email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณทุกการสนุนครับ ผู้ที่จ่ายเงินอ่านนิยายรายตอนทุกตอนของแต่ละเรื่อง สามารถอ่าน E-Book ของผมได้ฟรี ที่แอปธัญวลัยนะครับ

ตอนที่ 15 ผัวเมียโรคจิต

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 ผัวเมียโรคจิต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2564 16:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 ผัวเมียโรคจิต
แบบอักษร

เมียรักนักล่าแต้ม....ตอนที่ 15 ผัวเมียโรคจิต 

              หลังจากเสร็จจากเรื่องแต้มแลกคู่กับนิสาและพี่พล...ผมก็บอกรสว่าเราจะไปเหนือเพื่อพารสไปล่าแต้มวันมะรืนนี้ เพราะผมตั้งใจแล้วว่าพรุ่งนี้ผมจะไปลาออกจากที่ทำงานก่อน ถ้าได้เงินหกล้านจากรสผมจะเอาไปลงทุนทำกิจการอะไรซักอย่าง ที่ไม่ต้องมาเป็นลูกจ้างทำให้บริษัทรวยแต่ผมยังคงยากจน

              “ดีเหมือนกัน...รสเองก็จะไม่ขายเสื้อผ้าแล้วล่ะ...เอาเงิน 20 ล้าน...ไม่ใช่สิ...ให้ธง 6 ล้านก็เหลือ 14 ล้าน...อืมม...ไปลงทุนทำอะไรซักอย่างเหมือนกัน...ว่าแต่...เรามาเป็นหุ้นส่วนกันมั้ยจะได้กลายเป็น 20 ล้าน” รสถาม

              “ไม่ดีกว่า...อย่ามาหุ้นกันเลย” ผมบอก

              “เศร้าจัง...เฮ้อ…ล่าแต้มคนอื่นทำไมไม่ยาก...เท่ากับล่าแต้มจากสามีเลยนะ” รสบอก ทำเป็นเอานิ้วมากรีดต้นแขนผมช้าๆ

              “ปิดไฟได้แล้วรส” ผมบอก

              “พร้อมแล้วเหรอ...อยากมีไรกับรสใช่มั้ย” รสถาม

              “ง่วง...ฝันดีนะ” ผมบอก พลิกตัวหันหลังให้รสทันที

              “ก็ได้...ฝันดีนะ...” รสบอก ทำน้ำเสียงให้เศร้าแต่ผมรู้ว่าเสแสร้ง

              “แต่ก็ดีใจที่คืนนี้ธงบอกฝันดีรสก่อน” รสบอก จากนั้นก็ลงมานอนข้างๆ ขยับเอาไหล่มาแตะหลังผมไว้จนผมรู้สึกได้ แต่รสก็ทำไว้แค่นั้น แล้วเราทั้งสองคนก็หลับไปด้วยความอ่อนเพลียหลังจากผ่านศึกสวาทสลับคู่เตียงเดียวกันมาเมื่อบ่ายที่ผ่านมา....

 

              วันต่อมา...ผมก็ไปลาออกจากงาน ถ้าจะให้มีผลเดือนถัดไปผมจะได้เงินชดเชยมากกว่า แต่ผมก็เลือกที่จะให้ใบลาออกมีผลตั้งแต่วันพรุ่งนี้ ไม่มีใครค้านผมแม้แต่บอสที่เคยได้เสียกับเมียผมมาแล้วก่อนหน้านี้ แต่ก็ดีที่ผมจะได้ไม่ต้องผูกพันอะไรกับที่นี่และเพื่อนร่วมงาน

