หนอนเจลลี่

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ลาเต้ร้อนแก้วนึง

ชื่อตอน : ลาเต้ร้อนแก้วนึง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.7k

ความคิดเห็น : 42

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ค. 2559 15:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลาเต้ร้อนแก้วนึง
แบบอักษร

 

ลาเต้ร้อนแก้วนึง

 

“ยินดีต้อนรับ” ต้นหญ้ายิ้มขึ้นเมื่อลูกค้าคนแรกเปิดประตูเข้ามาในร้าน แต่รอยยิ้มนั่นก็ต้องหุบลงเพราะคนที่เข้ามาดันเป็นแสนดี

“ลาเต้ร้อนแก้ว” ร่างสูงไม่ได้ฟังในสิ่งที่ต้นหญ้าพูดเลยสักนิด

“ออกไปผมไม่ต้อนรับ” ต้นหญ้าเดินมาขวางร่างสูงไว้เพื่อไม่ให้เข้าไปนั่งที่โต๊ะ

“เล่นไล่ลูกค้าแบบนี้เดี๋ยวร้านก็เจ้งหรอก” ร่างสูงมองคนใส่แว่นที่สูงยังไม่ถึงไหล่ของแสนดีเลย

“เรื่องของผม ดีออกไปได้แล้ว” ร่างเล็กยังพูดคำเดิมออกมาทำให้แสนดีเริ่มจะหงุดหงิดขึ้นมาบ้างแล้ว

“น่ารำคาญ” แสนดีเดินชนต้นหญ้าแล้วเดินเข้าไปนั่งตรงโต๊ะริมหน้าต่าง

“ดีต้องการอะไรจากผมอีก”

“ลาเต้ร้อนแก้วนึง” แสนดีสั่งออกมาอีกครั้งทำให้ต้นหญ้าถอนหายใจหนักๆ แต่ก็ยอมเดินไปชงลาเต้ให้เพื่อตัดปัญหา แต่ดูเหมือนว่าเรื่องจะไปจบแค่นั้นเพราะแสนดีนั่งกินลาเต้แก้วเดียวมาเกือบชั่วโมงและ จนป่านนี้ก็ยังกินไม่เสร็จสักที

“แพงไปมั้ง” แสนดีทักขึ้นเมื่อผมยื่นบิลให้หลังจากที่ร่างสูงกินเสร็จ

“บวกค่าแอร์กับค่าเสียโอกาสที่ลูกค้าคนอื่นจะเข้ามานั่งโต๊ะตัวนี้ แต่ผมจะไม่คิดเงินดีก็ได้ ถ้าดีจะไม่โผล่มาที่ร้านนี้อีก” ต้นหญ้ายื่นข้อเสนอออกมาแต่แสนดีกลับหยิบเงินในกระเป๋าขึ้นมาจ่าย แถมเกินอีกต่างหาก

“ที่เหลือทิป” ร่างสูงวางเงินไว้บนโต๊ะแล้วเดินออกจากร้านไป ต้นหญ้าหยิบเงินที่วางอยู่บนโต๊ะแล้ววิ่งตามแสนดีออกไปนอกร้าน

“ถ้าดีไม่ได้ชอบผมช่วยเลิกยุ่งกับผมได้ไหม” ต้นหญ้าพูดขึ้นทำให้แสนดีหันกลับมามองด้วยสายตาเรียบเฉย

“ไม่ได้”

“ทำไม” ต้นหญ้าถามออกมาด้วยความไม่เข้าใจ

“นายมาที่นี่ก็เพราะฉันไม่ใช่หรอ” แสนดีถามกลับ

“ไม่ใช่ ที่ผมมาเพราะแค่ต้องการคำตอบ ตอนนี้ผมก็รู้แล้วอีกไม่นานผมก็จะกลับประเทศไทย”

“ฉันไม่ให้กลับ”

“ดีไม่มีสิทธิ์มาห้ามผมนะ”

“มีสิ ฉันมีสิทธิ์ในตัวนายทุกอย่างเพราะว่านายเป็นของของฉัน”

“ผมไม่ใช่สิ่งของนะ!” ต้นหญ้าตะคอกใส่แสนดีจนลูกน้องที่ยืนอยู่รอบตัวหันมามองด้วยสายตาเหี้ยมโหด

“งั้นเป็นลูกแมวก็แล้วกัน” แสนดียื่นมือมาเกาคางของร่างเล็ก “เหมี๊ยวๆ”

“ผมไม่ตลกนะ” ร่างเล็กปัดมือของแสนดีออกอย่างไม่ใยดี

“แล้วหน้าฉันตลกหรือไง”

“พูดมาเลยดีกว่าว่าจะเอายังไงกันแน่” ต้นหญ้ามองแสนดีด้วยแววตาจริงจัง

“ง่ายๆ นายก็ยอมมาเป็นลูกแมวของฉัน แล้วฉันจะดูแลนายอย่างดี”

“ผมไม่ใช่สัตว์นะ”

“เป็นสิ่งของก็ไม่เอา เป็นลูกแมวก็ไม่เอา” แสนดีบ่นออกมาอย่างกวนๆ

“ผมไม่เป็นอะไรทั้งนั้นแหละ ผมรอดีมาตลอด 4ปี และผมจะไม่รอความรักจากดีอีกต่อไปแล้ว” ต้นหญ้าพูดพร้อมกับหันหลังเดินกลับเข้าไปในร้าน แสนดีมองร่างเล็กที่เดินหายไปด้วยสายตานิ่งๆ

“สงสัยต้องทำให้เชื่อง” แสนดีพึมพำออกมาพร้อมกับลูบคางอย่างใช้ความคิด

“คุณชายครับ สายของเรารายงานมาว่าพวกโยชิมะจะมาที่ผับของเราคืนนี้ ดูเหมือนว่ามันตั้งใจจะมาป่วน” โอดะเดินเข้ามารายงานหลังจากวางสายไปเมื่อกี้

“ตั้งใจเลือกวันซะด้วย”

“แล้วจะเอายังไงดีครับ”

“งั้นก็โทรตามฮิการาชิมาด้วย” แสนดีบอกพร้อมกับเข้าในนั่งในรถที่ผมคนเปิดประตูรอไว้อยู่แล้ว

 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

 

“ที่นี่น่ะหรอ” ต้นหญ้าพูดขึ้นหลังจากเดินเข้ามาในผับตามที่ใบปลิวแจกเห็นบอกว่าวันนี้มีปาร์ตี้ชุดแฟนซีต้นหญ้าอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวที่ดูเก่าๆแล้วเอามาตัดกับกางเกงขาสั้นจากนั้นก็แต่งหน้าให้ดูเหมือนเป็นซอมบี้

“เหี้ย!” ต้นหญ้าร้องด้วยความตกใจเพราะอยู่ดีๆผีจูออนก็เดินมาชน เล่นเอาหัวใจของต้นหญ้าหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างเล็กเดินเข้าไปตรงที่มีคนเต้นอยู่ด้านหน้าถึงจะผ่านไปกี่ปีแต่ต้นหญ้าก็ยังชอบเต้นเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนที่นี่เป็นดนตรีสำแนวเจร็อคที่เล่นสดอยู่ด้านหน้า แต่ต้นหญ้าไม่ได้สังเกตสักนิดว่ามีคนกำลังมองตัวเองอยู่ด้านบน

“น่ารำคาญตลอด” แสนดีที่ยืนดูลาดราวอยู่ริมระเบียงพูดขึ้นอย่างหงุดหงิด ให้มันได้อย่างนี้สิวุ่นวายตลอดยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด

“คุณชายครับพวกโยชิมะมาแล้ว” โอดะเดินเข้ามาหาแสนดีที่ยืนสูบบุหรี่อยู่

“จับตัวผู้ชายคนนั้นแล้วขังไว้ในห้องทำงาน” แสนดีชี้ไปที่ร่างเล็กที่เต้นรวมอยู่กับคนอื่นๆ โอดะรับคำสั่งแล้วก็สั่งให้ลูกน้องตามไปอีกคนที่เหลือก็ให้อยู่กับแสนดี เมื่อเห็นว่าโอดะได้ตัวต้นหญ้ามาแล้วก็เดินลงไปข้างล่าง

“เบื่อผับของตัวเองแล้วรึไง” แสนดีถามขึ้นเมื่อเห็นว่าโยชิมะนั่งรวมกลุ่มอยู่กับพวกลูกน้องอีกยี่สิบกว่าคนดูท่าทางจะมาป่วนไม่ผิดแน่

“ใช่ๆ วันนี้ฉันแต่งตัวเข้ากับงานด้วย” โยชิมะโชว์ชุดเจ้าชายของตัวเองให้แสนดีดู

“ถ้าจะให้ดีช่วยทำตัวดีๆก็แล้วกัน”

“โอเค” โยชิมะทำมือโอเคอย่างกวนตีนแล้วก็นั่งกินเหล้าเหมือนเดิม แสนดีเดินกลับขึ้นมาข้างบนแล้วคอยสั่งให้ลูกน้องจับตาดูโยชิมะกับพวกไว้

“คุณชายครับคุณฮิการาชิมาแล้ว” ลูกน้องของแสนดีเดินเข้ามาบอกพร้อมกับฮิการาชิที่อยู่ในชุดนอกเครื่องแบบเดินเข้ามาหาแสนดี

“ยินดีที่ได้พบ” แสนดีเป็นคนทักขึ้นก่อนเพราะเป็นคนตามให้ฮิการาชิมา

“เช่นกัน”

“นั่งสิ” ฮิการาชินั่งลงฝั่งตรงข้ามของแสนดี

“แล้วที่เรียกผมมานี่มีธุรอะไร” ฮิการาชิถามขึ้นทันทีเพราะปกติพวกมาเฟียไม่ค่อยจะชอบตำรวจสักเท่าไหร่

“ผมอยากขอความช่วยเหลือ”

“ช่วยเหลือ?” ฮิการาชิถามออกมาอีกครั้ง

“ใช่ วันนี้โยชิมะมันจะมาป่วนผับของผม เลยอยากขอแรงให้คุณกับลูกน้องช่วยดูแลผับของผมในคืนนี้” ฮิการาชิมองลงไปข้างล่างตรงที่พวกโยชิมะนั่งอยู่

“คุณรู้ได้ไงเขาอาจจะมาเที่ยว”

“ผับมันก็มีมั้ง” แสนดีประชดออกมา “แล้วอีกอย่างเล่นพาพวกมาเยอะซะขนาดนี้”

“แล้วทำไมคุณไม่จัดการเอง เรื่องแค่นี้ไม่น่าจะต้องเรียกให้ผมมา”

“ถ้างั้นจะมีตำรวจอย่างคุณไว้ทำไมกัน”

“ผมก็จ่ายภาษีนะช่วยทำหน้าที่ให้สมกับเงินที่ผมเสียไปตั้งเยอะหน่อยเหอะ” ฮิการาชิมองหน้าแสนดีเล็กน้อย

“ถ้างั้นผมขอตัว” ฮิการาชิพูดขึ้นแล้วเดินลงไปด้านล่างทันที ดูท่าทางคืนนี้คงจะวางใจได้เพราะโยชิมะคงไม่อยากมีเรื่องกับตำรวจสักเท่าไหร่

“มีอะไรไปตามฉันที่ห้องทำงาน” แสนดีเดินขึ้นไปบนชั้นสามที่เป็นชั้นของห้องทำงานส่วนตัว ร่างสูงไขกุญแจเข้าไปข้างในก็พบว่าต้นหญ้านอนหลับอยู่บนโซฟา

“ให้ตายเหอะ” ร่างสูงพูดกับคนที่นอนหลับอยู่อย่างไม่เข้าใจทั้งที่โดนจับตัวมาแท้ๆ แต่กลับนอนหลับได้อย่างหน้าตาเฉย แสนดีก็ไม่ได้คิดจะกวนเลยไปนั่งทำงานต่อจนเวลาผ่านไปเกือบสี่ทุ่ม ต้นหญ้าสะดุ้งลุกนั่งตรงโซฟาทันทีที่รู้สึกตัว

            “ดี” ร่างเล็กมองคนที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงานด้วยความตกใจ

            “หลับสบายไปมั้ง” ร่างสูงประชดขึ้นแล้วปิดแฟ้มเอกสารก่อนจะเดินมานั่งลงข้างต้นหญ้า แต่ร่างเล็กขยับตัวออกห่าง

            “ดีให้ลูกน้องจับตัวผมมาหรอ ทำไมล่ะ?

            “นายมันตัววุ่นวาย”

            “ผมแค่มาเที่ยวเองนะ ผมไปวุ่นวายตรงไหน” ต้นหญ้าถามออกมาอีก

            “เดี๋ยวนี้กล้าเถียงฉันหรอ” แสนดีมองตาของต้นหญ้าด้วยสายตาดุดันทำให้ร่างเล็กหลบตา

            “ผมแค่อยากรู้ไม่ได้เถียงสักหน่อย” ประโยคหลังต้นหญ้าบ่นอยู่คนเดียว

            “แล้วนี้ว่างมากใช่ไหมถึงได้มาเที่ยวตอนกลางคืน”

            “มันเรื่องของผมอีกนั่นแหละ”

            “-_-

            “ผมจะกลับบ้าน แล้วดีก็จ่ายค่าบัตรของผมคืนมาด้วย ผับอะไรค่าเข้าโคตรแพง ผมเหยียบเข้ามาในร้านได้ไม่ถึงสิบนาทีเลยนะ” ต้นหญ้าพูดออกมาด้วยความหงุดหงิด ร่างสูงลุกขึ้นไปหยิบกระเป๋าเงินของตัวเองที่ว่างอยู่บนโต๊ะแล้วควักแบงค์ออกมาสามใบ

            “เอาไปสิ” แสนดียื่นเงินให้กับต้นหญ้าแต่พอต้นหญ้ากำลังจะเอื้อมมือไปหยิบ ก็ถูกร่างสูงดึงแขนให้เข้ามาหาตัวเองพร้อมกับวงแขนกว้างที่โอบเอวของต้นหญ้าไว้

            “ปล่อยผมนะ” ต้นหญ้าเงยหน้าขึ้นมองคนที่ตัวสูงกว่า ก่อนที่ร่างสูงจะดึงแว่นสายตาของต้นหญ้าแล้วโยนไปไว้บนโซฟา

            “แว่นผม” ต้นหญ้าใช้แรงทั้งหมดผลักแสนดีให้ออกห่างแล้วคลำหาแว่นของตัวเอง ซึ่งตอนนี้ต้นหญ้ามองทางไม่เห็นเลยภาพมันเบลอๆคงเพราะแสงไฟในห้องด้วย ต้นหญ้าโดนสวมกอดจากทางด้านหลังจนร่างเล็กหยุดชะงัก

            “กลับมาอยู่กับฉันนะ” น้ำเสียงของร่างสูงเอ่ยออกมาอย่างอ่อนโยน

            “ผมไม่ได้ชอบดีแล้ว” ต้นหญ้าดึงมือของแสนดีออก แต่ร่างสูงกลับกอดต้นหญ้าไว้แน่นกว่าเดิม

            “นายโกหก”

            “ผมไม่ได้โกหก”

            “นายเลิกชอบฉันไม่ได้หรอกต้นหญ้า” แสนดีดันร่างเล็กในนอนลงบนโซฟาตามด้วยค่อมร่างของตัวเองไว้ด้านบน

