facebook-icon

สวัสดีนักอ่านทุกคนค่ะ นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกจึงอาจจะน้ำเยอะ มีฉากที่ไม่น่ามี หรืออื่นๆประการทั้งปวง ยังไงก็อ่านเพื่อความสนุกเนอะ อย่าคิดมาก 55

บทที่ 3 วางยา 100%

ชื่อตอน : บทที่ 3 วางยา 100%

คำค้น : ลอนดอน, ครูอนุบาล, นักธุรกิจหนุ่ม, ทาสแมว, จิกหมอน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2559 13:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 วางยา 100%
แบบอักษร

“อาหารของที่นี่ยังอร่อยเหมือนเดิมเลยนะคะฮันนี่ว่าไหม” หญิงสาวสุดเซ็กซี่เอ่ยถามขณะใช้ส้อมม้วนเส้นสปาเก็ตตี้ในจานของตนขึ้นมาทาน บ่อยครั้งที่หล่อนแอบแลบลิ้นเลียริมฝีปากอวบอิ่มเพื่อเป็นการยั่วยวนฝ่ายตรงข้าม ส่วนชายหนุ่มที่เธอกำลังยั่วยวนอยู่น่ะหรือ... เขาเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทานอาหารในจานของเขาโดยที่ไม่สนใจเธอเลยแม้แต่น้อย

“ฮันนี่... ฮันนี่คะ... คุณโลเวลล์” เมื่อเห็นว่าเขาไม่ยอมตอบคำถามของหล่อนซักที หญิงสาวจึงเรียกชื่อเขาหลายครั้ง

“ครับ?” โลเวลล์เงยหน้าขึ้น

“ดูเหมือนฮันนี่จะไม่ค่อยสนใจไอรีนเท่าไรเลยนะคะ” หญิงสาววางช้อนส้อมลงแล้วหยิบผ้าขึ้นมาเช็ดปาก “เมื่อกี้ไอรีนเรียกฮันนี่ตั้งหลายครั้งแหนะกว่าฮันนี่จะขานตอบ”

“ขอโทษด้วยครับ เผอิญว่าผมกำลังดื่มด่ำกับรสชาติมากเกินไปหน่อย” โลเวลล์ยิ้มหวาน พลางตักน้ำต้มยำกุ้งที่อยู่ในชุดชามลายเบญจรงค์ขึ้นมาซดคำหนึ่ง “เมนูที่คุณเตรียมไว้เซอร์ไพรส์ผมอร่อยมากๆเลยครับ คุณจะลองทานดูซักหน่อยไหมล่ะครับ”

เขาตักข้าวขึ้นมาคำหนึ่งแล้วเอื้อมมือไปป้อนหญิงสาวที่อ้าปากรออยู่

“อร่อยไหมครับ”

“อร่อยค่ะ อร่อยมากๆ ซี๊ด... แล้วก็เผ็ดมากๆด้วยค่ะ” หล่อนโบกมือพัดให้ลมเข้าไปในปากแล้วพยายามกลืนอาหารที่ชายที่ตนรักเป็นคนป้อนให้ “สปาเก็ตตี้ของไอรีนก็อร่อยนะคะ คุณจะลองทานดูบ้างไหมล่ะคะ”

“ครับ” ชายหนุ่มอ้าปากทานสปาเก็ตตี้ที่หญิงสาวตักมาให้ “รสชาติใช้ได้เลยนะครับ” โลเวลล์ยิ้มเจื่อนๆ สปาเก็ตตีที่อยู่ในปากของเขาทั้งมันทั้งเลี่ยน จนเขาแทบอยากจะบ้วนมันออกมา

“จะกินอีกซักคำไหมคะ” ไอรีนใช้ส้อมจิ้มเห็ดแล้วยื่นไปตรงหน้าเขา

“ไม่ล่ะครับ ผมอยากให้คุณกินเยอะๆคุณจะได้แข็งแรง”

ใบหน้าหวานแดงกล่ำขึ้นมาทันที หญิงสาวมองใบหน้าหล่อเหลาคมคายของโลเวลล์อย่างเคลิบเคลิ้ม จะหาผู้ชายที่สมบูรณ์แบบทั้งหน้าตาและเงินในกระเป๋าแบบนี้คงจะไม่มีอีกแล้ว

“ช่วงนี้ธุรกิจของคุณพ่อคุณเป็นยังไงบ้างครับ” โลเวลล์เอ่ยถามถึงบริษัทสายการบินคู่แข่ง ยูเคแอร์ไลน์ที่บิดาของเธอเป็นเจ้าของอยู่

“ก็ปกติแหละค่ะ แต่ได้ยินคุณพ่อท่านบอกว่ากำลังมีแผนที่จะขยายเที่ยวบินไปแถบเอเชียให้มากขึ้นน่ะค่ะ แต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มตอนไหน” หญิงสาวพูดอย่างไม่คิดโดยหารู้ไม่ว่าเธอได้เผยความลับของบริษัทออกมาแล้ว

“งั้นเหรอครับ แล้วคุณไม่รู้หรือไม่ครับว่าจะเพิ่มไปประเทศไหนบ้าง”

“ไม่รู้ละเอียดขนาดนั้นหรอกค่ะ แต่เห็นว่าแถวๆเอเชียตะวันออกเฉียงใต้น่ะค่ะ แหม... ฮันนี่คะ ไอรีนว่าเราอย่ามาพูดเรื่องเครียดๆกันเลยดีกว่านะคะ” หญิงสาวลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินไปโอบรอบคอของโลเวลล์

“ว่าไงคะ คืนนี้ฮันนี่จะไปต่อที่คอนโดของไอรีนรึเปล่า” หล่อนนั่งอยู่บนตักของชายหนุ่ม มือข้างหนึ่งลูบแผงอกของเขาเล่นถึงแม้ว่ามันจะมีเสื้อผ้าขวางกั้นอยู่หลายชั้นแต่หล่อนก็สามารถรับรู้ได้ถึงกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งและทรงพลังมากแค่ไหน

“เอาสิครับ”  โลเวลล์แกะมือของหญิงสาวออกแล้วกระชากหล่อนเข้ามาจูบอย่างดูดดื่มจนหญิงสาวหอบหายใจ

วันนี้หล่อนทำตัวดี... เขาจะให้รางวัล

 “เริ่มคึกคักขึ้นมาแล้วเหรอคะ” ไอรีนหัวเราะคิกคัก เมื่อเห็นว่าเขาเริ่มร้อนแรง “งั้นเราไปกันเถอะนะคะ”

“ครับ” เขาอุ้มหญิงสาวลงจากตักแล้วเดินโอบเอวเธอออกจากร้านอาหารไปโดยมีเหล่าพนักงานยืนโค้งส่งลูกค้าวีไอพีอย่างเขา

กริ้ง... กริ้ง... กริ้ง...

ยังไม่ทันได้ขึ้นรถ เสียงโทรศัพท์เครื่องบางก็ดังขึ้นในกระเป๋าหนังราคาแพงระยับของหญิงสาว หล่อนหยิบมันขึ้นมาอย่างอารมณ์เสียเพราะมันเป็นสาเหตุให้โลเวลล์ปล่อยมือออกจากเอวของเธอ หน้าจอบางปรากฏชื่อของบิดา หล่อนกดรับสายด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียว

“มีอะไรคะคุณพ่อ ไอรีนเคยบอกคุณพ่อแล้วใช่ไหมคะว่าอย่าโทรมารบกวนเวลาไอรีนออกไปข้างนอก”

(ฉันกับแกไม่ได้อยู่ที่เดียวกันแล้วฉันจะไปรู้ไหมว่าแกออกไปข้างนอกตอนไหน... ช่างมันเถอะ ตอนนี้แกอยู่ไหนรีบกลับมาที่บ้านเดี๋ยวนี้)