              “โอเคเรียบร้อย...ตื่นเต้นจัง” รสบอก

              “คนอื่นไม่เห็นตื่นเต้นขนาดนี้” ผมเหลือบตามอง

              “ก็...หกปีแล้วนี่ที่ไม่เจออาจารย์เต้” รสบอก

              “คราวก่อนกับปันก็ไม่เจอกันหกปีนี่” ผมบอก

              “โอเค...ยอมรับก็ได้ ว่ากับอาจารย์เต้...รสตื่นเต้นเป็นพิเศษพอใจมั้ย” รสบอก

              “ไม่พอใจ” ผมตอบทันที

              “หึงละสิ...กลัวอาจารย์เต้จะทำให้รสติดใจใช่มั้ย” รสถาม

              “นั่นมันเรื่องของรส” ผมบอก

              “คำนี้อีกแล้ว...เรื่องของเราต่างหากล่ะ” รสบอก

              “มาวางแผนดีกว่าว่าจะไปตรงไหนพรุ่งนี้” ผมถาม

              “มหาลัยที่อาจารย์เต้สอน...รสไปเสิร์ชเจอมาจากเวบไซต์มหาลัยแล้วล่ะ” รสบอก

              “งั้นก็รีบนอน...พรุ่งนี้ออกเดินทางเช้าเลยนะ” ผมบอก

              “ก็ได้...งั้นก็ฝันดีนะ” รสบอก

              “ฝันดีนะ” ผมตอบไปเหมือนเมื่อวาน แล้วรสก็มานอนข้างๆเอาไหล่มาสัมผัสด้านหลังของผมเหมือนเช่นเมื่อวาน

              “รสขอโดนตัวธงนิดนึงนะ...ได้ทำแบบนี้แล้วทำให้รสอบอุ่น...แล้วรสก็จะหลับง่าย” รสบอก

              “ก็ตามใจ” ผมตอบกลับไป ผมไม่รู้ว่ารสจะยิ้มอยู่ตอนนี้หรือไม่ แต่ผมก็รู้สึกดี...เอาว่าดีนิดหน่อยที่ทำให้รสอบอุ่น....

 

              รสบอกผมว่าไม่แน่ใจว่าต้องไปกี่วันเลยจัดชุดเผื่อไว้ ผมก็เลยต้องเตรียมชุดเผื่อไว้หลายวันเหมือนที่รสบอก รสเมียผมดูช่างเตรียมพร้อมที่จะไปยั่วกิ๊กเก่า ใส่ชุดแซกสั้นเกาะอกโชว์สัดส่วนโค้งเว้าจนสามีอย่างผมต้องปวดแก่นกาย ข้างล่างก็แข็งแต่ใจผมก็ต้องแข็งเข้าไว้เช่นกัน เพราะยังไงก็ตามผมต้องเลิกกับรสหลังเสร็จภารกิจล่าแต้มตามพินัยกรรมเสร็จสิ้น

ภาพประกอบจาก INTERNET 

 

              “เห็นว่ามาภาคเหนือ...รสก็เลยจองที่พักแนวป่าเขาเอาไว้นะ...จะได้เปลี่ยนบรรยากาศ” รสบอก ตอนที่เราแวะทานอาหารกลางวันระหว่างทาง

              “พักที่ไหนก็เหมือนกันแหละ” ผมบอก

              “ก็จะได้โรแมนติกบ้างไรเงี้ย” รสบอก นั่งโน้มตัวอวดร่องอก กระโปรงก็ทั้งฟิตทั้งสั้นจนเกือบจะเห็นกางเกงใน ผู้ชายที่เดินผ่านไปผ่านมาก็ได้รสเมียผมไปเป็นอาหารตา แล้วตอนที่ยกขาไขว่ห้างสายตาผมก็อดไม่ได้ที่จะชำเลืองมอง พอเผลอมองผมก็เลยต้องพูดแก้ตัว

              “ตั้งใจไปยั่วอาจารย์เต้ตั้งแต่วันแรกเลยนะ” ผมบอก

              “ใครบอกล่ะ...วันนี้ไปถึงก็ค่ำแล้วไม่เจออาจารย์เต้หรอก...รสตั้งใจจะใส่ชุดนี้มายั่วสามีมากกว่า” รสบอก

