ขอบคุณทุกคอมเม้น ทุกกำลังใจจ้า อยากให้รู้ว่า ทุกเม้นมีความหมายทำให้คนเขียนมีกำลังใจเขียนนะคะ

ชื่อตอน : S31 ทำบุญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.5k

ความคิดเห็น : 74

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ธ.ค. 2560 23:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
S31 ทำบุญ
แบบอักษร

S31

พัฒพาทุกคนขับรถมาจนถึงวัดแห่งหนึ่ง คนไม่เยอะมากนัก และก่อนจะมาก็แวะซื้อสังฆทานกันมาด้วย เพื่อที่จะนำมาทำบุญ

“วัดนี้ร่มเย็นดีนะลูก^^”

แม่สามองไปรอบๆ บริเวณวัดเมื่อลงมาจากรถแล้ว ทุกๆ คนเองก็ทยอยกันลงมาจากรถแล้วเช่นกัน

“ครับผมมาบ่อยเวลามาพักผ่อน”

“พี่ผาคะ ^^แต้วเห็นตรงนู้นมีปล่อยนกด้วยค่ะ ไปด้วยกันมั๊ยคะ”

แต้วรีบเดินมาหาผาทันทีที่เห็นร่างสูงลงมาจากรถ เพราะรถที่ต้นขับมาถึงก่อน และตอนนี้คนที่กลุ่มของต้นก็เดินมารวมกับกลุ่มของพัฒหมดแล้ว แน่นอนว่าแต่ละคนก็เดินไปประกบเป้าหมายของตนทันที ไม่เว้นแม้แต่พัฒ เพราะมินและเปิ้ลถามต้นดูและรู้ว่าพัฒยังไม่มีแฟนแถมยังมีดีกรีเป็นถึงเจ้าของโรงแรม นั่นรวมไปถึงพีด้วย เรื่องนี้เลยยิ่งทำให้ติมปลื้มพีเข้าไปอีก แน่นอนว่าแต้วก็รู้ว่าผาเป็นเจ้าของโชว์รูมรถนำเข้า และที่ฟาสก็เป็นเจ้าของห้างนุ่นก็รู้เช่นกัน เลยยิ่งทำให้สาวๆ และหนุ่มน้อยต่างพากันระริกระรี้ที่อยากจะเข้าใกล้หนุ่มๆ มากขึ้นไปอีก

“ยังดีกว่าครับ ผมจะไปทำบุญกับแม่”

ผาเดินเลี่ยงมาหาแม่ทันทีเพราะแต้วทำท่าจะเกาะแขนเขา ซึ่งเขาไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับเขานัก ส่วนขนุนที่ตอนนี้ก็ยืนอยู่กับแม่ก็มองผาแบบงงๆ เหมือนหนีอะไรมา

“เป็นอะไรครับพี่”

“เปล่าๆ ไปกันครับแม่”

ผามองคนที่ถามก่อนจะส่ายหัวแล้วตอบ แต่สายตาก็เหล่ไปมองต่อที่ยืนอยู่ด้านหลังของขนุนด้วยแวบหนึ่ง ห่า! จะตามเป็นเงาเลยหรือไง

“พี่พีฮะ ติมขอถวายสังฆทานด้วยนะฮะ พอดีพวกเราไม่ได้ซื้อมากันเลย”

“ใช่ค่ะพี่ฟาส นุ่นขอทำกับพี่นะคะ”

ติมและนุ่นเดินไปเกาะแขนสองหนุ่มที่ยืนถือถังสังฆทานอยู่คนละถังพอดี

“อะไรอ่ะ นี่คิดจะมาทำบุญจริงป่ะเนี่ย”

ฟิวอดบ่นออกมาไม่ได้แล้วก็บู้ปากใส่อย่างหมั่นไส้

เสียงที่ฟิวบ่นได้ยินกันเกือบทุกคน แต่คนในกลุ่มของพัฒไม่ได้มีใครสนใจ ส่วนคนในกลุ่มของต้นหันมามองเธอเป็นตาเดียวยกเว้นต้น เพราะต้นเดินไปขนของอยู่ที่ท้ายรถกับพัฒ

“แม่ว่าเราไปทำบุญกันเถอะลูก พัฒกับต้นขนของลงมาหมดแล้ว”

แม่สารีบตัดบทก่อนที่สาวๆ ฝ่ายนั้นจะเริ่มเอ่ยปากพูดอะไรสักอย่างกับฟิว และอีกอย่างพัฒกับต้นเดินมาพร้อมกับถังสังฆทานอีกสี่ถังแล้วด้วย

“อ่ะ เอาไป”

พีส่งถังสังฆทานให้ติม ติมก็รับมาอย่างงงๆ

“ครับ? ให้ผมถือเหรอ”

“ก็ไม่มีไม่ใช่หรือไง เอาไปดิแล้วเลิกเกาะได้แล้ว รำคาญ!”

พีส่งให้เสร็จก็เดินไปรับถังใหม่ที่ต้นมาถือแทน จากนั้นก็รีบเดินไปสมทบกับขนุน แม่สาและผาทันที

“พี่พัฒคะเปิ้ลขอถวายกับพี่ด้วยนะคะ”

“ผมด้วยฮะ นะพี่พัฒ”

“ไม่มีถังสังฆทานใช่มั๊ยครับ”

พัฒหันหน้าไปถามยิ้มๆ

“ค่ะ/ฮะ” ทั้งคู่ก็พร้อมใจกันตอบทันทีไม่อิดออด

“งั้นเอาไปเลยครับ เมียจ๋าไปกันเร็ว”

พัฒพูดจบก็ส่งถังสังฆทานให้น้องทั้งสองคนและเดินไปโอบเทคที่ก้มหน้าก้มตากดโทรศัพท์อยู่ทันที

“หือ...? พี่พัฒ พี่ยังไม่มีแฟนนี่ฮะ แล้วพี่เทคนี่ก็ไม่ใช่แฟนพี่ไม่ใช่เหรอครับ พี่ต้นบอก”

พัฒแอบคาดโทษไอ้เพื่อนตัวแสบในใจ พี่มึงบอกอะไรใครไปบ้างวะเนี่ยห่า

“เออ อะไรเนี่ยพี่พัฒ”

เทคก้มหน้ากดโทรศัพท์ไปด้วยแล้วก็ตอบคนร่างสูงที่กอดคอเขาไปด้วย แต่ก็ไม่ได้ปัดออกแต่อย่างใด

“ช่วยก่อนดิ๊ พี่รำคาญ ถ้าพวกนี้เลิกยุ่งพี่พาไปเที่ยวญี่ปุ่นเลยอ่ะ”

พัฒก้มลงไปกระซิบคนตัวเล็กที่ยังกดโทรศัพท์อยู่

“ฟรีตลอดงานใช่ป่ะ และ กี่คืน”

เทคถามออกมาสมองเริ่มประมวณผลตาม

“เออฟรี กี่คืนแล้วแต่เลย”

“หึหึ การเจรจาเป็นผล”

เทคหัวเราะแล้วเก็บมือถือทันที

พอทั้งคู่กระซิบกันเรียบร้อยเทคก็มองไปที่หนุ่มสาวทั้งสอง

“ที่จริงก็ไม่ได้เป็นอะไรกันหรอกในตอนแรกอ่ะนะ แต่ว่าเพิ่งได้เสียเป็นเมียผัวกันเมื่อคืนนี้เอง หึหึ เพราะงั้นอย่ามายุ่งกับเมียคนอื่นแบบนี้ มันไม่ดีนะครับ พี่หึง^^”

“......=_=;”

พัฒมองคนข้างๆ อย่างไม่รู้ว่าจะชมหรือด่าดี คือเกือบเนียนแล้วล่ะ ถ้าไม่สะดุดตรงคำว่าเมียคนอื่นเนี่ย

“เมีย?”

“เฮ้อ เทคครับ ถ้าที่พี่ให้ออนท๊อปแล้วพี่ได้เป็นเมียเนี่ย พี่ยอมเป็นเมียทุกวันเลย ไปๆ แล้วนี่กูพูดอะไรวะเนี่ยในวัดในวา”

พัฒพูดกับเทคทีแล้วก็แอบบ่นกับตัวเองเบาๆ

“!! ไอ้พี่พะ.....”

ยังไม่ทันที่เทคจะได้พูดอะไรต่อ พัฒก็รีบคว้าคอให้เดินตามมาทันที ปล่อยให้สองคนนั่นยืนค้างกับสิ่งที่ได้ยินกันเมื่อกี้นี้

ส่วนทางฟาส ตอนนี้นุ่นยังคงเกาะแขนไม่ปล่อย

“เฮ้อ ตรงๆ เลยนะครับน้องนุ่น พี่มีเมียในอนาคตแล้ว ไม่อยากเปลี่ยนด้วย เพราะงั้นเลิกยุ่งกับพี่นะ พี่ไม่อยากพูดจารุนแรงกับน้องนัก ถ้านุ่นยังตามเกาะพี่เป็นปลิงแบบนี้พี่ลำบากใจครับ พี่ขอโทษนะ J”

พูดจบก็จับแขนของนุ่นออกแล้วเดินหนีมาทันที ปล่อยให้สาวน้อยน่ารักยืนอ้าปากค้าง นี่ขนาดไม่อยากพูดจารุนแรงเขายังว่าเธอเป็นปลิงเลยเนี่ยนะ!

“คึคึ ปลิงล่ะ ปลิงๆ ๆ พี่ชายรอน้องด้วย” ฟิวย้ำๆ แล้ววิ่งตามพี่ชายของตัวเองไปทันที

“บ้าจริงนี่มันอะไรกัน ทำไมต้องพูดจาขนาดนี้ด้วย”

นุ่นหลุดออกจากอาการค้างแล้วบ่นออกมาเบาๆ

“นั่นสิ ไม่เห็นต้องทำท่ารังเกียจกันเลย”

ติมเองก็เช่นกัน

“แล้วไง จะถอยหรือไงล่ะ”

แต้วถามทั้งสองคนที่บ่นอยู่กับตัวเอง ส่วนมินกับเปิ้ลตัดใจและเดินตามเทคกับพัฒไปแล้ว

“ยังหรอก ติมยังไม่ยอม”

“อืม พี่ก็ยัง”

“ถ้ายังก็ตามไปกัน จะบ่นให้ได้อะไรขึ้นมา”

ตกลงกันได้ทั้งสามก็เดินตามทุกคนไป

เมื่อถวายสังฆทานกันเรียบร้อยแล้ว แต้วก็เดินมาแทรกกลางระหว่างผากับขนุนทำให้ขนุนเซไปชนกับต่อเล็กน้อย ผาตวัดสายตามามองอย่างไม่พอใจจนแต้วที่กำลังตั้งท่าจะเกาะแขนผาถึงกับสะดุ้ง

“หึหึ เป็นอะไร”

ต่อถามขนุนที่เดินเซมาชนตนเองทั้งที่ก็รู้ว่าเมื่อกี้นี้น้องสาวของตนเป็นคนชนร่างบางนี่

“เปล่า^^ แค่เซนิดหน่อย”

“ไปปล่อยนกกันมั๊ย ไหนๆ ก็ถวายสังฆทานเสร็จแล้วนี่”

“อืม ไปซิ ชวนแม่สาก่อนนะ”

ขนุนหันไปพูดกับต่อแล้วรีบเดินไปหาแม่สาทันที

“......”

ฟาสกับพีที่เดินอยู่ด้านหลังของทั้งคู่มองต่อด้วยความไม่พอใจ เพราะพอขนุนย้ายไปยืนกับแม่สาอีกฝั่ง ต่อก็เดินตามไปยืนฝั่งนั้นด้วย ไอ้เด็กเวร! คิดแบบนั้นทั้งคู่ก็เดินไปประกบที่ด้านหลังขนุนอีกฝั่งเช่นกัน=_=;

“แม่ครับไปปล่อยนกกัน เห็นคุณต่อบอกว่ามีปล่อยนกด้วย”

“^^ เอาสิลูก ตรงไหนล่ะ พาแม่ไปหน่อย ผาไปด้วยกันมั๊ยลูก”

“ไปสิครับ ไม่ไปได้ไง”

แม่สายิ้มให้ลูกชายคนเดียวทีหนึ่งและก็หันมายิ้มให้ขนุนอีกหนึ่งที

“หือ....ขนุน ร้อนเหรอลูก”

แม่สาสังเกตุเห็นคนตัวเล็กข้างๆ มีเหงื่อซึมเล็กน้อย อาจจะเพราะเจ้าตัวเล็กนี่แต่งตัวซะมิดชิดมากๆ ก็เป็นได้ ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาว แล้วยังติดกระดุมคออีก หึหึ สงสัยเพราะโดนล้อที่โต๊ะอาหารด้วย .....แต่ตอนนี้ก็ทำบุญเสร็จแล้วนี่เนอะ หึหึ^^ น่าจะปลดกระดุมได้แล้ว…

“นิดหน่อยครับแม่^^”

“หึหึ ปลดกระดุมหน่อยนะ มาแม่ปลดให้”

แม่สาไม่รอคำตอบของคนตัวเล็กจัดการเอื้อมไปปลดให้เองเลย ขนุนที่อยากจะห้ามก็ไม่กล้าห้ามเพราะแม่สาอุตส่าห์เป็นห่วงเขา แล้วทำให้แบบนี้ด้วย ห้ามไม่ได้ ห้ามไม่ลงจริงๆ T^T

พรึ่บ~ เสื้อเชิ้ตถูกปลดกระดุมคอและกระดุมธรรมดาอีกหนึ่งเม็ดเผยให้เห็นรอยแดงๆ ที่คออย่างชัดเจน

“//// มะ...แม่สาครับ คือ มันเห็นระ......”

ขนุนที่กำลังจะพูดอะไรต่อต้องกลืนคำพูดลงคอทันทีเพราะสายตาที่แม่สามองมา.....เอิ่ม อธิบายไม่ถูกแฮะ

“หึหึ อะไรจ๊ะ มีอะไรเหรอลูก^^”

“ไม่มีอะไรครับT^T”

“แม่ครับช่วงนี้อยากไปไหนหรืออยากได้อะไรเป็นพิเศษบอกพวกผมสามคนได้เลยนะครับ หึหึ^^”

ผาพูดจบก็ก้มลงไปหอมแก้มแม่สาหนึ่งที แม่เขานี่รู้ใจไปหมดจริงๆ

ส่วนต่อที่เห็นหน้าคนตัวเล็กแดงๆ เลยหันไปมองว่าเป็นอะไร ก็สังเกตเห็นรอยที่คอของคนตัวเล็กทันที

“ขนุน.......”

