สามกันยา

ขอบคุณที่รักกัน ❤

ชื่อตอน : ตอนที่ 48

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2559 15:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 48
แบบอักษร

 

 

     เมื่อพบหน้าขวัญภิรมณ์ บารมีจึงนึกออกว่าความสัมพันธ์ระหว่างอินทรีกับมัจฉานั้นเป็นอย่างไรกันแน่ เขาเคยให้คนส่งภาพถ่ายของอินทรีกับขวัญภิรมณ์ไปให้มัจฉา เพื่อสร้างความร้าวฉานให้คนทั้งสอง เขาลืมจุดนี้ไปได้อย่างไรกัน ทั้งที่เขาเองก็รู้ว่ามัจฉาอาศัยอยู่ที่คอนโดฯ ของอินทรี เขามัวแต่เชื่อตามข้อมูลที่รู้มาว่ามัจฉาแต่งงานกับอาชา จนลืมมองในแง่ความจริงว่าหญิงสาวกับอินทรีนั้นอยู่ด้วยกัน

     'บ้าเอ้ย!!!'

     "ฉันเห็นคุณในงานเลี้ยง หายไปไหนมา แบร์ แล้วมันจริงรึเปล่าที่คุณเทขายหุ้นออกไปโดยที่ไม่มีแผนสำรองใด ๆ ไว้เลย" หญิงสาวเริ่มธุระของเธอทันที

     "จริงตามที่พูดทุกประการ มาแค่นี้ใช่ไหม งั้นเชิญกลับ ผมไม่ส่งนะ" บารมีตอบก่อนจะจูงแขนยิหวาเดินเข้าไปในบ้าน แต่ขวัญภิรมณ์ไม่ยอมง่าย ๆ รั้งเเขนอีกข้างไว้อย่างถือวิสาสะ

     "นี่มันอะไรกัน ฉันไม่เข้าใจเลย ทุกอย่างกำลังไปได้สวยเเล้วแท้ ๆ อินทรีกำลังจะพัง แต่คุณกลับรามือง่าย ๆ งั้นเหรอ?"

     หญิงสาวนึกถึงวันที่บารมีติดต่อมาหาเธอ บอกว่าจะชวนเล่นงานอินทรี โดยเขาจะเข้าแย่งพนักงานและลูกค้ามาจากอินทรีเพื่อให้บริษัทอ่อนแอลง แล้วส่งขวัญภิรมณ์เข้าไปช่วยเหลือ จากนั้นค่อยหาทางครอบงำกิจการของอินทรให้ได้ แต่อยู่ ๆ บารมีกลับล้มเลิกกลางคัน

     "คุณไม่ต้องเข้าใจหรอก กลับไปซะ" เขาสะบัดแขนออกอย่างแรงจนร่างระหงเสียหลักล้มลงกับพื้น

     เขาไม่ได้จริงจังกับการทำลายอินทรีขนาดนั้น เพียงแต่จะแกล้งเล่นขำ ๆ ฆ่าเวลาระหว่างที่เฝ้าดูมัจฉา และรู้มาว่าขวัญภิรมณ์เองก็ชังอินทรีอยู่เหมือนกัน จึงชวนเข้าร่วมแผนการด้วย ถือโอกาสใช้เธอเป็นเครื่องมือทำให้อินทรีกับมัจฉาผิดใจกัน

     นึกไปแล้วก็ยังโมโหตัวเอง เขาลืมไปได้อย่างไรว่ามัจฉากับอินทรีอยู่ร่วมห้องกัน มัวแต่จดจ่อว่าจะจับตัวมัจฉาที่แต่งงานกับอาชา จนลืมไปว่าคนทั้งสองนั้นมีความรู้สึกบางอย่างต่อกันเกินคำว่าภรรยาของเพื่อน หรือเพื่อนของสามี ... ชู้ดี ๆ นี่เอง

     

     "คุณทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง แบร์ ฉันเป็นเมี..."

