facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.02 | เรื่องบังเอิญ

ชื่อตอน : EP.02 | เรื่องบังเอิญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 894

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ม.ค. 2564 13:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.02 | เรื่องบังเอิญ
แบบอักษร

EP.02 | เรื่องบังเอิญ

 

 

 

 

 

 

 

มหาลัยแอสลี่ย์

 

 

 

เจียน่าเดินเข้ามาภายในมหาลัยด้วยชุดไปรเวท แต่งต่างจากนักศึกษาคนอื่น เพราะเธอเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนพึ่งมาเข้าเรียนวันแรก ทำให้ยังไม่มีชุดยูนิฟอร์มใส่เหมือนกับนักศึกษาคนอื่น วันนี้เธอจึงโดดเด่นเป็นพิเศษอีกหน้าตาจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาตามฉบับสาวชาวยุโรป ทำให้หลายคนจับจองมาที่เธอด้วยความสนใจ ซึ่งมันทำให้เธอรู้สึกประหม่าไม่น้อย

 

 

 

“ขอโทษนะคะคณะครุศาสตร์อยู่ทางไหนเหรอคะ” เจียน่าตัดสินใจเอ่ยถามนักศึกษาที่เดินผ่านไปผ่านมาเพื่อขอความช่วยเหลือ

 

“อ๋อ เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนเหรอ”

 

“ใช่ค่ะ” เจียน่าตอบด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร

 

“ไปกับเราก็ได้เราก็จะไปตึกนั้นพอดี เดี๋ยวพาไป”

 

“ขอบคุณนะคะ”

 

“เราน่าจะรุ่นเดียวกันนะ เรียกฉันว่าฟองเบียร์ก็ได้”

 

“ขอบคุณมากนะคะ เราชื่อเจียน่ามาจากสวีเดน”

 

“อ้าว งั้นแสดงว่ามาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนสาขาเอกภาษาสเปนใช่ไหม”

 

“ใช่”

 

“บังเอิญจัง เราก็เรียนอยู่เอกภาษาสเปนเหมือนกันเลย”

 

“ดีใจจังเลยค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”

 

“ไม่ต้องสุภาพขนาดนั้นก็ได้”

 

“เรียกว่าอีฟองเลยคนสวย”

 

“เดี๋ยวแม่ตีปากนะ” ฟองเบียร์ต่อว่าณดลเพื่อนสนิทที่เรียนอยู่คณะวิศวะด้วยน้ำเสียงไม่ชอบใจ

 

“เอ่อ...” เจียน่ามองสลับระหว่างฟองเบียร์กับณดล ด้วยสายตามีคำถาม

 

“คนนี้ณดล เพื่อนเราเอง เรียนอยู่คณะวิศวะ เรียกว่าไอ้เชี่ยดลก็ได้ สันดานเหมือนกัน”

 

“สาระแน สวัสดีเราชื่อณดล เรียกณดลก็ได้ เข้าใจภาษาไทยไหม” ณดลบอกกับฟองเบียร์ในประโยคแรกด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว ก่อนจะหันมาบอกกับเจียน่าในประโยคด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนต่างจากที่คุยกับฟองเบียร์ก่อนหน้าลิบลับ

 

“กับเพื่อนเสียงแข็งเป็นสากกะเบือ กับสาวนะลิ้นเปลี้ยขึ้นมาเชียวนะมึง” ฟองเบียร์กระแนะกระแหนณดลอย่างไม่จริงจังนัก

 

“เข้าใจภาษาไทยอยู่ค่ะ แต่ไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่ พูดช้าๆ ลงหน่อยได้ไหมคะ”

 

“ขนาดพูดไม่ชัดยังน่ารัก ลูกรักพระเจ้ารึเปล่าเนี่ย”

 

“มึงไปเรียนได้ละ” ฟองเบียร์เอ่ยปากไล่เพื่อนรักด้วยความรำคาญ

 

“เอ่อๆ จะสายละด้วย ไว้เจอกันไหมนะเจีย”

 

“บายบ่าย” เจียน่าโบกมือให้กับณดล ที่เดินแยกตัวออกไปด้วยท่าทางงุนงง ก่อนจะหันมาตามเสียงเรียกจากฟองเบียร์

 

“ไอ้ดลมันก็ทะลึ่งตึงตังไปอย่างนั้นแหละ จริงๆ ไม่มีอะไรหรอก อย่าไปถือสามันเลยนะ”

 

“อืม”

 

“เราก็ไปเข้าเรียนกันเถอะ”

 

 

 

เจียน่าพยายามทำความเข้าใจกับคำพูดของฟองเบียร์อยู่ในหัวทำให้ไม่ทันสังเกตว่ามีใครบางคนสนใจมาที่เธอเป็นพิเศษ

 

 

 

กัปตันที่เดินมาจากลานจอดรถ หยุดชะงักเมื่อเห็นหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตายืนอยู่ห่างออกไปไม่ไกลมากนัก หน้าตาของเธอมันทำให้เขานึกถึงใครบางคนที่ไม่ได้เจอมานาน แต่เขาก็ส่ายหน้าสลัดความคิดนั้นออกไป เพราะหากเป็นคนเดียวกันกับที่เขาคิดถึงเธอคงจะไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้ คงจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญที่ผู้หญิงคนนั้นดันไปหน้าตาคล้ายกับเธอคนนั้น เมื่อคิดได้ดังนั้นกัปตันจึงเดินไปเขาคณะเรียนตัวเองโดยไม่ได้สงสัยอะไรในตัวผู้หญิงคนนั้นไปมากกว่านั้น

 

 

 

 

-------------

 

 

จำไม่ได้เ​หรอ​ ให้เจียน่าเอาขาหุ่นยนต์ฟาดหน้านะ! 😂

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว