facebook-icon

สวัสดีนักอ่านทุกคนค่ะ นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกจึงอาจจะน้ำเยอะ มีฉากที่ไม่น่ามี หรืออื่นๆประการทั้งปวง ยังไงก็อ่านเพื่อความสนุกเนอะ อย่าคิดมาก 55

บทที่ 4 ช่วยเหลือ 100%

ชื่อตอน : บทที่ 4 ช่วยเหลือ 100%

คำค้น : ลอนดอน, ครูอนุบาล, นักธุรกิจหนุ่ม, ทาสแมว, จิกหมอน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.5k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2559 13:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 ช่วยเหลือ 100%
แบบอักษร

ติ๊ง

เสียงกริ่งดังขึ้นเมื่อมาถึงชั้นสูงสุด ประตูลิฟต์ที่ทำมาจากกระจกแก้วค่อยๆเลื่อนเปิดเผยอ้าให้เห็นเพนท์เฮ้าส์ขนาดใหญ่หรูราด้านใน พื้นห้องปูด้วยพรมขนสัตว์ราคาแพงทั่วทั้งห้อง เฟอร์นิเจอร์หรูหราพร้อมด้วยทีวีจอใหญ่ระบบสามมิติสุดไฮเทค ชุดเครื่องเสียงโฮมเธียเตอร์คุณภาพเยี่ยมกับโซฟาหนังแท้ดูมันเงาน่าสัมผัส ชิดกับผนังมีตู้หนังสือขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยหนังสือวิชาการมากมาย เฟอร์นิเจอร์ในห้องนี้แทบทุกชิ้นเป็นสีขาวหรือไม่ก็สีดำตามสไตล์ของชายหนุ่ม พวกมันถูกจัดเรียงไว้คล้ายกับตารางหมากรุกไปทั่วทั้งห้อง

“อีกนิดนะครับ อดทนอีกนิดเดียว” โลเวลล์อุ้มหญิงสาวแล้วก้าวยาวๆพาหล่อนเข้าไปในห้องน้ำ เปิดก๊อกน้ำเย็นให้เต็มอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่

“อ๊ะ อ่า... ” หญิงสาวร้องครางเมื่อผิวกายสัมผัสกับน้ำที่เย็นเฉียบ

“น้ำเย็นไปหรือเปล่าครับ” โลเวลล์ควักน้ำราดรดศีรษะให้หญิงสาวเพื่อคลายฤทธิ์ยา แต่เขาก็กลัวว่าน้ำที่เย็นจัดจะทำให้หล่อนเป็นหวัด

“ค่ะ... ค่ะ” น้ำเย็นเฉียบถึงขั้วหัวใจทำให้จิตใจของเธอสงบขึ้น สติเริ่มกลับคืนมาแต่ก็แค่ส่วนเล็กๆเท่านั้น

“รู้สึกดีขึ้นบ้างไหมครับ” โลเวลล์แตะที่ศีรษะของเธอเพื่อวัดอุณหภูมิ

“อ๊า!” หล่อนกระชากมือเขาจนตกน้ำมาด้วยกัน โลเวลล์นั่งอยู่ในอ่างจากุซซี่ด้วยสภาพเปียกปอนไม่ต่างจากหญิงสาว หล่อนหัวเราะชอบใจ มือบางซุกซนอยู่บริเวณสะดือ

“อย่า... อย่าครับ” โลเวลล์ร้องครางลอดไรฟัน ทำไมดูเหมือนว่าเขาจะพลอยติดต่อฤทธิ์ของยาปลุกเซ็กส์นรกนั่นจากเธอมาด้วย ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นจากอ่าง ถอดเสื้อผ้าที่เปียกชื้นแล้วผสมน้ำอุ่นเข้าไปเพราะที่ตกลงไปเมื่อกี้ทำให้เขารู้ว่าน้ำในอ่างนั้นเย็นขนาดไหน “อารมณ์ลดลงแล้วหรือยังครับ คุณรู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง”