     "หุบปาก!!! กลับซะ ก่อนที่ผมจะหมดความอดทน" ชายหนุ่มรีบพูดขึ้นก่อนที่ขวัญภิรมณ์จะกล่าวอะไรพล่อย ๆ ออกมา ท่าทีดุดันของเขาทำให้เธออดกลัวไม่ได้ แต่ก็ยังทำใจกล้าเผชิญหน้ากับเขา

     "เป็นเพราะนังนี่งั้นเหรอ? ที่ทำให้คุณเปลี่ยนไป" ขวัญภิรมณ์หันมาเล่นงานยิหวาที่ยืนอยู่ด้านหลังของบารมี "ออกมานี่นะนังตัวดี"

     "อย่าได้แตะต้องยิหวาเด็ดขาด" เขาออกรับหน้าพร้อมดันร่างน้อยให้อยู่ข้างหลัง

     "ใช่จริง ๆ ด้วย คุณปกป้องมัน นังนี่เป็นใคร บอกมานะแบร์" อารมณ์หึงหวงแสดงออกอย่างชัดเจน พยายามดึงนังตัวดีที่ว่าออกมาจากด้านหลังของชายหนุ่ม เพราะเขาไม่อยากทำร้ายผู้หญิง เธอจึงดึงร่างยิหวาออกมาได้สำเร็จ

     "ปล่อยแขนฉันนะ แบร์ ช่วยหวาด้วย" หญิงสาวที่ถูกลากตัวออกห่างจากบารมีเริ่มดิ้น นั่นยิ่งสร้างความไม่พอใจให้ขวัญภิรมณ์ยิ่งนัก 

     "ห่วงกันนักใช่ไหม?" คนที่กำลังหึงหวงจงใจฟาดมือเข้าใจที่หน้าใส แต่บารมีฉุดแขนเธอไว้เสียก่อน 

     "อย่ามาทำตัวถ่อยที่นี่นะ ขวัญภิรมณ์ เรื่องระหว่างเราไม่ได้ลึกซึ้งถึงขึ้นที่คุณจะมาหึงหวงผม" บารมีเริ่มหมดความอดทน "คุณไม่มีประโยชน์สำหรับผมอีกต่อไปแล้ว กลับไปซะ ก่อนที่ผมจะโมโหมากไปกว่านี้" ชายหนุ่มพยักหน้าเรียกให้ป้าแจ่มมาพาตัวยิหวาเข้าห้องไปก่อน 

     "คุณหลอกฟันฉันงั้นเหรอบารมี?" หญิงสาวโวยวายทันทีที่เขาเผยความคิดออกมา

     "คุณโตเกินกว่าที่ผมจะหลอกคุณได้นะ แล้วผมก็ไม่ได้หลอกอะไรคุณด้วยซ้ำ เรื่องอย่างว่านั้นเราก็พูดกันรู้เรื่องเเล้วนะว่าไม่จริงจัง" นี่คือความจริงใจที่สุดที่เขามี เขาบอกเธอแต่แรกแล้วว่าจะไม่มีการผูกมัดใด ๆ หลังจากที่จบศึก เธอก็รับปากเสียดิบดี แต่นี่ยังจะมาตามหวงอยู่ได้

     "คนเลว คุณมันก็เลวเหมือนกับไอ้ขี้คุกนั่น" คนที่ผิดหวังพาลไปถึงบูรพาที่เสียชีวิตไปแล้ว เธอคลั่งไคล้บารมีจนถึงขึ้นตามสืบประวัติส่วนตัวของเขา ทั้งที่เขาพยายามปิดบังเรื่องนี้ไว้ เพื่อไม่ให้ใครรู้ว่างานของบูรพามีความเชื่อมโยงกับธุรกิจของเขา 

     คำพูดที่ได้ยินทำเอาคนที่เพิ่งสูญเสียพี่ชายเลือดขึ้นหน้า มือใหญ่บีบเข้าทีคอของหญิงสาวอย่างเเรง

     "เธอเอาอะไรมาพูดว่าพี่ชายฉันเลว เธอรู้จักเขาตั้งเเต่เมื่อไหร่?" เสียงเหี้ยมกระซิบถามอย่างเลือดเย็น 

     "ปล่ะ...ปล่อย..นะ.." ขวัญภิรมณ์หายใจไม่ได้ รู้สึกว่าใกล้ความตายเข้าไปทุกที ใบหน้าสวยแดงก่ำ มือน้อยพยายามทุบตีเขา หวังให้หลุดจากการทำร้าย

     "บอกมาสิว่าเธอรู้ได้ยังไงว่าพี่ฉันเลว!!!" ก่อนที่หญิงสาวตรงหน้าจะตายไปจริง ๆ บารมีคลายมือจากลำคอของเธอ ผลักขนถลาไปชนผนังบ้าน

