wipawa

ขอบคุณสำหรับการติดตามเเละเเรงสนับสนุนนะคะ รักรีดทุกคนจ้ะ 😘😘😘😘

ชื่อตอน : กลับมา...100%

คำค้น : รัก ดราม่า

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 42k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2559 20:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กลับมา...100%
แบบอักษร

   12 ปีต่อมา

        "อ๊า..." เสียงครางหวานด้วยความสุขสมของพริตตี้สาวดังขึ้นหลังจากที่ทำกามกิจกรรมกับเขาเสร็จสิ้น

       "อะ...นี่คือเงินของเธอเสร็จเเล้วก็ออกไปจากบ้านฉันได้เเล้ว"เขาโยนเงินจำนวณมากให้พริตตี้สาวสวยเธอรับมาก่อนจะยอมใส่เสื้อผ้าเเละออกไปจากบ้านเขา ตอนนี้ สิปปนนท์ได้เป็นหนุ่มฮอตของจังหวัดเชียงใหม่เเห่งนี้อย่างเรียบร้อยเเล้วเพราะที่ผ่านมาก็มีผู้หญิงมากหน้าหลายตาที่เข้ามาหาเขาเเทบทุกวันเเต่เขาก็เลี่ยงที่จะไม่สนใจเพราะเขายังไม่อยากที่จะใช้ชีวิตคู่กับใครตอนนี้  ตั้งเเต่วันที่เกิดเรื่องสิปปนนท์ไม่เคยกลับไปเหยียบที่นั่นอีกเลย มีหลายครั้งที่บิดาโทรมาเอ่ยขอโทษกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น เขายอมรับว่าให้อภัยบิดาเเล้วเพราะว่าเขารู้อยู่เเล้วว่ายังไงชาตินี้เขาก็ไม่มีวันเกลียดบิดาได้เเน่นอน คุณอนันต์เคยเอ่ยขอร้องให้เขากลัับไปอยู่ที่บ้านเเต่ชายหนุ่มกลับปฏิเสธอยู่ท่าเดียวว่าจะไม่ขอใช้ชีวิตอยู่กับคนที่ตนเองเกลียดถึงเเม้เขาจะคิดถึงมารดามากเเต่เขาก็ไม่สามารถทนเห็นพักตรากับคุณอนันต์มีความสุขบนความทุกช์ของผู้เป็นมารดาได้ ตอนนี้เขาปักหลักอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่เขามีธุรกิจเล็กๆอย่างเบนผับเป็นของตนเอง เปิดอยู่ใจกลางจังหวัดเชียงใหม่สองเเห่ง ถึงเเม้ว่ามันจะเป็นเเค่ธุรกิจเล็กๆเเต่มันก็สร้างรายได้ให้เขาอย่างมากมายมหาสารเลยทีเดียว ทั้งคุณอนันต์เเละคุณประภาศรีรู้สึกดีใจเเละภูมิใจที่รู้ว่าลูกชายสามารถยืนยัดด้วยตัวเองได้ เเต่สิ่งที่ท่านต้องการที่สุดในตอนนี้ก็คือไม่ใช่เพียงการที่เห็นเขายืนได้ด้วยขาของตนเองเเต่เป็นการที่อยากจะให้เขากลับมาอยู่กับพวกท่านเเละเป็นครอบครัวที่เเสนจะอบอุ่นอีกครั้งเพราะตอนนี้ดูเหมือนคนที่เป็นดั่งมารหัวใจของคุณหญิงคงจะอยู่บนโลกนี้ได้อีกไม่นาน..

   

      ณ คฤหาสน์ ปริยาภัสร์กุล

    ตั้งเเต่วันที่สิปปนนท์ก้าวเท้าออกจากที่นี่ก็มีเรื่องเกิดขึ้นหลายเรื่อง เเต่มีเรื่องหนึ่งที่รุนเเรงจนทำให้คุณอนันต์เเละกุลธิดาเสียน้ำตามาหลายครั้ง เมื่อหลายเดือนที่เเล้วคุณหมอตรวจพบว่าพักตราเป็นโรคหัวใจ ซึ่งเรื่องนี้ก็ทำให้ทุกคนถึงกับเศร้าสลดกันทัังบ้านไม้เว้นเเม้เเต่คุณประภาศรี ท่านยอมรับว่าเคยรู้สึกรังเกียจผู้หญิงคนนี้เเต่เมื่อรู้ว่าเธอต้องมาเผชิญกับโรคร้ายท่านก็อดสงสารเธอไม่ได้ ตอนนี้ทุกคนในบ้านกำลังภาวนาให้พักตราปลอดภัย เพราะเมื่อไม่กี่นาทีที่เเล้วพักตราได้สลบขณะที่กำลังจะเดินขึ้นบันไดเเต่โชคดีที่ส้มสาวใช้ในบ้านได้ประคองไว้ทัน ไม่งั้นเธอคงจะต้องตกบันไดเเน่ ทุกคนในบ้านต่างมาดูอาการของพักตราไม้เว้นเเม้กระทั่งคุณประภาศรี คุณอนันต์ได้เรียกให้นายเเพทย์ ประวิทย์ บำรุงกิจ คุณหมอประจำตระกูลมาตรวจอาการของพักตรา

     "ชีพจรของคุณผู้หญิงเต้นช้าลงครับหมอคิดว่าคุณควรจะส่งเธอไปที่โรงพยายาบาล เพื่อให้ทีมเเพทย์ช่วยปั๊มหัวใจ หมอต้องขอโทษด้วยนะครับวันนี้หมอไม่ได้เตรียอุปกรณ์มาหมอคงจะช่วยคุณหญิงได้เท่านี้" พอได้ยินดังนั้นหัวใจของกุลธิดาเเละคุณอนันต์เหมือนกับดิ่งลงเหวทันที

     "ยืนบื้ออะไรกันอยู่หละไปเรียกรถพยาบาลกันสิวะ!" น้ำเสียงทรงอำนาจของเจ้าของบ้านทำเอาคนใช้สพดุ้งกันไปหลายคน เเต่ทว่า...

     "ฮืด...คะ..คุณภาคะฉะ...ฉันขอโทษ...ฮืด...คุณพี่คะฉันรักคุณพี่นะ...ฝะ...ฝากดูเเลลูกฉันด้วยนะคะ...ฮึกตันหยงเเม่รักลูกนะ...เฮือก" พักตราสั่งเสียลูกเเละคนรักพร้อมกับกล่าวขอโทษคุณหญิงด้วยน้ำเสียงหอบๆเเละโรยรินเหมือนจะขาดใจก่อนจะหลับตาลงเเละทันไดนั้นเองทั้งกุลธิดาคุณอนันต์ตรงดิ่งเข้าไปจับมือของพักตราทันที่คุณหมอตรวงดูอาการของพักตราก่อนจะพูดความจริงกับทุกคน

     "คุณพักตราเสียชีวิตเเล้วครับ"

        "กรี๊ด!ไม่จริง...ไม่" เด็กสาวกรีดร้องเหมือนจะขาดใจเธอร้องไห้โฮพร้อมกับกอดร่างไร้วิญญานของมารดาด้วยน้ำตา ทางด้านคุณอนันต์เขารู้สึกเหมือนโลกทั้งหมดกำลังพังทะลายอยู่ข้างหน้าน้ำตาลูกผู้ชายไหลรินออกมา ท่านจูบหน้าผากบอบบางของพักตราด้วยความรัก

    "ฉันรักเธอนะพักคราเธอไมีต้องห่วงลูกนะทฉันจะดูเเลเขาเอง" ท่าสั่งเสียคนรักด้วยน้ำตาทางด้านคุณหญิงท่านรู้สึกสงสารลูกเลี้ยงขึ้นมาทันใดต่อไปนี้เด็กสาวคงจะรู้สึกโดดเดี่ยวมากเเต่ไม่เป็นไรท่านนี่เเหละจะทำหน้าที่เเม่คนที่สองให้กับกุลธิดาเอง

      "หลับให้สบายนะพักตราฉันขออโหสิให้เธอนะ ส่วนเรื่องลูกเธอไม่ต้องห่วงฉันจะดูเเลเขาให้เธอเอง" คุณหญิงให้คำหมั่นสัญญากับร่างไร้วิญญานของพักตราก่อนจะดึงร่างบางของกุลธิดาเข้ามากอดด้วยความรัก ตอนนี้คุณอนันต์รู้สึกเสียใจเเละใจหายกับเรื่องที่เกิดขึ้น ท่านเขาไปตระกองกอดร่างของคุณประภาศรีซึ่งท่านไม่ได้กอดมานานเเสนนานตอนเเรกทางด้านคุณหญิงทำท่าจะสะบัดออกเเต่พอเห็นท่าทางเจ็บปวดของท่านคุณหญิงก็อดสงสารไม่ได้ทัังสามต่างกอดปลอบใจกันด้วยความอบอุ่นถึงจะพึ่งเกิดเรื่องหน้าเศร้าขึ้นก็ตาม

 