“ดี ดีค่ะ” สายน้ำทำให้อารมณ์ของเธอลดลงประหนึ่งฤทธิ์ยาได้สลายหายไปกับน้ำ

“งั้นผมจะไปเอาอะไรมาให้ทานนะครับ” ว่ากันว่าถ้าท้องอิ่มแล้วอารมณ์ทางเพศก็จะลดลงเพราะพลังงานส่วนใหญ่จะถูกส่งไประบบย่อยอาหาร โลเวลล์หยิบเสื้อตัวใหม่ขึ้นมาสวมแล้วเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบขนมปังแผ่นทำแซนวิสง่ายๆออกมาสองสามชิ้น

“กินนี่สิครับ” ขนมปังที่ถูกตัดเป็นรูปสามเหลี่ยมถูกป้อนเข้าปาก

“ขอบคุณนะคะ คุณ... คุณ... ที่นี่ที่ไหน! ” หญิงสาวสะดุ้ง ลุกขึ้นยืนในอ่างอย่างติดสปริงเมื่อพบว่าเธออยู่ในที่ที่ไม่ควรจะอยู่

ที่นี่ที่ไหนเธอควรจะนอนอยู่บนถนนสิ ไม่ใช่ในอ่างจากุซซี่สุดหรูนี่

“ที่นี่ที่นี่ก็บ้านของผมยังไงล่ะครับ” โลเวลล์เอ่ย

“บ้านของคุณ!ไม่... ไม่นะ” ถ้าเกิดผู้ชายคนนี้สบโอกาสที่จะข่มขืนเธอในสภาพแบบนี้ล่ะก็ หล่อนไม่มีโอกาสที่จะขัดขืนได้เลยแม้แต่น้อย หญิงสาวร้องผวาอย่างตกใจพยายามจะตะเกียกตะกายขึ้นจากอ่าง “ปล่อยฉันไปนะ คนแลว แกจะข่มขืนฉันใช่ไหม ปล่อยฉันไป!”

“อะไรของคุณเนี้ย ผมเนี่ยนะจะข่มขืนคุณ พูดบ้าอะไรออกมา” เพราะจู่ๆหญิงสาวก็ดิ้นพล่านทำให้น้ำในอ่างกระเด็นมาโดนเขาจนเปียกปอนอีกครั้ง

“ถ้าอย่างนั้นคุณพาฉันมาที่บ้านของคุณทำไม” หล่อนตะโกน

“ถ้าผมไม่พาคุณมาแล้วจะให้ผมไปส่งคุณที่ไหนมิทราบ เราเพิ่งจะรู้จักกันแล้วผมจะรู้ไหมว่าคุณจองโรงแรมหรือพักอยู่ที่ไหน” เขาตวาดกลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย นี่เขาอุตส่าห์ช่วยคนนะ ทำไมถึงได้โดนด่ากลับมาได้

“ถะ...ถ้าอย่างนั้นคุณ...คุณก็ปล่อยฉันไว้ที่ถนนอย่างเดิมก็ได้นี่”

“ฮึ่ย! ให้ตายสิ จะให้ผมทิ้งคุณไว้กลางถนนรอรถมาเหยียบคุณตายหรือไง ตัวก็เล็กอย่างกับลูกแมวยังอยากจะนอนกลางถนนอีก” ชายหนุ่มเอามือก่ายหน้าผากอย่างเหนื่อยหน่าย

“อะ...เออ” เมื่อจนมุมที่จะเถียงต่อ หล่อนก็เหลือบมองเขาด้วยสายตาสำนึกผิดเจือออดอ้อน

“ไม่ต้องมาส่งสายตาแบบนั้นเลย ฤทธิ์ยาหมดแล้วรึไง” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอกับท่าทางของหญิงสาว

“กะ ก็ดีขึ้นมากแล้วล่ะคะ พอจะทนได้แล้ว” หล่อนพูดจาอ้อมแอ้ม

“งั้นจะให้ผมช่วยไหมล่ะครับ ผมเชี่ยวชาญเรื่องพวกนี้นะจะบอกให้”