     "ฉัน..ฉันจะไปแจ้งความ...ว่าแกพยายามฆ่าฉัน ไอ้โรคจิต!" หญิงสาวรวบรวมสติ ก่อนจะวิ่งเตลิดออกจากบ้านไป       

     

     บารมีถอนหายใจ พยายามเรียกสติคืนมา วันนี้มีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นเยอะกว่าที่คาดไว้เสียอีก คงต้องทบทวนแผนการกันใหม่

     หญิงสาวที่แอบซุ่มดูเหตุการณ์อยู่รู้สึกหวาดกลัวเขายิ่งนัก แม้ที่ผ่านมาจะเคยเห็นเขาทำร้ายคนอื่น แต่คนเหล่านั้นก็เป็นผู้ชายเหมือนกับเขา ครั้งนี้เขาบีบคอผู้หญิงคนนั้นจนเกือบจะตาย แล้วถ้าวันหนึ่งคนที่ถูกกระทำกลายเป็นตัวเธอเองเล่า?

     "หวายังไม่เข้าห้องเหรอ?" บารมีเดินขึ้นบันไดมาพบเธอที่กำลังยืนใจลอยอยู่ คงไม่ได้ช็อกกับเรื่องเมื่อครู่หรอกนะ

     "หวามีเรื่องอยากถามแบร์น่ะ แต่ค่อยถามพรุ่งนี้ก็ได้ วันนี้เกิดเรื่องวุ่นวายหลายอย่างเเล้ว" แววตาแฝงความหวาดหวั่นจนบารมีมองออก ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้ หวังจะดึงตัวเธอมากอดปลอบใจ แต่หญิงสาวถอยตัวหนี

     "งั้นหวาไปนอนก่อนนะ" 

     "อื้ม ราตรีสวัสดิ์นะ" บารมียิ้มเล็กน้อย เขาทำให้เธอกลัวเสียเเล้วรึนี่

     "แบร์ หวารู้จักผู้ชายคนนั้นรึเปล่า?" หญิงสาวตัดสินใจถามขึ้นในวินาทีสุดท้าย

 

     ทางด้านอินทรีที่เก็บรวบรวมข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับธุรกิจของบารมีและงานใต้ดินของบูรพา เขาสรุปได้ว่าอาจจะมีการฟอกเงินเกิดขึ้น กล่าวคือเงินบาปของบูรพาเมื่อนำมาผ่านบริษัทของบารมีในลักษณะของเงินลงทุน ผลกำไรที่ได้ออกมาก็คือเงินที่ขาวสะอาด

     อีกทั้งมีน้อยคนนักที่จะรู้ว่าสองคนนี้มีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร หากเขาไม่รู้จักสองพี่น้องนี้มาตั้งแต่ยังเล็กก็คงจะเชื่องโยงความสัมพันธ์ไม่ได้เลย

     อินทรีเตรียมส่งข้อมูลความเคลื่อนไหวทางการเงินนี้ให้กับเจ้าหน้าที่ที่กำลังขยายผลเรื่องการค้าอาวุธของบูรพา แม้เจ้าตัวจะตายไปแล้ว แต่ขบวนการนั้นยังมีอยู่ จำเป็นที่จะต้องหาตัวผู้ที่มีส่วนร่วมในการกระทำความผิดนี้ต่อไป

     ก่อนจะทันได้ทำอะไรต่อ เสียงเครื่องมือสื่อสารดังขึ้น ปรากฏเลขหมายที่บันทึกชื่อขวัญภิรมณ์โทรเข้ามา

     "สวัสดีครับ คุณขวัญ" อินทรีกดรับสาย นึกแปลกใจว่าเหตุใดหญิงสาวจึงได้โทรมากลางดึก

     [อิน ช่วยขวัญด้วย ออกมาหาขวัญหน่อยได้ไหม บารมีจะฆ่าขวัญ ฮือ] เสียงสะอื้นจากปลายสายทำให้ชายหนุ่มรู้สึกประหลาดใจ ทั้งยังมีชื่อของบารมีโผล่เข้ามาอีก

     "ใจเย็น ๆ ก่อนนะครับ ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?"

     [ขวัญอยู่ที่สถานีตำรวจ มาแจ้งความ อินมาหาขวัญนะ ขวัญมีเรื่องจะบอก]

     ธรรมชาติของขวัญภิรมณ์นั้น หากใครทำร้ายเธอให้เจ็บ หญิงสาวพร้อมที่จะโจมตีกลับทันที โดยอาศัยแนวร่วมคือคนที่เป็นศัตรูของคนคนนั้น อย่างที่ใครเคยพูดไว้ว่าศัตรูของศัตรูคือมิตร !

