ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 3 : จุนกยู?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 25

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ม.ค. 2564 12:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3 : จุนกยู?
แบบอักษร

enjoy reading

 

 

~

 

 

 

อ.

04.00

 

'หาวว~~' ตอนนี้เป็นเวลาประมาณตี4 แต่ถ้านับตามเวลาเกาหลีแล้ว ที่เกาหลีจะเร็วกว่าประเทศไทย2ชั่วโมง ฉะนั้นเกาหลีก็คงเป็นเวลา6โมเช้า ซึ่งเป็นเวลาที่ใกล้จะได้ลงจากเครื่องแล้ว หลังจากที่ผมต้องนั่งเครื่องบินสายการบินนี้มาเป็นเวลา5-6ชั่วโมง...

 

 

มีแค่ผมคนเดียวรึป่าวที่คิดว่าวันนี้คนเยอะแปลกๆ แปลกที่ว่าดูแล้วเหมือนเขาจะมาด้วยกันด้วยสิ และผมพอสังเกตุได้ว่ามีคนที่เหมือนจะมาด้วยกันอยู่ประมาณ8-10คน เอ๊ะ? หรืออาจจะเยอะกว่านั้น? ไม่สิๆ คงปกติมั้ง เวลาไปเที่ยวต่างประเทศคนส่วนใหญ่ก็คงไปกับเพื่อน หรือ เหล่าญาติๆอะแหละ ในนี้คงมีแค่ผมคนเดียวหล่ะมั้งที่มาเพียงแค่คนเดียว...

หลังจากที่ถึงสนามบินที่เกาหลีมันก็ทำให้ผมตกใจเป็นอย่างมาก รู้สึกตุ้มๆต่อมๆในท้อง เพราะตอนนี้คนในสนามบินเยอะมว๊ากกก แบบมากๆ เหมือนมารอใครสักคน....หรืออาจเป็นผม...

สงสัยผมคงแต่งนิยายดีจนเกินไปทำให้มีแต่คนชอบและก็ติดตามผมมาเลื่อยๆ คงมีพวกแอบตามสืบผมจนรู้ว่าผมมาเกาหลีละสิ..หุ หุ หุ และก็ตามผมมาขอลายเซนต์ เเต่เดี๋ยวก่อนนะ.... ผมยังไม่เคยเปิดเผยตัวตนเลยนิหว่า? หรือเราคิดไปเองว่าคนพวกนั้นมารอเรา

 

 

"นั่นไง!! จุนกยูโอปป้ามาแล้ว!!" เสียงดังจากผู้หญิงคนนึงตะโกนขึ้นหลังจากที่ผู้ชายคนนึงปรากฎตัวขึ้น...ทำให้มีผู้คนรีบวิ่งไปตามเสียง //ดีนะที่ผมเคยเรียนภาษาเกาหลีมาก่อน เลยพอฟังออก💅💅

 

'เชี่***ย'ผมเผลอหลุดพูดออกมา เพราะความหล่อเหลาเอาการของคนที่ผมเห็นอยู่ไม่ไกลนักจากตกที่ผมยืนอยู่

ไม่คิดเลยว่าผมจะได้เจอคนที่เพอร์เฟกอย่างนี้ ทั้งหน้าตาที่เหมือนฟ้าประธาน บวกกับความสูงที่ถ้าผมไปอยู่ใกล้ๆนี่ผมคงดูตัวเล็กไปเลย คอมโบด้วยรอยยิ้มอันสดใส(แต่เหมือนโคอาล่าชิหั*) ใหนจะออร่าฟรุ้งฟริ้งรอบตัวเขาอีก คนอย่างงี้โกงกันชัดๆ

แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะเค้าเป็นดาราไอดอลอะไรพวกนั้นนี่หว่า ถ้าจะโกงขนาดนี้ก็คงไม่ผิด เดี๋ยวนี้จะทำงานอะไรเค้าก็เลือกหน้าตามาเป็นตัวตัดสินด้วยแล้วมั้ง1อย่าง

 

ตอนนี้ผมพยายามตบหัวยิกตัวเองเพื่อเรียกสติกลับมาว่าผมจะทำอย่างไงดีถึงผมจะไปได้ เพราะเหล่าแฟนคลับของนายคนนั้นยืนตรงทางออกเต็มไปหมดเลย จะไปพูดให้เค้าช่วยออกไปหน่อยก็คงโดนกระทืบแหงแก๋เลย เพราะทั้งภาษาที่ผมก็ใช่ว่าจะพูดคล่อง บวกกับขนาดตัวไซส์มินิของผมอีก ขืนพูดไรเพี้ยนๆขัดหูไป ผมคงโดนผลักปริวกระเด็นไปนู่นแน่ๆ

ณ ตอนนี้ผมคงทำอะไรไม่ได้จริงๆสินะนอกจากนั่งรอให้คนพวกนั้นออกไปก่อน....

 

"เอ๊ะ?" ในตอนที่ผมนั่งลงที่เก้าอีตัวหนึ่งผมได้เหลือบหันไปเห็นแฟ้มเอกสารอันหนึ่งวางอยู่โดดๆ ตรงเก้าอี้อีกตัวที่อยู่ถัดจากผมไปอยู่อีกฝั่ง

คือ....ตอนนี้ผมควรทำไง?ระหว่าง 1.ไปเก็บ 2.รีบไปเก็บ (ต่างกันตรงไหนฟ่ะอิไรท์เต้อ!) ช่างเหอะ! ไม่ต้องคิดไรไปเก็บน่าจะดีที่สุด เพื่อจะมีตังหรือขนมให้กินอยู่ในนั้น ไม่สิๆๆๆ ผมต้องหาเจ้าของแฟ้มแล้วเอาไปคืนสิ อย่าคิดชั่วได้ไหมห๊ะ!? ไอ้เจ้าสมองของผม!

ใจนึงผมไม่อยากเก็บเลยเพราะเดี๋ยวก็ต้องไปหาเจ้าของอีก ภาษายิ่งไม่แม่นอยู่ แต่อีกใจนึงก็อยากเก็บเพราะดูจากแฟ้มแล้วคงมีอะไรน่าสนใจไม่น้อย.....

ในที่สุดผมก็ตัดสินใจได้สักทีว่าผมจะไปเก็บแฟ้มอันนั้นเพราะเหตุผลว่าเป็นประสบการณ์ไปแต่งนิยาย... ไม่รอช้าสมองก็สั่งงานให้ผมรุกขึ้นยืนแล้วก้าวเท้าอันสั้นๆของผมไปยังที่นั่งอีกฝั่งนึง

 

อมก!!!...หลังจากผมเปิดแฟ้มดูผมก็เจอเอกสารต่างๆแต่ไม่เยอะมาก(เหมื่อนว่าเอกสารน่าจะสำคัญด้วยนะสิ ถ้าเค้าไม่ได้คืนคงอกแตกตายแน่) นอกจากเอกสารก็ยังมีรูปผู้ชายคนนึงซึ่งน่าจะเป็นเจ้าของแฟ้มนี้ละมั้ง และรูปนี้แหละที่ทำให้ผมตกใจจนอุทานออกมา.... ไม่คิดว่ามันจะเป็นพรหมลิขิตอะไรขนาดนี้

'ในรูปนายคนนี้โครตหล่อเลย แต่ตัวจริงหล่อกว่านะผมว่า... ละทำไมเค้าใส้กางเกงสั้นจังดูท่านังดิไม่อายบ้างรึไง คนถ่ายก็หาทำเนาะ.. เดี๋ยวสิ! นี่ใช่เรื่องที่ผมต้องมาวิจารณ์หรอ ผมโฟกัสผิดที่รึป่าว...อยากตีตัวเองจริงๆเล๊ยยย' ผมคิดอยู่ในใจ และก็มีอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมหลุดโฟกัสอีกแล้ว

 

"ยูเค(UK)" เป็นข้อความที่เขียนอยู่ในช่องที่ให้ใส่ชื่อในใบเดียวกับรูปภาพ เอกสารใบนี้น่าจะเป็นประวัติของคนในภาพละมั้ง แต่ทำไมตอนที่ผู้หญิงคนนั้นตะโกนเรียกนายคนนั้น ทำไมเรียกว่า'จุนกยูโอปป้า'หล่ะ?? สรุปนายคนนี้ชื่อยูเคหรือจุนกยู??

 

ผมถึงกับต้องเบิกตากว้างอีกครั้งเมื่อผมได้เห็นหนังสือเล่มหนึ่งที่คุ้นตามากๆ ใช่อย่างที่ผมคิดไหมว่าหนังสือเล่มนี้เป็น' นิยายของผม ' แต่มันเป็นเวอร์ชั่นแปลเกาหลีที่ผมเคยทำไว้เพียงแค่5เล่ม เพียงแค่คิดว่า เผื่อจะมีเพื่อนร่วมโลกที่หลงมาเจอนิยายของผม และเพลอซื้อไปเพราะแค่อยากสะสมนิยายเฉยๆ แต่มันไม่ใช่แค่นั้นนะสิ... มันยังมีเรื่องอื่นๆของผมอีกนี่! ทั้งแบบแปลแล้วและก็ยังไม่แปล! ว้าววววว~~~ แฟ้มเล่มนี้มันทำให้ผมนั้นรู้สึกว้าวกว่าที่คิดเอาไว้มาก จากตอนแรกที่แค่หวังจะขโมยของที่กินได้เพราะหิว แต่ตอนนี้กลับมาเจอแจคพอร์ตเข้าซะแล้ว....

อยากรู้จังว่านายไอดอลคนนั้นที่ชื่อจุนกยู เอ๊ะ? หรือยูเค? ชั่งมันละกัน... เค้านั้นเป็นแฟนคลับผมรึป่าว หรือสิ่งที่ผมเห็นนั้นเป็นของคนอื่น...

 

" ผมหวังได้ไหม? "

 

.

.

.

.

ในเวลาต่อมาไม่นานแค่ประมาณครึ่งชั่วโมงเอง ไม่นานเน๊าะ ก็ได้เวลาที่ผมต้องออกจากสนามบินที่นี่แล้ว เพราะผู้คนก็เริ่มจางออกไปแล้ว ผมจึงตัดสินใจเดินทางไปยังที่พักที่ป๊าผมจองไว้ให้ใกล้แม่น้ำฮัน บอกเลยถ้ามองออกไปก็จะได้เห็นวิวแม่น้ำสวยๆแน่ๆ💅💅💅

.

.

.

.

ในตอนนี้ผมห้องพักแล้ว แต่เหมือนว่าผมจะลืมอะไรไปสักอย่าง

"เชี่***ย!!" ผมลืมเอาแฟ้มไปให้ทางสนามบินให้เค้าเอาไปคืนเจ้าของเฉยเลย ถ้าเค้ารู้ว่าผมเอาไป เค้าจะแจ้งจับผมหรือป่าวเนี่ยยยยย ชิหั**ล่ะ ผมอยากจะตีตัวเองอีกครั้งจริงๆเลยยย เอาให้เป็นลอยแดงแจ๊เลย ไอ้เจ้าตัวและสมองไม่รักดี!

 

.

.

.

.

.

-จบตอน-

.

.

.

.

 

เอนจอยรีดดิ้งค่าา ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่าน

ติชมได้น้า มีอะไรผิดพลาดก็บอกได้ค่ะ

#ฮันกุกมาชิกยู

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น