email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 13 ความประทับใจเป็นสิ่งสำคัญ

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 ความประทับใจเป็นสิ่งสำคัญ

คำค้น : แฟนตาซี อีโรติก

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 618

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มิ.ย. 2564 13:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 ความประทับใจเป็นสิ่งสำคัญ
แบบอักษร

หลังจากที่จิเซะรู้ว่าชินก็จะไปโรงเรียนเหมือนกับเธอ แถมเขายังจะไปเป็นอาจารย์ในโรงเรียนที่เธอเรียนอยู่อีกเธอก็รู้สึกสับสนไปหมด เธอรู้สึกทั้งดีใจ ตื่นเต้น และยังรู้สึกเสียดาย ที่เธอรู้สึกดีใจและตื่นเต้นเป็นเพราะว่าเธอจะได้เจอคนที่เธอชอบทุกวัน และอาจจะได้มีโอกาสพัฒนาความสัมพันธ์ของพวกเขาด้วย แต่ที่เธอรู้สึกเสียดายและเศร้านั้นก็เพราะเขาดันเป็นอาจารย์นี้สิ ยังไงมันก็ผิดอยู่แล้วที่อาจารย์กับนักเรียนจะมีความสัมพันธ์ แต่ว่าถ้าพวกเขาแอบคบกันแบบลับ ๆ ล่ะ แค่คิดเธอก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้ง ชินที่เห็นการแสดงออกทางสิหน้าของจิเซะก็รู้สึกว่าเธอน่ารักดี และยังรู้สึกอยากจะได้เธอมาเป็นของเขาหยักขึ้นไปอีกเพราะเธอเป็นคนที่เก็บอาการไม่ค่อยอยู่ ทุกครั้งที่คิดอะไรความคิดของเธอก็จะแสดงออกทางสีหน้าเสมอ ส่วนนี้ของเธอทำให้เขามองเธอได้ไม่เบื่อเลย อย่างตอนนี้เธอก็ทำท่าครุ่นคิดโดยในระหว่างที่คิดอยู่เธอกจะทำหน้าดีใจบ้าง เหม่ออลยบ้าง แล้วก็เปลี่ยนมาเป็นเศร้าจากนั้นก็เขินอาย แค่เดินอยู่ด้วยกันข้าง ๆ เขาก็เห็นการแสดงออกทางสีหน้าของเธอได้เป็นร้อยแบบแล้วมั่ง และแต่ล่ะแบบก็ดูสนุกสุด ๆ ในความคิดเขา จิเซะที่คิดไปคิดมาเธอก็รู้สึกว่าชินเงียบไปได้สักพักแล้วเธอจึงเงยหน้าขึ้นมาเพื่อจะดูว่าเขายังอยู่รึเปล่า พอจิเซะเงยหน้าขึ้นมามองชินก็เห็นว่าเขากำลังมองหน้าเธอและยิ้มอย่างขบขันอยู่ข้าง ๆ เธอ เธอที่เห็นเช่นนั้นก็รู้สึกเขินอายขึ้นมา และถามชินด้วยความเขินอายว่า 

"อาจารย์มองอะไรกันคะ มีอะไรน่ามองรึไงโม่ววว....." ชินที่ได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะเบา ๆ ด้วยความขบขันในทางท่าเขินอายของเธอ เขาเอามือซ้ายลูบหัวของเธอและพูดว่า 

"ก็ดูเธอทำหน้าเข้าสิ เดี๋ยวก็ทำหน้ายิ้ม เดี๋ยวก็เศร้า เดี๋ยวก็แดงแล้วจับหน้าบิดไปมา ฉันมองแล้วรู้สึกว่าเธอน่ารักดีน่ะ ฮะ ๆ" ในระหว่างที่ชินพูดไป จิเซะที่กำลังฟังก็หน้าแดงขึ้นเรื่อย ๆ เพราะรู้ตัวแล้วว่าตัวเองทำตัวหน้าอายต่อหน้าชินอีกแล้ว เธออ้าปากค้างหน้าแดงและอยู่เดินลง ดูเหมือนตอนนี้หัวเธอคงซ็อตเพราะความอายไปแล้ว หลังจากค้างไปสักพักเธอก็เอามือมาปิกหน้าตัวเองและก้มหน้างุดพร้อมกับย่อเข่าลงไปนั่งยอง ๆ จากนั้นก็กรี๊ดออกมาเบา ๆ ชินที่เห็นว่าจิ้ซะหยุดเดินเขาก็หยุดเดินเช่นกัน เขายืนอยู่ข้างหน้าเธอ และหันหลังไปดูว่าเธอหยุดทำไม พอเห็นว่าจิเซะนั่งลงยอง ๆ และก้มหน้างุดลงไปเพื่อระบายความอายของตัวเอง ชินก็ก้มหัวลงไปมองเหมือนกัน แต่ที่เขาตั้งใจมองนั้นไม่ใช่หน้าของจิเซะแต่เป็นกางเกงในของเธอตั้งหาก แต่น่าเสียดายที่จิเซะย่อตัวลงโดยขาทั้งสองข้างแนบชิดติดกันทำให้มันไปบังวิสัยทัศน์ของเขาที่จะมองกางเกงในเธอไป ชินจึงจิ๊ปากไปหนึ่งที่ แต่เขาก็กลับมาทำหน้าตาปกติและนั่งยองข้างหน้าจิเซะ จากนั้นก็เอามือขวามาวางบนหัวของเธอจากนั้นก็พูดว่า 

