ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ อ้วนเสี้ยวและการตั้งทายาท

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ อ้วนเสี้ยวและการตั้งทายาท

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 196

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ม.ค. 2564 23:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ อ้วนเสี้ยวและการตั้งทายาท
แบบอักษร

ตอนพิเศษ อ้วนเสี้ยวและการตั้งทายาท

กำลังพยายามคิดเรื่องของการแก่งแย่งอำนาจในวังหลวงตามเรื่องสไตล์นี้เลยคิดขึ้นมาได้น่ะครับ

ที่เล่นมุก พระเอกคืออ๋อง บุตรชายที่ฮ่องเต้ไม่โปรดปราณและฮ่องเต้ถูกใจบุตรชาย คนอื่นมากกว่า ทำให้น้อยใจพ่อไม่รักและได้ออกไปข้างนอกบริเวณชายแดนจากนั้นมาพัวพันกับนางเอก อี้จิง ด้วยเล่ห์กลการแต่งงานและเรื่องราวต่างๆจากวังหลวง..ทำให้คนตายกันเกือบหมดวังว่าอย่างนั้นตามสไตล์เรื่องทำนองนี้

แจต่อย่างที่ผมบอกไปแล้วว่า ผมพยายามเล่นมุกเอาตำนานเก่าๆมาใช้แม้จะแทรกแนวคิดใหม่ไปก็ตาม

อย่างการดูว่า

“เจ้ามีแววตาเที่ยงธรรม ท่าทางองอาจ” “เจ้าหน้าตาน่าเกลียดแววตาหลุกหลิกดุจมุสิก ไว้ใจมิได้” ฯลฯ

สารพัดแต่จะเล่นมุกกันในเรื่องของตำรานรลักษณ์ คนเขียนจะถือว่ามันคือแนวความคิดที่มีเหตุผลในเรื่องนี้

 

คือหากจะเล่นมุกว่า องค์ชายที่เป็นพระเอกคือคนที่พ่อไม่รัก เพราเคยมีหมอดูทำนายว่า

“ดวงองค์ชายกล้าแข็งเกินไป หากขึ้นครองอำนาจแคว้นจะปั่นปวนวุ่นวาย องค์ชายคนอื่นๆจเสียชีวิต” ทำให้ฮ่องเต้ที่เป้นบิดาไม่ไว้ใจและระแวงอยู่ห่างๆ..แต่หากผลคำทำนายเป็นความจริง

ทุกท่านจะคิดว่าหมอดูที่ทำนายหรือฮ่องเต้ตัดสินใจผิดพลาดหรือเปล่าครับ?

โวลเดอมอร์กับดัมเบิ้ลดอร์ทางเทคนิคเชื่อในคำทำนายเหมือนกัน

แต่โวลเดอมอร์เป็นคนตรงไปตรงมามากกว่า ทำให้พยายามขัดชขวางคำทำนาย

ดัมเบิ้ลดอร์บอกว่าไม่ค่อยเชื่อแต่ทางเทคนิคแผนการวางเอาไว้เพื่อใช้ประโยชน์จากคำทำนายเท่าที่จะทำได้และสามารถคาดการณ์การกระทำของโวลเดอมอร์ได้จากคำทำนายนั้น

หากเรามองว่าดัมทมเบิ้ลดอร์เชี่ยวชาญในการตีความคำทำนายมากกว่าโวลเดอมอร์เราจะพอทำความเข้าใจกับพฤติกรรมต่างๆได้ดีมากขึ้น

อีกเรื่องคือ

มักจะมีคนวิขารณ์เรื่องอ้วนเสี้ยว ใจคอโลเลพยายามจะแต่งตั้งลูกชายคนที่สามที่หน้าตาหล่อเหลาขึ้นมาแทนลุกชายคนโต ผิดธรรมเนียม

ก็คงจะจริง

แต่หากเราวิเคราะห์จิตใจของอ้วนเสี้ยวว่า หน้าตาหล่อนั้นคือเรื่องที่ดีตามตำตำรานรลักษณ์และทางเทคนิค

อ้วนเสี้ยวไม่ค่อยเชื่อเรื่องลูกเมียหลวงควรจะได้ครองสักเท่าไรหากตนเองเป็นลุกเมียน้อย

ที่มีคนสงสัยว่าอ้วนเสี้ยวไม่ใช่ลูกหลานสกุลอ้วนที่แท้จริงด้วยซ้ำไป

หากอ้วนเสี้ยวคิดว่า “ลูกของเราคนนี้หน้าตาหล่อเหลามีความสามารถมากที่สุด มอบตำแหน่งให้ลุกชายคนนี้ไปมีอะไรไม่ดี เราก็ไม่ใช่ลูกเมียหลวงเสียหน่อยังมีทุกวันนี้ได้ยิ่งใหญ่กว่าอ้วนสุดที่เป็นลูกเมียหลวงเสียอีก”

หากมีคนบอกว่า “ท่านตั้งลูกเมียน้อยขึ้นผิดธรรมเนียมประเพณี”

การพูดอย่างนั้นไม่เท่ากับจี้ปมในใจของอ้วนเสี้ยวหรอกหรือ?

ข้าไม่ใช่ลูกเมียน้อยหรอกหรือ? ข้ายังก้าวหน้ามากกว่าอ้วนสุดมีอะไรไม่ดี? หากลูกเมียน้อยมีความสามารถมากกว่าลูกเมียหลวง ข้าก็พิสูจน์ให้เห็นอยู่แล้วนี่ว่าข้ายิ่งใหญ่กว่าอ้วนสุด?

แต่เหนืออื่นใด อ้วนเสี้ยวตกอยู่ใต้ meme มีมเรื่อง”หินลับมีด”อีกแล้วครับท่าน

โดยแบ่งดินแดนให้ลูกปกครองผลลัพธ์ก็อย่างที่เห็นนั่นล่ะครับ ตีกันเละ

และเรื่องราวแนวนี้ฮ่องเต้ก็ตกอยู่ภายใต้แนวคิด”หินลับมีด”อีกแล้วล่ะครับ

แน่นอนเชื่อเรื่องการแข่งขัน หินลับมีดทำให้ลูกเก่ง มีการลำเอียงมอบโอกาสให้ลูกคนหนึ่งมากกว่าคนอื่นๆ มอบโอกาสให้สะสมกองกำลังกันหลายๆคน ผลสุดท้ายก็เละอีกแล้วครับท่าน

คติในประวัติศาสตร์อาจจะไม่ทำให้คนที่อ่านประวัติศาสตร์รู้สึกว่าวิธีที่มีคุณธรรมรับได้สักเท่าไรว่าวิธีที่ถูกต้องในการปกครองแผ่นดินคือฆ่าทุกคนที่มีโอกาสสืบทอดต่อนอกจากสายตระกูลของเรา

จอมนางแห่งวังหลวงที่แม้จะช่วยในความลำเอียงรักลูกของตนเองที่จะเป็นผู้สืบทอดก็เพราะเหตุนี้นั่นเอง

มันคือสันดานดั้งเดิมของมนุษย์ วังหลังจึงคือกลุ่มผลประโยชน์ย่อยๆลงมาเป็นแต่ละกลุ่มขุนนางนั่นเอง

หากทำผิดพลาดอาจตายกันทั้งตระกูล

เพราะการฆ่าล้างตระกูลคือวิธีการที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดหากคำนึงถึงแต่ประสิทธิภาพและผลลัพธ์และไม่คำนึงถึงศีลธรรม

มันอาจจะอธิบายหลายอย่างที่เราคิดว่าไม่สมเหตุสมผลได้หากคิดด้วยหลักการแบบนักเล่นเกมส์

สรุปที่แนวคิดว่า”ก็ลำเอียงนั่นล่ะ แต่จะมากจะน้อยก็อยากได้คนที่มีความสามารถสืบทอดต่อ”เลยลงเอยด้วยแนวคิดหินลับมีดไปทั่วในนิยายอย่างนี้

เล่นเกมส์โรลเพลย์มีGM ให้ตัวเลือกไว้สามตัวเลือก

ตัวเลือกแรก ลุกชายคนโตสืบทอดตำแหน่งไม่มีข้อยกเว้น มีความมั่นคงสูงสุด แต่หากเป็นคนไร้ความสามารถ ราชวงศ์ก็ซวยแล้ว

ตัวเลือกสอง คนโตสืบทอดตามหลัก แต่หากทำเรื่องไม่ดีก็อาจจะเอาคนอื่นมาเปลี่ยนได้ ความมั่นคงน้อยกว่าตัวเลือกแรก วังหลังจะพยายามหาหลักฐานเอาผิดลูกชายคนโตและการแข่งขันจะสูงกว่า

ตัวเลือกที่สามเลือกตามความโปรดปราณ วังหลังจะลุกเป็นไฟ แต่จะเลือกคนที่ถูกใจได้

แน่นอน ผู้เล่นเลือกแบบประนีประนอมคือตัวเลือกสอง แข่งขันสูงแต่อย่างน้อยรับประกันได้ระดับหนึ่งว่าคนสืบทอดไม่งี่เง่าเกินไปก็โอเค