“บ้า! ” หล่อนว่าเขา ใครจะอยากให้เขามาช่วยเรื่องพรรณนี้กันล่ะ ถ้าเขาเป็นสามีของเธอล่ะก็ว่าไปอย่าง

“ผมไม่เข้าใจจริงๆว่าคุณไปทำอะไรขัดใจเพื่อนของคุณถึงทำให้พวกเขาวางยาปลุกเซ็กส์คุณอย่างนี้ หรือเป็นเพราะรูปร่างที่เซ็กซี่เย้ายวนพวกเขา” โลเวลล์กวาดสายตามองเสื้อผ้าที่เปียกชื้นจนติดแนบไปกับผิวเผยให้เห็นรูปร่างที่อิ่มเอิบภายใน

“ฉัน... ไม่ได้ถูกเพื่อนวางยา” เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ทำให้สีหน้าของหล่อนเต็มไปด้วยความเศร้าและหวาดกลัวทันที

“หืมแล้วใครกันล่ะที่วางยาคุณ”

“เป็นคุณลุงของฉันเอง” หล่อนยกมือขึ้นมากอดตัวเอง ความรู้สึกหวาดกลัวยังคงไม่จางหาย “ฉันเดินทางมาที่อังกฤษเพราะตั้งใจจะมาเยี่ยมคุณลุงของฉัน แต่ไม่นึกว่า...” หล่อนร้องไห้สะอึกสะอื้น

โลเวลล์เช็ดน้ำตาให้อย่าแผ่วเบา รู้สึกปวดหัวใจที่เห็นหล่อนร้องไห้

“ฉันเพิ่งมานึกขึ้นมาได้ว่าหลังจากที่คุณป้าย้ายมาอยู่อังกฤษกับคุณลุงแล้ว สุขภาพท่านก็ย่ำแย่ลงตลอดไม่รู้ว่าคุณป้าจะถูกคุณลุงกดขี่ข่มเหงอะไรบ้าง” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย

“แล้วตอนนี้คุณป้าของคุณยังอยู่กับคุณลุงของคุณหรือเปล่าครับ”

“ไม่แล้วล่ะคะ จะพูดให้ถูกก็คือท่านไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว ท่านจากไปด้วยโรคมะเร็งไปเมื่อเดือนก่อนนี้เอง”

“ผมเสียใจด้วยนะครับ” โลเวลล์ลูบศีรษะของหล่อนอย่างแผ่วเบา “ผมเสียใจจริงๆที่คุณต้องมาเจอเรื่องแบบนี้”

หญิงสาวซบศีรษะกับขอบอ่างเงียบๆ นึกเสียใจที่เธออุตส่าห์เคารพและรักคุณลุงของเธออย่างมาก แต่เขาก็ทำลายความรู้สึกนั้นของเธอซะป่นปี้พังทลาย อารมณ์เร่าร้อน วาบหวามค่อยๆลดลงจนจางหายไปในที่สุดเธอก็ผล็อยหลับอยู่ในอ่างน้ำนั่น

ให้ตายสิวะ เธอหลับไปแล้วแต่เขายังไม่หลับเลยซักนิด ซ้ำยังยิ่งตื่นตัวขึ้นมากกว่าเดิมอีก

โลเวลล์ถอนมืออกจากศีรษะของหญิงสาวแล้วขยี้หัวอย่างไม่สบอารมณ์พลางเดินขึ้นไปเข้าห้องน้ำที่ชั้นสองเพื่อปลดปล่อยอารมณ์ที่ข่มกลั้นเอาไว้

------------------------------------------------------------------------------------------

สวัสดีนักอ่านทุกท่านค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ด้วยนะคะ ทุกเม้นทุกวิวล้วนเป็นกำลังใจให้ไรเตอร์มีไฟแต่งต่อไปจร้า

                         รักนักอ่านทุกท่านนะคะ

ความคิดเห็น