"ไม่เห็นต้องอายเลยนี้จี้จัง เพราะส่วนนี้ของเธอนี้ล่ะที่ทำให้ฉันสนใจ ฉันว่าเธอที่เป็นแบบนี้ทำฉันรู้สึกไม่เบื่อเธอเลยนะ อีกอย่างไม่ต้องเรียกฉันว่าอาจารย์หรอก เรียกฉันแค่คุณชินเหมือนตอนอยู่บนรถไฟก็ได้" จิเซะที่ถูกชินปลอบก็เงยหน้าขึ้นมามองชินด้วยสายตาออดอ้อน จากนั้นเธอพูดพุ่งเข้าไปกอดชินพร้อมกับเรียกชื่อเขาไปด้วย 

"คุณชินน..." ชินที่เห็นเช่นนั้นก็รับเธอไว้อย่างรวดเร็ว และจากนั้นก็กอดตัวเธอขึ้นมา ทำให้พวกเขาตอนนี้กอดกันกลมในท่ายืนนิ่ง โดยแขนทั้งสองของจิเซะบีบแนบอกคู่ใหญ่ของเธอไว้และส่วนบนของเธอนั้นก็อยู่ในอ้อมกอดของชินอีกที่ ส่วนชินเขาได้กอดจิเซะไว้โดยใช้ทั้งสองแขนใหญ่ท่อนบนของเขากอดรวบตัวเธอไว้แน่น ส่วนแขนท่อนล่างที่เหลือกับมือของเขาได้วางไว้บนหลังของเธอ ทำให้ตอนนี้ทั้งคู่ตัวติดกันแน่นมากซะจนทั้งคู่สามารถรู้สึกได้ถึงลมหายใจของกันและกัน 'หน้าอกยัยเด็กนี้เด็ดจริง ๆ ให้ตายเถอะ แค่มองดูก็รู้สึกว่าเนื้อแน่นแล้ว พอได้สัมผัสจริง ๆ ถึงรู้เลยว่าที่คิดไว้มันเกินคาดไปเยอะเลย คุณภาพเธอเทียบได้กับยัยสองคนนั้นเลยแหะ' ชินคิดในใจขณะมองหน้าที่ถูกบีบไว้ตรงกลางระหว่างเขากับเจ้าของหน้าอกคู่นี้ที่มันพองออกมานอกเสื้อที่เปิดออกเพื่อคลายความอึดอัด  

"งือออ..คะ...คุณชินคะ..เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นหรอกค่ะ.." จิเซะที่ถูกชินกอดไว้แน่นได้พูดขึ้นด้วยเสียงเบา ๆ เธอไม่ได้แสดงท่าที่ขัดขืนที่ถูกชินกอดเลยกลับกันดูเธอจะปล่อยน้ำหนักมาทางเขาเพื่อให้เขากอดเธอแน่นขึ้นกว่าเดิมซะอีก 

"ไม่เห็นต้องสนใจเลยนี้...จริงมั้ยล่ะ เธอเองก็เถอะเห็นทิ้งตัวมาให้ฉันกอดซะขนาดนี้ จี้จังเนี้ย..เป็นพวกปากไม่ตรงกับใจสิน้าา.." 

"พะ..พูดอะไรกันคะ ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นเลยนะคะ.." 

"ฮะ ๆ จ้า ๆ ไม่ได้ทำก็ไม่ได้ทำ แต่ว่าในเมื่อฉันได้กอดเธอแล้ว งั้นฉันจะบอกเรื่องที่เธอถามฉันเมื่อกี้ให้ตามที่สัญญาไว้ล่ะกัน" จิเซะที่กำลังมุดหน้าเข้าหาอกแกร่งของชินอยู่เมื่อได้ยินสิ่งที่ชินพูดก็เงยหน้าขึ้นมาทันที  

"เอ๊ะ! จริงหรอคะ!!" เธอดีใจจนดิ้นไปมาอยู่ในอ้อมกอดของชินจนเขาต้องปล่อยเธอลงมากระโดดดีใจอยู่ตรงหน้าของเขาซะให้พอใจ ชินถอนหายใจอย่างหน่ายใจ 

"เอาล่ะ ๆ ฟังดี ๆ นะจี้จังเพราะฉันจะพูดให้ฟังแค่ครั้งเดียว ถ้าเธอตามไม่ทันเธอจะต้องให้ฉันมากกว่ากอดเป็นการแลกเปลี่ยนนะตกลงมั้ยล่ะ" ชินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง จากนั้นก็ต่อด้วยประโยคล้อเล่นพร้อมทำหน้าทะเล้น 

"โถ่วว..อย่าล้อกันเล่นสิคะ.." จิเซะพูดด้วยน้ำเสียงแง้งอน แต่พอเธอเห็นสีหน้าจริงจังของชินเธอก็หยุดเล่นและตั้งใจฟังสิ่งที่ชินจะพูด 

"เอาล่ะนะ" ชินพูดเพื่อเตรียมความพร้อมจิเซะเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อเห็นว่าจิเซะพนักหน้าเพื่อบอกว่าเธอพร้อมแล้ว ชินก็พนักหน้าตอบจากนั้นก็บอกหลักการในการฝึกฝนของเขา เขาได้บอกเล่ามันออกมาจากประสบการณ์การต่อสู้จริงของเขา และพูดมันออกมาโดยกลั้นกรองคำพูดด้วยสกิล "สอน" ของเขาทำให้มันเข้าใจต่อคนอื่นได้ง่ายขึ้น เมื่อเขาอธิบายเสร็จ เขาก็เห็นจิเซะหลับตาลงเหมือนกำลังทำสมาธิกลั้นกรองความรู้ที่เขาเพิ่งสอนไป จากนั้นไม่นานเธอก็เปิดตาขึ้นดูเหมือนคำสอนของเขาจะทำให้เธอเข้าใจอะไรบ้างอย่างได้ เพราะเขาเห็นว่าแววตาของเธอดูจริงจังขึ้น จากนั้นเธอก็เอ๋ยช่วยเขาให้รีบเข้าโรงเรียนโดยเร็วเพราะเธออยากไปฝึกในสิ่งที่เธอเพิ่งเข้าใจเมื่อกี้ให้เร็วที่สุด เธอกลัวว่าเธอจะลืมในสิ่งที่เธอเพิ่งจะบรรลุได้เมื่อกี้แน่นอนถ้าเธอไม่รีบไป ชินเขาไม่รูว่าเธอทำความเข้าใจในอะไรได้แต่เขาก็ไม่คิดอะไรมาก เขาตอบตกลงกับเธอไปและจากนั้นพวกเขาก็พากันเร่งเดินไปทางโรงเรียนให้เร็วยิ่งขึ้น เมื่อมาถึงหน้าประตูรั้วขนาดใหญ่ที่เป็นทางเข้าหลักของโรงเรียนจิเซะก็ก้มหัวขอโทษชินที่ไม่สามารถจะพาเขาเดิชมโรงเรียนได้แวเพราะเธออยากจะไปฝึกเต็นแก่ เขาจึงบอกปัดว่าไม่เป็นไร แล้วก็สัญญาว่าเมื่อเขาเสร็จธุระแล้วเขาจะไปหาเธอที่ห้องซ้อมของชมรมเทควันโดเอง เธอจึงเบาใจและดีใจที่ชินจะมาดูเธอซ้อมด้วยเธอจึงกล่าวลาชินด้วยความสุขใจจากนั้นก็วิ่งไปทางชมรมของเธออย่างรวดเร็ว 

เมื่อจิเซะวิ่งไปแลวชินก็ออกเดินตรงไปที่ห้องทำงานของผอ.โรงเรียนโดยตรง เพราะถึงยังไงเขาก็เคยเป็นภารโรงของโรงเรียนนี้มาก่อน เขาเดินไปทางอาคารทำการของโรงเรียนเรื่อย ๆ ชินเห็นพวกนักเรียนหญิงชมรมซอฟบอลกำลังซ้อมกันอยู่ที่สนามหน้าโรงเรียน ส่วมใส่เสื้อพละแขนสั้นกับกางเกงผ้าบางขาสั้นเพื่อง่ายต่อการขยับร่างกายและการระบายความร้อน แต่ในขณะเดียวกันมันก็ช่วยโชว์สัดส่วนร่างกายของพวกเธอได้ดี ชินที่เห็นเขาก็เผลอเลียปากอย่างหิวโหยเพราะนักเรียนเหล่านั้นแต่ล่ะคนทั้งหุ่นและหน้าตาไม่เลวเลย ถึงจะสวยไม่เท่าพวกเร็น ยูเมโกะและจิเซะก็ตามพวกเด็ก ๆ พวกนี้ก็เหมาะที่จะเป็นแม่พันธ์ุให้กับเขาสุด ๆ ชินรอไม่ไหวที่จะได้ลิ้มลองพวกเธอที่ละคน ๆ อย่างช้า ๆ ซะแล้วตอนนี้ แต่เขาต้องอดทนไว้ก่อนเพราะตอนนี้เขาต้องไปพบผอ.ก่อน ส่วนเด็กสาวเหล่านี้เดี๋ยวเขาจะหาทางเล่นกับพวกเธอที่หลัง โรงเรียนเอกชนคาคุอินแห่งนี้เป็นโรงเรียนมัธยมที่มีทั้งม.ต่นและม.ปลาย ทำให้มันใหญ่พอสมควรเนื่องจากเป็นหนึ่งในโรงเรียนระดับจังหวัดโรงเรียนนึงเลย เห็นว่าปีนี้เป็นปีที่สองแล้วหลังจากที่เปิดให้นักเรียนชายมาสมัครเรียนที่นี้ได้ แต่ถึงจะเปิดให้มีนักเรียนชายเข้าเรียนได้แล้วกตามโรงเรียนนี้ก็มีอัตรานักเรียนชายน้อยกว่านักเรียนหญิงอยู่ที่ 1:5 เลยที่เดียว ถ้าตีว่าห้องนึงมีนักเรียนหญิงอยู่ 20 คนนักเรียนชายก็จะมีเพียง 4 คนเท่านั้น แต่โรงเรียนนี้จำกัดห้องเรียนให้มีเด็กนีกเรียนเพียง 25 คนเท่านั้นในแต่ล่ะห้อง ทำให้มีเดกผู้ชายในห้องนั้นได้เพียงแค่ 4 คนเท่านั้นโดยเฉลี่ยและจะไม่มากไปกว่านั้นแล้วนั่นเอง หลังจากเดินเอื่อย ๆ จนมาถึงหน้าประตูห้องทำงานใหญ่ของอาจารย์ใหญ่ ชินก็ได้ยินเสียงเขาอยู่สามคนกำลังมีปากเสียงกันอยู่ในนั้น 1เป็นผู้หญิงแน่นอน ส่วนอีก 2 เป็นผู้ชาย ฝ่ายหญิงถ้าฟังจากน้ำเสียงจะเป็นหญิงสาววัยไม่เกิน 35 ส่วนผู้ชายสองคนอยู่ที่ 50กว่า ๆ และดูเหมือนฝ่ายหญิงคนนั้นจะโต้เถียงกับผู้ชายสองคนนั้นอยู่ จากที่ชินฟังแล้วเธอน่าจะเป็นอาจารย์ของโรงเรียนแห่งนี้ ส่วนผู้ชายทั้งคู่นั้นจะเป็นเจ้าหนี้ หรืออะไรสักอย่าง เพราะลักษณะการพูดจาของทั้งสองคนดูจะเป็นการข่มขู่ฝ่ายหญิง และยังมีการดูถูก แทะโลม และกล่าวลวนลามทางวาจากับฝ่ายหญิงเหมือนว่าทั้งคู่จะไม่ให้เกียรติเธอเลย อย่างประโยคนึงที่ชินได้ยินว่าพวกมันจะยอมยกหนี้ให้ถ้าเธอยอมไปเป็นของเล่นของพวกมัน และให้เธอเลือกเด็กนักเรียนอีก 5 คนไปขัดดอกที่เกินมาด้วย พอพูดเสร็จพวกมันก็พากันหัเราะเสียงดัง ชินที่ฟังก็รู้สึกทนฟังไม่ได้จนหงุดหงิดขึ้นมา ไม่ว่าเจ้าพวกนี้จะเป็นใครแต่ถ้าคิดจะมายุ่งย่ามกับเหยื่อของเขาแล้วล่ะก็เขาจะจัดการพวกมันซะ แต่ชินก็ได้ห้ามความหงุดหงิดของตนไว้ก่อนเพราะถึงยังไงพวกมันก็ไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่าการพูดจาถากถางเธอเท่านั้น และการออกไปพรวดพราดแล้วโชว์เหนือว่าเขาเจ๋งนั้นมันเป็นอะไรที่งี่เง่าสุด ๆ เพราะมันไม่ได้ดูเท่ในสาายตาใครเลยแถมยังจะเป็นการเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับปัญหาของคนอื่นมากเกินไป เขาไม่ได้สนิทอะไรกับผู้หญิงคนนั้นเลยด้วยซ้ำ แล้วเธอจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาทำอะไรได้ ถ้าเขาเข้าไปตอนนี้แล้วบอกว่าเดี๋ยวเขาจะช่วยเธอเองแล้วจัดการตะเพิดพวกเวรนั้นออกไปสิ่งที่เขาจะได้รับจากเธอจะไม่ใช่ความประทับใจ แต่มันจะเป็นคำด่ามากกว่านะสิ 

หลังจากที่เสียงทะเลาะภายในห้องเงียบไป ชินก็ได้ยินเสียงเหมือนว่าจะมีคนออกมาจากประตู และตอนนั้นประตูบานใหญ่สองบานก็ถูกเปิดออก คนที่ออกมาก็คือชายทองสองคนที่แต่งตัวดูดีเหมือนพวกมีตังค์เดินออกมา ตามตัวพวกมันมีแก้งแหวนเงินทองเต็มตัวเหมือนกับจะบ่งบอกว่ามัน-วย เอ๊ย! รวย  

"เหอะ!! อะไรกันมีพวกกากมาแอบฟังคนอื่นเขาคุยกันอยู่ตรงหน้าประตูซะด้วย ดูเหมือนโรงเรียนนี้จะคุณภาพตกต่ำไปทุกทีแล้วนะเนี่ย ใช่มั้ยโอคามุระ! ฮะ ๆๆๆ" เจ้าคนอ้วนเตี้ยมันได้พูดดูถูกชิน และโรงเรียนนี้ออกมาดัง ๆ เพื่อจะให้คนในห้องได้ยิน แล้วมันไดถามเพื่อนของมันที่อยู่ข้างๆ เพื่อจะเสริมคำพูดของมันเอง 

"นั้นน่ะสิ ๆ นายพูดถูกเลยคาสึชิมะ แย่จริง ๆ เลยน้าา..แบบนี้การประเมินโรงเรียนคร่าวหน้าสงสัยคงต้องลดคะแนนจากส่วนนี้ด้วยซะแล้วสิ แล้วแบบนี้พวกคณะกรรมการและผู้ถือหุ้นคนอื่น ๆ ของโรงเรียนจะว่ายังไงบ้างน้าา...." จากนั้นเจ้าคนตัวอ้วนเตี้ยที่ชื่อคาสึชิมะก็เดินผ่านชินไปโดยไม่วายมาเดินชนไหลชินเข้าไปด้วย ชินที่ตอนแรกว่าจะปล่อยพวกมันไปก่อน แล้วค่อยไปจัดการมันถึงบ้านที่หลังก็เปลี่ยนใจเพราะอยู่ดีไม่ว่าดีมันดันมาทำกร่างตอนหน้าเขา แถมยังมากวนตีนเขาอีก ชินเลยจัดการปล่อยหนวดปรสิตให้พวกมันไปคนละตัวซะเลย เมื่อเห็นว่าหนวดได้เข้าไปในตัวพวกมันแล้ว ชินก็ได้สั่งให้พวกมันหยุดก่อน เพราะเขาอยากจะสั่งรีบสั่งสอนพวกมันก่อนที่พวกมันจะกลายเป็นตุ๊กตาของเขาไปซะก่อน 

"เห้ย ๆ เดี๋ยวสิฟ่ะ ไอพวกสวะ คิดว่ามาดูถูกฉันแล้วจะเดินออกไปง่าย ๆ แบบนี้มันจะสบายไปมั้ยห๊า!!" ชินพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ปนขู่นิด ๆ  

"ห๊า!! อะไรของแกว่ะไอ้อ่อนเอ้ย!! แกรู้สินะว่าพวกฉันเป็นใครถึงได้มาพูดจาใส่พวกฉันแบบนี้น่ะห๊ะ!! ไม่อยากทำงานที่นี้ต่อรึงายย.." ไอ้อ้วนตัวเดิมหันกลับมาพูดกับชินด้วยสีหน้าดูถูก พร้อมกับตะโกนด่าชินดังลั่น ชินที่ได้ยินก็ทำเพียงแค่แคะขี้หูเหมือนว่าคำขู่ของพวกมันใช่ไม่ได้ผลกับเขา เขาพูดขึ้นด้วยความไม่ยี้หระว่า 

"หาาา..ใครสนกันว่าแกเป็นใคร ที่ฉันสนก็มีแค่ฉันจะอัดแกให้น้วมข้อหามาพูดจาไม่เข้าหูฉัน แถมการกระทำของพวกแออกไม่เข้าตาฉันอย่างแรงเลยว่ะ อีกอย่างฉันก็ยังไม่ได้บรรจุเข้าทำงานที่นี้เลยเพราะงั้นฉันจะสนทำไมว่าฉันจะถูกไล่ออกน่ะ ไอ้โง่เอ้ย" ไอ้ตัวสูงที่ชื่อโอคามุระมันก็ทนไม่ไหวกับพฤติกรรมของชินมันก็โกรธจนเส้นเลือดขึ้นหน้าจากนั้นมันก็ได้พูดขึ้นว่า 

"เหอะ!! ที่แท้ก็แค่คนไร้งานกาก ๆ นี้เอง ถึงว่าล่ะทำไมแกถึงกล้ามาลองดีกับพวกฉัน แกไม่รู้สินะว่ากำลังเล่นอยู่กับคนที่กุ้มชะตาชีวิตของแกไว้อยุ่!!" 'ตุบ!!!!' แต่ก่อนที่มันจะพูดเสร็จมันก็ถูกชินซัดหมัดใส่หน้ามันอย่างจัง 'ปึ๊ง!!' เสียงตัวของมันล้มลงบนพื้นไม้แข็ง ๆ อย่างจังเขาซัดมันเบา ๆ เพื่อไม่ใหมันสลบไปซะก่อน แต่ก็เจ็บพอที่มันจะรู้สึกเจ็บได้ จากนั้นเมื่อชินอัดหมัดใส่เจ้าสูงไปแล้วเขาก็หันไปหาเจ้าเตี้ยและซัดหมัดใส่มันไปหนึ่งหมัด เจ้าอ้วนที่โดนต่อยโดยชินก็ล้มลงไปบนพื้นเสียงดังตามเพื่อนมันไป  

"อะ..อี่..อี่..แอ......" มันพูดด้วยเสียงตะกุกตะกัก และสั่นสะท้าน ใบหน้ามันตอนนี้บิดเบี้ยวไปหมด จมูกแตก ฟันหักเป็นซี่ ๆ น้ำมูก เลือด น้ำตา ผสมปนเปกันไปหมด จากนั้นเขาไม่รอช้าให้มันได้พูดอะไรอีกเขาก็ได้กระทืบมันซ้ำ แต่ชินก็หยุดเมื่อไดยินเสียงรองเท้าส้นสูงเดิมเข้ามาใกล้ ชินได้กระตุ้นการสิงสู่ของปรสิตให้เร็วยิ่งขึ้น ไม่ถึงเสี้ยววิเจ้าพวกหัวงูพวกนี้ก็อยู่ในอานัติของชินโดยสมบูรณ์ และกำลังเกิดการเปลี่ยนสภาพดีเอ็นเอภายในอย่างช้า ๆ ให้มันกลายเป็นดีเอ็นดีของชิน ส่วนดีเอ็นเอของพวกมันก็จะถูกจัดเก็บไว้ในที่จัดเก็บหลักของระบบหนวดของชิน ความทรงจำต่าง ๆ ของพวกมันไหลเข้ามาในหัวชินอย่างรวดเร็วในหน่วยนาโนวินาที สกิล"ความคิดคู่ขนานของชินก็ทำงานอย่างเต็มประสิทธิภาพเพื่อประมวลและกลั้นกรองความทรงจำที่จำเป็นกับพวกความทรงจำอื่น ๆ ไปเข้าหมวดหมู่ของความทรงจำต่าง ๆ ชินได้รับรู้ว่าที่โรงเรียนนี้เริ่มที่จะมีชื่อเสียงเสีย ๆ หาย ๆ และปัญหาต่าง ๆ เกิดจากพวกมันและเพื่อน ๆ ต้องการให้โรงเรียนนี้เป็นเหมือนกับเล้าสัตว์ เพื่อให้พวกมันได้จับเอานักเรียนหญิงที่อยู่ในโรงเรียนนี้ไปเป็นของเล่นของพวกมัน เพราะพวกมันเบื่อที่พวกมันไม่สามารถหาเด็กสาว หรือหญิงสาวดี ๆ มาเล่นกับพวกมันได้เลยในการประมูลค้ามนุษย์ในรอบที่ผ่าน ๆ มา พวกมันเลยคิดที่จะสร้างฟาร์มสัตว์ของพวกมันเองจากโรงเรียนแห่งนี้ พวกมันเลยใช้อำนาจและเงินทองของพวกมันวางแผนให้โรงเรียนนี้ตกไปอยู่ในสถานการณ์วิกฤติจากนั้นพวกมันก็จะเข้ามาทำเป็นช่วยเหลือบังหน้า และกลายเป็นเจ้าของโรงเรียนนี้โดยสมบูรณ์ ถ้าถามว่าแล้วพวกมันไม่กลัวพ่อแม่ของเด็กสาวพวกนี้มาจัดการพวกมันหรอ บอกได้เลยว่าพวกมันไม่กลัวแน่นอน เพราะเมื่อพวกมันได้มีโอกาสเล่นกับพวกผู้หญิงเหล่านี้แล้วครั้งหนึ่งพวกมันก็จะใช้การแบล็คเมล์ในการปิกปากพวกเธอเหล่านั้น แล้วที่นี้พวกเธอก็จะไม่กล้าบอกใคร สุดท้ายเมื่อไม่มีใครรู้ความจริงแล้วพวกมันจะกลัวอะไรล่ะจริงมั้ย? 

กลับมาหลังจากที่ชินกระทืบพวกมันอยู่ ผู้หญิงสาวคนหนึ่งก็รีบวิ่งออกมาจากห้อง ผู้หญิงคนนี้เธอดูไม่แกเลย หน้าเธอยังเหมือนกับเธออายุแค่ยี่สิบปลาย ๆ เท่านั้นเอง ส่วนหุ่นของเธอก็ถือได้ว่าสุดยอดมาก ทั้งหน้าอก ทั้งสะโพกที่เห็นแว๊บแรกก็รู้เลยว่าเธอนี้แหละแม่พันธ์ุชั้นพรีเมี่ยมชัด ๆ เธอมันสาวใหญ่วัยระเริงกามชัด ๆ ถ้าเป็นหนังโป๊คงจัดให้เธอเป็นประเภท "milf" ล่ะนะ ยิ่งเธอมาในชุดสาวออฟฟิต มาดเนียบพร้อมกับถุงน่องและส้นสูงแล้ว ยิ่งขับลุคของเธอให้เหมือนว่าเธอเป็นสาวมั่นไม่กลัวอะไร พร้อมกับท่าทางวางมาดให้ดูเข้มงวดแล้ว มันยิ่งทำให้ชินอยากฉีกกระชากมาดสาวมั่นนี้ของเธอให้กลายเป็นแค่ทาสเซ็กซ์ร้องหาดุ้นทั้งวันทั้งคืนจริง ๆ ถึงว่าทำไมเจ้าพวกนี้ถึงชอบพูดแทะโลมเธอจัง แถมยังมีความคิดวิปริตมากมายในหัวเพื่อจะเอามาใช้กับเธออยู่เต็มไปหมด แต่หน้าเสียดายพวกมันคงไม่มีโอกาสได้ใช้ซะแล้ว แต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวเขาจะใช้เห็นเอง ชินคิดอยู่ในใจ  

"หยุดนะ!! นั้นคุณจะทำอะไรน่ะ" เธอพูดขึ้นด้วยเสียงอันดังลั่น เหมือนเธอจะตกใจที่จู่ ๆ ก็มีคนมาทำร้ายเจ้าพวกนี้ที่กำลังจะยึดโรงเรียนของเธอไป ถ้าพวกมันโกรธขึ้นมาโรงเรียนของเธอคงจบแน่ ๆ แต่เธอไม่ได้กลัวตรงส่วนนั้น เธอกลัวตรงที่พวกมันจะทำอะไรหลังจากนั้นมากกว่า เธอจึงเลือกที่จะห้ามชินไว้อย่างสุดฤทธ์เพื่อไม่ให้ชินทำเรื่องให้มันแย่ไปกว่านี้และเป็นการบอกด้วยว่าเธอไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้ แม้ว่าเธอเองก็เป็นคนหนึ่งที่ิอยากจะเห็นไอ้พวกเวรนี้โดนกระทืบแบบนี้ ลึก ๆ แล้วเธอทั้งสะใจ ทั้งเสียดายที่ไม่ใช้คนที่ได้กระทืบพวกมันด้วยตัวเธอเอง  

"ใจเย็นน่าาา...ฉันแค่กำลังสั่งสอนพวกมันอยู่เท่านั้นเอง คุณไปยื่นรอตรงนู้นก่อนไป" ชินพูดด้วยนำเสียงสบาย ๆ แล้วไล่ให้หญิงสาวไปยื่นรอเขาที่กำแพงทางเดินก่อน จากนั้นเขาก็กระทืบพวกมันต่อ 

