กินนมก่อนนะ

*เรื่องนี้จบแล้ว อยู่ในช่วงรีไรท์+เพิ่มเนื้อหา (เพราะไรท์พิมตกเยอะมาก~ ก็เลยแก้ไข) •ฝากเรื่องใหม่กำลังอัพ• 'Hi bit*h ขอแค่มีเธออยู่ตรงนี้' ด้วยนะคะ😘😘😘 (อ่าฟรีตั้งแต่ต้นจนจบ) ขอบคุณไลค์กับทุกคอมเม้นมากๆเลยนะคะ😙😚😍😍

ชื่อตอน : G-sus & Melbee chapter 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 44.3k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มิ.ย. 2559 10:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
G-sus & Melbee chapter 21
แบบอักษร

 

 

# 

 
 G-sus & Melbee chapter 21
 
 
 
 
 
      "อื้อ! เหนื่อยแล้วนะ พักผ่อนบ้างดิ อ๊ะ!" คนตัวเล็กพูดเสียงอู้อี้ ตาเนี่ยจะหลับแล้ว ก็คงจะเหนื่อยจริงๆนั้นแหละครับ ก็ตั้งแต่ผมจับเธอมาจากร้านนั้นแหละผมก็รังแกคนตัวเล็กบนตักเนี่ยกี่รอบแล้วก็ไม่รู้...
 
 
     "เหนื่อยก็นอนไปดิ พี่ทำเอง หึหึ!"
 
 
 
      "อึก!! งื้อ... อ๊ะ! อย่าขยับนะ... จุก"
 
 
 
      "อา... แน่นชะมัด... อย่ารัดพี่แน่นสิ" 
 
 
 
 
   ผมดุยัยตัวเล็กเบาๆ ที่แทบจะไม่รู้เรื่องด้วยช้ำ เมียผมเนี่ยจะจับกระแทกกี่ครั้งก็ยังแน่น คงต้องจับกดบ่อยๆมั้งถึงจะไม่แน่น 
 
 
 
      "อ๊ะ... อื้อ... พะ... พอ... พอแล้วคนหื่น" 
 
 
 
      "ไม่พอจนกว่าคนแถวนี้จะสลบ" ผมพูดจบผมก็จับเอวคอดเล็กไว้แน่นๆแล้วจับเธอกระแทกขึ้นลงตามจังหวะรักอย่างหนักหน่วง
 
 
 
      "อื้อ... อา... เกลียดแก อ๊ะ... เจ็บเบาๆ"
 
 
 
      "ฮึ... เกลียดแต่รัดพี่ไม่หยุดเลยนะ" ผมแขวะยัยเมียตัวเล็กบนตักขณะที่โถมจังหวะอย่างรุนแรงขึ้น ก็เพื่อลงโทษยัยนี้ให้สาสมนั้นแหละ เอาให้สำลักความสุขไปเลยกับหนึ่งอาทิตย์ที่หนีผมมา...
 
 
 
      ตุบ ตุบ!!
 
 
 
      "อึก... อา... อื้อ..." เอาแล้วมือเนี่ย! คงจะทำอะไรผมไม่ได้นั้นแหละเลยทุบหลังผมแทนเนี่ย ทังทุบ ทังจิก ทังขวน เลยก็ว่าได้หลังผมแสบไปหมดแล้วเนี่ย
 
 
 
      "อ๊ะ... ฮึก... เจ็บ... " อ้าวร้องชะงั้น ผมก็แค่เอาคืนเธอด้วยการกัดเข้าที่หน้าอกอวบอัดของเธอก็เธอเล่นกอดคอผมโคตรแน่นก็เลยกัดคืน เท่านั้น... เท่านั้นจริงๆ!! ไม่ได้แก้แค้นนะ
 
 
 
 
      "อา... อย่างนั้นแหละ รัดแน่นๆ" ผมยังโถมจังหวะร้อนแรงใส่คนตัวเล็กโดยไม่ฟังเสียงร้องของเธอ ทังคราง ทังร้อง ได้อารมณ์ดี หึหึ
 
 
 
      "ฮึก... พอ... ละ... แล้ว" บอกพอแต่ผมไม่พอไง ก็เธอนะรอบนี้ปลดปล่อยไปแล้กี่รอบก็ไม่รู้ มันยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อผมกำลังเตรียมปลดปล่อย จนกระทั่ง...
 
 
 
      "อา..." ผมเสียบเข้าไปจนมิด จนทำให้ลำกายผมไปชนกับปากมดลูกของคนตัวเล็กจนเสียงดังกึก ก่อนที่ผมจะเกร็งตัวปลดปล่อยเข้าไปในตัวเธอจนมันล้นออกมาเลอะไปหมดทังคนทังเตียง 
 
 
 
   หลับไปแล้วทังน้ำตาเลยด้วย ผมรีบถอนลำกายออกเบาๆจากคนตัวเล็กเพราะกลัวว่าเธอจะเจ็บเพราะเธอช้ำไปหมดทังตัวเลย ก็นะ เธอทำให้ผมหน้าแตกนิแถมยังทำร้ายจิตใจผมด้วย...
 
 
 
   หนึ่งอาทิตย์ต่อมา
 
 
 
      "พะ... พี่จี!!"
 
 
 
      "มีไรอ่ะครับ??"
 
 
 
      "มะ... มานี่หน่อย" 
 
 
 
   ตอนนี้ ผม... บังคับเธอมาอยู่กับผมที่คอนโดเรียบร้อย ชึ่งในตอนแรกเธอก็ไม่ยอมหรอก เอาเรื่องไอ้แฝดมาอ้างตลอดเลย พอเท่านี้ดีกว่าเรื่องมันยาวอ่ะ...
 
 
 
      "ถ้าบอกว่าไม่ล่ะ??"
 
 
 
      "งั้นหนูจูดไอ้เนี่ย ก็ไม่เป็นไรใช่ป่ะ??"
 
 
 
      "ยุ่งอยู่ อย่าพึ่งนา แป๊บๆ"
 
 
 
      "โอเค จะเอาไปจูดล่ะนะค่ะ"
 
 
 
      "เหี้ย! หยุดเลยๆ ไม่ได้ๆ หวง"
 
 
 
   ผมเบิกตากว้าง แล้วจำเป็นต้องหยุดเกมแข่งรถบนทีวีก่อนจะหันไปมองยัยตัวแสบที่กำลังเดินมาทิ้งตัวนั่งบนโชฟาข้างๆผมพร้อมกับกล่องสมบัติส่วนตัวของผมที่ผมหวงนักหวงหนา...
 
 
 
   ก็แม่คุณนะโดนผมกักบริเวณอยู่นะสิ! คงจะเบื่อมั้ง ที่ได้อยู่แต่ในห้องให้ผมทำโทษตลอดแถมไม่ได้ไปทำงานอีกด้วย และก็คงจะลื้อค้นห้องนอนของผมจนได้ไปเจอกับกล่องเวรนั้นจนได้ ก็นะผมลืมมันไปเลยถ้าเธอไม่ค้นมันออกมาอีกครั้งนะ 
 
 
 
      "นี่หมายความว่าไง!" เสียงนี่ดุมากกกก พร้อมกับค้นของในกล่องนั้นขึ้นมาอ่านทีละใบ ทีละใบ 
 
 
 
   จะบอกความจริงไหมว่ะ หรือ ว่าไม่ เอาไงคิดหนักอีกแล้วสิเรา... เฮอะๆ
 
 
 
      "หมายความว่าเธอคือ..."
 
 
 
      "ห้ามโกหก!"
 
 
 
   ห้ามโกหกอีกโว้ย!! ไรวะเนี่ย??
 
 
 
      ".........."
 
 
 
      "ตอบมาผู้หญิงกับผู้ชายในรูปคือใคร?? เร็วๆ!"
 
 
 
   เอาก็เอาว่ะ!...
 
 
 
      "ผู้ชายในรูปอ่ะคือพี่ แต่... ผู้หญิง... "
 
 
 
   เพี้ยะ! 
 
 
 
      "จะลีลาเพื่อ??"
 
 
 
   โอเค สั้นๆแต่ได้ใจความ แต่ไม่จำเป็นต้องตีแขนผมแรงขนาดนั้นป่ะ ก็แค่อยากรู้ว่าจะหึงผมหรือเปล่า หน้านี่หงุดหงิดเชี่ยว
 
 
 
      "หึงออ??"
 
 
 
      "ก็ไม่นิ ทำไม??"
 
 
 
      "เปล่าาาาา ไม่หึงพี่จริงอ่ะ??"
 
 
 
      "ลีลาเยอะจริง รีบๆบอกมาเลยยยย"
 
 
 
      "ผู้หญิงคนนั้นนะคือคน... ที่พี่ชอบ เธอคือรักแรกของพี่"
 
 
 
      "จริงเหรอ? ชอบจริงๆเหรอ? ไม่ใช่แบบพี่น้องอะไรกันเงี้ย??" 
 
 
 
      "อือ ชอบจริงๆแหละไม่ใช่แบบพี่น้อง แต่เธอคนนั้นให้พี่เป็นได้แค่พี่ชายเท่านั้น"
 
 
 
      "เมื่อกอนพี่ดัดฟันเหรอเนี่ย หล่อน่ารักจุง" ผมรู้สึกแปลกใจเลยว่ะ ไม่โกรธ ไม่ว่า มีแต่นั่งยิ้มมองรูปผมกับผู้หญิงคนนั้นอย่างยิ้มๆเนี่ย
 
 
 
      "หนู อะ... เออ พี่อ่านออกหมดทุกใบมั้ยอ่ะ แล้วผู้หญิงคนนี้หล่ะตอนนี้เธออยู่ไหน?? เล่าเรื่องราวของเธอให้ฟังหน่อย ตอนนี้เธอเป็นยังไงบ้างง่ะ"
 
 
 
     "พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน ตอนนั้นพี่บังเอิญไปเจอเธอตบกับรุ่นพี่นะ... พี่ก็ไม่ได้ตั้งใจจะตวาดเธอนะ... ก็พี่ห่วงเธอว่าจะเป็นอะไรมากไหม พี่ยังไม่ทันได้อธิบายเรื่องนั้นด้วยช้ำเธอก็เดินไปชกกระจกเชยเลย แล้วหลังจากนั้นพี่ก็ไม่ได้เจอเธออีกเลยพี่อยากขอโทษเธอที่พี่ตวาดเธอในวันนั้น แต่เธอกับไม่โผล่หน้ามาให้พี่เห็นอีกเลย พยายามโทรหาบุกไปที่ห้องบ้าง ห้องเรียน รอกับคอนโดด้วยกันบ้าง... แต่กับไม่ได้เจอด้วยช้ำ แล้วไม่นานผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ก็เจอแต่โพสต์อิตมาแปะที่หน้าห้องตลอดกับแอ็ปเปิ้ลเขียวที่พี่ชอบตลอด ไม่ก็เค้กชาเขียวที่พี่ชอบมาตลอด แม้แต่วันเกิดพี่ก็มีเค้กมาวางไว้ที่หน้าห้องบ้าง จนพี่เรียนจบม.ปลายจนต่อมหาลัยก็ยังไม่หยุดส่งมาทังเค้กทังแอปเปิ้ลแต่พี่ก็รู้แหละว่าใครส่งมาและแอบตามพี่บ้าง... จนกระทั่งพี่จบปีสองขึ้นปีสามและเธอคนนั้นจะจบม.ปลาย... เธอ... คนนั้นหายไปเลยแม้แต่โพสต์อิตบอกลากันบ้างก็ไม่มี... พี่รู้ว่ามันร้ายแรงที่เผลอไปตวาดเธอแรงแบบนั้น พี่อยากขอโทษเธอแต่มันคงจะสายไปแล้วล่ะ... พี่มันขี้ขาดเอง"
 
 
 
      "พะ... พี่ถึงกับต้องร้องไห้เลยเหรอ??" 
 
 
 
   หมับ! 
 
 
 
      "พี่จะร้องก็ร้องออกมาให้หมดนะ หนูจะกอดพี่แบบนี้จนกว่าพี่จะหยุดร้องนะ"
 
 
 
   บ้าชะมัด! ผมถึงกับต้องร้องไห้เลยเหรอว่ะ เรื่องมันก็ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว ตั้งแต่ผมอยู่เกรด12 จนอายุจะ 25 ปีนี้แล้วเนี่ย ผมยังหาคนที่ทำให้ผมเปลื่ยนไปไม่ได้เลยว่ะ! 
 
 
 
   แต่ตอนนี้ ผมมีเมลบีแล้ว ความจริง... ความรู้สึกบ้าๆของผมกับเธอคนนั้นมันสมควรที่จะตายไปหลังจากที่ผมกับมาประเทศไทยทันทีที่เรียนจบเลยด้วยช้ำ!
 
 
 
      "หนูถามพี่หน่อยสิ ผู้หญิงคนนั้นชื่ออะไรค่ะ??"
 