“อะไรกันล่ะคะคุณพ่อ ไอรีนบอกคุณพ่อแล้วใช่ไหมล่ะคะว่าไอรีนจะกลับไปที่บ้านหลังนั้นแค่ช่วงสุดสัปดาห์เท่านั้นแล้วนี่ก็เพิ่งจะวันอังคาร”

(ช่างหัวสุดสัปดาห์ของแกไปซะ! ถ้าแกไม่กลับบ้านมาภายในสามสิบนาทีนี้ล่ะก็ ฉันจะตัดแกออกจากกองมรดก)

“เชอะ! ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวไอรีนจะรีบไป งั้นแค่นี้นะคะ” หล่อนกดวางสายแล้วหันมายิ้มหวานให้คนข้างๆ

“ดูเหมือนเราจะไม่ได้ไปต่อกันแล้วนะครับ” ชายหนุ่มกล่าวอย่างรู้ทัน

“ค่ะ ดูเหมือนคุณพ่อท่านจะมีธุระด่วนให้ไอรีนกลับไปที่บ้านใหญ่น่ะค่ะ”

“งั้นคุณยังจะให้ผมไปส่งที่หน้าคอนโดอยู่ไหมครับ”

“ค่ะ ไอรีนกะว่าจะไปเอารถที่คอนโดก่อนแล้วค่อยขับไป”

“งั้นก็รีบขึ้นรถเถอะครับ เดี๋ยวคุณพ่อของคุณจะรอนาน”

 ------------------------------------------------------------------------------------

อาหารค่ำที่ถูกจัดเสริฟใส่จานดูสวยงาม เนื้อปลาที่ถูกชุบเกล็ดขนมปังแล้วทอดจนเป็นสีเหลืองกรอบดูน่ารับประทานเคียงคู่กับผักสลัดและเฟรนซ์ฟรายส์ร้อนๆ ข้างๆยังมีทาร์ทาร์ซอสสูตรพิเศษที่ไว้จิ้มรับประทานกับฟิชแอนต์ชิปส์ และบนโต๊ะยังมีไวน์ราคาถูกขวดหนึ่งที่คนธรรมดาอย่างพวกเขาสามารถซื้อหามาดื่มได้ โต๊ะอาหารจัดพร้อมที่จะให้คนมานั่งรับประทานแล้ว มื้อนี้เป็นมื้อพิเศษที่เธอและคุณลุงไมเคิล รวมถึงคุณลุงซีโน่ช่วยกันทำออกมา อาหารชุดใหญ่ที่สามารถตักเติมได้เรื่อยๆจนกว่าจะอิ่ม

“มา มื้อนี้ลุงขอดื่มต้อนรับหนูที่เดินทามาไกลเพื่อมาเยี่ยมลุงแก่ๆอย่างฉัน ชนแก้ว!” ไวน์สีแดงก่ำถูกรินลงในแก้วทรงสูง

“เออ คือพันไม่ดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์น่ะค่ะ พันขอไม่ดื่มนะคะ” หญิงสาวยกแก้วขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากเท่านั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาท

“ดื่มแค่นิดหน่อยเอง ไม่เป็นไรหรอกน่านะ ดื่มกับลุงหน่อยแค่ไวน์เองไม่แรงเท่าไรหรอก” ไมเคิลคะยั้นคะยอให้หญิงสาวดื่ม

“ไม่ล่ะค่ะ คอพันไม่ค่อยแข็งดื่มไปนิดเดียวก็เมาแล้ว” หญิงสาวยังคงปฏิเสธไม่ยอมดื่ม

“น่า แก้วเดียวก็ยังดี” คุณลุงไมเคิลตื้อไม่เลิก ถ้าเธอไม่ดื่มจนเมาแล้วเขาจะวางยาได้ยังไง

ฝ่ายซีโน่เห็นว่าไม่ว่าจะพูดอย่างไรหล่อนก็คงไม่ยอมดื่มแน่จึงเสนอไอเดียใหม่

“ถ้าหนูไม่ดื่มไวน์งั้นเอาเป็นน้ำพันซ์แทนไหม บ้านลุงมีสูตรน้ำพันซ์ขึ้นชื่ออยู่เดี๋ยวลุงจะทำให้”

พัณณิตามองคุณลุงซีโน่พักหนึ่งแล้วตอบตกลง “ก็ได้ค่ะ รบกวนคุณลุงซีโน่แล้ว”

“ไม่เป็นไรแค่นี้เอง” เขาเดินไปที่ตู้เย็น หยิบน้ำผลไม้กล่องสำเร็จรูปออกมาหลายรสแล้วเทลงเหยือกผสมกัน ซีโน่สบโอกาสที่พัณณิตาไม่ทันสังเกตเห็นแกะห่อยาสีขาวแล้วเทผสมลงในเหยือกจนหมดห่อ “เอาล่ะ เสร็จแล้ว”

ซีโน่เทน้ำพันซ์ที่ชงตามสูตรของตนเทลงแก้วส่งให้หญิงสาว

“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวรับมาจิบนิดๆ “รสชาติดีนะคะ หวานๆอมเปรี้ยว”

“ถ้าอย่างนั้นก็ดื่มอีกสิ ลุงทำไว้ให้เยอะเลย” ซีโน่วางเหยือกน้ำพันซ์ข้างพัณณิตาเพื่อให้เธอเติมได้สะดวกแล้วกลับมายังที่นั่งของตน “งั้นเรามาเริ่มกันใหม่ดีกว่า ชนแก้ว! ”

แกร้ง!

ทั้งสามคนลงมือทานฟิชแอนด์ชิปส์ของตนพลางพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน แฟรนช์ฟรายส์จานใหญ่และปลาทอดอีกหลายชิ้นถูกยัดลงท้อง ไวน์ขวดใหญ่กับเบียร์อีกหลายกระป๋องถูกเปิดเพื่อดื่มกิน พัณณิตาเองก็ดื่มน้ำพันซ์ในเหยือกไปหลายแก้ว

“เฮ้ย! ไอ้ไมเคิลแกทอดปลาได้ไม่เลวเลยนี่หว่า อร่อยดีว่ะ!” ซีโน่ที่ซัดเบียร์ไปหลายกระป๋องเริ่มมีอาการมึนเมา

“บ้ารึไงแก ฉันไม่ได้เป็นคนดื่มโว้ย แกไม่ใช่รึไงที่เป็นคนดื่มของฉัน” ฝ่ายไมเคิลเองก็ดื่มไปหลายกระป๋องเช่นเดียวกัน ตอนนี้ชายทั้งสองเริ่มหน้าแดงพูดคุยกันไม่รู้เรื่อง

“เออ... พันว่าพวกคุณลุงคงจะเมากันแล้วล่ะคะ ขึ้นไปนอนพักผ่อนให้สร่างเมาดีกว่านะคะ เดี๋ยวจานชามพันจะเป็นคนเก็บล้างเอง” หญิงสาวที่นั่งมองพวกเขาคุยกันคนละเรื่องก็อดไม่ได้ที่จะไล่ให้พวกเขาไปนอนพักผ่อน

“ม่ายเป็นไรน่า แค่นี้ม่ายเมาหรอก” ไมเคิลสะบัดแขนซี้ซั้วแล้วลุงขึ้นจากเก้าอี้เซไปเซมา

“เฮ้ย! ไอ้ไมเคิล เมื่อไหร่ยาแกจะออกฤทธิ์วะ” ซีโน่ทุบโต๊ะเสียงดังแล้วตะโกนถาม

“จะไปรู้เหรอ ฉันไม่ได้เป็นคนดื่มนี่” ไมเคิลเซทรุดลงนั่งบนโซฟาใกล้ๆ

“ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้วนะโว๊ย! ฉันใส่ไปหมดทั้งห่อเลยนะนั่น” ซีโน่พูดด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ถกแขนเสื้อเตรียมจะชกต่อย

 “พวกคุณลุงใจเย็นๆกันก่อนนะคะ” พัณณิตารีบเข้าไปห้ามทันทีเมื่อเห็นว่าพวกเขาเตรียมตั้งท่าที่จะทะเลาะกัน แต่ทันทีที่มือของเธอได้สัมผัสร่างกายของเพศตรงข้าม ร่างกายที่สงบมาโดยตลอดก็พลันพลุ่งพล่าน ความรู้สึกแปลกๆที่เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อนวิ่งจี๊ดไปยังท้องน้อยและลามลงไปถึงด้านล่าง

นี่เธอเป็นอะไรไป? พัณณิตาพยามสะกดกลั้นอารมณ์ที่แปรปรวนของเธอให้สงบลง

หญิงสาวรู้สึกว่าอากาศภายในห้องครัวมีอุณหภูมิสูงอย่างน่าประหลาด ทั้งๆที่ตั้งแต่เธอมาที่นี่ยังไม่เคยรับรู้ได้ถึงอากาศร้อนเลยด้วยซ้ำ สิ่งของรอบตัวเริ่มแยกออกเป็นสองส่วน ในห้องเริ่มหมุนเล็กน้อย หล่อนจิกเล็บลงบนฝ่ามือเพื่อประคองสติที่เหลืออยู่น้อยนิดเพื่อไม่ให้ล้มลง

“พะ... พวกคุณลุง...ยะ อย่าทะเลาะกันนะคะ เดี๋ยว... แฮกๆ พันขอ... ไปเข้าห้องน้ำ...นะคะ” คำพูดของหล่อนเริ่มขาดหายไปเป็นช่วงๆ ใบหน้าสวยแดงกล่ำเหมือนคนดื่มแอลกอฮอล์ ความรู้สึกร้อนรุ่มแพร่กระจายไปทั่วร่างกาย ถ้าได้น้ำเย็นๆมาล้างหน้าล้างตาซักหน่อยอาจจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น

“มาเร็วๆน้า” ไมเคิลพูดเสียงยานคางแล้วล้มลงไปนั่งกองกับพื้น

โดยไม่รอบอก หญิงสาวก็วิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็วด้วยฝีเท้าที่ซวนเซ ร่างกายหลายส่วนร้อนและแดงกล่ำอย่างหน้าตกใจ ใบหน้าหวานเบลอไปหมด ดวงตาฉ่ำปรือไม่เป็นศูนย์ ในที่สุดหล่อนก็ฝืนยืนไม่ไหวทรุดตัวนั่งลงกับพื้นห้องน้ำ มือบางสัมผัสไปตามส่วนต่างๆของร่างกายอย่างสะเปะสะปะควบคุมไม่ได้

“อ๊ะ... อ่า...” ยิ่งสัมผัสก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น

ห้องน้ำขนาดเล็กยิ่งทำให้เธอรู้สึกร้อนมากขึ้น พัณณิตาหอบหายใจถี่กระชันเพื่อระบายความร้อนในร่างกายให้ออกไป ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนกับว่าต้องการผู้ชายซักคนที่จะมากอดและสัมผัสแตะต้องตัวเธอ หญิงสาวเปิดฝักบัวให้น้ำไหลรดศีรษะของตนเพราะหวังว่ากระแสน้ำเย็นๆจะดับความร้อนในร่างกายของเธอได้บ้าง ผ่านไปได้ครู่ใหญ่หล่อนก็รู้สึกดีขึ้น เธอจึงออกมาจากห้องน้ำ

“ว่าไงจ๊ะแม่หนูน้อย ยาออกฤทธิ์แล้วเหรอ” ทันทีที่เธอก้าวออกมาจากห้องน้ำก็เห็นคุณลุงไมเคิลและคุณลุงซีโน่ยืนรอเธออยู่ที่หน้าประตู ทั้งสองถอดเสื้อเปลือยท่อนบนอยู่ เมื่อหล่อนเห็นร่างกายของเพศตรงข้าม อุณหภูมิที่ลดลงแล้วก็กลับพุ่งสูงขึ้นกว่าเก่าจนมือทั้งสองข้างของเธอสั่นระริก

“อะ... อะไร... ยาอะไรคะ” เธอไม่ค่อยเข้าใจในคำถามของเขาเท่าไหร่นัก ชายทั้งสองหัวเราะในลำคอแล้วขยับกายเข้ามา ยืนล้อมไว้ไม่ให้หญิงสาวขยับไปไหน

“ตอนนี้หนูรู้สึกร้อนๆ ร้อนจนอยากจะมีเซ็กส์บ้างไหมล่ะจ๊ะ” ซีโน่ถามพลางกวาดสายตาโลมเลียเรือนร่างของสาวเจ้าโดยไม่ปิดบังเลยแม้แต่น้อย “รู้สึกดีเมื่อมีคนมาสัมผัสหนูบ้างไหมล่ะจ๊ะ” ซีโน่ลูบไล้แขนขาวผ่องที่ตอนนี้แดงก่ำ

“มะ... หมายความว่ายังไงคะ ทำไมพวกคุณลุงถึงได้รู้ว่าตอนนี้พันรู้สึกยังไง” พัณณิตากระเถิบถอยจนหลังชิดติดกับกำแพง

“นี่หนูยังไม่เข้าใจอีกเหรอ หนูโดนวางยาปลุกเซ็กส์ยังไงล่ะ ในน้ำพันซ์ที่หนูดื่มเข้าไป” ไมเคิลเป็นคนเฉลย

“ยาปลุกเซ็กส์! นี่พวกคุณ...” เธอเคยได้ยินกิตติมศักดิ์ของยาชนิดนี้มาบ้างว่าถ้าเกิดกินมันเข้าไปแล้วจะทำให้มีอารมณ์ทางเพศอย่างรุนแรงและควบคุมสติไม่อยู่

“ฮึฮึ ในเมื่อรู้แล้วก็อย่าทนอยู่เลย มามะ” ซีโน่กระชากตัวหญิงสาวแล้วพยายามจะปลุกปล้ำ จากอารมณ์ร้อนรุ่มแปรเปลี่ยนเป็นอารมณ์หวาดกลัว หญิงสาวกรีดร้องลั่นแล้วพยายามขัดขืนเมื่อฝ่ายชายพยายามจะถอดกางเกงของเธอ หล่อนดิ้นพล่าน ปากกัดตีนถีบจนในที่สุดหล่อนก็ออกมาจากอ้อมกอดที่น่าขยะแขยงนั่นได้ ไม่รอช้าหล่อนวิ่งออกจากบ้านโดยทันที ฝีเท้าที่สับสนและซวนเซวิ่งไปตามท้องถนน ดวงตาที่พร่าเบลอเพราะฤทธิ์ยามันทำให้เธอมองเห็นแสงได้เพียงรำไรเท่านั้น หนทางที่กำลังจะเผชิญในอนาคตอันใกล้นี้ทำให้หล่อนรู้ว่ามันน่าหวาดกลัวเพียงใด

-----------------------------------------------------------------------------------------

อร๊ายยยย หนูพันของเราโดนแล้ว!!! พ่อพระเอกอยู่ไหนนนน มาช่วยหนูพัณณิตาเร็วเข้า.... ก่อนที่หนูพันจะโดนลากไปฆ่าหมกหญ้า เอ้ยไม่ใช่ โดนลากไปแล้ว มาเป็นฮีโร่หน่อยเร๊ว

 

ความคิดเห็น