คิโยชิ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียเก็บซาตานเถื่อน : อันตรายครั้งสุดท้าย (1)

ชื่อตอน : เมียเก็บซาตานเถื่อน : อันตรายครั้งสุดท้าย (1)

คำค้น : เมียเก็บซาตานเถื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2559 15:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียเก็บซาตานเถื่อน : อันตรายครั้งสุดท้าย (1)
แบบอักษร

 

....อันตรายครั้งสุดท้าย

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/559596272-member.jpg

"อ..เอ..จ..เจ"

ท้องฟ้าที่เคยมือสนิทกลับมีแสงสว่างจากดวงดาวคอยให้แสงสว่างยามค่ำคืนและตอนนี้มันก็ได้นำทางให้เซทกลับมาหาเอเจอย่างปลอดภัย ทั้งเอเจและผู้เป็นพ่อต่างเก็บความดีใจเอาไว้ไม่อยู่ต่างวิ่งเข้าหาค่อยๆพยุงให้เซทนั่งอย่างสบายมากขึ้น คนบนเตียงแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงที่จะขยับเลยแม้แต่น้อยเอเจเรียกหมอเข้ามาดูอาการให้เซทอีกครั้ง หยดน้ำใสๆไหลออกมาด้วยความดีใจอย่างบอกไม่ถูกมันทั้งดีใจทั้งตื่นเต้นที่เซทยอมที่จะกลับมาหาเอเจอีกครั้ง หลักจากที่หมออกไปแล้วพ่อเซทก็เดินออกจากห้องไปอย่างเงียบๆเพราะเข้าใจว่าลูกชายอาจจะอยากอยู่กับคนรักและตัวเขาเองก็มีงานที่ต้องจะรีบกลับไปทำต่อส่วนที่เหลือเขาคงต้องหวังพึ่งเอเจทั้งหมด เอเจค่อยๆป้อนข้าวป้อนน้ำให้เซทกินด้วยความดีใจความรู้สึกมากมายมันถูกอัดแน่นเอาไว้ในใจจนยากที่จะอธิบายเป็นคำพูดออกมาได้หาจะต้องพูดออกมาจริงๆมันก็ไม่รู้ว่าควรจะเริ่มต้นจะพูดยังไงดี

"ข..ขอบคุณ"

มือหนาค่อยๆเอื้อมไปจับมือของเอเจพร้อมกับบีบเบาๆรอยยิ้มที่แสนอ่อนโยนปรากฏบนใบหน้าของเซททำให้เอเจกลั้นน้ำตาของตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ ทั้งดีใจที่เขาตื่นขึ้นมาทั้งไม่คิดว่าจะได้รับความอ่อนโยนจากคนที่เคยทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจถึงแม้ว่าเอเจจะยังรู้สึกโกรธเซทกับเรื่องราวที่ผ่านมาแต่ตอนนี้เอเจกลับรู้แล้วว่าหากต้องสูญเสียเซทไปจริงๆเขาคงอยู่ต่อไม่ได้ วันพรุ่งนี้มันคงไม่มีความหมายหรืออาจจะอยู่ไปวันๆโดยที่ไร้จุดหมายปลายทาง

"อย่าร้องสิ"

"..ฮึก!"

เอเจกลั้นเสียงสะอื้อของตัวเองเอาไว้ก่อนที่เซทจะดึงร่างบางเข้าสู่อ้อมแขนแข็งแกร่งของเขาทั้งที่แผลยังไม่ทันได้หายดีแต่เซทก็ไม่ยอมที่จะปล่อยเอเจจากอ้อมกอดของเขา ส่วนเอเจก็ไม่กล้าที่จะดิ้นเพราะกลัวว่ามันอาจจะโดนแผลคนของตัวโตกว่า

"ต่อไปนี้ไม่ว่าอะไรก็ห้ามร้องออกมานะ"

"ทำไมล่ะครับ"

เอเจเงยหน้าขึ้นสบตากับเซทก่อนที่มือหนาจะค่อยๆเช็ดคราบน้ำตาของจากใบหน้าหวานอย่างเบามือ ความกังวนแสดงออกมายังสายตาของเซทอย่างชัดเจนมันเหมือนกับว่าเขากำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจของเขาทำให้เอเจรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไรนัก

"หากคนรักร้องออกมา..มันทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถปกป้องคนสำคัญของตัวเองได้ อย่าร้องอีกเลยนะ"

"อื้อ! คนบ้า"

ถึงแม้ว่าจะรู้ว่าตอนนี้มันอาจจะไม่ใช่เวลาที่จะมาเขินแต่ได้ยินคำพูดแบบนี้แล้วใครมันจะไปทนได้กันเล่า แถมเซทยังกระชับอ้อมแขนของเขาแน่นมากขึ้นโดยที่ไม่ห่วงเลยว่าเอเจอาจจะโดนแผลของเขาก็ได้ ท้องฟ้าเริ่มมืดลงเมื่อนาฬิกาเดินมาหยุดที่เวลาหนึ่งทุ่มตรงเซทกินอาหารและยาตามที่หมอจัดมาให้ทุกอย่างถึงแม้ว่าเขาจะมีงอแงไปบ้างเพราะเอเจไม่ยอมที่จะตามใจเขาเลยสักนิด แถมยังดุอีกแล้วแบบนี้มันยิ่งทำให้เซทรู้สึกขัดใจเพราะตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยโดนขัดใจเลยสักครั้งแต่กลับยอมให้เอเจทำแบบนี้

"นอนได้แล้วนะครับ"

"นอนด้วยกันนะ"

มือหนารั้งข้อมือของเอเจเอาไว้ไม่ให้อีกคนเดินไปนอนบนโซฟาด้านข้างเพราะเตียงคนไข้ที่เขานอนอยู่ตอนนี้มันกว้างมากพอที่จะสามารถลงไปนอนได้อีกคนแล้วแบบนี้เซทจะยอมได้หรอที่จะนอนคนเดียวบนเตียงกว้างๆแบบนี้

"ไม่ได้นะครับ หวา!!"

"นอนด้วยกันนะ"

"ซ..เซท"

ร่างสูงไม่ได้สนใจคำพูดของเอเจเลยแม้แต่น้อยเขากระชากแขนเอเจให้ลงมานอนบนเตียงก่อนที่จะกอดเอาไว้ไม่ให้หนี การกระทำของเขาไม่ได้สนใจเลยว่าแผลที่ยังไม่หายดีอาจจะซีกอีกก็ได้แต่กลับทำอะไรตามใจตัวเอง

"แต่ถ้า..."

"นอนเถอะเดียวหมอมาดุเอานะ"

เอเจได้แต่อมยิ้มกับข้ออ้างของเซทที่พูดออกมาหากจะต่อเถียงกันคงทำให้เซทไม่ได้พักผ่อนกันอดีตเอเจเลยยอมที่จะหลับตาลงนอนในอ้อมกอดของเซทแบบนั้น อกกว้างที่มีไออุ่นทำให้เอเจรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาต่อจากนี้คงไม่มีอันตรายอะไรอีกแล้วคงมีเพียงความสุขที่จะได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอดไป หากแม้บนเส้นทางข้างหน้าที่รออยู่อาจจะรำบากไปบ้างแต่เอเจก็อยากจะเดินก้าวไปพร้อมๆกับเซททิ้งอดีตที่เลวร้ายเอาไว้ก่อนจะเดินไปด้วยกัน แบบนั้นมันคงจะมีความสุขมากกว่าจดจำเรื่องราวต่างๆเอาไว้แบบนี้

 

ในทุกๆวันเอเจดูแลเซทเป็นอย่างดีจนเขาเริ่มดีขึ้นมากกว่าเดิม ความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มของเซทถึงแม้ว่าบางครั้งเขาอาจจะดุและเอาแต่ใจตัวเองมากเกินไปหน่อยก็ตามแต่เซทก็คือเซทเขาคงไม่สามารถทิ้งนิสัยเดิมของเขาได้หรอก แต่ไม่ว่ายังไงเอเจก็รักที่เซทเป็นเซท คนที่มีนิสัยโมโหร้ายเอาแต่ใจตัวเองไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่รักคนใจร้ายแบบเขาได้กันแน่แต่มันกลับมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นรอยยิ้มอ่อนโยนมุมของเขาที่ไม่มีใครได้เห็นแต่กลับมีเพียงเอเจคนเดียวที่ได้เห็นทุกอย่าง

"วันนี้จะกลับกันแล้วนะ"

"ไม่ดีใจหรอครับ"

เอเจมองสีหน้าที่ดูไม่ค่อยดีนักของเซทเท่าไรแต่ร่างสูงกลับไม่ยอมพูดอะไรออกมาแม้แต่น้อยเหมือนกับว่าเขากำลังมีเรื่องกังวนในใจของเขา แต่เอเจก็ไม่กล้าที่จะเซ้าซี้หาความจริงจากเซทมันอาจจะทำให้เขาไม่พอใจก็ได้หากทำแบบนั้นควรจะปล่อยให้เซทอยู่กับความคิดของเขา

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/559596272-member.jpg

        ....นิวซีแลนด์

คฤหาสน์หลังใหญ่ที่เติมไปด้วยลูกน้องมากมายคอยยืนคุมกันผู้เป็นนายอยู่ไม่ห่าง ใบหน้าหวานของโซเฟียเติมไปด้วยรอยคราบน้ำตาเสียงสะอื้อเบาๆเริ่มดังมากขึ้นเมื่อเจ้าตัวร้องไห้หนักมากขึ้นกว่าเดิม นิโคแทบอยากจะเข้าไปกอดคุณหนูของเขาเอาไว้แต่ติดที่พ่อของหญิงสาวนั่งอยู่ตรงนั้นด้วยหากทำแบบนั้นนายใหญ่คงเล่นงานเขาไม่น้อยแต่การมองหญิงสาวผู้เป็นที่รักร้องไห้อยู่แบบนี้เขาก็รู้สึกเจ็บที่อกข้างซ้ายขึ้นมา ชายร่างสูงวัยสี่สิบกว่าๆมองลูกสาวคนเดียวผู้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของเขาลูกสาวที่เขาไม่เคยตีเลยแม้แต่ครั้งเดียวไม่ว่าจะทำให้มีหยดน้ำตาสักหยดก็ไม่เคยมีแต่ครอบครัวของเซทกลับทำร้ายลูกสาวเขาได้มากขนาดนี้

"ไม่เป็นอะไรนะลูก พ่อจะจัดการให้ทุกอย่าง!"

"ค..คุณพ่อคะ"

โซเฟียกอดผู้เป็นพ่อเอาไว้ตามตัวของเธอเติมไปด้วยรอยฟกช้ำที่เธอแต่งเติมมันขึ้นมาหากเซทจะเล่นกับเธอ เธอก็ยอมที่จะเป็นไฟหากว่าจะต้องไหม้ก็ขอไหม้ไปพร้อมกับชายคนรักอย่างเซท ทั้งที่เธอยอมเซททุกอย่างไม่ว่าจะเรื่องอะไรแต่เซทกลับไปคว้าขยะอย่างเอเจมันทำให้เธอยอมรับไม่ได้ เด็กคนนั้นมันก็แค่เศษสวะจากตลาดมืดแต่เขากลับทิ้งโซเฟียไปหาคนแบบนั้น

"ลูกกลับขึ้นไปพักก่อนเถอะ"

"ค่ะ"

ผู้เป็นพ่อนั่งมองลูกชายที่เดินกลับขึ้นไปด้านบนด้วยหัวใจที่บอบช้ำลูกสาวของเขากำลังเสียใจ และสิ่งที่เขาได้ยินมันก็ทำให้เขายอมรับไม่ได้ที่เซททำแบบนี้กับโซเฟียทั้งที่ทั้งคู่แต่งงานกันถูกต้องตามกฎหมายแต่กลับส่งใบคำขอร้องอย่ามาแบบนี้ คิดจะฟันลูกสาวเขาแล้วทิ้ง!มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น หากมิตรที่แปรเปลี่ยนมาเป็นศัตรูเขาเองก็ไม่ยอมที่จะปล่อยเหมือนกัน!

"ครับนาย"

"ไปสืบมาว่าพวกมันอยู่ที่ไหน!"

ลูกน้องโค้งศีรษะเพียงเล็กน้อยก่อนจะออกไปทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายมือหนากำใบหย่าเอาไว้ด้วยความแค้น หากจะหักหน้าเขาและทำลูกสาวเขาแบบนี้เขาเองก็ไม่ยอมให้ทุกอย่างมันจบไปอย่างราบรื่น น้ำตาของโซเฟียจะต้องแลกด้วยเลือดของคนที่ทำให้ลูกสาวเขาเสียใจ!

 

เมื่อกลับเข้ามาถึงในห้องนิโคทำได้แต่มองคุณหนูของเขาอยู่แบบนั้นเพราะไม่กล้าที่จะถูกเนื้อตัวของเธอหากทำอะไรไม่ดีเขาอาจจะไม่ได้อยู่ข้างๆคอยมองดูหญิงคนรักอีกแล้ว ถึงแม้ว่าเธอจะดูเลวร้ายต่อสายตาใครแต่เธอก็ยังเป็นคนที่นิโครักสุดหัวใจถึงแม้ว่าเธอจะไม่เคยมองมาเลยก็ตาม

"คุณหนูครับ"

"นิโคฉันต้องการนาย"

โซเฟียเดินไปล็อคประตูเอาไว้อย่างแน่นหนาเพื่อไม่ให้เขามาเห็นสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นห้องเวลานี้ ริมฝีปากของทั้งคู่สัมผัสกันไปมาหลายต่อหลายครั้ง เรือนร่างสวยงามนอนอยู่บนเตียงพร้อมกับร่างของนิโคบอดี้การ์ดของเธอเองเสียงครางกระเส้าดังออกมาจากริมฝีปากบางได้ริมของหญิงสาว นิโคก้มหน้าลงชิมน้ำหวานจากดอกไม้สวยทำเอาหญิงสาวยกตัวขึ้นเพราะความเสียวตั้งแต่โซเฟียแต่งงามกับเซท เซทไม่เคยทำให้เธอมีความสุขเลยแม้แต่ครั้งเดียวซ้ำยังไม่ยอมแตะตัวตัวเธอเลยสักนิดมีเพียงนิโคที่มอบความสุขให้กับเธอได้บ้างแต่ไม่ว่ายังไงโซเฟียก็ไม่ยอมปล่อยให้เซทได้สมหวังในความรักอยู่ฝ่ายเดียว!

 

ตั้งแต่กลับมาเอเจแทบไม่ได้เห็นหน้าเซทเลยแม้แต่นิดเดียวเขาแทบไม่มาให้เห็นเลยสักครั้งมันทำให้เอเจรู้สึกเป็นห่วงเพราะบาดแผลของเขายังไม่หายดีไม่รู้ว่าเขาจะทำความสะอาดแผลบ้างหรือป่าว มีเพียงอีธานเท่านั้นที่เขามาหาเอเจเป็นครั้งคราวก่อนที่จะหายไปเหมือผู้เป็นนายของเขา ถึงแม้ว่าจะพยายามเข้าใจมากแค่ไหนแต่มันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีเซทน่าจะเข้ามาหาเอเจบ้างไม่ใช่อยู่ๆก้หายไปแบบนี้แบบนี้เอเจยังเป็นคนรักของเซทอยู่หรือป่าว? แค่คิดว่าเซทยังไม่ได้หย่ากับโซเฟียน้ำตาที่กลั้นเอาไว้มันก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่การที่เอเจเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้มันก็เหมือนกับกรเข้ามาเป็นน้อย

"เซทผมรักคุณ"

เสียงสะอื้นเล็กๆดังขึ้นความเงียบเหงากับความรู้สึกยิ่งทำให้เอเจไม่สามารถกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้เลยแม้แต่น้อย เอเจนอนร้องไห้อยู่บนเตียงจนกระทั่งเผลอหลับไปอย่างไม่รู้สึกตัวเป็นจังหวะเดียวกันกับที่เซทเดินเข้ามาในห้องของเอเจอย่างเงียบๆ ร่างสูงนั่งลงข้างๆร่างของเอเจก่อนจะค่อยๆเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าหวาน

"ทุกอย่างมันจะต้องเรียบร้อยกว่านี้"

ไม่รู้เซทจะหาคำพูดแบบไหนมาให้เอเจดีในเมื่อทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันรวดเร็วจนไม่สามารถรับมือเอาไว้ได้ทัน หากจะให้มาหาเอเจบ่อยมากเกินไปมันก็ทำแบบนั้นไม่ได้เพราะตอนนี้ทุกอย่างมันยังไม่ลงตัว เพราะอีธานได้ให้คนไปสืบอย่างลับๆว่าคนของพ่อโซเฟียกำลังสืบข่าวของเซทและเอเจอยู่พวกเขาจะต้องระวังตัวกันมากขึ้น ถึงแม้ว่าเซทอยากจะมาหาเอเจมากแค่ไหนก็ตามแต่ก็ต้องหักห้ามใจตัวเองเอาไว้เซทก้มลงหอมแก้มเอเจเบาๆก่อนจะเดินหายออกไปจากห้องอย่างเงียบๆ การที่เอเจอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้ถึงแม้ว่ามันจะไม่อันตรายเท่าไรนักแต่ก็ไม่สามารถว่างใจไปได้ เซทเดินกลับมายังห้องทำงานของคนเป็นพ่อด้วยสีเคร่งเครียดไม่ใช่ว่าพ่อเซทไม่เครียดแต่เขากลับเก็บอาการได้ดีกว่าลูกชายของเขา

"พ่อจะรับมือทุกอย่างเอง"

"ไม่ได้ครับ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะผม"

เซทเงยหน้าขึ้นมองคนเป็นพ่อที่เริ่มถอนหายใจออกมาเบาๆการที่เรื่องทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ก็เพราะเซททั้งนั้นและเรื่องนี้เขาก็ไม่ต้องการให้พ่อต้องมายุ่งเกี่ยวอะไร หากพ่อโซเฟียต้องการที่จะจัดการหรือล้างแค้นที่เซททำเอาไว้เขาจะยอมรับทุกอย่างขอเพียงแค่พวกเขาไม่แตะต้องเอเจเท่านั้น หากคนรักเป็นอะไรไปเซทคงอยู่ต่อไม่ไหวเพราะตอนนี้เอเจเป็นยิ่งกว่าลมหายใจเพราะเอเจกลายเป็นชีวิตของเซทไปแล้ว และเขาคงไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำร้ายเอเจได้อีก!

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/559596272-member.jpg

แสงแดดอ่อนๆสาดส่องเข้ามาในห้องทำให้เอเจค่อยๆลืมตาขึ้นมาขอบตารู้สึกปวดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกเพียงแค่มองรอบๆห้องมีเพียงแค่ความว่างเปล่าและความเงียบเหงาเท่านั้นก็ทำให้เอเจอยากจะร้องไห้ออกมาอีกรอบ หากจะต้องอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆเอเจเองก็อยากกลับบ้านเกิดของตัวเองดีกว่าจะต้องอยู่แบบนี้ถึงแม้ว่ามันจะรำบากแต่ก็ยังมีเพื่อนอย่างนัทอยู่อยู่ เอเจอาบน้ำแต่งตัวออกมาเพียงลงไปทานอาหารเช้าที่บ้านเตรียมเอาไว้ให้ บนโต๊ะมีอาหารหลายๆอย่างวางอยู่แต่มันไม่ได้ทำให้เอเจมีความอยากกินเลยแม้แต่น้อยแต่ก็ยังฝืนกลืนมันลงอย่างยากรำบาก เมื่อทานอย่างเสร็จเอเจก็เดินออกมานั่งอยู่ด้านนอกเพียงรับบรรยากาศใหม่ๆแต่มันก็เหมือนเดิมคือหดหู่หากได้ออกไปชมเมืองด้านนอกสักนิดก็ยังดี เมื่อมองซ้ายมองขวาแล้วไม่เห็นใครทำให้เอเจยิ้มออกมาเมื่อคิดว่าอยากจะออกไปโดยที่ไม่มีคนติดตามมันอาจจะทำให้เอเจไม่ต้องเบื่ออยู่แบบนี้ ร่างบางพยายามหาทางหนีออกมาจนสำเร็จโดยที่ไม่มีคนสงสัยเลยแม้แต่น้อยหรืออาจจะเป็นเพราะไม่มีใครสังเกตเห็นมากกว่า

"เดียวกลับมานะครับแค่สองชั่วโมงเอง"

เอเจเดินไปตามทางคู่รักมากมายต่างเดินด้วยกัน บางคู่นั่งอยู่ด้วยกันมีทั้งเสียงหัวเราะมันทำให้เอเจนึกน้อยใจเซทขึ้นมามากขึ้นกว่าเดิมแต่มันก็ทำอะไรไม่ได้ในเมื่อเซทไม่ใช่คนธรรมดาที่จะออกมาเดินแบบนี้ได้ รถตู้สีดำเลี้ยวเข้ามาจอดด้านหน้าเอเจอย่างรวดเร็วก่อนที่ชายในชุดสูทสีดำถึงสองคนจะเดินลงมาหาเอเจอย่างรวดเร็ว

"ปล่อยผมนะ!! จะทำอะไร!"

เอเจพูดได้แค่นั้นก่อนที่สติที่มีจะดับวูบลงไป เอเจไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อยว่าตอนนี้ร่างของเอเจจะไปที่ไหนกันแน่ ชายในชุดสูทต่อสายหาผู้เป็นนายทันทีก่อนจะรายงานว่าเขาได้ตัวคนที่นายต้องการมาแล้วพวกเขาจึงมุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางทันที

 

ขอโทษที่มาต่อช้านะครับช่วงนี้ไรท์งานยุ่งแล้วก็โน๊ตบุคมีปัญหาเลยรอเครื่องใหม่ขอโทษที่ไม่ได้เข้ามาแจ้งนะครับ ตอนนี้ได้เครื่องใหม่แล้วยังไงจะรีบแต่งตอนต่อนะครับถ้าไรท์ว่างจากงานแล้ว

 

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/126160/1579165671-member.jpg

ความคิดเห็น