่จับได้คาหนังคาเขามันไม่มีใครยอมรับหรอก ศิจะรอฟังคำตอบของพี่โชตินะคะว่าจะจัดการเรื่องนี้ยังไง แต่ก็ช่วยคิดนิดนึงว่าระหว่างลูกน้องที่ตั้งใจทำงานให้พี่โชติและบริษัทมาตั้งหลายปี กับเด็กนักศึกษาที่เพิ่งมาฝึกงานได้สี่เดือนใครมันจะน่าเชื่อถือมากกว่ากัน”

ศีตลาแกล้งใช้นิ้วกรีดน้ำตาก่อนจะเดินคอตกออกมาจากห้องผู้จัดการหนุ่ม การแสดงเล็กน้อยแค่นี้ก็น่าจะเพียงพอให้หัวหน้าของเธอหวั่นไหวเชื่อทุกคำที่เธอโป้ปดมดเท็จผู้ชายร้อยทั้งร้อยมักจะใจอ่อนกับผู้หญิงอ่อนหวาน นิสัยอย่างยัยเพียงพธูม้าดีดกะโหลกที่ห้าวเกินงามพร้อมจะไฝว้กับทุกคนที่หาเรื่องไม่มีทางทันคนอย่างเธอแน่นอน... กระดูกมันคนละเบอร์จ้ะหนูจ๋า

คนเจ้าแผนการกระหยิ่มยิ้มในใจก่อนที่จะขับรถออกไปด้วยความเร็วที่ค่อนข้างสูง อยู่ดีๆ ก็ได้วันลามาฟรีๆ เธอควรจะไปหาที่พักผ่อนให้มันสบายใจ เพราะยังไงก็ไม่มีใครหาหลักฐานได้แน่นอนก็เธอจัดการเก็บกระดาษที่ยัยเด็กนั่นร่างแบบไปทิ้งเองกับมือ ขอให้คณะกรรมการโชคดีกับการหาคนผิดที่ไม่ใช่ตัวเธอก็แล้วกัน

 

เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์แล้วที่ท่านประธานไม่ได้เหยียบย่างเข้ามาในบริษัทเพราะแม่นางฟ้าตัวน้อยๆ ของเขาเกิดป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่เด็กหญิงโซอี้ วัยห้าขวบจึงร้องหาแต่ปาปาจนคุณย่าทิพนาถไม่สามารถจะดูแลหลานสาวตัวน้อยที่งอแงตามลำพังได้ บวกกับสามีของนางนั้นกำลังอยู่ระหว่างเดินทางไปเจรจาธุรกิจในต่างประเทศคุณย่าทิพนาถจึงต้องตามปาปาของเด็กน้อยมาสลับกันเฝ้าไข้

ซึ่งกว่าแม่หนูตัวน้อยจะหายดีก็กินเวลาไปถึงหนึ่งสัปดาห์ พอหายไข้เด็กหญิงผมหลอดสีทองก็ยอมฟังเหตุผลที่คุณย่าใจดีของเธออธิบายให้ฟังปล่อยตัวปาปาสุดที่รักให้มาทำงานได้เสียที จากที่ต้องทำงานด่วนที่บ้านมาหลายต่อหลายวัน

สิ่งแรกที่สะดุดตาชายหนุ่มคือซองเอกสารสีน้ำตาลซองโตที่อาจารย์การเวกทิ้งไว้ให้ก่อนนางจะรับตัวนักศึกษาในความปกครองกลับไป วันนั้นเขารีบร้อนกลับไปดูอาการป่วยของบุตรสาวจนเผลอลืมซองเอกสารสำคัญเอาไว้ที่นี่

แม้จะมีเอกสารมากมายกองเป็นพะเนินรอให้เขามาจัดการสะสางแต่มือหนากลับไปคว้าซองหนาๆ นั้นมาเปิดออกดูเป็นอันดับแรก พอเห็นซองนี้หน้ากลมๆ ของเด็กสาวตาชั้นเดียวก็ผุดเข้ามาในห้วงคำนึงของเขาดื้อๆ ทำไมใบหน้ารั้นๆ แถมน้ำเสียงอวดดีของเจ้าหล่อนถึงตราตรึงอยู่ในความทรงจำของท่านประธานได้ขนาดนี้

ภายในซองสีน้ำตาลนั้นเป็นเอกสารที่ดูแล้วเป็นอีเมลโต้ตอบระหว่างอาจารย์กับลูกศิษย์ หัวข้อในจดหมายอิเล็กทรอนิกส์นั้นเป็นเรื่องของการทำโปรเจคจบของเพียงพธู หญิงสาวปรึกษาอาจารย์ของเธอทุกขั้นตอนแบบร่างงานทุกชิ้นของเธอนั้นถูกบันทึกเป็นภาพถ่ายซึ่งน่าจะใช้กล้องจากโทรศัพท์มือถือถูกแนบไปกับเมลหลายๆ ฉบับ อาจารย์การเวกได้แสดงความคิดเห็นตามสมควรแล้วลูกศิษย์ก็แก้ไขตาม

สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มปักใจเชื่อว่าหญิงสาวคนนี้ไม่มีความผิดคือวันที่ในอีเมลฉบับแรกนั้นเป็นวันที่ก่อนหน้านี้ถึงสองเดือน เพียงพธูมีความตั้งใจที่จะทำงานชิ้นนี้เธอจึงปรึกษาอาจารย์แต่เนิ่นๆ แก้ไขโดยไม่รีบเร่งจนได้แบบที่สมบูรณ์พร้อมรูปเล่มที่เรียบร้อยสวยงาม

แต่รอดดริก อิศวเดชากุลไม่สามารถจะเดินไปบอกคณะกรรมการที่เขาแต่งตั้งขึ้นเพื่อสอบสวนเรื่องราวได้ว่าทุกคนต้องตัดสินตามสิ่งที่เขาเชื่อ ชายหนุ่มจึงจัดการเก็บเอกสารใส่ซองไว้ตามเดิมก่อนที่จะเดินถือมันไปกดลิฟท์เพื่อลงไปชั้นของแผนกออกแบบด้วยตัวเอง

 

“สวัสดีครับท่านประธาน มาที่แผนกแต่เช้าไม่ทราบว่ามีอะไรครับ” โชติละมือจากแก้วกาแฟหอมกรุ่นทันทีที่เห็นเจ้านายเดินเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัว

“ตามสบายครับคุณโชติผมรู้ว่าตอนนี้มันยังเช้ามาก ขอกาแฟร้อนๆ ผมสักแก้วละกันกาแฟดำใส่น้ำผึ้งสองช้อน พอดีเมื่อเช้ารีบออกมาไม่ได้เข้าบริษัทหลายวันเพราะยัยหนูไม่สบายเลยยังไม่ได้ดื่มกาแฟ” รอดดริกกล่าวกับผู้จัดการแผนกออกแบบด้วยน้ำเสียงสุภาพ ถึงเขาจะเป็นผู้บริหารสูงสุดของบริษัทอิศว กรุ๊ปแต่ก็ไม่เคยทำตัวเจ้ายศเจ้าอย่าง

ใครจะเชื่อว่ามิสเตอร์รอดดริก อิศวเดชากุล ชายหนุ่มลูกเสี้ยวอิตาเลี่ยนเจ้าของเรือนผมสีดำหยักศกคนนี้เป็นผู้บริหารที่ไม่มีคนขับรถประจำตัว ไม่มีเลขาส่วนตัวคอยประกบเดินตามต้อยๆ รองรับคำบัญชา เลขาของเขาจะติดสอยห้อยตามยามไปติดต่องานนอกสถานที่เท่านั้น ที่อิศว กรุ๊ปไม่มีลิฟท์สำหรับผู้บริหาร เขาสามารถใช้ลิพท์โดยสารพร้อมพนักงานปกติไม่ว่าจะยามรักษาความปลอดภัยหรือแม่บ้านชายหนุ่มก็ไม่รังเกียจว่าเป็นพนักงานระดับล่าง

 และสิ่งที่บ่งบอกถึงความติดดินและเป็นกันเองของท่านประธานที่นอกจากจะหน้าหล่อแล้วยังขี้เล่นคือเขารับประธานอาหารกลางวันหรือบางทีก็ทานอาหารเช้าหากเขามาถึงบริษัทเร็วกว่าปกติที่ห้องอาหารของบริษัท ต่อคิวเอง หาโต๊ะนั่งเองโดยที่ไม่เคยถือตัว

“ขอบคุณครับ” ท่านประธานพูดยิ้มๆ เมื่อแพรวรุ่งเลขาของโชตินำกาแฟที่เขาต้องการมาให้ รอดดริกจิบกาแฟหอมหวานนั้นจนหมดแก้วก่อนที่จะเอ่ยปากพูดถึงธุระที่ทำให้เขาลงมาที่แผนกออกแบบตั้งแต่แปดโมงเช้าเช่นนี้

“เรื่องที่ให้ตรวจสอบงานของนักศึกษาฝึกงานที่ชื่อเพียงพธูกับคุณศีตลามีความคืบหน้าบ้างไหม”

“คืบหน้าไปมากครับแล้วหลักฐานก็เหมือนจะโยงว่าเพียงพธูนั้นเป็นเจ้าของงานตัวจริง โดยเฉพาะหลักฐานของกล้องวงจรปิดที่เห็นอย่างชัดเจนเลยว่าวันที่น้องแอล คือผมหมายถึงเพียงพธูน่ะครับ”

“เรียกชื่อเธอตามที่คุณถนัดก็ได้” รอดดริกเอ่ยปากอนุญาตเพราะเห็นว่าชื่อเล่นของหญิงสาวน่าจะชินปากของโชติมากกว่าชื่อจริง

“คือเอาง่ายๆ เลยนะครับท่านประธานคือวันไหนที่น้องแอลกลับดึกน้องศิจะกลับดึกกว่า แถมบางวันน้องศิกลับบ้านไปก่อนเธอก็ยังย้อนกลับเข้ามาที่แผนกน่าเสียดายที่กล้องวงจรปิดมีแค่บริเวณทางเดินหน้าห้องผม ไม่มีไปที่โต๊ะของพนักงาน” โชติบอกข้อมูลที่คณะผู้ตรวจสอบได้คนพบให้ผู้บริหารสูงสุดฟัง

เหตุที่กล้องวงจรปิดมีแค่เพียงหน้าห้องผู้จัดการเพราะบริเวณนี้เป็นจุดที่พนักงานทุกคนต้องเดินผ่านเข้าออก หากจะติดตั้งกล้องส่องไปยังโต๊ะพนักงานทุกคนก็จะเป็นการละเมิดสิทธิส่วนตัวเกินไปหน่อย แต่เพื่อความปลอดภัยและป้องกันการทุจริตไม่ให้เกิดขึ้นอีกเห็นทีรอดดริกจะต้องพิจารณาติดตั้งกล้องเพิ่มในเร็ววันนี้

“ถ้าคุณดูเอกสารในซองนี้ผมคิดว่าเราไม่น่าจะเข้าใจผิด คือผลก็คิดว่าเด็กนักศึกษาคนนั้นน่าจะเป็นเจ้าของงานตัวจริง” คำพูดของท่านประธานทำให้ผู้จัดการรีบเปิดซองสีน้ำตาลอ่านเอกสารอย่างรีบด่วน

 

ทั้งภาพที่ปรากฏบนแผ่นกระดาษ ทั้งวันเวลาและข้อความที่เพียงพธูเล่าถึงความมีน้ำใจของพี่เลี้ยงที่คอยอยู่เป็นเพื่อนยามเธอต้องกลับดึกดื่น เหตุผลที่เพียงพธูเลือกที่จะนั่งทำโปรเจคที่บริษัทจนดึกดื่นแทนที่จะกลับไปทำที่ห้องเพราะหญิงสาวบอกกับอาจารย์ที่ปรึกษาว่าหอพักที่เธอเช่าอยู่นั้นไร้สิ้นซึ่งความเป็นส่วนตัว ใครคิดจะทำเสียงดังโหวกเหวกโวยวายเมื่อไรก็ได้ ที่สำคัญหญิงสาวเอ่ยปากขอหัวหน้างานด้วยตนเองว่าจะขออยู่ดึกเป็นครั้งคราวซึ่งเขาก็อนุญาต

#

 

ขอบคุณที่ติดตาม ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ ขอบคุณทุกกำลังใจที่ส่งมาในทุกๆ ช่องทาง

มีความสุขกับการอ่านนะคะ

 

 

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/226671/17083133-member.jpg

 

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักสำหรับการติดตามและการสนับสนุน

ฝากผลงาน E-Book เรื่องที่วางจำหน่ายแล้วไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ

 

#

 

#

 E - Book MEB Market  <<

 

#

E - Book OokBee  <<

 

#

 

E - Book Naiin <<

 

 

อยากเม้าท์กับติญา <<

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น