โจโฉก็เคยเจอที่ปรึกษาคนหนึ่งว่า “ท่านลืมเรื่องอ้วนเสี้ยวแล้วหรือ?” ตอนถามเรื่องผู้สืบทอดจึงแต่งตั้งโจผี

แน่นอนก็ถูก แต่ผู้เขียนมองว่า หากโจฉองลูกที่โจโฉรักมากยังรอดชีวิตอยู่ เป็นอัจฉริยะที่คิดวิธีการวัดน้ำหนักของช้างได้โดยการเอาช้างลงในเรือ ขีดเส้นไว้และวัดน้ำหนักที่ขาดหายไปแบบอาร์คีมีดีส ใจดีมีเมตตาลูกน้องและชาวบ้านรักใคร่

โจโฉคงเตะที่ปรึกษาคนนั้นออกนอกกระโจมและตั้งโจฉองเป็นทายาทแทน

ผู้เขียนก็เห็นด้วย หลักการเรื่องสืบทอดไม่สำคัญเท่าคนอัจฉริยะระดับอาร์คีมีดีสเป็นผู้นำก๊กเหมือนกับ weight vote การตัดสินใจแบบถ่วงน้ำหนักหากมองจากภาพรวมทั้งหมดแล้ว

ว่าลูกคนโตอาจจะสำคัญต่อความมั่นคง แต่หากมีคนที่มีความสามารถระดับอาร์คีมีดีสเกิดในตระกูลของเรา เราก็ควรจะตั้งคนนั้นเป็นทายาท

แน่นอน คนอย่างอาร์คีมีดีสเป็นข้อยกเว้นในข้อยกเว้น อัจฉริยะที่ไม่ได้เกิดกันง่ายๆ

เมื่อค่าเฉลี่ยของประชากรไม่ได้มีอาร์คีมีดีสโผล่ขึ้นมากันง่ายๆ การแต่งตั้งคนโตจึงมั่นคงที่สุด แต่คนเราก็อาจจะหวังเล็กๆจึงเลือกตัวเลือกที่สองที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ หากคนโตทำเรื่องไม่เหมาะสมมกกเกินไป หรือคนอื่นมีความสามารถมากพอที่จะเสี่ยงเรื่องความมั่นคง

การตัดสินใจในเรื่องตระกูลเป็นเรื่องระยะยาวและคนเรามีความสามารถเฉลี่ยไม่เกินกว่ากันมากนักที่จะเอาชนะการตัดสินใจแบบถ่วงน้ำหนัก weight vote

วังหลังจึงพยายามทำทุกอย่างให้องค์ชายของตนเองดูมีความสามารถในสายตาของฮ่องเต้

ฮาเร็มในเรื่องราวแบบโรมานซ์จีนจึงโหดร้ายมากๆ ไม่มีแนวแบบใสๆของอิเซไคแต่ประการใด

มหาศึกชิงบัลลังก์ game of throne ก็มีสงครามเกิดขึ้นเพราะราชาใจดีต่อตระกูลของเมียรอง ทำให้เกิดการอ้างสิทธิการสืบทอด แผ่นดินเกิดความวุ่นวายตามมา

นั่นคือคนที่ใจอ่อน และการเมืองไม่สนใจความใจดีของปัจเจคบุคคล สนใจแต่ทิศทางของอำนาจ

ตัณหาราคะผสมกับอำนาจ ทำให้เกิดโศกนาฎกรรมขึ้น

แต่ก็กลับมาที่เดิมในการประเมินคน

หากวิชานรลักษณ์และคำทำนายได้ผลจริง การตั้งพระเอกสืบทอดนั้นจะทำให้พี่น้องตายอนาถหมดจริงๆ ซึ่งบทสรุปก็ถูกต้อง

ทุกท่านคิดว่าฮ่องเต้ทำผิดหรือเปล่าที่ลำเอียง?

ในแนวนี้มักจะมีการชิงดวงชะตาต่างๆ การย้อนเวลา การทำคุณไสยฯลฯ สารพัดแต่จะมีความคิดสร้างสรรค์ขึ้นมาได้

ก็เป็นเรื่องที่ทำให้หลายอย่างซับซ้อนขึ้นไปอีกหากเราเคารพวิชาพวกนี้อย่างจริงจัง

หวงอี้ให้แนวความคิดไว้ดีว่า “หลี่เอียนไม่ใช่คนโหดร้ายเป็นคนใจอ่อน แต่เพราความที่เมตตาหลี่จื้อเฉิงทายาทคนโตกลายเป็นอำมหิตต่อหลี่ซื่อหมิน”ในเรื่องของการแต่งตั้งทายาทที่จะสืบทอดราชบัลลังก์

และหวังลี่ของเราไม่ได้สนเรื่องพวกนี้เลยแม้แต่น้อย

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว