facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.03​ | กัปตัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 917

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2564 15:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.03​ | กัปตัน
แบบอักษร

EP.03​ | กัปตัน

 

 

 

 

 

“ฟองมีเพื่อนต่างคณะเยอะเหรอ” เจียน่าเอ่ยขึ้นขณะที่กำลังเดินไปทานอาหารกลางวันกับฟองเบียร์

 

“จริงๆ ส่วนใหญ่ก็จะรู้จักนะ แต่ก็ไม่ถึงขั้นสนิท”

 

“งั้นรู้จักคนชื่อกัปตันไหม”

 

“กัปตันไหน ที่นี่มีคนชื่อกัปตันหลายคนเลยนะ”

 

“เราไม่รู้จักนามสกุลน่ะ พอดีเขาน่าจะเปลี่ยนนามสกุล”

 

“อ้าวเหรอ ทำไมถึงอยากเจอคนชื่อนี้ละ”

 

“พอดีเป็นเพื่อนกับเราตอนอยู่สวีเดนน่ะ ได้ข่าวว่าเขาเรียนอยู่ที่นี้เหมือนกัน”

 

“อืม งั้นไปกินข้าวก่อนแล้วกัน เดี๋ยวเราเปิดเฟชบุ๊คคนที่ชื่อกัปตันให้ดูว่ามีใครบ้าง เพื่อจะคุ้นหน้า”

 

“โอเค ขอบใจนะ” เจียน่ายิ้มหวานส่งกลับไปเหมือนอย่างเคย

 

 

@โรงอาหาร

 

 

เจียน่าเดินเข้ามาภายในโรงอาหารที่ถูกเนรมิตออกมาราวกับร้านอาหารภายในโรงแรมด้วยความอยากรู้อยากเห็น นี้ก็คงจะเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่นักเรียนนักศึกษาที่นี่ได้รับจากค่าเทอมที่แพงมหาศาล

 

 

 

“อาหารที่นี่อยากกินอะไรตักกินได้เลยนะ เป็นแบบบุฟเฟต์ รวมจ่ายไปในค่าเทอมแล้ว” ฟองเบียร์อธิบายให้เจียน่าฟัง

 

“ดีจังเลยเนอะ”

 

“แน่นอนสิ พวกเราไม่ได้จ่ายค่าเทอมธรรมดานี่นา มันก็ต้องมีอะไรที่สมเหตุสมผลกับเม็ดเงินที่ยอมจ่ายไปหน่อยสิ” ฟองเบียร์บอก “ไปตักอาหารเถอะ แล้วมาเจอกันตรงโต๊ะนี้นะ เราเอาของจองโต๊ะไว้แล้ว”

 

 

เจียน่าเดินแยกกับฟองเบียร์เดินดูอาหารกว่าสิบเมนูที่ถูกจัดเตรียมไว้ ก่อนจะเลือกหยิบแฮมเบอเกอร์มาหนึ่งชิ้น กับน้ำเปล่าอีกหนึ่งขวด แล้วเดินกลับมานั่งรอฟองเบียร์ที่โต๊ะ

 

 

“ได้อะไรกิน” ฟองเบียร์เอ่ยถามขณะเดินกลับมาพร้อมกับจานผลไม้จานหนึ่ง กับน้ำส้ม

 

“แฮมเบอเกอร์น่ะ กินแค่นั้นเองเหรอ” เจียน่าตอบ พร้อมกับเอ่ยประโยคคำถามในประโยคเดียวกัน เมื่อเห็นอาหารในจานของฟองเบียร์ที่ถือมา

 

“วันนี้ไม่ค่อยหิวอ่ะ” ฟองเบียร์ตอบไปตามความเป็นจริง พลางหยิบโทรศัพท์มือเครื่องหรูในกระเป๋าสะพ่ายข้างออกมา “อันนี้กัปตันสาขาศิลปศาสตร์” ฟองเบียร์บอก พร้อมกับยื่นมือถือไปให้เจียน่าดู

 

“ไม่ใช่คนนี้ กัปตันตอนเด็กหน้าตาจะคมๆ หน่อย แต่ว่ามีผิวขาว”

 

“อืม” ฟองเบียร์ทำสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะรับโทรศัพท์มือถือมาค้นหาชื่อของอีกคนให้เจียน่าดู “อันนี้กัปตันนิเทศ”

 

“ไม่ใช่นะ”

 

“หน้าคมๆ แต่ผิวขาวๆ เหรอ จริงๆ มีคนหนึ่งนะ แต่เขาเป็นพวกเย็นชาไม่สุงสิงกับใคร ไม่เล่นโซเชียลด้วยเรียนอยู่คณะบริหารธุรกิจ” ฟองเบียร์บอก

 

“แล้วเราจะเจอเขาได้ยังไงเหรอ”

 

“คนนี้เจอตัวยากนะ เพราะไม่สุงสิงกับใครอย่างที่บอก ไม่มากินข้าวที่โรงอาหารด้วย ตอนเย็นลองไปดักเจอที่ลานจอดรถดูสิ เดี๋ยวฉันลองถามเพื่อนที่เรียนคณะเดียวกันกับเขาให้ว่าวันนี้เลิกเรียนกี่โมง”

 

“ดีเลย ขอบใจมากนะ”

 

“ไม่เป็นไรเรื่องเล็กน้อย แต่ถ้าเธอเป็นเพื่อนของกัปตันคนนั้นจริงๆ สาวๆ ในมหาลัยต้องพากันอิจฉาเธอแน่ๆ เลย เพราะคนนั้นชอบให้ผู้หญิงเข้าใกล้ แถมไม่เคยมีข่าวกับผู้หญิงเลยอีกต่างหาก จนคนลือกันว่าเขาเป็นโรคกลัวผู้หญิงด้วยนะ”

 

“ขนาดนั้นเลยเหรอ อาจจะไม่ใช่กัปตันที่เรารู้จักก็ได้นะ เพราะกัปตันของเราไม่เย็นชาแบบนั้นหรอก” เจียน่าพูดด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม เมื่อถึงเด็กชายที่เคยเล่นด้วยเมื่อเป็นเด็ก

 

“ก็ลองไปดูไม่เสียหาย แต่ฉันไม่อยู่รอเป็นเพื่อนไม่ได้นะ พอดีตอนเย็นมีนัดแล้ว”

 

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราไปดูเอง ขอบใจมากเลยนะคะ”

 

บ่ายสามโมง

 

 

เจียน่ามาแอบยืนรออยู่ตรงหน้าลานจอดรถตามที่ฟองเบียร์บอกเอาไว้ ว่าผู้ชายที่ชื่อกัปตันจะเลือกเรียนมาเวลานี้ และก็นับเป็นโชคดี ที่คณะของเธอเลือกเรียนก่อนเขา จึงทำให้คิดว่าไม่น่าคลาดกันได้ ถ้าหากกัปตันคนนั้นคือคนเดียวกับที่เธอตามหาอยู่จริงๆ

 

 

“คนนั้นก็ไม่ใช่ คนนั้นน่าคุ้นๆ แต่ไม่น่าใช่นะ” เจียน่าพึมพำกับตัวเองขณะที่พยายามกวาดสายตามองผู้คนที่เดินเข้าออกจากลานจอดรถ จนคนที่เดินผ่านไปผ่านมามองมาที่เธอด้วยความสงสัย

 

 

เจียน่าก้มมองดูนาฬิกาบนข้อมือบ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาสี่โมงกว่าแล้ว เธอยังไม่เจอใครที่คิดว่าใช่กัปตันที่เธอตามหาเลย มันทำให้เธอเริ่มถอดใจ และเตรียมตัวที่จะกลับ แต่ห่างตาดันไปสะดุดกับชายคนหนึ่งที่เดินผ่านหน้าเธอเข้าไปในลานจอดรถเมื่อครู่

 

 

“กัปตัน! ”

 

 

 

 

 

 

 

----------------------------

 

 

 

 

 

มาให้เจียน่าเจอตัวซะดีๆ ลีลามากจะหาผู้ใหม่ให้น้องนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว