ZALIKA

หนาวมากกกกก

ชื่อตอน : START เริ่มได้

คำค้น : REBORN

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2562 20:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
START เริ่มได้
แบบอักษร

    ผัดกระเพราหมูกรอบ ส่งกลิ่นยั่วยวนส่งผลให้กระเพาะผมร้องเรียกหามัน ผมลุกขี้นมานั่งบนเตียงมองดูสิ่งแวดล้อมรอบกาย เป็นห้องกว้างมีเตียงคนไข้สนิมเขรอะสองเตียงรวมกับเตียงของผมเป็นสามเตียงเรียงกันเตียงผมเป็นเตียงแรกที่อยู่หน้าประตูพื้นห้องแดงฉานไปด้วยรอยเลือด และเตียงสุดท้ายมีร่างผู้หญิงเลือดท่วมตัวนอนอยู่ ขอบคุณพระเจ้าในห้องนี้ไม่ได้มีผมคนเดียว เธอเหลือบตามามองที่ผมแล้วหัวเราะจากเสียงเบาๆในลำคอมาเป็นเสียงที่ดังมากในห้องที่เงียบสนิท เธอหัวเราะด้วยความสะใจผมรีบหลบตาเธอ ใบหน้าเธอมีเลือดไหลอยู่เต็มแต่ก็มิอาจบังความงามที่ซ่อนไว้ได้

 

   “ เพิ่งมาวันแรกหรอ ” เธอถามผมพร้อมแสยะยิ้มที่มุมปาก

 

    “ ครับ ” เสียงผมแผ่วเบาอย่างหวาดกลัว

 

    “ กินซะ ก่อนที่จะไม่ได้กิน ฮะฮ่ะฮ่า ” เธอหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ผมทำได้แค่เอาช้อนเขี่ยข้าวไปมาแม้ว่าน้ำย่อยจะเริ่มทำงานหนักเมื่อได้กลิ่นหอมที่คุ้นเคยกลิ่นอาหารที่เป็นของโปรดผม ในสถานการณ์แบบนี้ผมไม่ไว้ใจอะไรทั้งนั้น

 

    “ไม่มียาพิษหรอก เขาไม่ให้เราตายง่ายๆหรอก กินซะ!!” เธอเริ่มขึ้นเสียงให้ผมกิน ราวกับว่าเธอรู้ความคิดของผมแล้วทำไมเธอถึงต้องบังคับให้ผมกิน เธอคือใคร เธอทำอะไรถึงโดนแบบนี้ ระหว่างที่ผมกำลังคิดเรื่องเธอนั่นนมือผมก็ค่อยๆตักข้าวเอาเข้าปากของตัวเองเพราะทนไม่ไหวกับกรดน้ำย่อยที่เริ่มกัดกระเพาะ

 

    “ เร็วๆกินซิ เขาใกล้จะมาแล้ว ” เสียงเธอกระซิบบอก ผมรีบตักเข้าปากไม่รู้เป็นเพราะหิวเพราะมันอร่อยหรือเพราะกลัวสิ่งที่เธอบอก อย่างน้อยก็ต้องเติมพลัง

 

    ตึก ตึก เสียงย่ำรองเท้าเป็นจังหวะกำลังใกล้เข้ามา แกร๊ก แอ๊ด เสียงเปิดประตูทำให้คนในห้องทั้งสองคนต้องเหลียวมองดูชายร่างใหญ่ที่เดินเข้ามา

 

    “พร้อมทั้งสองคนเลยเหรอ ดีจัง มาเริ่มเลยกันเลยเนอะ” มาร์คัสพูดขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่อบอุ่นเหมือนเดิม เขาเดินตรงมาที่ผมแล้วเอาโซ่ที่ถอดออกจากแขนข้างซ้ายมามัดไว้ให้เหมือนเดิม เขาเดินออกมาเคลื่อนโต๊ะอาหารออกจากเตียงผมมาไว้ข้างๆเตียง แล้วค่อยๆเดินไปหาผู้หญิงที่อยู่เตียงสุดท้าย

 

   “ วันนี้วันสุดท้ายของเธอแล้วนะ โรส อยากได้แบบไหน หรือให้ฉันเลือก ” มาร์คัสถามผู้หญิงคนนั้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ผู้หญิงคนนั้นยิ้มแล้วพูดว่า

 

    “ ให้คุณเลือกเลย เอาให้ทรมานสุดๆ ไปเลยนะ มาร์คัส ฉันพร้อมแล้ว ” ผู้หญิงคนนั้นบอกกับมาร์คัส ฟังดูเป็นบทสนทนาที่แปลกๆ แต่มันก็ทำให้ผมสนใจที่จะมอง พวกเขาคุยกันแบบไม่ละสายตา มาร์คัสเดินไปที่ผนังห้องมองดูอุปกรณ์ของที่คมขนาดต่างๆ ที่แขวนเต็มฝาผนังสีแดงฉานอย่างครุ่นคิด

 

    “ นายจะทำอะไรนะ !! ” เสียงผมตะโกนขึ้นมา พร้อมจ้องมองไปที่มาร์คัส

 

    “ ผมชอบสายตาที่จองหองของคุณจัง วันนี้คุณไดรับเกียรติเป็นผู้ชม ช่วยเงียบๆด้วยนะครับ ถือว่าเป็นการให้เกียรติโรส ” มาร์คัสพูดเสร็จก็เดินไปหาผู้หญิงที่เตียงสุดท้าย รับเกียรติอะไร เป็นผู้ชมอะไรทำอย่างกับเขาจะแสดงโชว์ประหลาด คำถามเริ่มเกินขึ้นในหัวเริ่ม เขาจะทำอะำรของเขาน่ะ

 

    “ เธอชอบกินหมูไหม โรส ” มาร์คัสถามผู้หญิงคนนั้นขณะจ้องไล่สายตามองอาวุธที่เรียงราย

 

    “ ชอบซิ ชอบมากด้วย ” เสียงผู้หญิงคนนั้นตอบมาร์คัส พอสิ้นเสียงตอบนั้นมาร์คัสเดินไปหยิบมีดอีโต้เล่มใหญ่แล้วตรงมาที่เตียงของโรส

 

    “ อยากรู้ไหมว่าหมูมันโดนฆ่าอย่างไง ”เสียงมาร์คัสพูดด้วยเสียงแผ่วเบา พร้อมเอามีดอีโต้สับข้อเท้าข้างซ้ายของโรส เลือดสาดเต็มผนัง เสียงของเธอกรีดร้องเสียงดังและหัวเราะ ผมช็อกมากกับสิ่งที่เห็นมันคืออะไรกันแน่ เรื่องจริงหรอ นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี้ย

 

    “เอาอีก ๆ ๆ ” เสียงเธอบอกอย่างชอบใจ มาร์คัสเดินที่ตรงหน้าของเธอพร้อมจูบหน้าผากเธออย่างแผ่วเบา แล้วค่อยเลื่อนมือที่ถือมีดมาตรงคอของเธอ มือใหญ่ค่อยๆเอามีดอีโต้ที่คมกริบเลื่อนไปเลื่อนมาซ้ำๆที่คอของเธออย่างแบ่วเบา รอยแผลที่คอค่อยๆกว้าง ค่อยๆลึกไปตามน้ำหนักมือที่ถือมีด เลือดที่คอของเธอค่อยซึมออกมาเพราะความคมของใบมีด และแล้วชายคนนั้นก็หยุดมือเมื่อเจอหลอดลมอวัยวะที่สำคัญ เขาตั้งใจที่จะทำให้เธอไม่ตายเร็ว เลือดชุ่มออกมาจากคอขาวนวลค่อยๆทะลักไหลนองบนเตียงเหล็ก เสียงหัวเราะน่าขนลุกของเธอดังตลอดแทนที่เธอจะกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

 

    ผมมองดูอย่างเงียบพูดอะไรไม่ออกขยับอะไรไม่ได้ไม่สามารถบังคับร่างกายตัวเองได้เลย ผมภาวนาภาพที่อยู่ตรงหน้าขอให้มันเป็นแค่ความฝัน ถึงแม้มันจะเป็นความฝันก็คงเป็นฝันร้ายที่สุดเท่าที่ผมได้เคยฝันมา

 

    “ เกือบลืมไปว่าเธอขอแบบทรมานที่สุด ” ดวงตาสีฟ้าจองมองหญิงสาวด้วยความเอ็นดู แล้วเดินไปหยิบมีดแล่เนื้อที่ผนังมา ตรงดิ่งมาที่เตียงหญิงสาว สายตาเธอกรอกไปมาตามการเคลื่อนที่ของเขา มีดคมๆค่อยๆเฉือนแต่ส่วนหนังตรงหน้าท้องของเธอออกมา เผยให้เห็นเครื่องในข้างในของหญิงสาวที่กำลังทำงานอยู่ เสียงกรีดร้องของเธอค่อยๆดังเรื่อยๆตามมีดคมที่ลูบไล้ร่างกายเธออย่างไร้ความปราณี เสียงกรีดร้องที่ลากยาวจนสุดเสียง เมื่อสิ้นเสียงนั้นเธอยิ้มให้มาร์คัสแล้วหลับตา เลือดที่ไหลนองเต็มเตียงผมมองดูอย่างสยดสยอง

 

    ผมคิดว่าเธอน่าจะตายเพราะเสียเลือดมาก ผมช่วยอะไรเธอไม่ได้ ผมมันขี้ขลาด อย่างน้อยผมน่าจะห้ามเขาก็ยังดี แต่ที่ผมทำได้แค่นอนมองดูเธอตายแบบนั้น

 

    “ ไปเร็วจังนะโรส ยังไม่ถึงไหนเลย ” มาร์คัสพูดแล้วมองมายังร่างไร้วิญญาณของโรส เขาเดินตรงมาที่ผมตาสีฟ้าจองมองผมแล้วยิ้ม ขณะที่สายตาผมเต็มไปด้วยความสยดสยองกับสิ่งที่พบเจอ

 

    “ เป็นไงบ้างครับ ชอบโชว์ครั้งนี้ไหม ” มาร์คัสถามผม ผมเงียบไม่ตอบอะไร

 

    “ ขอตัวไปจัดการกับโรสก่อนนะครับ ต่อไปตาคุณนะ ” พูดเสร็จมาร์คัสก็ลากเตียงของโรสออกจากห้องสีเลือดแห่งนี้

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น