สามกันยา

ขอบคุณที่รักกัน ❤

ชื่อตอน : ตอนที่ 44

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.1k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2559 15:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 44
แบบอักษร

 

 

     ผู้คนมากหน้าหลายตาแวะเวียนมาเยี่ยมยิหวาอยู่ไม่ขาดสายตามการว่าจ้างของบารมี มีของเยี่ยมมากมายทั้งกระเช้าดอกไม้ ทั้งกระเช้าผลไม้ที่ติดชื่อยิหวา ทุกคนที่มาต่างก็เรียกเธอว่ายิหวา หญิงสาวที่ในตอนแรกไม่คุ้นเคยกับชื่อนี้ก็เริ่มเชื่อว่าตัวเองคือยิหวาเข้าไปทุกวัน 

     บารมีวานให้ลูกน้องจัดทำเอกสารปลอมเกี่ยวกับยิหวาขึ้นมาให้ อย่างน้อยก็คือบัตรประจำตัวประชาชน และแนะนำว่าเธอคือหลานสาวของป้าแจ่ม ซึ่งเป็นแม่นมของเขา ผู้อาวุโสไม่ค่อยชอบหน้าหญิงสาวสักเท่าใดนัก แต่นางก็ยอมเล่นตามเกมของเจ้านาย

     ในช่วงแรกที่เธอฟื้นขึ้นมา อาการความจำเสื่อมนั้นส่งผลกระทบถึงการใช้ชีวิตเดิม ๆ ไปด้วย มีหลายอย่างที่เธอไม่รู้จัก แม้แต่ช้อนส้อมก็ยังใช้ไม่เป็น บารมีเองต้องคอยสอนให้เสมอ เรื่องธุระส่วนตัวในห้องน้ำก็ต้องรบกวนป้าเเจ่มให้ช่วยสอนให้เช่นกัน

     ไม่นานเกินรอยิหวาก็ได้รับอนุญาตให้กลับบ้าน...

 

     บ้านสองชั้นที่มีบริเวณโดยรอบกว้างขวาง มีผู้อาศัยร่วมกันสี่คน คือบารมีเจ้าของบ้าน ยิหวาผู้เป็นสมาชิกใหม่ ป้าแจ่มซึ่งเป็นแม่นมของบารมี และจิ๋ว สาวกล้ามใหญ่ที่เคยคุกคามมัจฉาในลิฟต์ที่คอนโดฯ  จิ๋วต่างหากเล่าที่เป็นหลานสาวแท้ ๆ ของป้าแจ่ม

     บารมีเริ่มแผนการขั้นต่อไปหลังจากที่เห็นว่าหญิงสาวเริ่มเชื่อว่าตัวเองคือยิหวา หลานสาวของป้าแจ่ม เขาพยายามปลูกฝังนิสัยใหม่ให้เธอ โดยศึกษาจากข้อมูลที่เขาตามสืบมาตั้งเเต่วันที่อาชาเข้าไปอยู่ในเรือนจำ

     มัจฉานั้นเป็นคนอ่อนโยน ว่านอนสอนง่าย และจิตใจดี สิ่งเหล่านี้เป็นนิสัยที่บารมีไม่พึงปรารถนา  ยิหวาของเขาจะต้องแกร่ง หัวรุนแรงและสู้คน จะให้นุ่มนิ่มเหมือนเดิมก็คงจะตกเป็นเหยื่อของคนอื่นเหมือนเดิมซึ่งเขานั้นบอกเลยว่า

     'รับไม่ได้' 

     "หวา วันนี้ไปยิมกัน" บารมีเอ่ยชวนหญิงสาวที่กำลังช่วยป้าเเจ่มทำอาหาร นี่คือหนึ่งในสิ่งที่เขาเปลี่ยนเธอไม่ได้ เธอยังคงความอ่อนโยนตามนิสัยเดิมโดยไม่รู้ตัว ซึ่งชายหนุ่มก็ไม่ได้ห้ามแต่อย่างใด เขามุ่งที่จะเติมสิ่งใหม่มากกว่าตัดสิ่งเดิมออก การบังคับไม่ใช่วิธีที่ดี...เรื่องนี้เขาเข้าใจ

     "เอาสิ งั้นแบร์รอเดี๋ยวนะ" หญิงสาวรีบหั่นผักให้เสร็จแล้วไปล้างมือที่อ่าง

     "บอกให้เรียกคุณแบร์ เธอนี่สอนไม่จำ" ป้าแจ่มเอ็ดหญิงสาวทันทีที่เรียกคุณหนูของนางแบบไม่มีคำนำหน้า 

     "ไม่เป็นไรหรอกครับ ป้าแจ่ม นาน ๆ จะมีใครเรียกแบบนี้บ้างก็ดีเหมือนกัน" บารมีกล่าวอนุญาต คำเรียกอย่างเป็นกันเองของหญิงสาวทำให้หัวใจที่แห้งแล้งเริ่มชุ่มฉ่ำขึ้นมาได้ น้อยคนนักที่จะกล้าเรียกเขาอย่างนี้

     ป้าแจ่มพอจะเข้าใจความหมายของผู้เป็นนาย นางเลี้ยงเขามาตั้งเเต่เด็กย่อมรู้ดีว่าชายหนุ่มเป็นคนอย่างไร นี่ก็คงจะเหงาที่พี่ชายมาตายจากไป เฮ้อ ช่างน่าสงสารพ่อหมีน้อยเสียจริง ๆ 

     บารมีสอนทุกสิ่งทุกอย่างที่เขารู้ให้แก่หญิงสาว ชายหนุ่มเพลินเพลินกับของเล่นชิ้นใหม่จนลืมนึกถึงการแก้แค้นไปเสียสนิท เสน่ห์ของยิหวานั้นคือความเฉลียวฉลาด เธอช่างซักช่างไซ้ ถามนั่นนี่เหมือนเด็กกำลังเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ นั่นคือสิ่งที่ช่วยให้บารมีคลายความเหงาในชีวิตลงไปได้

     

 

     ทางบ้านใหญ่ยังไม่มีวี่แววของมัจฉาเลยแม้เเต่น้อย คราแรกนั้นเข้าใจว่าคนที่จับตัวหญิงสาวไปจะติดต่อกลับมาเพื่อส่งข่าวว่าเธออยู่กับคนกลุ่มใดและต้องการสิ่งใดเป็นข้อแลกเปลี่ยน แต่จนเเล้วจนเล่าเวลาผ่านไปเดือนกว่าเเล้วก็ยังไม่มีใครติดต่อมา ทีมค้นหาของสิงหาเองก็จนปัญญาจะติดตาม อาจเป็นเพราะอำนาจเงินของบารมีที่ช่วยให้ชายหนุ่มปิดกลิ่นของตัวเองไว้ได้อย่างเเนบเนียน

     อินทรีคือคนที่ร้อนรุ่มใจที่สุด ทั้งมัจฉาเเละลูกหายตัวไปนานและไม่มีข่าวสารใด ๆ เลย จากที่คิดว่าจะต้องมีสติเพื่อตามหาหญิงคนรัก บัดนี้ชายหนุ่มกลับเอาแต่กินเหล้าเมามาย จนคุณสมรต้องบังคับให้ลูกชายกลับมาพักอยู่ที่บ้าน เพื่อที่จะได้มีคนคอยดูแล

     หากนับตามสมุดฝากครรภ์ที่เขาค้นเจอในลิ้นชักเอกสารของมัจฉา ป่านนี้ลูกในท้องก็คงมีอายุราวสามเดือนเเล้ว ไม่รู้ว่ามัจฉาจะไปตกระกำลำบากอยู่ที่ไหนในยามนี้

     อาชาเองจากที่เคยโกรธอินทรีที่รังแกมัจฉาจนตั้งท้องก็เริ่มเปลี่ยนมาเห็นใจไอ้ตัวดีแทนเสียเเล้ว เขาเข้าใจความรู้สึกของคนที่เป็นพ่อดี ความคิดถึงเมีย คิดถึงลูกนั้นมันทรมานยิ่งนัก ยิ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าเมียเเละลูกหายไปไหน มันยิ่งน่าเห็นใจเข้าไปใหญ่ 

     บ้านใหญ่ที่เคยเงียบเหงาเพราะไม่ค่อยมีคนอยู่ บัดนี้แม้มีคนอยู่มากมายก็ยังคงเงียบเหงาเพราะสมาชิกสองคนหายตัวไปอย่างเป็นปริศนา

     ...มัจฉาเเละลูกในครรภ์

 

 

     บารมีนั้นเทขายหุ้นบริษัทในส่วนของเขาจนหมดหลังจากที่บูรพาเสียชีวิตไม่กี่วัน ทั้งอสังหาริมทรัพย์ที่มีอยู่ก็เช่นกัน คงไว้แต่เพียงบ้านที่เป็นมรดกของบิดาซึ่งใช้เป็นที่อาศัยกันในตอนนี้

     การกระทำทั้งหมดที่กล่าวมาบ่งบอกว่าเขานั้นว่างงานเต็มขั้น ไม่มีอะไรจะทำนอกจากใช้ชีวิตเเละใช้เงินไปวัน ๆ ซึ่งป้าเเจ่มเองก็ไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่ชายหนุ่มตัดสินใจนัก แต่นางก็ไม่ได้ว่าอะไร ถ้าพ่อหมีน้อยว่าดี ป้าเเจ่มก็ว่าดี

     หนุ่มลูกครึ่งนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนผู้มีโลกส่วนตัวสูง บ่อยครั้งที่เขานั่งคิดอะไรอยู่คนเดียว และบ่อยครั้งที่เขาแสดงพฤติกรรมอำมหิตกับลูกน้องของตัวเอง ยิหวานั้นได้แต่ลอบสังเกตเงียบ ๆ เขาบอกว่าเธอกับเขาเป็นเพื่อนสนิทกัน และยิหวานั้นชอบตามใจเขาเสมอ หญิงสาวจึงได้แต่ทนดูความแปรปรวนของบารมีอยู่ห่าง ๆ ไม่กล้าขัดใจเขาเลยสักครั้งเดียว

     และแล้ววันที่เขากลัวก็มาถึง เมื่ออยู่ ๆ ยิหวาของเขาก็มาถามว่ามะปรางกับก๊อตคือใคร เธอนึกชื่นขึ้นมาได้ระหว่างที่คุยกับพี่จิ๋วในเรื่องที่เกี่ยวกับวัยรุ่น ชายหนุ่มได้แต่ตอบส่ง ๆ ไปว่าเป็นเพื่อนที่เคยรู้จักกันสมัยเรียน 

    ถึงเวลาที่เขาจะต้องใช้ประโยชน์จากเธอแล้วหรือนี่ ก่อนที่หญิงสาวจะเริ่มจดจำอะไรขึ้นมาได้ ขอให้เขาได้เอาคืนอาชาสักนิดเถอะ

 

 

###

 

ความคิดเห็น