"จะให้ใจเย็นไดยังไงเล่า ก็คุณดันเล่นมาทำร้ายคนตรงหน้าห้องของฉันแบบนี้ ถ้าพวกเขาไปแจ้งความแล้วเอาผิดกับฉัน แล้วฉันจะทำยังไงล่ที่นี้ อีกอย่างคุณไม่รู้รึไงว่าคุณกำลังทำร้ายใครอยู่น่ะ เดี๋ยวคุณก็ซวยหรอก" แม้ว่าชินจะบอกให้เธอใจเย็น แต่ก็แน่ล่ะที่เธอจะไม่ทำตามเธอจะใจเย็นได้ไงในเมื่อโรงเรียนที่เธอรักกำลังอยู่ในกำมือของไอ้สองหน่อนี้ถ้ามันเอาเรื่องเธอขึ้นมาโรงเรียนนี้ก็ซวยกันพอดี แต่แล้วเมื่อเธอได้ยินในสิ่งที่ชินพูดเธอก็หยุดชะงักไปพักหนึ่ง ชินได้พูดกับเธอไปว่า 

"ไม่ต้องห่วงน่าา..พวกเวรนี้มันไม่คิดจะเอาเรื่องอยู่แล้วใช่มั้ย..คุณโอคามุระ ฮิเดโอะ และคุณคาสึชิมะ มาคาโดะ เจ้าของเครือไททัสเทค กับเจ้าของคาสึชิมะ ฟามาซูติคอล พวกคุณสองคนจะเป็นเด็กดีแล้วก็สงบปากสงบคำกันใช่มั้ยฮื้มม..ไหนบอกซี๊...." 

"อะ...อั๊บ!! อวกเอาอะเอ็นเอ็กอีอั๊บ..." เจ้าอ้วนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ เหมือนกับว่าพวกมันกำลังกลัวชินอยู่ ส่วนเจ้าสูงก็พยักหน้ารั่ว ๆ ตอนนี้เจ้าพวกนี้กำลังแสดงละครกันอยู่โดยมีชินเป็นคนกำกับ เพราะตอนนี้เจ้าพวกนี้ได้กลายเป็นพวกเอสพีไปแล้วจากการถูกหนวดปรสิตสิงสู่ แต่เรื่องนี้หญิงสาวข้าง ๆ ชินไม่ได้รู้ด้วย ทำให้เธอในตอนนี้อึ้งกินไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทั้งปากทั้งตาอ้าค้างไม่ขยับ เธอคิดว่าตอนนี้เธอกำลังฟันอยู่ เพราะเธอกำลังเห็นชายหนุ่มจากที่ไหนไม่รู้มาทำร้ายเจ้าพวกที่ได้ชื่อว่ามีทั้งเงินทองและอำนาจกับตัวแบบที่ไม่มีใครกล้าแตะต้อง และชายหนุ่มก็รู้ว่าพวกมันทำอะไรได้บาง แต่เขาก็ยังทำแถมดูเหมือนเจ้าพวกที่เธอคิดว่ามีอำนาจสูงล้ำกลับมากลัวให้กับชายหนุ่มคนนี้ ตอนนี้เธอมึนงงจนตามเรื่องไม่ถูกแล้วว่ามันเป็นมายังไงกันแน่ 

"เอ้า ๆ ยังจะนั่งอยู่อีกลุกขึ้น แล้วไสหัวไปซะ ฉันไม่อยากจะเห็นหน้าแกแล้ว อ้อ! แล้วก็ไปบอกเพื่อน ๆ แกด้วยว่าเดี๋ยวฉันไปหา ฉันว่าจะไปสั่งสอนพวกนั้นซะหน่อยที่คิดมาวางแผนสกปรกเล่นงานโรงเรียนที่ฉันคิดจะมาสอนแบบนี้ เอาไว้วันเสาร์หน้าให้นัดพวกมันมารวมตัวกันบอกไปว่ามีของเด็ดจะเอาไปฝาก แล้วก็บอกสถานที่ที่นัดกันไว้มาให้ฉันด้วย เดี๋ยวฉันจะไปหา มีแค่นี้แหละไปได้แล้ว ปะ"  

สิ่งที่ชินพูดนั้นมีความจริงแค่ตรงส่วนท้ายเท่านั่น ส่วนที่พูดไปตอนแรกนั้นก็แค่อยากจะพูดให้ดูเท่ต่อหน้าสาวเท่านั้นแหละ ส่วนพวกเอสพีที่ตอนนี้พนักหน้าตอบรับคำของชินก็ได้ค่อย ๆ พากันลุกขึ้นทำราวกับว่าพวกมันเจ็บอยู่ทั้ง ๆ ที่พวกมันไม่บาดเจ็บอะไรเลย หลังจากที่พวกมันจากไปแล้ว ชินก็หันมาหาหญิงสาว แต่ดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่หายอึ้งกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าเธอเลย ชินได้ยื่นรอให้เธอตั้งสติของเธอใหม่อยู่สักพัก สุดท้ายเธอก็กลับมาดูเหมือนปกติอีกครั้ง แล้วหันมาถามกับชินอย่างตื่นเต้นว่า 

"นี้นาย!! เป็นใครกันแน่!!"  

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว