ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Guilty Love ตอนที่ 17 [100%]

ชื่อตอน : Guilty Love ตอนที่ 17 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 99.7k

ความคิดเห็น : 464

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มิ.ย. 2559 03:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Guilty Love ตอนที่ 17 [100%]
แบบอักษร

 

 

Guilty Love…ผิดที่ร้าย หรือ ผิดที่รัก ตอนที่ 17

Author:   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

(“อืมๆ ได้สิ กูก็อยากเจอมึงเหมือนกัน”) พรุพตอบกลับมา

 

 

“งั้นเดี๋ยวกูโทรหาสองคนนั่นเอง ไปเจอกันที่ร้านประจำละกันสัก 5 ทุ่มนะ” ฟ่างนัดแนะ เพราะคิดว่าไหนๆก็จะไปอยู่ต่างจังหวัดแล้ว ก็ขอเที่ยวที่ประจำทิ้งท้ายก่อนไป

 

 

(“ให้กูไปรับมั้ย”) พรูพถามกลับมา

 

 

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูไปกับไอ้ย้งเอง แล้วเจอกันนะ” ฟ่างพูดทิ้งท้าย ก่อนจะวางสายไป ฟ่างล้มตัวลงนอนบนโซฟาพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ พร้อมกับมองไปรอบๆห้องที่ตนเองอยู่มาหลายปี ฟ่างเก็บเงินผ่อนคอนโดนี้จนหมด แต่เขาก็ต้องขายมันทิ้ง ฟ่างโทรไปนัดเพื่อนอีกสองคนเรียบร้อย ในช่วงที่ยังไม่ถึงเวลานัดกับเพื่อนๆ ฟ่างก็ทยอยเก็บของในห้องใส่กล่องพลาสติกและลังกระดาษ ไปเรื่อยๆ ฟ่างตั้งใจว่าคืนนี้จะไปนอนที่บ้านของทอมเลย แล้วค่อยเข้ามาขนของออกไปวันมะรืน เพื่อเลี่ยงเคนเผื่อว่าเคนจะกลับมาที่คอนโดของฟ่างอีกครั้ง

และเมื่อถึงเวลานัดฟ่างก็อาบน้ำแต่งตัวออกจากห้อง ฟ่างมองไปที่ประตูห้องของโจและกราฟ พร้อมกับนึกเสียดายที่จะต้องจากเด็กหนุ่มทั้งสองคนไปแล้ว โดยที่เขาเองก็ยังไม่ได้สารภาพกับโจและกราฟเลยว่าจริงๆแล้วเขาเป็นคนยังไง

“ให้จำเราในแบบคนดีๆ ดีกว่ามั้ง” ฟ่างพูดกับตัวเอง ก่อนจะลงจากห้องแล้วไปยืนรอเพื่อนตรงสวนด้านหน้าของคอนโด ฟ่างยืนรอเพื่อนสักพักแล้วโทรไปหาย้ง ย้งบอกว่าแวะไปเอารถที่คอนโดของคนรู้จักอยู่ ให้ฟ่างรออีกนิด ฟ่างก็ยืนรอเพื่อนแล้วจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ ผ่านไปสักพักก็โทรหาย้งอีกครั้ง ฟ่างโวยใส่เพื่อนไปนิดหน่อย ก่อนจะต้องชะงักเมื่อโจกับกราฟลงมาเห็นเขาในสภาพแบบนี้พอดี โจกับกราฟค่อนข้างเสียความรู้สึกกับสิ่งที่ฟ่างทำ แต่ฟ่างก็ขอโทษ พร้อมกับพูดคุยทำความเข้าใจกับเด็กหนุ่มทั้งสองไปแล้ว พอย้งโทรมาบอกว่าใกล้จะถึง ฟ่างก็ขอตัวเด็กหนุ่มทั้งสองไปยืนรอเพื่อนที่ถนนหน้าคอนโดทันที

 

 

“โทษทีว่ะมึง” ย้งพูดขึ้นเมื่อฟ่างขึ้นมาบนรถแล้ว

 

 

“แวะไปเอารถที่คอนโดแฟนคนไหนอีกล่ะ” ฟ่างแกล้งถาม ย้งยกยิ้มนิดๆ แต่ก็ไม่พูดอะไร ฟ่างถอนหายใจเบาๆ แล้วโทรถามเพื่อนคนอื่นๆว่าถึงไหนกันแล้ว ย้งใช้เวลาขับรถสักพักก็มาถึงผับเกย์ที่พวกเขาเคยมากันประจำ ทอมมาถึงก่อน แล้วจองโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ฟ่างกับย้งเดินเข้าไปด้านในทันที มีหลายคนที่รู้จักส่งเสียงทักว่าไม่เห็นหน้าเห็นตา ฟ่างก็พูดคุยกลับไป ก่อนจะเดินแยกไปหาทอม

 

 

“ไอ้พรูพล่ะ” ย้งถามขึ้น

 

 

“ยังไม่เห็นมาเลย มึงโทรตามดิไอ้ฟ่าง” ทอมพูดขึ้น ฟ่างจึงหยิบมือถือของตนเองโทรหาพรูพทันที

 

 

“เออ...พวกกูมาถึงแล้วนะ มึงอยู่ไหนเนี่ย.......อ่อ...เข้ามาเลย พวกกูอยู่โต๊ะด้านใน” ฟ่างพูดกับพรูพก่อนจะวางสายไป

“มันกำลังจอดรถอยู่” ฟ่างบอกกับเพื่อนทั้งสอง แล้วสั่งเครื่องดื่มเตรียมเอาไว้ ไม่นานพรุพก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าบึ้งตึง

 

 

“นั่งก่อนมึง เป็นอะไรวะ หน้าบึ้งมาเชียว” ทอมทักขึ้น พรูพนั่งลงข้างๆฟ่าง

 

 

“ไม่มีอะไร หงุดหงิดคนนิดหน่อย พวกมึงสั่งเครื่องดื่มแล้วใช่มั้ย” พรูพถามขึ้น ทอมก็พยักหน้ารับ เมื่อเครื่องดื่มมาเสริฟพวกเขาก็นั่งดื่มไปกันนิดหน่อย พรูพหันไปหาฟ่างทันที

“ว่าแต่ มึงมีอะไรจะคุยกับพวกกูวะ” พรูพถามขึ้น  ฟ่างมองหน้าเพื่อนทั้งสามพร้อมกับถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“กูขายคอนโดได้แล้วนะ วันศุกร์นี้จะโอนห้องแล้วก็รับเงิน พี่นิติหาคนมาช่วยซื้อให้น่ะ” ฟ่างพูดเกริ่นขึ้น ทอมกับย้งพยักหน้ารับ เพราะรู้เรื่องฟ่างจะขายคอนโดอยู่แล้ว แต่พรูพเพิ่งจะรู้ตอนนี้

 

 

“อะไรนะ มึงจะขายคอนโด ขายทำไม แล้วมึงจะไปอยู่ที่ไหน” พรูพถามขึ้นทันที

 

 

“คือกูคุยกับไอ้ทอมไอ้ย้งเมื่อวานนี้แล้ว เรื่องขายคอนโด ก็จะโทรตามมึงด้วยแหละ แต่ติดต่อมึงไม่ได้” ฟ่างพูดขึ้นมา ทำให้พรูพชะงักไปนิด

 

 

“แล้วไง มึงจะไปอยู่ไหนแล้วขายทำไม” พรูพถามย้ำอีกครั้ง

 

 

“กูว่ากูจะไปอยู่บ้านไอ้ทอมสักพัก แล้วค่อยย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดว่ะ  กูขายคอนโดเพราะจะเอาเงินไปใช้หนี้บ้านให้แม่ แล้วก็จะเอาเงินไปคืนพี่เคนด้วย ส่วนเงินที่มึงสามคนให้กูยืมมา มันยังอยู่ในบัญชีเดี๋ยวกูจะโอนคืนให้นะ” ฟ่างอธิบายออกมา

 

 

“มึงขายคอนโดเพื่อหาเงินใช้หนี้ กูไม่ว่า แล้วทำไมมึงต้องย้ายไปอยู่ที่อื่นด้วยวะ” พรูพถามต่อ ฟ่างนิ่งไปนิด

 

 

“กูอยากไปเริ่มต้นใหม่ว่ะ พรุ่งนี้กูว่าจะไปลาออกจากพี่แดนกับพี่เบญด้วย” ฟ่างบอกเสียงแผ่ว

 

 

“มึงหนีไอ้พี่เคนใช่มั้ย” พรูพถามออกมาตรงๆ ฟ่างนั่งเงียบมองเพื่อนทั้งสามที่จ้องมองเขาอยู่ ก่อนจะพยักหน้ารับ

 

 

“อืม ก็ส่วนหนึ่ง ตอนนี้พี่เคนตามมาถึงคอนโดกูแล้ว กูก็เลยกะว่าจะหลบไปอยู่กับไอ้ทอมก่อน รอให้ถึงวันศุกร์ที่ทางคนซื้อมาจ่ายเงิน กูก็ถึงจะเอาเงินไปคืนเค้า มันจะได้จบๆกันไป” ฟ่างพูดถึงสิ่งที่ตนเองจะทำ พรูพตาโตมองหน้าฟ่างทันที

 

 

“อะไรนะ พี่เคนไปถึงคอนโดมึงแล้วงั้นเหรอ ไปได้ไง มันรู้ได้ไงว่ามึงอยู่ไหน” พรูพถามออกมาอย่างตกใจ ซึ่งฟ่างก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเพื่อนถึงมีท่าทีตกใจแบบนั้น

 

 

“กูก็ไม่รู้ว่าเค้ารู้ได้ไง” ฟ่างตอบกลับพรูพกัดฟันกรอด แล้วพึมพำอะไรสักอย่าง ซึ่งฟ่างไม่ทันได้ยิน

“เอาเถอะ วันนี้กูถึงนัดพวกมึงมาเลี้ยงส่งท้ายกูไง เดี๋ยวกูจะไปจากกรุงเทพแล้ว คงไม่ได้มาเที่ยวกินกับพวกมึงแบบนี้อีกนานว่ะ ขอเวลาไปตั้งตัวอีกนิด แล้วกูจะกลับมาหาพวกมึงอีกแน่นอน” ฟ่างพูดพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นมาชนกับเพื่อนๆ เพื่อนทั้งสามก็ยกขึ้นมาชนพร้อมกับพูดอวยพรฟ่างไปด้วย ก่อนที่ทั้งสี่คนจะสนุกไปกับเพลงในคืนนี้

“เป็นอะไรวะ เหมือนไม่ค่อยสนุก ไม่สบายรึเปล่า” ฟ่างถามพรูพขณะที่ยืนโยกไปกับเสียงเพลงอยู่ข้างโต๊ะที่นั่ง

 

 

“เปล่า” พรูพตอบกลับ และมีท่าทีเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็ไม่พูดออกมา

 

 

“พรูพ มึงเป็นอะไร บอกกูได้นะ” ฟ่างถามเสียงจริงจัง พรูพถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะยิ้มนิดๆ

 

 

“ไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ เต้นกันดีกว่าว่ะ ส่งท้ายกันให้มันไปเลย” พรูพพูดขึ้น ฟ่างก็ยิ้มรับ ก่อนที่จะสนุกสนานไปกับเสียงเพลง และคนรอบข้างที่เข้ามาเต้นด้วย มีผู้ชายหลายคนที่จะเข้ามาทำความรู้จักกับกลุ่มของฟ่าง ฟ่างเองก็คุยบ้าง แต่ไม่ได้จริงจังอะไร และไม่คิดจะสานต่อกับใคร เขาแค่อยากมาเต้นส่งท้ายกับเพื่อนๆเท่านั้น ภายในผับมืดสลัว มีแสงไฟวับๆแวมๆ เหมือนกับผับทั่วๆไป ฟ่างที่เต้นจนเหงื่อไหลซึมต้องชะงักเมื่อรู้สึกว่าตนเองเหมือนถูกกระแทกจากทางที่พรูพยืนอยู่ และเสียงเอะอะโวยวายก็ดังขึ้น ฟ่างหันไปมองทันที

“ไอ้บ้า!! ไอ้คนผิดคำพูด ไอ้คนเฮงซวย อย่ามาโดนตัวผมนะ” เสียงของพรูพโวยแข่งกับเสียงเพลง พร้อมกับผลักไสและตบตีชายร่างสูงคนหนึ่ง ที่กำลังกอดรัดพรูพเอาไว้  ซึ่งฟ่างก็ตัวชาวาบเมื่อเห็นว่าชายที่กอดรัดและพยายามปัดป้องหมัดเล็กๆของพรูพก็คือชา เพื่อนของเคน ทอมกับย้งรีบเข้าไปช่วยพรูพทันที

 

 

“เฮ้ คุณจะทำอะไรเพื่อนผม ปล่อยพรูพมันเดี๋ยวนี้นะ” ทอมพูดขึ้นเสียงดัง คนรอบข้างเริ่มแตกตื่น แต่ดูเหมือนชาจะกอดรัดพรูพเอาไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยให้ทอมกับย้งดึงพรูพไป ฟ่างที่ยืนตัวแข็งรีบมองไปรอบๆ ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว แล้วสายตาของฟ่างก็สะดุดกึกที่ร่างสูงของเคน ซึ่งยืนปะปนอยู่กับกลุ่มนักเต้นห่างจากจุดที่ฟ่างยืนประมาณ 5-6 เมตรได้ ฟ่างตัวชาวาบ เมื่อเคนกระตุกยิ้มที่มุมปาก ฟ่างหันมองหาทางหนีทันที แล้วฟ่างก็รีบวิ่งเบียดฝูงคนที่กำลังเต้น ไปทางประตูทางออกฉุกเฉิน ซึ่งอยู่ด้านหลังผับในทันที แต่ไม่ทันที่ฟ่างจะไปถึงประตู ร่างเล็กก็ปลิวไปตามแรงกระชากของร่างสูงที่มาถึงตัวของฟ่างในเวลาอันรวดเร็ว ร่างเล็กปลิวปะทะกับอกแกร่งของเคนในทันที

 

 

“หึ จะหนีไปไหน” เคนถามเสียงเยาะ ฟ่างดิ้นไปมาทันที

 

 

“ปล่อยผมนะ ปล่อย!!” ฟ่างสะบัดตัวอย่างแรง และพยายามจะถีบเคน แต่เคนก็กอดรัดฟ่างจากทางด้านหลังแทน เขารวบมือของฟ่างเอาไว้แนบอกของฟ่างเอง ฟ่างหายใจหอบๆ เพราะแรงดิ้นเมื่อสักครู่

 

 

“ไง ไม่คิดจะทักทายกันบ้างเหรอ” เคนถามข้างหูของฟ่าง พร้อมกับหัวเราะเย็นๆในลำคอ ฟ่างกลืนน้ำลายเล็กน้อย แล้วเอี้ยวหน้าไปมองเคน

 

 

“คุณต้องการอะไร ถ้าเป็นเรื่องเงิน ผมจะคืนให้วันเสาร์นี้ทุกบาททุกสตางค์เลย” ฟ่างพูดเรื่องเงินขึ้นมาทันที เคนขมวดคิ้วเล็กน้อย ที่ฟ่างไม่เรียกเขาว่าพี่เหมือนกับก่อนหน้านี้

 

 

“สงสัยมึงกับกูต้องคุยกันหน่อยแล้ว” เคนพูดเสียงเข้ม ก่อนจะลากฟ่างไปทางประตูฉุกเฉินด้านหลังทันที

 

 

“ไม่! ผมไม่ไปกับคุณ ปล่อย! ช่วยด้วยครับ ช่วยผมด้วย” ฟ่างตะโกนให้คนช่วย เมื่อออกพ้นประตูไปแล้ว คนดูแลทางเข้าออกของผับเดินเข้ามาหาทันที

 

 

“มีอะไรกันครับคุณ” คนดูแลถามขึ้น

 

 

“ช่วยผมด้วยครับ..เค้า...อื้ออออ” ฟ่างกำลังจะขอให้คนดูแลช่วยเขา แต่เคนก็จับฟ่างหันมาจูบเสียก่อน เคนประกบจูบอย่างรุนแรง ไม่ได้อ่อนโยนอะไร ทำให้ฟ่างเจ็บปากไม่น้อย ก่อนที่เคนจะผละออก

 

 

“โทษทีครับ พอดีเมียผมหนีมาเที่ยว ผมเลยต้องมาตามกลับบ้าน ขอตัวนะครับ” เคนพูดกับคนดูแล ก่อนจะพาตัวฟ่างเดินต่อทันที 

 

 

“ไม่ใช่นะ...อื้ออ” ฟ่างจะปฏิเสธ แต่เคนก็เอามือปิดปากลากฟ่างไปที่รถของเขา ซึ่งจอดอยู่ทางด้านหลังของผับ เคนจับฟ่างขึ้นไปบนเบาะด้านหลังของรถซึ่งมีคนขับรถนั่งประจำที่รออยู่

 

 

“ไปโรงแรม TT” เคนสั่งคนขับรถทันที เมื่อพาฟ่างขึ้นมาได้ ซึ่งเป็นโรงแรมของเขาเอง ฟ่างพยายามดิ้นเพื่อเปิดประตูรถให้ได้ แต่เคนก็จับฟ่างนอนคว่ำกดลงไปบนเบาะที่นั่ง ทางด้านหลัง เคนกดหน้าฟ่างลงกับเบาะนั่ง ทำให้ฟ่างหยุดดิ้นในทันที เคนก้มหน้าไปใกล้ๆใบหน้าของฟ่าง

“ถ้ามึงยังดิ้นไม่เลิก กูจะเอามึงตรงเบาะหลังนี่ให้คนขับรถกูดู” เคนพูดขู่ออกมา

 

 

“เลว!” ฟ่างด่าออกมาอย่างทุลักทุเลเพราะโดนกดให้นอนคว่ำอยู่บนเบาะหลังรถ เคนหัวเราะในลำคอเบาๆ

 

 

“ปากเก่งขึ้นเยอะนะ ไม่เจอกันไม่กี่อาทิตย์เอง” เคนพูดขึ้นเสียงเยาะๆ

 

 

“ผมบอกแล้วไง ว่าจะเอาเงินมาคืนคุณวันเสาร์นี้” ฟ่างบอกกลับไปอีกครั้ง ทำให้เคนนิ่งไปนิด

 

 

“มึงไปเอาเงินมาจากไหน!” เคนถามเสียงดังลั่นรถ ในขณะที่รถวิ่งไปเรื่อยๆ

“มึงไปนอนกับใครมา บอกกูมาเดี๋ยวนี้!” เคนตวาดอีกครั้ง พร้อมกับดึงฟ่างขึ้นมานั่งหันหน้ามาหาเขา พร้อมกับบีบไหล่บางทั้งสองข้างของฟ่างเอาไว้ด้วย ฟ่างมองหน้าเคนพร้อมกับยกยิ้มมุมปากบ้าง

 

 

“ผมจะไปนอนกับใคร คุณจะอยากรู้ไปทำไม ผมมันร่าน ผมมันสำส่อนเหมือนที่คุณบอกอยู่แล้วเพราะฉะนั้นไม่ต้องถามหรอกครับ ว่าผมไปนอนกับใคร ถามว่านอนไปกี่คนแล้วดีกว่านะ” ฟ่างพูดยั่ว ก่อนที่จะเห็นว่าเคนกัดฟันกรอด จนเส้นเลือดปูดขึ้นที่ขมับ

 

 

เพียะ!

 

“อึ่ก.” ฟ่างแทบจะปลิวไปตามแรงตบที่ใบหน้า เมื่อเคนตวัดมือลงบนแก้มใสของฟ่างอย่างจังจนฟ่างรู้สึกชาหน้า ด้านที่โดนตบ ฟ่างหันไปมองหน้าเคนด้วยสายตาตัดพ้อ ในขณะที่เคนจ้องหน้าฟ่างเหมือนกับอยากจะบีบคอให้ตายคามือ

 

 

“มึงนี่มัน...” เคนชี้หน้าฟ่างแต่ก็ไม่มีคำพูดอะไรออกมาต่อ ในแวบหนึ่งฟ่างรู้สึกเหมือนเห็นแววตาที่ผิดหวังเจ็บปวดจากเคน แต่ก็เพียงแวบเดียวเท่านั้น ซึ่งฟ่างคิดว่าตัวเองคงมองผิดไป

 

 

“ทำไม ผมมันทำไม อ่อ หรือว่าคุณหึงผม โธ่ๆๆ บอกผมดีๆก็ได้ ว่าไม่อยากให้ผมไปนอนกับใคร นอกจากคุณคนเดียว ถ้าคุณขอผม ผมก็พร้อมจะทำตามที่คุณขอนะครับที่รัก” ฟ่างพูดยั่วเคน เพราะคิดว่าคนที่กลัวเสียหน้าอย่างเคน คงไม่ทำอะไรเขาแน่ๆ เมื่อพูดแบบนี้ออกไป แต่ก็อาจจะทำให้เคนพูดจาดูถูกฟ่างออกมาอีก ซึ่งฟ่างคิดว่าตนเองคงชินกับคำพูดร้ายๆของเคนแล้ว แต่กลายเป็นว่าเคนยกยิ้มมุมปากขึ้นมา

