ZALIKA

หนาวมากกกกก

ชื่อตอน : whisper กระซิบ

คำค้น : กำเนิดซาตาน

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2560 16:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
whisper กระซิบ
แบบอักษร

ผมมองหนังสือเล่มหนาเตอะหน้าปกหนังสีน้ำตาลเก่าๆมีตัวอักษรสีทองเขียนบนหน้าปกว่า Lucifer คำเดียวโดดๆไม่มีแม้แต่ชื่อผู้แต่งหรือสำนักพิมพ์ไหนๆเลย ผมเปิดหน้าถัดไปแล้วอ่านหัวข้อใหญ่ของหน้าที่1

“ ข้าขอเป็นใหญ่ในนรก ดีกว่าเป็นทาสให้ดูถูกบนสวรรค์ ” ผมอ่านออกเสียงมาอย่างงุนงง

“ ลูซิเฟอร์ ลูซิเฟอร์ ตื่นได้แล้ว ข้ารอเจ้าอยู่ ” เสียงกระซิบของหญิงสาวที่แผ่วเบาทำให้ผมชะงักเหลียวมองซ้ายขวา

“ ใคร!! คุณเป็นใคร ” ผมถามขึ้นมาท่ามกลางความเงียบงันแล้วเงี่ยหูฟังเผื่อจะมีเสียงตอบขึ้นมา แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะไม่มีแม้แต่ลมหายใจสงสัยผมหูฝาดไปเองวันนี้ผมเจออะไรมากมายไม่แปลกใจที่จิตของผมจะหลอน

“ ข้าไง ซารีน่า เจ้าบอกว่าจะมาช่วยข้า ข้ารอมานานเหลือเกิน ” ผมได้ยินเสียงผู้หญิงชัดเจนมากและแน่ใจว่าหูไม่ฝาดแน่ จู่ ๆก็มีแสงสีทองจ้าจนผมต้องหรี่ตาผมเห็นร่างผู้หญิงที่เลือนรางค่อยๆชัดขึ้นเป็นผู้หญิงผมสีทองหยักศกนัยน์ตาสีฟ้าสดใสเหมือนท้องนภายามไร้เมฆ ที่หน้าผากของเธอมีรอยสีขาวขีดอยู่เสมือนแสงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืนเธอสวมชุดเดรสยาวสีฟ้าอ่อนมันช่างเหมาะกับนัยน์ตาเธอมาก ร่างกายของเธอมีแสงสีทองเรืองออกมาผมไม่เคยเห็นผู้หญิงที่สวยขนาดนี้มาก่อน เธอค่อยๆขยับมุมปากยิ้มให้ผม

“ รีบมาช่วยข้านะ ลูซิเฟอร์ยอดรักของข้า ” เธอพูดเสร็จน้ำตาก็ไหลอาบแก้มสีขาวนวลร่างของเธอค่อยๆเลือนหายไปเหลือแต่ความมืดให้ผมมองดู

“ ตื่นครับ ตื่น!! ซีโน่ ” เสียงเรียกชื่อผมมาจากไหนซักแห่งผมค่อยๆลืมตาขึ้นมองเห็นว่ามาร์คัสกำลังเขย่าตัวผมอยู่

“ เล่นเอาผมใจหายหมดเลย ได้เวลาอาหารเย็นแล้วครับ ” มาร์คัสบ่นพึมพำแล้วหันหลังไปเทข้าวต้มใส่ถ้วยบนโต๊ะอาหารคนไข้ ผมเงียบและมองดูทุกการกระทำของเขา ตาสีฟ้าจ้องมาที่ผมแล้วลากโต๊ะอาหารมาที่บนเตียง ผมลุกขึ้นมานั่งบนเตียงมองข้าวต้มหนึ่งถ้วยน้ำเปล่าหนึ่งแก้วที่อยู่บนโต๊ะอาหาร

“ โฮ่ง โฮ่ง ” เสียงสัตว์สี่ขาปากเปราะ ผมเหลียวหน้าไปตามต้นเสียงเจอสุนัขพันธุ์ร็อตไวเลอร์อยู่ที่ข้างเตียงของผมตาสีแดงก่ำของมันจ้องมองมาที่ผมสัญชาตญาณของผมบอกว่ามันไม่ประสงค์ดีแน่นอน

“ รีบๆกินนะผม วันนี้ผมมีเกมส์ให้เล่น อีก 30 นาที ถ้าคุณไม่ฆ่ามันมันจะฆ่าคุณ ขอให้โชคดีนะครับ ซีโน่ ” มาร์คัสพูดเสร็จก็เดินออกไปจากห้องนี้พร้อมล็อคประตูอย่างหนาแน่นเหมือนเช่นเคย ทิ้งผมอยู่ในห้องสีเลือดที่มีสุนัขพันธุ์ร็อตไวเลอร์ตาสีแดงก่ำจ้องมองมาที่ผมพร้อมจะขยำผมตลอดเวลา

#

ซารีน่า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น