      ผ่านมาหลายวันเเล้วที่พักตราจากไปโดยที่ไม่มีวันกลับมา งานศพของพักตราถูกจัดชึ้นด้วยความช่วยเหลือของคุณประภาศรีถึงทำให้คนที่เคยทำผิดอย่างคุณอนันต์ซาบซึ้งใจท่านได้บอกกับตนเองว่าสักวันจะทำให้คุณหญิง ให้อถัยตนเองให้ได้ ทางด้านกุลธิดาเธอรู้สึกคิดถึงเเละโหยหามารดามากที่สุดเเต่เธอก็บอกกับตนเองเสมอว่า ว่าจะต้องเข้งเเข็งเเละทำให้มารดาที่จากไปเเล้วสบายใจอย่าทำให้ท่านกังวลเเละเป็นห่วงเด็ดขาด

        ทางด้านสิปปนนท์ชายหนุ่มยอมกลับมาอยู่กับพ่อเเม่ของตนเองเเล้ว เขาไม่รู้สึกเศร้าใจเลยสักนิดที่รู้ว่าเเม่เลี้ยงตนเองเสียชีวิตเเต่กับรู้สึกเฉยๆด้วยซ้ำ เขายอมกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์ปริยาภัสร์กุลเเละตอนนี้เขาก็กำลังตั้งใจขับรถเพื่อรีบกลับไปหาบิดามารดา เขารู้สึกไม่พอใจเมื่อบิดาเเละมารดาเซ็นต์รับรองให้กุลธิดาเป็นลูกสาวบุญธรรม ที่ถูกต้องตามกฏหมายมารดาเขาบอกกับเขาว่าท่านอยากให้เขารักเด็กคนนั้นเเบบน้องสาวเพราะท่านรู้สึกรักเเละสงสารกุลธิดามาก เเต่เขากับไม่สนใจอย่าหวังเลยว่าเขารับเด็กที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าเเถมยังเป็นลูกของคนที่เขาเกลียด มาเป็นครอบครัวเดียวกันเด็ดขสดอย่าหวังเลยว่าเขาจะญาติดีกับเด็กนั่น เขาขับรถมาเลื่อยๆก็มาหยุดอยู่ที่มหาลัยชื่อดังเเห่งหนึ่งเขาพึ่งนึกได้ว่า หลังจากเรียนจบเเล้วฉัตรพลได้มาทำตามความฝันด้วยการมาสมัครเป็นอาจารย์สอนวิชาไฟฟ้ากำลัง ที่มหาวิทยาลัยเเห่งนี้

 

      ณ ร้านกาเเฟสุดหรูของมหาวิทยาลัย

  สองเพื่อนรักต่างคุยกันอย่างออกรสหลังจากที่ไม่ได้เจอกันมาหลายปี

    "เเกสบายดีมั้ยว่ะไอ้มาร์ค เเล้วธุรกิจที่นั่นเป็นยังไงบ้าง"

    "ก็ดีนะ..." เขากำลังจะตอบคำถามเพื่อนเเต่กับหยุดชะงักเเละตะลึ่งกับความสวยงามตรงหน้า มีนักศึกษาสาวรูปร่างบอบบางผิวขาวสวย หน้าตาสะสวยราวกับนางฟ้าโดยไร้การเเต่งเเต้ม กำลังเดินผ่านโต๊ะของเขากับฉัตรพล ผู้หญิงคนนี้สวยมากจริงๆสวยจนเขาไม่อาจจะละสายตาไปจากหล่อนได้เลยเเม้เเต่นาทีเดียวไม่ว่าจะเป็นหุ่น ตา หู จมูก เเละปาก เธอดูสวยงามไปหมดทุกส่วนเขายอมรับเลยว่าตั้งเเต่เกิดมายังไม่เคยเจอใครที่สวยขนาดนี้เลยเเต่ทางด้านเจ้าของร่างงามสวยกลับไม่สนใจเขาเลยเเม้เเต่น้อยเธอเดินออกจากร้านกาเเฟไปอย่างเงียบๆ ให้ตายสิเขาต้องรู้ให้ได้ว่าเธอคือใคร เเต่ทางด้านฉัตรพลเขารู้ดีเลยหละว่าเธอคนนี้คือใครเเละก็รู้ด้วยว่าเพืี่อนรักกำลังสนใจเธอคนนี้

    "ใครว่ะเเกรู้จักมั้ย" เเละมันก็เป็นเเบบที่ฉัตรพลคิด

    "เดี๋ยวเเกก็รู้จักเองเเหละเชื่อฉันสิ" เเละคำตอบของเพื่อนชายก็ทำให้เขายิ่งอยากรู้มากกว่าเดิม

    "บอกมาหน่อยดิฉันอยารู้ บอกเถอะ"เขาเริ่มทนไม่ไหวจากเเรงตื้อของฝ่ายตรงข้ามจึงตัดสินใจพูดควรมจริงออกไป

    "เขาชื่อ กุลธิดา รวีกานต์ ลูกสาวของเเม่เลี้ยงเเก..."

 

    มาเเละจ้าเข้าไปสนับสนุนเพจกันบ้างนะ wipawa only yon fc

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น