 
 
      "เธอบอกพี่ว่าชื่อบีนะ ดูจะได้เป็นกันเองหน่อย แต่พี่ชอบเรียกเธอว่าบีบี เพราะว่าหน้ารักกว่า" ผมกอดตอบร่างเล็กของเธอแล้วชบหน้าร้องไห้ออกมา ความรู้สึกของผมตอนนี้อยากจะฆ่าตัวตายชะมัด ทังเจ็บปวด ทังจุกไปหมด ตอนนี้ ผมได้ระบายเรื่องของผมออกไปจนหมด ทังที่ไม่เคยได้บอกไอ้พวกเพื่อนผมเลย แต่ดีที่พวกเพื่อนผมมันเข้าใจไม่เช้าชี้มาก พวกมันแค่รู้ว่าผมอกหักแต่ไม่ตายพอ!
 
 
 
      "แล้ว... ถ้าพี่เจอเธออีก อะ... เออ พี่จะโกรธเกลียดเธอไหม ที่... ทำให้พี่เป็นแบบนี้นะ??" ผมรับรู้ว่าร่างของคนตัวเล็กสั่นแล้วดูเหมือนว่าหลังเสื้อของผมจะเปียกเธอจะร้องไห้... เธอร้องไห้เหรอ??  
 
 
 
      "........."
 
 
 
   ห้องรับแขกทังห้องตกอยู่ความเงียบ ผมเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่า โกรธเกีลยดเธอไหม?? เราสองคนต่างร้องไห้ออกมา ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอเสียใจ เจ็บปวด หรือ ยังไงกันแน่...
 
 
 
      "เมลบี"
 
 
 
      "..........." เงียบ
 
 
 
      "เมลบี เมลบี"
 
 
 
       "อะ... เออ... ค่ะ"
 
 
 
      "ว่าไง?? ถ้าพี่ตกลงจะทำตามคำสั่งของแม่พี่"
 
 
 
      "แล้วแต่พี่เลยค่ะ ฮึก..."
 
 
 
     "เมลบี จะไปไหน??"
 
 
 
   ปัง! เหี้ยจิ! ไปแล้ว
 
 
 
   หลังจากที่เรากอดกันอยู่นาน จนผมและยัยตัวเล็กเลิกร้องไห้ ผมก็ตัดสินใจบอกเธอเรื่องหมั้นที่ผู้เป็นแม่ของผมย้ำหนักย้ำหนาว่าหลังจากเมลบีออกจากโรงบาลมาต้องหมั้นกันและแต่งงานกันทันที แต่นี่มันก็ผ่านมาจนจะหนึ่งเดือนล่ะ และ เมื่อเช้านี้ก็ยังโทรมาย้ำ
 
 
 
   พอผมบอกเธอเรื่องนิปุ๊บ เธอก็หนีผมไปปั๊บ ยัยเตี้ยนั้นไม่รู้เรื่องคู่หมั้นตัวเองเลยเหรอว่ะ ว่าจะถูกจับคุมถุงชนอ่ะ จริงๆเลยหนีกูไปแหล่ะ
 
 
 
   ถามว่าจะตามมั้ย??
 
 
 
   ตามดิ เมียทังคนเลยนะเว่ยอยู่ห่างกันแป๊บเดียวแทบบ้า 
 
 
 
   วุ่ย!! จะไปตามที่ไหนว่ะ
 
 
 
    Rrrrr...
 
 
 
   : + : ไอ้เลว : + :
 
 
   ไอ้เวลโทรมา??
 
 
 
      "1โหล 2โหล 3โหล"
 
 
 
      [มึงอย่ามากวนตีนกูไอ้จี มึงทำไรน้องสาวกู! มึงทำน้องกูท้องแล้วไม่รับผิดชอบเหรอ!?? ไอ้ชั่ว ไอ้เลว!! €฿₩^$#!#/&(&"'@×€₩?:€₩)&$@]
 
 
 
      "เมลบีท้องเหรอ??"
 
 
 
      [ไอ้สัส! มึงจะทำเสียงดีใจทำมั้ย??]
 
 
 
      "ลูกกู กูก็ดีใจป่ะว่ะ"
 
 
 
      [เปล่านิ ใครท้องอ่ะ?? เมลบีบอกว่าป้องกันตัวเองดี] 
 
 
 
   ป้องกันเหรอ?? แต่ละครั้งที่ผมมีอะไรกับเธอ ผมก็ไม่เคยป้องกัน แล้ว... เป็นเพราะผมหื่นกับเธอมั้ง เหอะ! ยัยตัวแสบเอ้ย!!
 
 
 
      "..........."
 
 
 
      [มึงยังฟังอยู่ป่ะเนี่ย]
 
 
 
       "ฟังอยู่ มึงโทรมามีอะไร??"
 
 
 
      [มึงทำไรน้องสาวกู! น้องกูร้องไห้ใหญ่เลยอ่ะ]
 
 
 
      "มึงก็รู้ว่ากูต้องหมั้นกับคนที่แม่เลือกให้"
 
 
 
      [ไอ้จี! ถ้ามึงจะหมั้นแล้วมึงจะมีน้องกูไว้ทำมั้ย?? ไอ้เพื่อนเหี้ย]
 
 
 
      "มึงก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าน้องมึงคือคนที่แม่กูเลือกให้นะ ไอ้ควาย!"
 
 
 
      [กูไม่เชื่อ! อะ... เออ ใช่ก็น้องกูนิเนอะ แหะๆ]
 
 
 
      "เอ่อ! น้องมึงอยู่ที่ไหน?? อยู่กับมึงออ??"
 
 
 
      [เออ อยู่บ้านเนี่ยแหละขึ้นห้องไปไม่ยอมลงมาเลย]
 
 
 
       "เดี๋ยวกูไป"
 
 
 
       [ไม่ๆ มึงไม่ต้องมา กูไม่ให้มึงมา มึงทำน้องกูไว้เยอะ กูจะลงโทษมึง!]
 
 
 
      "เพื่อ??"
 
 
 
       [วันไหนนัดดูตัวค่อยเจอ กูจะทรมานมึงเล่นก่อนค่อยปล่อย]
 
 
 
      "มึงทำไรกูไม่ได้หรอก กูจะไปหาเมียไปเอาเมียคืน"
 
 
 
      [ก็ลองดูดิ หึหึหึหึ]
 
 
 
      "เออ! กูไปแน่"
 
 
 
      [หึหึหึ]
 
 
 
   เหอะ! ติดไปหลายคดีเลยยัยตัวแสบ หนีผัวกับบ้านเฉยเลยเว้ย หงุดหงิดๆๆๆๆๆๆ งั้นเราก็ต้องเอายัยชีฟองกับมาจากไอ้เวลคืน อิอิ กูก็จะทรมานมึงคืนไอ้เลว!!!
 
 
 
G-sus talks end
 
 
 
___________
 
-มาครบแล้ว ตอนต่อไปอยากล้ำลึกความหลังมั้ย?? 
 
-ติดตามต่อนต่อนไปนาจาาา
 
 
22/6/2016
 
 
-ต่อแล้ว เม้นติชมด้วย...
 
 
 
18/6/2016
 
 
 
-โอเคมาก่อนวัน มาต่อให้แล้ว มันอดไม่ได้ที่จะอัพอ่ะ
 
-แล้ววันเสาเจอกันเหมือนเดิมนะจะ
 
 
 
13/6/2016
 
 
 
-วันนี้มาได้นิดหน่อย เอามาอ่อยเล่น ความจริงจะเปิดเผยชะแล้วสิ!!
 
-ติดตามเอาเดี้ ไว้วันเสาจะมาอัพให้ใหม่นะจะ นะจ่ะ
 
 
(อย่าลืมเม้นนะจ่ะ)
 
 
 
 
 
12/6/2016
 
 
 
-ว่าไงไรท์เอง!! มาได้นิดหน่อยอ่ะ เดี๋ยวรอลุ้นกันอีเฮียมันจะบอกเมียว่าไง อิอิ
 
-เม้นบอกหนอยนะอยากรู้ว่ารีดยังรออ่านนิยายเค้ามั้ย??
 
 
(จบแยก)
 
 
 
8/6/2016
 
 
 
-NCมาแล้วแต่งยากมากแต่ไม่รู้จะถูกใจมั้ยนาา
 
-เอา40%ไปก่อนขอตัวไปปั่นนิยายแป๊บนะค่ะ
 
 -ตอนนี้เฮียจีเอาคืนเมลบีเบาๆ(เบาๆจริงๆนะ!!)
 
 
 
5/6/2016
 
 
 
ความคิดเห็น