              “เหรอ...บอกเป็นครั้งที่ร้อยว่าไม่ได้ผล” ผมบอก

              “ครั้งที่ร้อยหนึ่งอาจจะได้ผลก็ได้นะ” รสยิ้มให้

              “ไปเถอะ...ผู้ชายเดินผ่านไปผ่านมามองกันใหญ่แล้ว” ผมขยับทำท่าจะลุกขึ้นเดินออกไป

              “ชอบมั้ยธง...ให้คนอื่นมองรส” รสถาม

              “จะชอบได้ไงล่ะ” ธงบอก

              “หวงรสใช่มั้ยล่ะ...น่ารักที่สุดเลย” รสว่า

              “จะไปมั้ย” ผมมองหน้า

              “ไปสิคะที่รัก” รสทำเสียงหวานก่อนจะลุกขึ้นตามมา พอทำท่าจะเข้ามาคล้องแขนผมก็รีบเดินนำหน้าไปทันที แต่รสก็ยังคงอารมณ์ดียิ้มให้ผมตลอดเวลา....

 

              แม้จะถึงที่พักตอนเย็น...แต่เราก็ยังคงมองเห็นธรรมชาติอันสวยงามของรีสอร์ท บริเวณรอบๆ มีลำธารเล็กๆไหลอยู่ตรงด้านหลังบ้านพักที่แยกเดี่ยวเป็นหลังๆไม่ปะปนกับใคร ดูโรแมนติคสำหรับคู่รักแต่คงไม่ใช่คู่ผม เพราะที่แห่งนี้คงจะเป็นรังสวาทของคู่เมียผมกับอาจารย์เต้กิ๊กเก่ามากกว่า

              “เอาล่ะ...เรามาวางแผนกันก่อนดีกว่า...ว่าพรุ่งนี้จะไปทำอะไรที่ไหนยังไง” ผมถาม แต่รสเปิดประตูด้านหลังเอาขาหย่อนลงไปในลำธารที่มีน้ำใสไหลเย็นตลอดเวลา

              “เดี๋ยวสิ...บรรยากาศดีมาก...ธงดู...สวยมากเลย...น้ำก็เย็นมากเลยนะ” รสบอก

              “เห็นแล้ว...แต่เราต้อง” ผมอ้าปากจะพูดต่อ แต่รสก็เบรกไว้

              “พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน...ยังไงรสก็ต้องไปหาอาจารย์เต้อยู่แล้วแหละ” รสบอก จากนั้นก็เดินขึ้นมาจากลำธาร

              “ธง...เล่นน้ำกันดีกว่านะ” รสบอก

              “เล่นทั้งชุดนี้เหรอ” ผมถาม มองชุดเกาะอกแสนสั้นของรส

              “ไม่ๆ...ไปเปลี่ยนชุดก่อน...นะธง...เล่นเป็นเพื่อนรสหน่อยนะ” รสบอก ก่อนจับมือผมเข้าไปในห้อง ผมอยากจะพูดว่าไม่ยอม แต่พอเห็นท่าทางตื่นเต้นของรสผมก็ใจอ่อนจนได้...

ภาพประกอบจาก INTERNET 

 

              ผมแช่น้ำอยู่ริมลำธาร...มองรสใส่ชุดชั้นในเล่นน้ำท่าทางเริงร่าอยู่ใกล้ๆ รสดูเซ็กซี่อวดเรือนร่างในชุดชั้นในเปียกน้ำ ยิ่งมองรสผมก็ยิ่งคิดว่ารสเปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนไปจากรสคนที่ผมเคยตามจีบเมื่อหลายปีก่อนเพื่อให้ได้มาเป็นแฟน รสที่เคยเรียบร้อยสุดแสนจะอ่อนหวาน กลับกลายมาเป็นสาวร้อนร่านเพราะเงินพินัยกรรมก้อนนั้น แต่ผมก็นึกได้ว่าก่อนที่จะมาเป็นแฟนผมรสก็เคยมีวีรกรรมอยู่ในกลุ่มสาวๆนักล่าแต้ม...แม้ว่ารสจะเคยทำได้แค่สองแต้มเท่านั้น

              “ทำไมใส่ชุดแบบนี้เล่นน้ำล่ะรส” ผมถาม

              “เก็บบิกินี่ไว้ใส่เล่นน้ำกับอาจารย์เต้ไง” รสบอก ก่อนขยับมาตรงที่ผมนั่งอยู่

              “ถ้าได้มีไรกันในลำธารแบบนี้...คงเสียวดีนะ” รสบอก

              “กับอาจารย์เต้ใช่มั้ย” ผมถาม

              “กับธงสิ” รสบอก

              “อย่านอกเรื่องสิรส...แต้มที่ 5 อาจารย์เต้...ต้องรีบทำให้ได้จะได้กลับไปต่ออีก 4 แต้มให้จบๆไป เหลือแค่เดือนเดียวแล้วนะ” ผมบอก

              “ธงคงอยากได้เงินสินะ” รสมองผมแล้วทำหน้าเศร้า

              “รสก็อยากได้เงินไม่ใช่เหรอ” ผมบอก

              “พรุ่งนี้เราจะไปหาอาจารย์เต้ด้วยกัน จากนั้นก็เป็นหน้าที่รสที่จะชวนอาจารย์เต้มาพักที่นี่ให้ได้...แล้วเราก็ค่อยเข้าแผนที่จะมีไรกันสามคน” รสบอก

              “สามคนอะไรกัน...ธงจะเป็นแค่สามีโรคจิตที่ชอบนั่งมองเมียมีอะไรกับชายอื่นเท่านั้น” ผมบอก

              “จะทนนั่งดูอย่างเดียวได้เหรอ” รสถาม

              “ได้สิ” ผมบอก

              “ต้องช่วยตัวเองไปด้วยนะ เดี๋ยวจะไม่โรคจิตพอ” รสมองหน้าแล้วยิ้มให้ ก้มมองเป้าแก่นกายที่ชูชันขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

              “ไม่ต้องมองแบบนั้นเลยรส” ผมบอก แต่ผมก็เสียวกับคำพูดของรส

              “ธง...จริงๆเราก็โรคจิตทั้งคู่นะ...ช่างเหมาะสมกันยังกะกิ่งทองใบหยก” รสบอก

              “ธงไปก่อนนะ...รสก็อย่าอยู่นานล่ะ เดี๋ยวจะได้ไปทานข้าว” ผมบอก เอามือปิดบังเป้าแล้วหันหลังให้

              “ได้ๆ...อีกแป๊บนึงนะธง” รสบอก จากนั้นก็ขยับไปแช่น้ำเย็นๆใหม่ ผมเดินกลับเข้ามาในบ้านพัก แต่ผมก็ไปยืนแอบมองอดีตเมียที่เคยรักอยู่ริมหน้าต่าง ผมเห็นทั้งความเซ็กซี่ของเรือนร่าง เห็นทั้งรอยยิ้มที่ดูออกว่าพึงใจ ตอนจีบกันตอนแต่งงานกันใหม่ๆผมเคยหลงรักผู้หญิงคนนี้หัวปักหัวปำแต่ตอนนี้ผมต้องยับยั้งจิตใจให้ได้ แต่พอนึกว่ารสใส่บิกินี่เล่นน้ำอยู่ในริมธารพร้อมกับมีอาจารย์เต้เข้ามาคลอเคลียไม่ห่าง และอาจเลยเถิดถึงขั้นร่วมรักท่ามกลางน้ำที่กำลังไหล มันก็ทำให้ผมยิ่งแก่นกายชูชันรู้สึกถึงความเสียวซ่านที่มาจากความหึงหวงผสมอาการเจ็บจี๊ดจากข้างใน ผมยอมรับว่าผมพึงใจที่เห็นรสร่วมรักกับชายอื่น ผมยอมรับว่าผมเป็นคนหื่นเป็นคนโรคจิตเหมือนที่รสว่าไว้....  

 

              จบตอนที่...15...

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว