ขอบคุณทุกคอมเม้น ทุกกำลังใจจ้า อยากให้รู้ว่า ทุกเม้นมีความหมายทำให้คนเขียนมีกำลังใจเขียนนะคะ

ชื่อตอน : S21 จูบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 41.5k

ความคิดเห็น : 90

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ธ.ค. 2560 11:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
S21 จูบ
แบบอักษร

S21

“อื้ออออ”

เช้านี้คนตัวเล็กตื่นสายกว่าปกติ

ขนุนขยับตัวอย่างยากลำบากเพราะมีอ้อมกอดของคนตัวโตที่ยังไม่ปล่อยเขาเลยตั้งแต่เมื่อคืน

“บ้าจริง กี่โมงแล้วเนี่ย”

ขนุนขยับไปหยิบโทรศัพท์มาดูนาฬิกาก็ต้องตกใจเพราะนี่จะหกโมงเช้าแล้ว เขาค่อยๆ ขยับแขนของพีออก จนหลุดออกมาได้ ขนุนรีบจัดการตัวเองให้ตาสว่าง เพราะต้องรีบไปทำงานบ้านและมื้อเช้า แต่พอออกมาเพื่อจะเก็บกวาดเหมือนทุกทีก็นึกขึ้นได้ว่า พีไม่ได้ไปเที่ยวเมื่อคืนนี้ เช้านี้ห้องรับแขกเลยไม่รก และพีก็ว่างยาวจนถึงสิ้นเดือนก็ไม่ต้องตื่นเช้าเข้างาน ก็เตรียมแค่ชุดธรรมดาให้ได้ ส่วนตัวเขาก็คงไม่ต้องลุกขึ้นมาแต่งหน้าแต่เช้าแล้ว ตอนนี้ก็เลยกลายเป็นว่า เหลือกับข้าวเพียงอย่างเดียวที่ขนุนต้องทำ ขนุนจัดการกับข้าวเรียบร้อยก็ไปอาบน้ำแต่งตัวจนทุกอย่างเสร็จ ก็เหลือแค่รอคนตัวโตตื่นเท่านั้น ขนุนเดินเข้าห้องไปหยิบโทรศัพท์ออกมานั่งดูที่โซฟารับแขก

“หือ พี่ผา พี่ฟาส ทักอะไรมาแต่เช้าน่ะ อ๊ะ มีสายที่ไม่ได้รับด้วย”

ขนุนเปิดดูไลน์ต่างๆ ที่ผาและฟาสทักมา

(เมื่อคืนนี้)

ผา:ขนุนพี่ถึงบ้านแล้ว ทำไมไม่รับโทรศัพท์

ผา:วิดีโอก็ไม่รับ เป็นอะไรรึเปล่า

ผา:งั้นฝันดีนะครับน้องชาย

(เช้านี้)

ผา:ขนุน! ตื่นยัง พี่กำลังจะไปหา

ผา:ขนุนตอบพี่ด้วย ด่วนๆ ๆ ๆ

ขนุน: ครับพี่ผา

.

(เมื่อคืนนี้)

ฟาส:ไม่รับสาย?

ฟาส:พี่กับฟิวถึงบ้านแล้ว คืนนี้ฝันดีนะ

(เช้านี้)

ฟาส:พี่กำลังไปหา

ขนุน:ครับ

.....เหมือนกันเลย เป็นอะไรรึเปล่านะ งั้นรีบไปทำกับข้าวเพิ่มก่อนดีกว่า เผื่อพวกพี่ๆ ด้วย พอกับข้าวอีกสองอย่างเสร็จ ก็ได้ยินเสียงออดหน้าห้องดังพอดี

ตืดดดดดดด~

“สงสัยมาแล้ว”

ขนุนพูดกับตัวเองแล้วรีบเดินไปเปิดทันที

พึ่บ!! เมื่อเปิดประตูปุ๊ป ผาก็รีบเดินเข้ามาหาขนุนทันที

“ขนุน!!! เป็นไง แล้วมันรู้ได้ยังไง!!”

ผาถามด้วยท่าทางร้อนรน

“!! ห๊ะ อะ....อะไรครับ พี่ผาใจเย็นๆ”

“ไอ้พีมันรู้ได้ยังไง แล้วนี่มันทำอะไรเรารึเปล่า”

“คึคึ ผมไม่เป็นอะไรครับ ส่วนรู้ได้ไงเอาไว้เดี๋ยวเล่าให้ฟังครับ ไปนั่งก่อนครับพี่ ใจเย็นๆ”

“อ่อ โอเคๆ ว่าแต่เราไม่เป็นอะไรแน่นะ”

ผาทำท่าโล่งอกแล้วเดินไปนั่ง พอดีกับที่ขนุนเดินไปหยิบน้ำมาเสิร์ฟ

“ครับ ไม่เป็นอะไร พี่พีไม่ได้ทำอะไร แล้วก็เข้าใจผมทุกอย่างครับ”

“ไอ้ห่าผา!! มาทำอะไรแต่เช้าเนี่ยมึง หนวกหูโว้ยยย!! อุตส่าห์หาวันพักผ่อนเสือกมาทำเสียงดัง”

“มึงๆ ไอ้พี!!! มึงทำไมออกมาจากห้องของขนุนห๊ะ!”

เมื่อเห็นว่าพีเดินออกมาจากทางไหน ผาก็รีบถามทันที

“หึหึ ก็กูนอนนี่ ทำมะ”

พีพูดพร้อมส่งยิ้มร้ายไปให้เพื่อนสนิทขี้โวยวาย

“โหหหห!! ไอ้แก่ฉวยโอกาส มึงทำอะไรน้องกูมั่งเนี่ย!”

“หึหึ คิดเอาเอง พี่น้องเขาทำอะไรกันมั่ง”

“ขนุน!! คำนี้! จำไว้เลยนะ คำว่า พี่น้อง ของมันคำนี้ไว้ใจไม่ได้!”

“หะ....คะ..ครับ ทำไมพี่น้องไว้ใจไม่ได้ครับ” ขนุนหันไปทำหน้างงใส่ผา

“หึหึ พี่น้อง ก็คือ พี่น้องแหละขนุน ไม่มีอะไรซับซ้อน ไม่ต้องไปฟังคนติ๊งต๊องอย่างมันมาก^^”

พีหันไปบอกขนุนทันทีพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูจะไม่ค่อยน่าไว้ใจซักเท่าไหร่

“......”

“โถ ไอ้ห่านี่ โยนความไม่น่าเชื่อถือมาให้กูเลยนะ ไอ้เจ้าเล่ห์เอ้ย”

“หึหึ เรื่องของกู.... เฮ้อออ เมื่อคืนหมอนข้างนุ๊มนุ่ม  อาบน้ำกินข้าวดีกว่า”

พีพูดก่อนจะส่งยิ้มร้ายไปให้ผาได้หงุดหงิดอีกครั้ง และเดินผ่านขนุนไปที่ห้องของตัวเอง

ฟอดดดดด~ แต่ก่อนจะผ่านก็หอมแก้มคนตัวเล็กไปอีกหนึ่งฟอดใหญ่

“นอนก็ดึกแต่ตื่นเช้าจัง หึหึ”

พีพูดจบก็เดินเข้าห้องตัวเองไปทันที

“.....!!!! ไอ้ห่าพี/.......!!! พี่พี”

สองเสียงประสานกันขึ้นมาทันทีที่คนก่อเหตุเดินเข้าห้องตัวเองไปอย่างมึนๆ

“โวยวายอะไรกัน แค่หอมแก้มอรุณสวัสดิ์ยามเช้าจากพี่ชาย”

พีตะโกนออกมาให้ทั้งสองคนได้ยิน แล้วก็ไปอาบน้ำในห้องขอตัวเองโดยหารู้ไม่ว่าได้ทิ้งระเบิดไว้ให้คนข้างนอก (หรือรู้!)

“ขนุน!!”

“คะ....ครับ”

ขนุนหันไปหาคนที่เรียกและกำลังเดินมาทางเขา

“พี่ไม่ยอมนะ แบบนี้ลำเอียงพี่ก็เป็นพี่ชายเหมือนกันนะ” ผาโวยวายกับไอ้ตัวเล็กที่ยิ้มเจื่อนๆ ทันที

“กะ....ก็แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะครับ แฮะๆ”

“หึหึ ไม่ต้องทำอะไร แค่ยื่นแก้มมาให้พี่ซะดีดี ^_^”

ขนุนมองผาที่ทำหน้ายิ้มเจ้าเล่ห์ เขาก็ก้าวถอยหลังทันที เพื่อเตรียมวิ่งหนี แต่ผาก็ตะครุบกอดไอ้ตัวเล็กไว้ได้ก่อน จากนั้นก็ระดมหอมแก้มซ้ายขวาทันที

“พี่ผา ยะ....อย่าเพิ่ง อ๊ากก พี่ผา ปล่อยยยยก่อน 555 หยุดดดด”

ขนุนก็ได้แต่หันหน้าหนีเพราะการหอมของผามันเหมือนเป็นการตอดเล็กตอดน้อยให้ความรู้สึกจักจี้และตลกมากกว่าจะรู้สึกอายหรือน่ากลัว บอกเลยว่าอยู่กับผาขนุนรู้สึกว่าตัวเองปลดปล่อยความเป็นตัวเองได้มากที่สุด เหมือนพี่ชายที่เล่นกับน้องชายจริงๆ มั้ง?

คือถ้าเปรียบเทียบกัน อย่างถ้าเป็น พี ก็ให้ความรู้สึกดี....มากอยู่ แต่ต้องคอยเกร็งๆ เพราะสายตาและท่าทางของพีมันดูร้อนแรงเกินไป ดูดึงดูดเกินไปจนบางทีก็รู้สึกว่ามันน่ากลัว เหมือนจะโดนจับกิน....!! อยู่ตลอด

ส่วนกับ ฟาส ก็จะให้ความรู้สึกอบอุ่น แต่ก็ยังคงดูเข้าถึงยาก เพราะบางทีฟาสเหมือนจะรู้อะไรแต่ไม่พูดออกมา และรู้ว่าเขากำลังคิดอะไร ไม่ต้องบอกเลยว่าเวลาเขาโดนฟาสมองมันคล้ายกับฟาสมองทะลุเขาไปเสียหมด

และกับผาดูเหมือนว่าผาจะติดเล่นกับเขาซะมากกว่า เข้าถึงง่ายที่สุด เล่นด้วยได้ที่สุด และดูตามใจเขาที่สุด แฮะๆ อันนี้เหตุผลส่วนตัว ถึงบางทีจะชอบฉวยโอกาสตอนเขาเผลอบ่อยๆ ก็เถอะ แต่เรื่องนี้เป็นกันทั้งสามคน=_=;

.

ผายกยิ้มในใจที่ขนุนไม่ได้มีท่าทีรังเกียจเขาเวลาเขาเล่นด้วยแบบนี้ แต่กลับดูสนุกมากกว่า หึหึ ประสบความสำเร็จในขั้นแรกแล้วตอนนี้ ทำให้เป้าหมายตายใจ การกระทำทีเล่นทีจริงของผาทำแบบนี้จนขนุนจับไม่ได้ว่าร่างสูงนี่คิดไปถึงไหนต่อไหน การจะเข้าถึงตัวของขนุนโดยที่ขนุนไม่กลัวก็ย่อมง่ายขึ้นมาเช่นกันหึ!

“ไหน บอกพี่หน่อยดิ๊ ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น”

ผาถามทั้งที่ยังกอดคนตัวเล็กไม่ปล่อย นุ่มๆ แบบนี้ไม่อยากปล่อยไปง่ายๆ เลยแฮะ ไอ้พีนะไอ้พี แม่งเมื่อคืนสบายทั้งคืนเลยล่ะสิ ไอ้ห่า!! อิจฉาเว้ย!

“โหย พี่ผาปล่อยผมก่อน เดี๋ยวเล่าให้ฟัง แบบนี้ผมอึดอัด”

“โอเค งั้นมานั่งนี่มา”

ผาจูงมือขนุนให้มานั่งที่โซฟาดีดี โดยที่เขาเอาแขนพาดโซฟาเหมือนโอบไหล่ของขนุนอยู่

ขนุนนั่งเล่าเหตุการณ์เมื่อคืนให้ผาฟัง ทั้งหมด แต่ก็เว้นไว้บางเรื่อง ที่ข้ามๆ ไปบ้าง -_-

“อืมมม เป็นอย่างนี้นี่เอง ดีแล้วล่ะ มันรู้ตอนนี้ก็ดีแล้ว เราจะได้สบายใจ เนอะ ^__^”

ผาเอามือโยกหัวขนุนเบาๆ เพราะรู้สึกดีใจกับไอ้ตัวเล็กตรงหน้าจริงๆ และยิ่งเห็นทำหน้าตาโล่งใจมีความสุขแบบนั้นก็ยิ่งยินดีไปด้วย ที่สำคัญ เขาจะได้เห็นหน้าตาน่ารักๆ นี่ได้เรื่อยๆ ตลอดอีกต่างหาก

“ครับ โล่งดี ^^”

“ยิ้มแบบนี้หมั่นเขี้ยว ขออีกทีซิ จุ๊บ~”

ไม่พูดเปล่า จับหัวเหม่งของขนุนมาจูบทันที

“พี่ผาเอาอีกแล้วเมื่อไหร่จะเลิกยุ่งกับเหม่งผมซะทีเนี่ยยยยย”

“555 ก็เหม่งน่าจูบ ^^ เก็บไว้ให้พี่คนเดียวนะ” ผาพูดพร้อมกับยื่นหน้ามาใกล้ๆ ขนุน

“บู้ยยยย เก็บไว้ให้พี่ได้ไงล่ะ นี่ของผม คึคึ ให้ไปผมเอาที่ไหนใช้โหม่ง.......โหม่งหัวพี่ล่ะ”

โป๊ก~!!! พูดจบขนุนก็เอาหน้าผากโหม่งกับหน้าผากของผาที่เข้ามาใกล้ทันที

“โอ๊ยยยยย!!”

“อู้ยยยยย เจ็บง่ะ” โหม่งเองเจ็บเอง ดีจริงๆ

“หึหึ ไหนดูดิ สมน้ำหน้า จะแกล้งคนอื่นไม่ได้ดูตัวเองเลย”

ผามองคนตัวเล็กขำๆ คนอะไรวะแม่งน่ารักชิบหาย ถ้าจับมาฟัดตอนนี้มันจะโกรธเขามั๊ยน่ะ

“พี่ผาอ่ะ......ผมเจ็บ”

“หึหึ มาๆ ลงคาถาให้ หึหึหึหึ”

ผาจับหัวขนุนให้อยู่นิ่งๆ เพราะเขาจะทำการลงคาถาเหมือนอย่างเคย หึหึ โอกาสมาถึงอย่าหวังว่าจะหลุดมือ

“คึคึ ลงคาถาอีกและ มุกนี้ไม่เลิกใช้เลยนะพี่”

จุ๊บ~

“หายยัง? ถ้ายังมาอีกที”

ผาถามและเตรียมที่จะจุ๊บคนตัวเล็กนี่อีกครั้งเพราะเขารู้สึกว่า เท่าไหร่มันก็ยังไม่พอซะที

“พอๆ หายแล้ว คึคึ” ขนุนรีบเบรกแต่ก็...

จุ๊บ~ มีหรือที่จะห้ามได้

“หึหึ ^_^ มาอีกทีมา จะได้หายขาด หึหึ”

“โง้ยยยย พี่ผา พออออ”

ขนุนต้องรีบเบรกอีกครั้ง ก่อนครั้งที่สามจะตามมา

ตื้ดดดด~ เสียงออดหน้าห้องดังช่วยชีวิต

“อ่ะ เดี๋ยวผมไปเปิดก่อนครับ”

ขนุนพูดแล้วรีบลุกจากโซฟาไปเปิดประตูดูผู้มาใหม่ทันที

.

“อ่าว สวัสดีครับพี่ฟาส มาแล้วเหรอครับ”

“..........” ฟาสไม่ได้ตอบอะไรแต่มองคนตรงหน้าเฉยๆ

พึ่บ!! ~ อยู่ๆ ฟาสก็ดึงตัวขนุนออกมาหน้าห้องแล้วปิดประตูทันที

“อ่ะ!! พี่ฟาส!”

ขนุนที่ตกใจไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ไม่คิดว่าอยู่ๆ ฟาสจะดึงเขาออกมาข้างนอกแบบนี้

“หึหึ ดูสีหน้าแบบนี้แปลว่าคุยกับไอ้พีผ่านไปได้ด้วยดีใช่มั๊ย^^”

ฟาสถามด้วยสีหน้าปกติและยิ้มให้เล็กน้อย แน่นอนว่าเขารู้ว่าพีคุยกับขนุนรู้เรื่องแล้ว ดูจากเฟสเมื่อวานถ้ามันคุยกับขนุนไม่รู้เรื่องมันจะถ่ายรูปลงแบบนั้นเหรอ แล้วนั่นทำให้เขาคิ้วกระตุกเล็กน้อยเหมือนกัน ที่มันได้กอดไอ้ตัวเล็กนี่ตอนนอน แต่ก็ไม่ได้อะไรมาก เพราะถ้าเป็นเขาอยู่ใกล้ๆ คนตัวเล็กนี่เขาก็คงทำแบบพีเหมือนกัน แต่ว่านั่นไม่ใช่เขาไง ตอนนี้เขาเลยต้องทำอะไรสักอย่าง ที่อย่างน้อยๆ ก็ทำให้รู้สึกว่าได้เข้าใกล้คนตัวเล็กนี่มากขึ้นอีกสักนิด

“ครับใช่ แล้วพี่มีอะไรครับ ทำไมไม่เข้าไปข้างในล่ะ แล้วนี่ดึงผมออกมาหน้าห้องทำไม?”

คนตัวเล็กเอียงคอถาม เพราะงงๆ กับการกระทำของฟาส เลยถามออกไปรัวๆ

“พี่มีเรื่องจะถาม....ว่าเมื่อคืนนี้ ไอ้พีทำอะไรขนุนบ้าง ตอบพี่ตามความจริงนะ”

“หือ....ทะ...ทำอะไรครับ”

หึหึ ตอบคำถามติดขัดขนาดนี้มีอะไรชัวร์

“ก็มันทำอะไรบ้างล่ะ พูดมาให้หมดเลยนะ อย่าโกหกพี่เป็นอันขาด”

“........กะ...ก็คุยนั่นแหละครับ”

“ไม่ใช่คุย พี่หมายถึงการกระทำ มันทำอะไรขนุนบ้าง หลังจากรู้ความจริงและปรับความเข้าใจกันแล้ว”

ฟาสถามอีกครั้งเพราะคิดว่ายังไงๆ ขนุนก็ต้องโดนคนอย่างพีทำอะไรแน่ๆ ดูจากที่มันนอนกอดกับขนุนแล้ว แปลว่ามันต้องทำอะไรที่ใกล้ชิดกับร่างเล็กนี่มากๆ แน่นอน อีกอย่างกลุ่มเขามือไวกันทุกคน คบกันมาตั้งกี่ปีจะไม่รู้นิสัยเพื่อนสนิทตัวเองนั้นเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

“กะ...ก็หอมครับ พี่พีขอหอมเพราะรู้เป็นคนสุดท้าย แค่นั้น” ก็แค่นั้นจริงๆ นะขนุนคิดในใจ

“หึหึ แน่ใจ.......แล้วหอมที่ไหนบ้าง”

“.......//// ก็ หน้า คะ....คอ ละ...หลังครับ แค่นี้” ขนุนพูดจบฟาสก็คิ้วกระตุกทันที

“แค่นี้! ใช้คำว่าแค่นี้ไม่ได้นะขนุน”

“.......ก็ห้ามไม่ได้อ่ะครับ พี่เขาขอ”

“งั้นพี่ก็ขอ”

พูดจบฟาสก็ดันขนุนติดกับกำแพงข้างประตูทันที ก่อนจะก้มลงมาหอมที่ซอกคอขาวของขนุน

“อันนี้เพิ่งเริ่มแรก ไอ้พีได้ ขนุนก็ต้องให้พี่ด้วยเหมือนกัน” ฟาสพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ

“ดะ.....เดี๋ยวครับ พี่ฟาส....”

ขนุนตกใจห้ามออกไปเสียงสั่นๆ ที่อยู่ๆ ฟาสก็ปุบปับทำอะไรแบบนี้

“ทำไมล่ะ ไม่รังเกียจไอ้พี แต่ขนุนรังเกียจพี่เหรอ”

ฟาสถามออกไปด้วยน้ำเสียงติดเศร้านิดๆ ตอนนี้เขารู้สึกว่าโดนพีนำไปหลายก้าวมาก และเขาก็รู้สึกแย่กับเรื่องนี้.....ทั้งๆ ที่รู้ตัวก่อนใคร แต่ทำไมเป็นแบบนี้

“ไม่ใช่ครับไม่ได้รังเกียจ”

“งั้นอะไรล่ะ ขนุนกลัวพี่เหรอ”

“ก็มีส่วนครับ... อยู่ๆ โดนแบบนี้ใครๆ ก็กลัวครับ” ขนุนตอบเสียงติดขัดนิดๆ

“......อย่ากลัวพี่เลยนะ พี่ขอโทษที่รีบร้อน แต่พี่....แค่รู้สึกแย่”

“ก็มีส่วนครับ... อยู่ๆ โดนแบบนี้ใครๆ ก็กลัวครับ” ขนุนตอบเสียงติดขัดนิดๆ

“........พี่ฟาสครับ เป็นอะไรค่อยๆ พูดให้ผมฟังได้มั๊ย ก็มาถึงพี่ทำแบบนั้นผมตั้งรับไม่ทัน”

ขนุนเริ่มผ่อนคลายเมื่อท่าทีคุกคามของฟาสเมื่อกี้นี้หายไป กลายเป็นฟาสคนเดิมที่เขาเคยเห็นแต่ดูจะอ่อนแอเหลือเกินในตอนนี้

“อืมพี่ขอโทษนะ ขนุน......อย่ากลัวพี่เลยนะ”

“.....ครับไม่กลัว พี่โอเคนะครับ”

ขนุนพูดพร้อมกับลูบหลังฟาสเบาๆ

“ขนุน พี่ขออะไรหน่อยซิ”

“อะไรครับ”

“ถ้าพี่ทำอะไรไป อย่าโกรธอย่างเกลียดหรือกลัวพี่เลยนะ พี่แค่รู้สึกดีที่ได้ทำ และทำตามใจตัวเองจริงๆ”

ฟาสไม่รอขนุนตอบ พูดจบก็ก้มลงมาจูบปากแดงๆ ของขนุนทันที จูบธรรมดาที่สัมผัสกันแค่ปากกับปาก แต่นั่นก็มากพอที่จะทำให้คนตัวเล็กหน้าแดงและร้อนวูบวาบไปทั้งตัวได้

“!!! 0.0/////” ขนุนตาโตทันทีที่อยู่ๆ ก็ถูกจูบ

“ขอโทษที่ฉวยโอกาส แต่นี่คือความรู้สึกพี่”

ฟาสผละออกมาพูดกับคนตัวเล็กที่ยังมองเขาหน้าแดงตาค้าง

“!!! 0.0////........” ขนุนก็ยังคงนิ่ง

“ความสัมพันธ์ตอนนี้ที่ขนุนคิดกับพี่อาจจะยังเป็นแค่พี่น้อง ซึ่งพี่ก็โอเคถ้าขนุนจะคิดแบบนั้น แต่พี่ก็อยากให้รู้ไว้สักนิดว่าพี่คิดเกินกว่านั้นไปแล้ว”

“.....!!!!”

“พี่พูดจริงๆ ตอนนี้ขนุนไม่ต้องตอบอะไรพี่ก็ได้ แค่รับฟังพี่ในฐานะพี่ชายคนหนึ่งก่อนก็พอ”

“........คะ....คือผม”

พอเริ่มหาเสียงตัวเองเจอขนุนก็อยากจะพูดตอบอะไรกับฟาสไปสักอย่างแต่ก็ไม่รู้จะตอบอะไรยังไงดี สมองมันโล่งคิดอะไรไม่ออกเลยจริงๆ

“พี่บอกแล้วไง ว่ายังไม่ต้องตอบอะไรก็ได้ แค่รับฟังไว้ก็พอ ตอนนี้ก็ให้พี่เป็นแค่พี่ชายไปก่อน ได้ใช่มั้ย”

ฟาสพูดพร้อมกับลูบหัวขนุนเบาๆ ไปด้วย

“คะ....ครับ”

ขนุนตอบพร้อมกับพยักหน้าให้ฟาสไป ตอนนี้ขนุนบอกกับตัวเองได้เลยว่า เขาไม่กล้าสบตาตรงๆ ฟาสเลย ถามว่ารู้สึกยังไง ก็รู้สึกดีที่ได้ยินและก็ใจเต้นแปลกๆ ด้วย แต่.......ด้วยเหตุผลบางอย่าง บางอย่างที่ขนุนกลัว จนไม่กล้าคิดอะไรมากไปกว่าคำว่าพี่ชาย

“แล้วที่พี่ทำไปแบบนั้น ขนุนกลัวพี่ชายคนนี้รึเปล่า”

“...ไม่ครับ....ไม่กลัวเลย”

ขนุนก้มหน้าตอบ ก็บอกแล้วไงว่ายังไม่กล้าสบตา

“งั้นเงยหน้าให้พี่ดูหน่อยซิ ถ้าไม่กลัวจริงๆ ต้องมองพี่แล้วตอบ”

ฟาสจับคางขนุนให้เงยหน้าขึ้นมา จนทั้งสองคนสบตากันอีกครั้ง

“ไหนบอกพี่อีกที ขนุนกลัวพี่มั้ย”

“.....ไม่ครับ ไม่กลัว”

ขนุนก็ยังคงตอบเหมือนเดิมเช่นเคย

“หึหึ ขอบคุณ^^”

“ครับ....... (._.///) ”

“ถ้างั้นไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ขออีกทีแล้วกันเนอะ”

“.....!!!!!!!!! พี่ฟาสสสส”

แต่คนตัวเล็กก็ต้องตกใจอีกครั้ง เมื่อฟาสพูดจบและก้มลงมาเพื่อจะจูบเขาอีกครั้ง

แกร๊กกกกก!!!!

แต่เสียงประตูก็ถูกเปิดออกมาซะก่อนในจังหวะที่ปากเราสองคนกำลังจะประกบกันอีกครั้ง

“ไอ้ฟาส!!! /ไอ้ห่าฟาสมึงทำอะไร!!!”

___________________

ยาวรึป่าวตอนนี้ ยาวมั้ง 55555

ตอนหน้าจะพาไปฟินกันทั้ง4คน

ตอนนี้เป็นรายคนให้มันได้ฟินครบทุกคนกันไปก่อน

ขอบคุณทุกเม้น ทุกกำลังใจค่ะ

________

ช่วงไร้สาระตามประสาคนว่าง

ไรท์: อืม จัดให้เบาๆ ก่อน แบบนี้โอเคมั๊ยนะ

ฟิว: ไม่โอเคค่ะไรท์ ทำไมพี่ชายไม่ได้สอดลิ้นคะ คัดค้าน!!!!

ไรท์: ขนุนยังอ่อนอยู่นะ เอ่อ... ใจเย็นๆ น้องสาว

ฟิว: แต่พี่ชายหนูไม่อ่อนนะคะ เรื่องแบบนี้สอนกันได้

ไรท์: แต่ขนุนจะตกใจนะ

ฟิว: ตกใจก็ปลอบได้ค่ะ พี่ชายหนูเก่ง ปลอบจนได้เสียมาแล้วก็มี

ไรท์: เอ่อ...แต่ขนุนอาจจะเกลียดพี่ชายนะ

ฟิว: ถ้าขนุนเกลียด หนูจะให้พี่ชายลากเข้าไปกดในห้องเลยค่ะ อยู่กันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง จบ.

ไรท์: .........-_-;

ฟิว: ปล.รอบหน้าสอดลิ้นนะคะ จบ. หึหึ

ผา: ตูได้แค่หน้าผากยังไม่บ่นเลย (._.) (นั่งเขี่ยพื้น)

ความคิดเห็น