 

     หญิงสาวนัดเขาออกมาที่สถานบันเทิงแห่งหนึ่ง เล่าเรื่องราวว่าเธอไปหาบารมีที่บ้านเเล้วถูกทำร้าย ใส่ไฟชายหนุ่มไปอีกมากโข

     อินทรีรับฟังอย่างสงบ พยายามแยกแยะว่าเรื่องไหนเชื่อได้ เรื่องไหนเชื่อไม่ได้ เพราะจำได้ดีว่าตอนที่เธอให้ความสนใจเขานั้น เธอเทิดทูนบูชาเขามากแค่ไหน แต่พอเขาปฏิเสธ กลับถูกเจ้าหล่อนเล่นงานแทบแย่เหมือนกัน

     "คุณบอกว่าบารมีอยู่กับผู้หญิงอีกคนงั้นเหรอ?" เมื่อเล่ามาถึงตรงนี้ เขาเริ่มสนใจขึ้นมาทันที จะใช่คนเดียวกันกับที่เขาเจอในงานเลี้ยงรึเปล่านะ

     "ใช่ค่ะ บารมีเรียกมันว่ายิหวา" พูดแล้วเธอก็แค้นใจนัก เขาทิ้งเธอไปหาผู้หญิงซื่อบื้อคนนั้นน่ะเหรอ เทียบกันไม่ติดเลย

     "หมายความว่าผู้หญิงคนนั้นก็อยู่บ้านหลังเดียวกันกับบารมีงั้นสิ? คุณบอกที่อยู่ของบารมีให้ผมทีได้ไหม" เขาเริ่มร้อนใจ กลัวว่าคนเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายอย่างบารมีจะคลุ้มคลั่งทำร้ายมัจฉาเอาได้

     "ขวัญบอกก็ได้ค่ะ แต่อินอยู่เป็นเพื่อนขวัญก่อนได้ไหม คืนนี้ขวัญรู้สึกกลัวจังเลย" ไม่พูดเปล่า มือเรียวเลื้อยผ่านอกหนา พยายามเร้าอารมณ์เขาเต็มที่ หวังให้ชายหนุ่มเคลิ้บเคลิ้มตาม

     "ขอโทษที่อยู่เป็นเพื่อนไม่ได้นะครับ ผมมีธุระต้องรีบไปจัดการ อ้อ นี่เป็นเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ จากผมนะครับ เผื่อคุณจะเอาไปซื้อยาหม่องมาไว้ทาแก้ฟกช้ำที่คอ หรือบางทีอาจจะทา ...แก้คันด้วยก็ได้" อินทรีเดินจากโต๊ะไปทันที หล่อยให้หญิงสาวนิ่งกรีดร้องอยู่คนเดียว

     

 

     เมื่อกลับเข้าห้องมาเเล้ว หญิงสาวผู้ความจำเสื่อมรู้สึกเหนื่อยล้าทำเรื่องที่พบเจอ ผู้ชายคนนั้นที่เจอในงาน ถึงเธอจะจำเขาไม่ได้ และบารมีบอกว่าเธอไม่รู้จักเขาอย่างแน่นอน แต่กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ นั้นมันช่างคุ้นเหลือเกิน ไหนจะเรื่องที่เขาถามถึง 'ลูก' อีกเล่า ซึ่งเธอเองก็เคยฝันว่ามีเด็กเรียกเธอว่า 'แม่' เช่นกัน!

     ทั้งตอนที่บารมีเล่าถึงพี่ชายของเขา เธอเองก็นึกชื่อของใครอีกคนขึ้นมาได้เหมือนกัน เธอรู้สึกว่าเธอเองก็มีพี่ชาย 

     ทุกคนที่เธอนึกชื่อขึ้นมาได้แล้วเอาไปถามบารมี เขาให้คำตอบที่ไม่ตรงกับความรู้สึกของเธอเลยสักครั้ง เเละที่สำคัญเธอนึกไม่ออกเลยว่าตัวเองเคยรู้จักกับบารมีมาก่อน ไม่เคยมีความคุ้นเคยใด ๆ กับเขาเลย จะมีก็แต่ข้อมูลที่เขาป้อนให้เธอเชื่อ

     "ฉันเป็นใครกันแน่?"

 

 

###

 

ความคิดเห็น