 

 

“หึ พร้อมทำตามที่ขอแน่นะ” เคนพูดเสียงเย็น พร้อมกับดวงตาที่แข็งกร้าว

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++++ 50% ++++++++++++++++++++++++++

 

ฟ่างชะงักไปเล็กน้อย เมื่อได้ยินที่เคนพูด เพราะน้ำเสียงของเคน มันทำให้คิดได้ว่ามันต้องมีอะไรที่ไม่ชอบมาพากลแน่ๆ

“ว่าไงล่ะ มึงพูดเองนะ ว่าถ้ากูขอมึงจะยอมทุกอย่าง” เคนพูดย้ำออกมาอีกครั้ง ฟ่างเชิดหน้าเล็กน้อย

 

 

“คุณจะให้ผมทำอะไรบอกมาเลย” ฟ่างถามขึ้น

 

 

“เดี๋ยวก็รู้” เคนตอบกลับ

 

 

“คุณบอกมาตอนนี้เลยก็ได้นี่ ทำไมต้องบอกทีหลังด้วย” ฟ่างถามขึ้นมาเสียงแข็ง เพราะไม่รู้ว่าเมื่อไปถึงโรงแรมที่เคนบอกให้คนขับรถพาไปแล้ว เคนจะทำอะไรต่อ ฟ่างรู้สึกหวั่นใจ แต่ก็ต้องเก็บอาการเอาไว้ ไม่ให้เคนรู้ว่าฟ่างกำลังกลัวเคนอยู่

 

 

“จะรีบไปไหน นี่ยังไม่เช้าเลย” เคนพูดพร้อมกับยิ้มเยาะ ฟ่างขยับนั่งติดกับประตูอีกด้าน พร้อมกับยกมือขึ้นมาลูบแก้มตนเองข้างที่โดนตบ เพราะยังรู้สึกเจ็บๆแสบๆอยู่ เคนเองก็นั่งมองหน้าฟ่างไม่วางตา จนฟ่างต้องเป็นฝ่ายเบือนหน้าออกไปนอกรถ ทั้งๆที่ในใจก็นึกกลัวใจของเคนอยู่ไม่น้อย

ไม่นานนักก็มาถึงโรงแรมของเคน คนขับรถ ขับรถเข้าไปจอดตรงทางขึ้นประตูโรงแรม เคนดึงฟ่างให้ลงทางเดียวกับตนเอง พอทั้งสองลงจากรถเรียบร้อย คนขับรถก็ขับรถออกจากทางขึ้นประตูโรงแรมไป ฟ่างขืนตัวเล็กน้อย เมื่อเคนดึงฟ่างให้เดินเข้าโรงแรมด้วยกัน

“อยากอายคนอื่นรึไง ตามมานี่” เคนว่าเสียงเข้ม

 

 

“คุณพาผมมาที่นี่ทำไม ถ้าจะคุยกัน ก็คุยกันที่อื่นก็ได้” ฟ่างถามขึ้น รู้สึกไม่ปลอดภัยขึ้นมาทันที ถ้าเดินเข้าไปด้านในแล้ว

 

 

“อย่าเรื่องมาก สถานะมึงตอนนี้ไม่มีสิทธิ์ขัดขืนอะไร รู้ไว้ด้วย ตามเข้ามา” เคนว่าออกมาอีกครั้ง ก่อนจะดึงฟ่างให้เดินเข้าโรงแรมพร้อมกับเขา พนักงานเมื่อเห็นเคนต่างก็ยกมือไหว้ทันที เคนพยักหน้ารับ สายตาของทุกคู่ ต่างมองมาที่ฟ่าง ซึ่งเคนจับมือฟ่างเอาไว้ตลอด ฟ่างรู้สึกเหมือนมือตัวเองมันร้อนวูบวาบอย่างบอกไม่ถูก

“ขอคีย์การ์ดห้องของผมหน่อย” เคนบอกกับพนักงานโรงแรม ซึ่งเคนจะมีห้องพักส่วนตัวของเขาอยู่ที่นี่ด้วย พนักงานรีบหยิบให้ทันที เคนสั่งไม่ให้ใครไปรบกวน ถ้าเขาอยากได้อะไรจะโทรลงมาบอกเอง ก่อนที่เคนจะพาฟ่างเดินไปที่ลิฟท์

 

 

“ปล่อยมือผมได้แล้วมั้งครับ เพราะผมคงหนีไปไหนไม่ได้” ฟ่างพูดเสียงนิ่ง เมื่อเข้าไปในลิฟท์เรียบร้อยแล้ว และเคนกำลังพาขึ้นไปยังชั้นบนสุด เคนปล่อยมือฟ่างทันที พร้อมกับจ้องหน้าฟ่างเขม็ง

 

 

“มึงนี่กล้ามากนะ ที่หนีกูออกจากเกาะมาได้” เคนพูดขึ้น ฟ่างนิ่งไปนิด เพราะรู้ว่าเรื่องนี้คงทำให้เคนโกรธมาก

 

 

“ถ้าผมไม่หนีออกมา ผมจะเอาเวลาที่ไหนมาหาเงินใช้หนี้คุณ” ฟ่างบอกกลับไป

 

 

“มั่นใจเหลือเกินนะ ว่าหาเงินมาใช้หนี้กูได้น่ะ” เคนพูดขึ้น เพราะคิดว่าที่ฟ่างพูดเอาไว้ อาจจะเป็นแค่การโกหก

 

 

“มั่นใจสิครับ ศุกร์นี้ผมจะได้เงินก้อนมา แล้วผมก็จะเอามาใช้คุณทันที” ฟ่างบอกกลับมาอีก เคนกัดฟันกรอด แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา จนกระทั่งมาถึงชั้นบนสุด เคนดันฟ่างเดินออกจากลิฟท์ก่อน แล้วดึงให้เดินตามไปยังห้องพัก เคนเปิดประตูเข้าไปพร้อมกับเสียบคีย์การ์ดไว้ตรงช่องข้างประตู ไฟในห้องสว่างขึ้นมา เคนล็อคประตูทันที ฟ่างมองไปรอบห้องก็เห็นว่ามีห้องนั่งเล่นตรงกลางและมีห้องแยกออกไปอีก 2 ห้องภายในตกแต่งได้อย่างหรูหราสมกับเป็นโรงแรมระดับ 5 ดาว แต่ตอนนี้ฟ่างไม่มีอารมณ์จะมาสำรวจอะไรมากนัก ฟ่างหันมาหาเคนทันที

“ตกลงว่าไงล่ะครับ คุณต้องการอะไรกันแน่” ฟ่างถามขึ้น

 

 