ต่ออยากจะถามแต่ก็รู้ว่าเสียมารยาทเลยไม่ได้ถามออกไป รอยนี่อาจจะเป็นของใครในสามคนนี้แน่ๆ เพราะทั้งสามคนดูสนใจขนุน ต่อคิดไปตามหลักเหตุผล แต่ไม่ได้รู้เลยว่า ไอ้รอยพวกนี้เกิดจากคนทั้งสามไม่ใช่คนใดคนหนึ่ง

“อะ....อะไรเหรอต่อ///”

ขนุนหันมาถามคนที่เรียกตัวเอง

“เปล่า จะบอกว่าเดินไปอีกนิดก็เจอที่ปล่อยนกแล้ว”

“ขนุนจ๊ะ คอไปโดนอะไรมาเหรอ”

ต่อไม่ถามแต่มีคนถามแทนอย่างเสียมารยาท แต้วถามเพราะขนุนปิดไว้แบบนี้ผาอาจจะไม่เห็นและถ้าผาเห็น ผาอาจจะมองขนุนดูแย่ก็ได้ หรือไม่ก็เลิกวุ่นวายหวงขนุนเหมือนคนรักแบบนี้ หึ! จะได้รู้ไปว่าน้องชายหน้าหวานของตัวเองน่ะไม่ได้ดูเรียบร้อยเหมือนอย่างที่เห็น ก็เล่นมีคนทำรอยแสดงหลักฐานขนาดนี้ ฉันไม่ปล่อยโอกาสแบบนี้ไปหรอก

แต่แต้วไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอคิดมันผิดมหันต์

“คือ///.....”

ขนุนกำลังจะตอบกลับไป แต่จะตอบว่าอะไรเขาก็ยังไม่รู้เลยT^T ยังไม่ทันที่ขนุนจะได้พูดอะไรต่อ ผาก็แย่งพูดขึ้นมาซะก่อน

“อ๋อ รอยนี่พี่ทำเองแหละ ^^”

ผาพูดจบก็แกะมือแต้วออกอย่างไวก่อนจะย้ายฝั่งไปแทรกกลางระหว่างขนุนกับแม่สา แล้วโอบกอดทั้งสองคนไว้ก่อนจะหอมไปที่แก้มแม่ฟอดนึงแล้วก็ขนุนอีกฟอดนึง

“พี่ผา ในวัด!! ///”

ขนุนที่หน้าขึ้นสีตีแขนคนตัวโตเบาๆ เป็นเชิงปราม

“แค่หอมเองไม่เป็นไรหรอกมั้ง หึหึ”

“บู้ย แม่สาจัดการพี่ผาเลยครับ เล่นไม่ดูสถานที่เลย”

“หึหึ ผาลูกอย่าแกล้งน้องสิ กลับรีสอร์ตก่อนค่อยว่ากันนะลูกนะ ^^ ฮุฮุ”

แม่สาถ้าแม่จะปรามแล้วปิดปากหัวเราะแบบนี้ //// อย่าเลยครับ

“อะ...เอ่อ รอยนั่น พี่ผาเป็นคนทำ....เหรอคะ?!”

แต้วที่เพิ่งหาเสียงตัวเองเจอ ถามอย่างไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ได้ยิน

“หึหึ อย่างที่บอก พี่เป็นคนทำเอง แต้วเข้าใจแล้วใช่มั๊ยครับ เพราะงั้น ช่วยเลิกยุ่งกับพี่ทีนะ เพราะไม่ว่าแต้วจะอ่อยอย่างไง พี่ก็ไม่สนใจอยู่ดี แต่ถ้าพี่เข้าใจผิดไปเองคิดว่าแต้วอ่อยพี่ พี่ก็ขอโทษทีนะครับ^^”

ผาได้โอกาสก็พูดออกมายาวเหยียดทีเดียวจบ เพราะเขาไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับตัวเองจริงๆ ยกเว้นขนุนอ่ะนะ และตอนนี้แต้วเริ่มจะทำเกินกว่าขอบเขตของคนที่รู้จักกันเมื่อวานไปมาก นั่นเขายิ่งไม่ชอบ ตอนนี้แต้วได้แต่ยืนหน้าชาเมื่อฟังผาพูดจบ แต่ผาก็ไม่ได้สนใจ แม่เองก็แค่หันไปยิ้มให้เล็กน้อยก่อนจะพากันเดินผ่านแต้วไป

“พี่ผา.....คือ แต้วดูช๊อคๆ "

ขนุนกัดริมฝีปากก่อนจะพูดออกด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก

“ถ้าไม่ทำแบบนี้ ไม่พูดแบบนี้ เธอก็ไม่เลิกวุ่นวายกับพี่นะ พี่ไม่ชอบ แล้วอีกอย่าง ขนุนชอบเหรอ ตอบตามจริงนะนี่ในวัดห้ามโกหก”

“......./// ไหงวกมาที่ผมล่ะครับ ไม่โกหกแต่ไม่ตอบ แบร่”

พูดจบก็รีบย้ายไปยืนข้างแม่สาอีกฝั่งทันที ผาก็ได้แต่ยิ้มขำคนตัวเล็กที่ไม่ตอบคำถาม แต่เขาก็พอจะรู้ล่ะนะว่าอะไรคือคำตอบ มันเลยทำให้คนที่ขี้สงสารอย่างขนุนไม่กล้าตอบออกมา

ต่อที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ ขนุนในตอนแรกได้ยินที่ผาพูดทั้งหมด ออกจะแปลกใจนิดหน่อยที่สุดท้ายคนที่เป็นมากกว่าพี่ชายคือผา ไม่ใช่ฟาสหรือพี ที่แสดงตัวกันสุดๆ บนโต๊ะอาหารเมื่อคืนนี้ แต่คิดอีกอย่างที่ไม่ค่อยได้แสดงตนอาจจะเพราะต้องดูแลแม่อยู่ด้วยก็ได้เลยให้เพื่อนช่วยดูแลแทน หึ!

หลังจากนั้นทุกคนก็ร่วมกันปล่อยนกจนเรียบร้อยได้บุญกันถ้วนหน้า จากนั้นก็เตรียมแยกย้ายกันขึ้นรถเพื่อกลับรีสอร์ต

“น้าสาครับ วันนี้วันเกิดน้าใช่มั๊ยครับ ถ้าไม่เป็นการรบกวนผมและน้องๆ ขอไปร่วมสนุกด้วยได้มั๊ยครับ”

ต่อเดินมาถามกับสาโดยตรงเพราะวันนี้ อาจจะมีเรื่องสนุกๆ ก็ได้

“ได้สิคะ มาได้เลยค่ะตามสบาย^^”

แม่สาหันไปยิ้มและตอบต่อไปทันที

“ขอบคุณมากนะครับ”

ต่อกล่าวขอบคุณและยกมือไหว้ จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปขึ้นรถทันที

พอรถออกตัวมาได้สักพักขนุนก็หลับพิงหน้าต่างไป แม่สาที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆ อย่างเอ็นดู

“พวกนั้นคิดจะตามไปถึงไหนกัน จะมาทำไมก็ไม่รู้”

ผาพูดออกไปอย่างหัวเสียนิดๆ เพราะพี่น้องพวกนี้ดูวุ่นวายกับพวกเขามากๆ

“เสียมารยาทตาผา นั่นน้องของคุณต้นเพื่อนตาพัฒนะ”

แม่ตอบผาที่นั่งอยู่ด้านหลังโดยไม่ได้หันไปมอง

“แม่ก็รู้ว่ามันคิดยังไงกับขนุนนี่ครับ”

ฟาสพูดออกมาพร้อมกับนึกโมโหเด็กต่อที่คอยตามขนุนไม่หยุด

“อีกอย่างพวกนั้นน่ารำคาญ เกาะอยู่ได้ ถ้าไม่ติดว่าเป็นน้องของเพื่อนพี่นะ.....!”

พีพูดออกมาอย่างคนอารมณ์เสียแล้วหันมองไปที่พัฒนิดหน่อย ก็ขนาดเขาทำท่าทางไม่ชอบอีกฝ่ายอย่างเปิดเผยขนาดนี้แล้ว ฝ่ายนั้นยังตามไม่ปล่อย

“หึหึ ไม่ต้องมาเกรงใจกู ทำตามนิสัยมึงไปเถอะ ไม่ต้องเอากูไปเกี่ยว กูคุยกับไอ้ต้นแล้วมันบอกไม่ต้องดึงมันเข้าไปโตๆ กันแล้วจัดการเลย แค่ต่อหน้าลุงกับป้าก็ไว้หน้าท่านทั้งสองหน่อยเท่านั้น”

พียกยิ้มทันทีที่ได้ฟังพัฒพูดจบ

ส่วนพัฒที่นั่งอยู่หลังสุดพอพูดจบก็ไหลไปซบไหล่เทคที่นั่งอยู่ข้างๆ ทันที

“อะไรเนี่ยพี่พัฒ ผมหนัก เอาหัวออกไป”

ถึงจะบ่นแต่ก็ไม่ได้ผลักไสอะไรแค่นั่งเล่นโทรศัพท์ต่อ เรียกรอยยิ้มเล็กน้อยจากคนที่พิงได้เป็นอย่างดี

หลังจากที่ทุกคนเงียบไปแม่สาก็พูดขึ้นมาโดยที่ไม่ได้หันไปมองสามหนุ่มที่นั่งอยู่แถวกลางแต่อย่างใด แม่สายังคงลูบหัวคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ เหมือนเดิม

“ก็ถ้าเรื่องแค่นี้ลูกๆ ไม่มีปัญญา อุ๊ย! ไม่ใช่สิ^^ ไม่มีความสามารถที่จะดูแลคนของตัวเองได้ ลูกก็ไม่สมควรได้ครอบครองหรอก จริงมั๊ยจ๊ะฟิว^^”

แม่พูดออกมาก่อนจะหันไปหาแนวร่วมที่นั่งอยู่ข้างๆ อีกคนหนึ่งด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเหมือนอย่างเคย แต่สามหนุ่มที่ฟังอยู่ด้านหลังกลับรู้สึกขนลุกแปลกๆ

“ใช่ค่ะ เรื่องแค่นี้พวกพี่ชายต้องทำให้ได้ ถ้าทำไม่ได้ น้องจะเอาขนุนไปยกให้คนอื่น หึหึ J”

ฟิวหันไปบอกพี่ชายอย่างจริงจัง

_____________

มาแล้วจ้า

วันนี้มาเช้าเป็นไปได้ไง 5555

ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกกำลังจุย จุบุ

ไรท์: แม่สาตอนนี้มี FC แม่หลายคนมากเลยค่ะ รู้สึกอย่างไงคะ

แม่สา: ปลื้มมากค่ะ ^^

ไรท์: เขาบอกว่าแม่สาแอบน่ากลัว จริงหรือเปล่าคะ

แม่สา: ไม่รู้สิคะ แม่ไม่รู้ตัวเลยว่าทำอะไรที่น่ากลัวแบบนั้นออกไป ^^

ไรท์: อ่อ....จริงสิคะ ตอนหน้ากะว่าจะให้ต่อปล้ำขนุนดู แม่คิดว่าไงคะ ว๊ากกกก!!!! (กระโดดหลบเปลือกทุเรียน)

แม่สา: อุ้ย!!! ^^ ขอโทษค่ะหลุดมือ

ไรท์: .............T^T เมื่อกี้นี้หนูแค่พูดเล่นค่ะแม่ แม่วางเปลือกทุเรียนลงก่อนนะคะ กราบบบ T/\T

แม่สา: ฮุฮุ ^^ อย่าเล่นแบบนี้อีกนะคะ แม่มือไม้อ่อนจับอะไรไม่ค่อยอยู่

(ปล.แม่สาฝากขอบคุณคนที่เตรียมเปลือกทุเรียนเอาไว้ให้ T^T) .

###p#<__________

ความคิดเห็น