ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ฉันฝันร้าย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 60

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2564 11:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฉันฝันร้าย
แบบอักษร

 

"หล่อจัง..."

"นี่!!!..." แพทริคเรียกดึงสติร่างบางที่นั่งเหม่อลอยสายตาจับจ้องอยู่ที่ชายหนุ่มไม่ละสายตา

ปึ้งงง!!!

"นี่!!!"

"เฮือก!!..."

ร่างบางสะดุ้งในตอนที่ชายหนุ่มวางมือลงบนโต๊ะเสียงดัง

"......"

"......"

ความเงียบครอบงำทั้งคู่อีกครั้ง ต่างคนต่างมองหน้ากัน จนเคทเธอลินที่เป็นคนเริ่มพูดขึ้นมา

"ฉัน...ฝันร้าย..."

แพทริคขมวดคิ้วมองหญิงสาวด้วยท่าทีสังเกตสีหน้าของเธอที่ดูแสดงออกเหมือนกับว่าเธออึดอัดอยู่ข้างในใจและเหมือนเธอต้องการจะพูดอะไรสักอย่างกับเขา

"......"

ชายหนุ่มทำสีหน้าที่ไร้อารมณ์แต่ยังคงจ้องไปที่ใบหน้าของเธอโดยไม่ละสายตา เหมือนกับกำลังจะตั้งใจฟังเธอพูดต่อ

"มันเป็นฝันที่ฉันเคยกลัวมานานแล้ว...จนมันหายไปช่วงนึง"

"......"

"แต่มาวันนี้...ฝันนั้นมันกลับมาหาฉันอีกครั้ง...แต่ว่ามัน"

"......"

ชายหนุ่มที่กำลังหั่นผักอยู่ขณะฟังร่างบางพูดไปด้วย พอเธอหยุดชะงักเขาจึงใช้สายตามองไปที่เธอ ก่อนจะค่อยๆวางมีดลง และตั้งใจมองเธอพรางขมวดคิ้วคิดหนัก

"มันมีคุณอยู่ในนั้นด้วย..."

"แล้วยังไง.."

คำถามของเขาบวกกับสีหน้าที่ดูเย็นชา ทำให้เคทเธอลินพูดจาตะกุกตะกัก ไปต่อไม่เป็น

"มะ มีคุณ ขะ เข้ามาช่วยฉัน จากความกลัวนั้น..."

พูดจบร่างบางยิ้มเจือนๆใส่ชายหนุ่มก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปที่ห้องเดิม โดยไม่มีทีท่าว่าจะหนีเขาออกไปข้างนอก

แพทริคมองตามแผ่นหลังของเธอที่เดินช้าๆก้มหน้าขึ้นไปยังบนห้อง พร้อมกับขมวดคิ้วคิดถึงเรื่องที่เธอพูดเมื่อสักครู่ ก่อนจะส่ายหัวดึงสติตัวเองกลับมา แล้วทำอาหารต่อ...

.

.

.

Harem Club

ฟุ้บบบ!!!

"โถ้วโว้ยยยย!!! หายไปไหนของมันวะ!!"

เตวิชทิ้งโทรศัพท์ลงบนโซฟาด้วยอาการที่เริ่มหงุดหงิด เมื่อการตามหาชายหนุ่มไม่เป็นผลสำเร็จ

 

ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!

"เข้ามา!!"

ซินดี้รีบเปิดประตูแล้วตรงเข้ามาหาเตวิชอย่างร้อนอกร้อนใจ

"เป็นไงบ้าง!!"

"ซินดี้เช็คหมดทุกทาง บ้านทุกหลังที่ท่านมีอยู่ก็ไม่พบค่ะ"

"แล้วบ้านสวน!! บ้านสวนหล่ะ!! เช็คหรือยัง"

เตวิชทำท่าคิดหนัก ก่อนจะนึกถึงบ้านพักที่แพทริคชอบไปพักที่นั่นมากที่สุดเวลามีเรื่องทุกข์ใจ

"ไปแล้วค่ะ ทางบ้านก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าท่านไปไหน แต่ซินดี้บอกให้เขารายงานเราแล้วค่ะ ถ้าท่านไปที่นั่น"

"อื้มม! แต่ตอนนี้ผมร้อนใจมากเลยคุณรู้มั้ย! กลัวว่าไอแพทริคจะทำร้ายอะไรเธอก่อน"

"อย่าพึ่งกังวลไปเลยนะคะ มันอาจจะไม่เกิดอะไรขึ้นกับเธอคนนั้นก็ได้ คุณก็น่าจะรู้ว่าท่านเป็นคนแบบไหน"

"ถึงแพทริคจะเป็นยังไง ถ้ามันไม่ฟังใครเลยมันก็อาจจะตัดสินใจผิดพลาดได้ไงคุณซินดี้..."

ซินดี้ค่อยๆเดินมาลูบที่หลังเตวิชเบาๆเพื่อให้เขาผ่อนคลายและให้อารมณ์ใจเย็นขึ้น

"ท่านเป็นคนใจดีนะคะ อีกอย่างถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่มีพิษมีภัยอะไร เธออาจจะทำให้ท่านใจอ่อน หรือหายโกรธก็ได้นะคะ..."

ซินดี้พูดชื่นชมพลางอมยิ้ม จนเตวิชหันมามองด้วยความสงสัยที่เห็นซินดี้เผลอยิ้มออกมา

"เอ่อออ เธอสวยมากเลยนะคะ สวยจนฉันต้องแอบอิจฉาไปเลย ถ้าตอนนั้นฉันไม่มัวแต่ฟังคำสั่งของท่าน ฉันอาจจะได้ทำความรู้จักกับเธอจริงๆ อาจ...และ...จะได้รู้เรื่องเธอมากกว่านี้"

"ผมก็เริ่มชักอยากจะเห็นเธอจริงๆซะแล้ว..."

 

แอ๊ดดดดดด~ ปั้งงง!!!!

เสียงเปิดประตูของบุคคลที่สามเปิดเข้ามา โดยคนด้านในห้องยังไม่ได้อนุญาต อีกทั้งเธอยังไม่ได้เคาะประตูด้วย

"พี่แพทริคไปไหน!!!"

เตวิชกับซินดี้มองหน้ากันเมื่อรับรู้ถึงความเอือมระอากับการกระทำของเธอคนนี้

ซินดี้เองก็เบื่อที่จะปะทะวาจา เธอจึงก้มหัวให้เตวิชเป็นสัญญาณบอกว่าเธอขอตัวออกไปข้างนอก

"จะไปไหน!!! ฉันถามแกไม่ได้ยินหรือไง!!"

หญิงสาวเดินเข้ามาขวางทางซินดี้แถมยังตะคอกใส่เธอเสียงดังลั่นห้อง

"ไม่ทราบค่ะ..."

ซินดี้พูดพร้อมกับเดินหลีกออกมาอีกทาง

"ตอแหXX..."

หมับ!

เพี๊ยะ!!!!

"โอ๊ยยยย!!!... "

"ลินดา!!!!"

จังหวะที่ซินดี้กำลังจะเดินพ้นตัว ลินดาได้หันไปคว้าแขนของซินดี้ไว้ทัน พร้อมกับใช้ฝ่ามือฟาดลงไปที่ใบหน้าของซินดี้จนเซล้ม

เตวิชที่เห็นท่าไม่ดีรีบวิ่งมาคว้าแล้วล๊อคตัวของลินดาไว้เพื่อไม่ให้ไปตบซินดี้ต่อ

"ลินดา!!หยุด!! ถ้าไม่หยุดพี่จะฟ้องแพทริค!!"

พูดจบเตวิชก็ส่งสัญญาณบอกให้ซินดี้รีบออกไปจากห้องให้เร็วที่สุด

"ปล่อยยยยยย!!!"

"เลิกเป็นหมาบ้า เที่ยวไปตามตบคนนั้นทีคนนี้ที สักที!!"

เตวิชทิ้งแขนของลินดาจนเกือบล้มไปอีกทาง ด้วยอารมณ์โมโหแทนซินดี้

"กล้าดียังไงที่มาทำกับฉันแบบนี้!!!"

ลินดาหันหน้ามามองเตวิชที่ปล่อยเธอแรงจนเกือบล้ม สายตามองแบบเคียดแค้นเตวิช

"แล้วเธอกล้าดียังไงที่ไปทำกับคุณซินดี้เขาแบบนั้น!!!"

"เหอะ!! เป็นห่วงมันหรอ!! นี่ก็โดนมันอ่อยอีกคนสิท่า! เหอะ!!"

"......"

เตวิชไม่กล้าโต้เพียงแต่มองหน้าแล้วส่ายหัวที่เอือมระอาเต็มทีกับผู้หญิงคนนี้

"เดี๋ยว!!! จะไปไหน!!"

เตวิชไม่รอที่จะปะทะวาจาต่อ รีบเดินออกมาจากห้องนั้นทันที...

บัวรัมภามารดาของลินดาผู้ที่ชอบให้ท้ายลูกสาวตัวเอง เธอจึงกล้าทำตัวไม่แคร์และไม่สนใจใคร และสามารถทำตามใจตัวเองได้ทุกอย่างด้วยการขัดขวางและจัดการผู้หญิงทุกคนที่เข้ามายุ่งวุ่นวายกับแพทริค ทั้งสองพยายามเข้าหาแพทริคเพื่อตั้งใจจะหาผลประโยชน์จากชายหนุ่ม และลินดาเองก็หลงรักแพทริคมากมายจึงไม่ต้องการให้ใครมายุ่ง

 

 

ฟุ้บบบบบบ!!!

ซินดี้ทิ้งถุงประคบเย็น เมื่อประคบรอยที่เกิดจากฝีมือของลินดาเสร็จ

"คุณซินดี้! เป็นไงบ้างครับ"

เตวิชเดินเข้ามาหาซินดี้ พรางสังเกตรอยแดงที่แก้มของเธอ

"เห้ออออ! นี่ถ้าคุณไม่ห้ามแล้วจับตัวเธอไว้ก่อน ซินดี้คงตบเธอกลับแน่ๆ..."

"หึ หึ หึ..."

เตวิชยิ้มและเค้นเสียงขำในลำคอออกพลางมองหน้าหญิงสาวที่ดูอารมณ์ไม่ดี

"อะไร!! มันตลกมากเลยหรอคะ!!"

ซินดี้มองเตวิชแล้วทำหน้าน้อยใจ

"ก็เปล่าาาา...คุณก็สู้ได้ แล้วทำไมไม่สู้หล่ะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นผมก็เป็นพยานให้คุณได้นะ"

เตวิชทำท่าล้อเลียน ตบซ้ายตบขวาให้ซินดี้อารมณ์ดีขึ้น

"ลูกร้ายขนาดนี้ แม่ร้ายยิ่งกว่าอีก ซินดี้ขี้เกียจที่จะไปมีปัญหากับสองแม่ลูกนี้ค่ะ"

"แพทริคมันจัดการให้คุณได้อยู่แล้วหน่าาา..."

"ท่านคงไม่มีเวลามาเคลียร์ปัญหาเรื่องไร้สาระแบบนี้หรอกค่ะ งานท่านก็เยอะจะตายอยู่แล้ว"

"อดทนนะ! รอตามตัวแพทริคกลับมาให้ได้ก่อน เดี๋ยวผมจะจัดการให้เอง"

"ขอบคุณนะคะ ไปทำงานกันต่อเถอะค่ะ"

 

 

ความคิดเห็น