“มึงบอกว่าไงนะ มึงจะได้เงินมาใช้หนี้กูวันศุกร์นี้ใช่มั้ย” เคนถามขึ้นอีกครั้ง

 

 

“ใช่ คืนให้ครบทุกบาททุกสตางค์” ฟ่างตอบเสียงมั่นใจ

 

 

“งั้นก็มีเวลาอีก 4 วัน 5 คืน” เคนพูดลอยๆขึ้นมา ทำให้ฟ่างขมวดคิ้วทันที ฟ่างรู้ว่าเคนหมายถึงระยะเวลาที่ฟ่างจะได้เงินมาใช้หนี้ แต่ไม่รู้ว่าเคนจะคำนวณไปทำไม

“มึงบอกให้กูขออะไรก็ได้ งั้นกูขอ....เก็บดอกในช่วง 4 วัน 5 คืนนี้ ให้คุ้มหน่อยก็แล้วกัน” เคนพูดพร้อมกับมองฟ่างตั้งแต่หัวจรดเท้า ทำให้ฟ่างรู้สึกเย็นวาบไปทั่วร่างกาย

 

 

“เก็บดอกอะไร ถ้าคุณหมายถึงเงิน คุณจะคิดดอกเท่าไรก็ว่ามาเลย ผมจะจ่ายให้ทีเดียวพร้อมเงินต้น” ฟ่างรีบพูดขึ้น แต่ในใจก็คิดว่าดอกที่เคนพูดถึง ไม่น่าจะใช่เงิน

 

 

“ใครบอกว่ากูจะเก็บดอกเป็นเงิน” เคนพูดพร้อมกับขยับเข้าหาฟ่าง ทำให้ฟ่างถอยหลังกรูด

 

 

“แล้วคุณจะเอาอะไร บอกมาสิ ผมจะได้หามาให้” ฟ่างบอกกลับไปเคนยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะพุ่งเข้าไปคว้าแขนของฟ่างเอาไว้ ฟ่างสะบัดทันที แต่สะบัดไม่หลุด

“คุณจะทำอะไร ปล่อยผมนะ! ผมจะกลับแล้ว” ฟ่างพูดเสียงติดสั่นเล็กน้อย ทั้งๆที่เขาพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้เคนรู้ว่าเขากำลังตื่นกลัว

 

 

“คิดว่ามึงจะได้กลับง่ายๆงั้นเหรอ อย่าลืมสิ ภายใน 4 วัน 5 คืน นี้ มึงยังเป็นลูกหนี้กูอยู่ กูจะทำอะไรกับลูกหนี้ของกูก็ได้ จริงมั้ย” เคนพูดเสียงเยาะๆ ก่อนจะอุ้มฟ่างขึ้นมาพาดบ่าในทันที เพราะฟ่างตัวเล็กกว่าเคนเยอะ

 

 

“ไม่! ปล่อยผมลงเดี๋ยวนี้นะ!” ฟ่างดิ้นไปมาอยู่บนไหล่แกร่งของเคน เคนก้าวยาวๆเข้าไปในส่วนของห้องนอน แล้วปล่อยฟ่างลงบนเตียงทันที ฟ่างดีดตัวขึ้นมานั่งเพื่อจะหนีลงจากเตียง แต่เคนก็ดึงขาของฟ่างเอาไว้ จนฟ่างหงายหลังไปกับเตียงอีกครั้ง  ฟ่างยกเท้าขึ้นมาถีบเข้าที่หน้าอกของเคนเต็มแรง

 

 

พลั่ก..

 

เคนชะงักไปนิดแต่เขาก็ไม่ได้สะเทือนอะไรมากนัก เคนจับข้อเท้าของฟ่างเอาไว้พร้อมกับกดลงไปกับเตียงนอน ก่อนที่เคนจะขึ้นไปคร่อมทับร่างเล็กของฟ่างเอาไว้ ฟ่างมองหน้าเคนด้วยสายตาตื่นๆ

“ถามจริง คุณติดใจที่จะมีเซ็กส์กับผมรึไง” ฟ่างถามขึ้นเมื่อตั้งสติได้ เขาคิดว่าคนอย่างเคนคงไม่ยอมรับ และคงไม่ทำอะไร ถ้าฟ่างพูดแบบนี้ แต่ฟ่างคงลืมคิดไปว่าคนเราบางทีมันก็เปลี่ยนกันได้

 

 

“สำหรับมึง มันไม่เกี่ยวกับติดใจหรือไม่ติดใจ กูแค่หาที่ลงเพื่อระบายออกเท่านั้นเอง หึหึ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ขอกูเก็บดอกให้คุ้มหน่อยเถอะ” เคนพูดขึ้น ทำให้ฟ่างตาโตทันที ฟ่างสะบัดหน้าไปมา

 

 

“ไม่เอา..อย่าทำผม” ฟ่างรีบร้องห้ามออกมาเสียงสั่น ความรุนแรงที่เคนเคยทำกับฟ่างเอาไว้ มันยังคงติดอยู่ในความทรงจำของฟ่าง และทำให้ฟ่างรู้สึกกลัวขึ้นมา เคนจ้องหน้าฟ่างเขม็ง

 

 

“ทำไมกับกูมึงต้องห้ามด้วยวะ ทีกับคนอื่น ทำไมมึงถึงได้ยอมอ้าขาให้ง่ายๆ!” เคนตวาดออกมา ทำให้ฟ่างสะดุ้งเฮือก

 

 

“ก็คนอื่น เค้าอ่อนโยนกับผมมากกว่าคุณไงล่ะ” ฟ่างเถียงกลับไป ทำให้เคนกัดฟันแน่น

 

 

“แล้วตั้งแต่ออกจากเกาะ มีคนอ่อนโยนกับมึงมากี่คนแล้วล่ะ” เคนถามออกมาเสียงนิ่ง ฟ่างกลืนน้ำลายเล็กน้อย

 

 

“คุณไม่จำเป็นต้องรู้” ฟ่างบอกกลับไป ทั้งๆที่ตัวเองถูกเคนคร่อมทับอยู่ ตอนนี้ฟ่างไม่รู้ว่าตนเองจะหาทางหนีจากสถานการณ์ตรงนี้ได้ยังไง

 

 

“หึ ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูจะพิสูจน์เอง” เคนพูดก่อนจะพยายามถอดเสื้อผ้าของฟ่าง ฟ่างก็ปัดป้องทันที

“อยู่เฉยๆสิวะ” เคนโวยออกมา เขารู้สึกโกรธเมื่อคิดภาพตามว่าฟ่างยอมถอดเสื้อผ้าต่อหน้าผู้ชายคนอื่นได้อย่างง่ายดาย แต่กับเขา ฟ่างขัดขืนไม่ยอมท่าเดียว

 

 

แคว่ก..

เคนกระชากเสื้อของฟ่างออกอย่างแรง จนเสื้อบาดผิวของฟ่างเล็กน้อย แต่ก็ทำให้รู้สึกเจ็บอยู่เหมือนกัน ฟ่างหน้าซีดเผือด เคนรวบข้อมือทั้งสองข้างของฟ่างแนบไว้กับที่นอนเหนือหัวของฟ่างด้วยมือข้างเดียวของเขา

“ปล่อยผมนะ! คุณทำกับผมแบบนี้ไม่ได้” ฟ่างโวยวายขึ้นมาบ้าง ช่วงล่างของฟ่างดิ้นไม่ได้เพราะเคนนั่งทับหน้าขาของฟ่างเอาไว้ เคนใช้มือข้างที่ว่างมาปลดกระดุมกางเกงของฟ่างในทันที เคนต้องใช้แรงค่อนข้างมากที่จะต้องล็อคมือของฟ่างทั้งสองข้าง และรีบปลดกระดุมกางเกงของฟ่างออกให้เร็วที่สุด และเมื่อปลดกระดุมได้แล้ว เคนก็ปล่อยมือของฟ่าง ก่อนจะมาถอดกางเกงของฟ่างออก ฟ่างงอตัวทันทีเพื่อไม่ให้เคนถอดกางเกงของเขาออก มือของฟ่างที่ว่างก็ทุบตีไปตามร่างกายของเคน แต่เคนก็แค่เบี่ยงหน้าหนีเท่านั้น ฟ่างทั้งทุบ ทั้งดันไม่ยอมให้เคนถอดกางเกงของเขา ร่างเล็กหายใจหอบเหนื่อยจากการดิ้นรน

 

 

“แม่ง! จะใส่มาทำเหี้ยอะไรวะขาเดฟน่ะ” เคนสบถออกมา เพราะมันถอดค่อนข้างยาก แต่ในที่สุด เคนก็ถอดกางเกงของฟ่างออกจนได้ เหลือเพียงชั้นในเท่านั้น

 

 

“ปล่อย..อื้ออ” เสียงของฟ่างถูกกลืนหายเข้าไปในโพรงปากอุ่นร้อนของเคน ริมฝีปากของเคนประกบทาบทับริมฝีปากของฟ่างในทันที ลิ้นร้อนของเคนสอดเข้าไปในโพรงปากนิ่มของฟ่างแล้วเกี่ยวรัดลิ้นเล็กไปมาอย่างรุนแรง ถึงแม้ว่าฟ่างจะหันหน้าหนี แต่เคนก็ไล่จูบจนได้ อาการวูบวาบเกิดขึ้นในอกและช่องท้องทันที เคนดูดเม้มปลายลิ้นของฟ่างอย่างแรง ทำให้ฟ่างทั้งเจ็บและเสียวซ่าน ใจของฟ่างต่อต้านเคน แต่ร่างกายกลับจะทรยศเสียอย่างนั้น

เคนจูบฟ่างจนฟ่างรู้สึกชาที่ริมฝีปาก สักพักเคนก็ผละออกมา แล้วยืดตัวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะถอดเสื้อออกจากร่างกายอย่างรวดเร็ว โดยที่ฟ่างไม่มีโอกาสดิ้นหนีเลยสักนิด ร่างแกร่งทาบทับลงมาอีกครั้ง พร้อมกับก้มลงไปซุกไซ้ที่ซอกคอขาวของฟ่าง มือเล็กพยายามจะดันไหล่แกร่งแต่ก็ไม่มีแรงเอาเสียเลย ฟ่างบอกตัวเองในใจ ว่าอย่ายอมให้เคนทำอะไรเขาได้ แต่ร่างกายกลับเริ่มอ่อนปวกเปียก

 

กึก..

 

"โอ๊ยย...เจ็บ" ฟ่างร้องออกมาเมื่อเคนกัดเข้าที่ลำคอของเขา พร้อมกับใช้ลิ้นเลียตรงรอยกัดทำให้ฟ่างรู้สึกแสบขึ้นมาไม่น้อย ในขณะที่เคนซุกไซ้ซอกคอของฟ่าง เขาก็สำรวจลำคอขาวไปด้วย ว่ามีร่องรอยอะไรบ้างหรือไม่ แต่ก็ไม่มีรอยให้เคนรู้สึกขุ่นเคืองแต่อย่างไร ริมฝีปากผ่าวร้อน และจมูกโด่งของเคน ซุกไซ้ลงมาที่หน้าอกของฟ่างแล้วดูดเม้มยอดอกเล็กอย่างแรง จนฟ่างนิ่วหน้าด้วยความเสียวปะปนไปกับความเจ็บ

"อื๊อออ" ฟ่างร้องออกมาจากลำคอ มือก็ดันหัวของเคน แต่เคนก็ขืนเอาไว้

 

 

"ฮื่อออ" เคนส่งเสียงออกมาจากลำคอด้วยความขัดใจ พร้อมกับจับมือของฟ่างที่เอาแต่จะดันเขาออกจากหัวของเขา

 

 

"อ๊ะ..อื๊ออ" ฟ่างสะดุ้ง เมื่อปลายลิ้นร้อนตวัดระรัวที่ยอดอกเล็กของฟ่าง ทำให้ฟ่างแอ่นร่างกายช่วงบนขึ้นด้วยความเผลอตัว

 

 

"หึ เป็นร่างกายที่รู้สึกง่ายดีนะ" เคนพูดพึมพำออกมา ทำให้ฟ่างร้อนหน้าวูบ แต่ก็ต้องนิ่วหน้าอีกครั้ง เมื่อเคนดูดเม้มยอดทั้งสองข้างของเขาเน้นๆ จนฟ่างรู้สึกเหมือนยอดอกของเขากำลังสั่นระริก มีน้ำใสๆคลออยู่ที่ดวงตาของฟ่าง แต่ก็ไม่ได้ไหลลงมาแต่อย่างไร มือแกร่งของเคนบีบเค้นไปทั่วร่างกายของฟ่างอย่างรุนแรง จนฟ่างคิดว่าตัวของเขาต้องช้ำเป็นรอยมือของเคนแน่ๆ ตอนนี้ฟ่างยอมรับชะตากรรมของตัวเองแล้วว่าตนเองคงไม่สามารถทำให้เคนหยุดการกระทำตรงนี้ได้ เคนยังคงดูดเม้ม สร้างรอยไว้ทั่วอกเนียนของฟ่าง โดยที่สายตาของเขาก็สำรวจร่างกายของฟ่างแทบจะทุกรูขุมขนเลยก็ว่าได้ เคนมีความรู้สึกหวงร่างกายของฟ่างขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว พอคิดว่าหลังจากที่ฟ่างออกจากเกาะแล้วมีใครมาสัมผัสร่างกายของฟ่าง ก็ทำให้เขาเผลอลงแรงมากกว่าปกติทุกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นการขบกัด หรือการบีบเค้นตามร่างกายของฟ่าง  เคนสอดมือไปปลดกางเกงของตัวเอง โดยที่ยังคงคร่อมทับตัวของฟ่างเอาไว้อยู่  ก่อนที่เคนจะถอดกางเกงออจากร่างกายจนหมด แท่งร้อนของเคนผงาดขึ้นเตรียมพร้อม บ่งบอกถึงอารมณ์ของเคนได้เป็นอย่างดี เคนทาบทับร่างกายของฟ่าง โดยให้กลางกายของตนเอง สัมผัสกับกลางกายของฟ่าง

 

 

"อื้อออ" ฟ่างกัดฟันกลั้นเสียงครางเมื่อเคนขยับช่วงล่าง ทำให้กลางกายของทั้งสองคนบดเบียดกันไปมา

 

 

"ถ้ามึงไม่ดิ้น กูจะไม่ทำอะไรรุนแรง" เคนพูดขึ้นเสียงพร่า เป็นการเตือนฟ่างไปด้วย ฟ่างกัดปากตัวเองพร้อมกับหลับตาลงยอมรับกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เคนยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ เมื่อเห็นว่าฟ่างไม่ดิ้นไม่ขัดขืนเขาแล้ว เคนก้มลงไปซุกไซ้ซอกคอและหน้าอกเนียนของฟ่างอย่างกระหาย

"ฮึ่มม....อืมมมม" เสียงคำรามจากลำคอของเคนดังขึ้นเป็นระยะ เวลาที่ซุกไซ้ร่างกายของฟ่าง เคนยังคงขยับช่วงล่างบดเบียดกับกลางกายของฟ่างอยู่เรื่อยๆ ทำให้แก่นกายของฟ่างก็ตื่นตัวขึ้นมาเช่นเดียวกัน เคนดึงกางเกงชั้นในของฟ่างออกเป็นชิ้นสุดท้าย ก่อนจะดึงฟ่างให้ลุกขึ้นนั่ง ฟ่างมองหน้าเคนด้วยความไม่เข้าใจ ร่างเล็กสั่นเทาเล็กน้อย เคนจับฟ่างมานั่งคร่อมบนตักแกร่งของเขาในมุมที่เหมาะๆ แล้วจับมือของฟ่างมาจับแท่งร้อนของเขากับของฟ่างคู่กัน

"ขยับมันซะ" เคนพูดเสียงพร่า ฟ่างเม้มปากนิดๆ มองหน้าเคนด้วยสายตาสั่นๆ แล้วก็ยอมขยับมือรูดรั้งแท่งร้อนของเคนและแก่นกายของฟ่างเองไปพร้อมๆกัน โดยมีเคนนั่งมองหน้าฟ่างไม่วางตา ทำให้ฟ่างร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกาย  มือของเคนบีบเค้นบั้นท้ายของฟ่างไปพร้อมๆกัน

 

 

"อึ่ก..อื้อออ" ฟ่างกัดปากร้องครางในลำคอ มือก็ขยับไปด้วย

 

 

"อืมมม...อ่าา" เคนครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน เพราะมือนิ่มที่กำลังรูดรั้งแท่งร้อนของเขาไปพร้อมๆกับแก่นกายของฟ่าง

 

 

"อ๊ะ...อื๊ออ" ฟ่างรู้สึกเหมือนตนเองใกล้จะปลดปล่อยเต็มที เขาเร่งมือเร็วขึ้น เคนก็ครางในลำคออย่างพอใจ จนกระทั่งร่างเล็กตัวกระตุกเกร็ง พร้อมกับปล่อยน้ำรักออกมา ฟ่างงอตัวเล็กน้อยเพราะเสียววูบที่ปลายแก่นกาย มือของฟ่างผ่อนความเร็วลงถึงแม้ว่าเคนจะยังไม่ได้ปลดปล่อยก็ตาม แต่เคนก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะเขาตั้งใจจะให้ฟ่างปลดปล่อยก่อนอยู่แล้ว เคนใช้มือปาดน้ำรักของฟ่างแล้วเอื้อมมือไปทางด้านหลังของฟ่างเพื่อเอาไปป้ายวนอยู่ที่ช่องทางด้านหลังของฟ่าง ทำให้ฟ่างสะดุ้งเฮือก พร้อมกับมองหน้าเคนด้วยสายตาสั่นๆ นิ้วยาวแทรกเข้าไปที่ร่องรอยแยกบั้นท้ายของฟ่าง นิ้วยาวก็ค่อยกดเข้าไปในช่องทางด้านหลังของฟ่าง ในขณะที่ฟ่างยังคงนั่งอยู่บนตักของเคนอยู่ ฟ่างกัดปากตัวเองเอาไว้ มือทั้งสองข้างเกาะที่ไหล่แกร่งของเคน ขาทั้งสองข้างของฟ่างสั่นระริก จนนิ้วยาวของเคนสอดเข้าไปด้านในจนได้

"อื๊ออออออออ" ฟ่างครางออกมาด้วยความเสียด เคนกัดฟันเล็กน้อย เขารู้สึกได้ว่าช่องทางของฟ่างยังคงคับแคบอยู่เหมือนเคย

 

 

"หลังจากออกจากเกาะ ได้ไปเอากับใครรึเปล่า ตอบกูมาสิ" เคนถามเสียงแหบพร่า แต่สายตาแข็งกร้าว ฟ่างกัดปากตัวสั่นระริก ยังไมได้ตอบอะไรออกมา จนเคนสอดนิ้วเข้าไปอีกนิ้ว

 

 

"อึ่ก.." ฟ่างสะดุ้งอีกครั้ง

 

 

"ว่าไง ตอบมาสิ" เคนคาดคั้นอีกครั้ง ฟ่างส่ายหน้าไปมา

 

 

"มะ...ไม่.." ฟ่างตอบเสียงกระท่อนกระแท่น ตอนนี้ฟ่างไม่สามารถพูดประชดออกมาได้ เพราะกลัวว่าเคนจะทำรุนแรงกับเขาอีก

 

 

"แน่ใจ.." เคนถามย้ำอีกครั้ง

 

 

"ไม่เชื่อก็ตาม...อ๊าาา" ฟ่างร้องออกมาโดยที่ยังพูดไม่จบ เมื่อเคนสอดนิ้วที่สามเข้าไปโดยที่ฟ่างไม่ทันตั้งตัว ความคับแน่นและเสียดเสียวเกิดขึ้นมาทันที ฟ่างหายใจหอบๆ พยายามไม่เกร็งร่างกายตัวเอง เคนยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ก่อนจะขยับนิ้วเข้าออกจนฟ่างทนไม่ไหวต้องฟุบหน้าไปกับไหล่ของเคน จนเคนถอนนิ้วทั้งสามออกมา

 

 

"เอาของกูใส่เข้าไปซะ แล้วก็ขยับด้วย มึงคงเก่งเรื่องพวกนี้สินะ ทำให้กูหน่อยสิ" เคนพูดขึ้น เมื่อเขาต้องการให้ฟ่างออนท็อป ฟ่างมองหน้าเคนด้วยสายตาสั่นๆ

"หรืออยากให้กูรุนแรงกับมึงแทน" เคนพูดขู่ออกมา ฟ่างจึงต้องยืดตัวเองขึ้นเล็กน้อย แล้วจับแท่งร้อนของเคนด้วยมือที่สั่นเทาให้ตั้งขึ้นจ่ออยู่ที่ช่องทางด้านหลังของฟ่างเอง ฟ่างค่อยๆกดตัวลงช้าๆ ให้ช่องทางรักของเขา กลืนกินแท่งร้อนของเคนเข้าไปข้างใน

"ซี๊ดดด.." เคนครางออกมาด้วยความเสียว เมื่อช่องทางรักของฟ่างบีบรัดปลายแท่งร้อนของเขาเอาไว้แน่น ฟ่างเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง แล้วกดตัวลงช้าๆทีละนิด

 

 

สวบ..

 

 

"อ๊าาา" ฟ่างครางลั่นเมื่อเคนเด้งสะโพกสวนขึ้น ทำให้แท่งร้อนสอดเข้าไปจนมิด ฟ่างตัวสั่นระริกทันที

 

 

"ช้าฉิบ" เคนบ่นออกมาเสียงพร่า เหงื่อของเขาเริ่มไหลซึม ฟ่างเกาะไหล่ของเคนเอาไว้ และยังไม่ได้ขยับ เพราะยังรู้สึกจุกช่องท้องอยู่

 

 

เพียะ..

"เร็วสิ" เคนตบบั้นท้ายของฟ่างไม่แรงมากนัก เพื่อเร่งให้ฟ่างขยับ ฟ่างมองหน้าเคนอย่างตัดพ้อ ก่อนจะค่อยๆโยกตัวขึ้นลง โดยจับไหล่ของเคนเพื่อประคองตัวเองไปด้วย มือของเคนก็บีบเค้นบั้นท้ายของฟ่างไปด้วยเช่นเดียวกัน

 

 

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ

 

ฟ่างโยกตัวเริ่มจากช้าๆ แล้วค่อยเร่งจังหวะขึ้นอีกนิด เคนมองสีหน้าของฟ่างอย่างพึงพอใจ

"ซี๊ดด..เร็วอีก...อ่าาาา" เคนพูดกำกับให้ฟ่างทำตามที่ตนเองต้องการ ฟ่างก็โยกตัวเร็วขึ้น แต่ดูเหมือนจะไม่ทันใจเคนสักเท่าไร เคนช่วยจับสะโพกของฟ่างให้กระแทกขึ้นลงแรงๆเน้นๆ จนฟ่างจุกเสียวไปทั่วช่องทางรักและท้องน้อย

 

 

"อ๊ะ...อ๊ะ...อื๊อออ...มะ...มันจุก" ฟ่างบอกเสียงกระท่อนกระแท่นจากการกระแทกตัว

 

 

"ฮึ่มมมม" เคนคำรามด้วยความเสียว ร่างเล็กของฟ่างกำลังโยกขึ้นลงอยู่บนตักของเขาเคนโน้มใบหน้าไปดูดเม้มยอดอกของฟ่างจนฟ่างขนลุกและซ่านเสียวไปทั่วร่างกาย

 

 

สวบ สวบ สวบ

 

เสียงเสียดสีดังขึ้นสลับกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ บ่งบอกถึงความเร็วและแรงในการกระแทกตัวของฟ่างได้เป็นอย่างดี เสียงครางของทั้งสองคนดังอื้ออึงอยู่ในห้อง ฟ่างรู้สึกได้ว่า เซ็กส์ครั้งนี้ ไม่ได้รุนแรงเหมือนก่อนหน้านี้ ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะเคนบอกเอาไว้แล้วว่าถ้าฟ่างไม่ขัดขืน เขาก็จะไม่รุนแรง ฟ่างไม่อยากจะคิดว่าที่เคนลดความรุนแรงลงเพียงเพราะเคนอยากจะอ่อนโยนกับเขา

 

 

"ซี๊ดด...แม่ง ไม่ทันใจว่ะ" เคนบ่นออกมา ก่อนจะจับฟ่างให้นอนหงายลงไปกับเตียง แล้วเขาก็สอดแขนตนเองไปใต้ข้อพับขาของฟ่างทั้งสองข้าง แล้วทำการยกขึ้นมาเล็กน้อย ฟ่างหายใจหอบมองเคนด้วยสายตาสั่นๆ เคนใช้เข่ารองสะโพกของฟ่างเล็กน้อย ก่อนจะเป็นฝ่ายคุมจังหวะเอง

 

 

"อ๊ะ..อื๊อออ...บะ..เบาๆหน่อย...อ๊าาา" ฟ่างร้องครางลั่น เมื่อเคนกระแทกตัวใส่อย่างไม่ยั้งและยังถี่รัวจนฟ่างแทบจะหายใจไม่ทัน มันไม่ได้เจ็บ แต่มันเป็นความเสียวที่แทบจะทำให้สำลักตายได้ เคนกระแทกทั้งแรงและถี่เน้นๆ ทำให้ฟ่างปวดเอวขึ้นมาทันที ร่างเล็กโยกคลอนอย่างน่ากลัว

 

 

ปั่บๆๆๆๆ

 

เสียงกระแทกดังขึ้นถี่ๆ เคนก็สูดปากด้วยความเสียวซ่านและเมามัน

"ซี๊ดดด...อ่าาาา...แน่นดีเหมือนเดิมเลยนะ...ซี๊ดดดด" เคนครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน ฟ่างสะบัดหน้าไปมา ตัวงอเล็กน้อยเพราะความจุก แต่ฟ่างไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่ามันเสียวซ่านไม่น้อย ฟ่างเองก็ครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่เช่นเดียวกัน เคนกระแทกสะโพกไม่ผ่อนแรงเลยสักนิด จนฟ่างรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะปลดปล่อยเต็มที เคนเองก็รับรู้ถึงแรงตอดรัดถี่ๆของช่องทางรักของฟ่างเช่นเดียวกัน เขาเร่งจังหวะขึ้นอีกนิด เหงื่อซึมออกมาตามไรผม จนกระทั่งฟ่างรู้สึกอุ่นวาบที่ช่องทางด้านหลัง พร้อมกับฟ่างเองก็ปลดปล่อยออกมาจนตัวงอเกร็งเช่นเดียวกัน

 

 

"อ๊าาาาาาาาาาา" ฟ่างครางลั่น พร้อมกับเสียงหายใจแรงๆด้วยความหอบเหนื่อย

 

 

"ฮึ่มมมม" เคนครางในลำคอ เมื่อได้ปลดปล่อยออกไปเช่นเดียวกัน แต่ดูเหมือนเคนจะไม่ให้ฟ่างได้พัก เขาจับฟ่างให้นอนคว่ำโดยที่แท่งร้อนของเขายังคงสอดอยู่ในช่องทางรักของฟ่าง แล้วเคนก็บรรเลงต่ออีกรอบ โดยไม่ถามความสมัครใจของฟ่างเลยสักคำ และคืนนั้นฟ่างต้องยอมให้เคนเก็บดอกตามที่เคนต้องการโดยที่ไม่สามารถขัดขืนอะไรได้เลย

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++ 100% ++++++++++++++++++++++

 

2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ตอนนี้ยาวกว่าปกติ นิสสสสหนึ่ง

ถ้าตอนนี้มันดูป่วงต้องขออภัยด้วยนะคะ

แต่งไปตาจะหลับไปด้วย = = ทั้งๆที่เป็นเอนซีนะเนี่ย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น