            “อย่าทำร้ายผมไปมากกว่านี้เลยนะ” ต้นหญ้ามองใบหน้าที่พร่ามัวแล้วพูดขึ้น

            “

            “ผมขอร้อง” แสนดียอมลุกออกจากร่างเล็กทำให้ต้นหญ้าลุกขึ้นมายืนก่อนจะก้าวเท้าออกไปนอกห้อง

            “ถ้านายก้าวเท้าออกไปแม้แต่ก้าวเดียว”

            “

            “ก็อย่าคิดที่จะหันกลับมา” น้ำเสียงที่เย็นชาทำให้ต้นหญ้าหยุดอยู่ตรงหน้าประตูที่ถูกเปิดออก

            “ไปสิ” ต้นหญ้าบอกกับตัวเองว่าให้ก้าวเท้าออกไป ถ้าไปตอนนี้เรื่องทุกอย่างมันจะจบลง ต้นหญ้าจะได้ไม่ต้องเสียใจอีก

            ปั้ง!

            “ดี!” ต้นหญ้าหันหลังกลับไปหาร่างสูงที่ล้มลงกับพื้น ทันทีที่ต้นหญ้าก้าวเท้าออกไปเสียงปืนก็ดังขึ้นหนึ่งนัด

            “เป็นอะไรไป” ร่างเล็กร้องไห้ออกมาพร้อมกับเขย่าร่างที่นั่งพิงโซฟาอยู่บนพื้น ต้นหญ้ามองเห็นไม่ชัดว่าแสนดีเป็นอะไรรู้แค่ว่าร่างสูงนิ่งไม่ยอมขยับตัว

            “คุณชายเกิดอะไรขึ้น” โอดะที่ได้ยินเสียงปืนก็รีบวิ่งขึ้นมาดูแต่กลับโดนสายตาของแสนดีมอง จนโอดะต้องถอยออกจากห้องแล้วค่อยๆปิดประตูลงเบาๆ

            “ถึงฉันจะตายนายไม่ต้องมาสนใจ” แสนดีพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา

            “แต่ว่า

            “อย่ามาทำเหมือนว่ายังชอบฉันทั้งที่นายไม่ได้รู้สึก ไม่ต้องมาโกหกหรือพูดอะไรทั้งนั้น ฉันไม่อยากได้ยิน”

            “ผมไม่เคยไม่ชอบดีเลยนะ” ต้นหญ้ากอดร่างสูงไว้พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา

            “ออกไป”

            “ผมต้องทำยังไงดีถึงจะเชื่อว่าผมยังชอบดีอยู่จริงๆ”

            “จูบฉัน” ร่างเล็กผละตัวออกจากแสนดีก่อนจะมอบจูบแห่งความซื่อสัตย์ ความภัคดีที่มีให้กับแสนดีไม่เคยเปลี่ยน ลิ้นทั้งสองเกี่ยวกระหวัดกันอย่างโหยหาความรู้สึกที่ต้นหญ้าต้องการจะสื่อหวังว่าแสนดีจะเชื่อในคำพูดของต้นหญ้า เชื่อว่าต้นหญ้ายังชอบแสนดีอยู่เหมือนเดิม

            “นายจะชอบฉันคนเดียว” ร่างสูงละริมฝีปากออกแล้วพูดขึ้น

            “สัญญา”

            “สัญญาว่าจะอยู่กับฉันตลอดไป”

            “

            “สัญญาสิ” มือหนาประคองใบหน้าของต้นหน้าพร้อมกับเคลื่อนใบหน้าของตัวเองเข้ามาใกล้จนจมูกของทั้งคู่ชนกัน

            “ผมจะอยู่กับดีตลอดไป”

            “

            “ผมสัญญา” แสนดีทาบปากลงไปบนริมฝีปากนุ่มอย่างแผ่วเบา ต้นหญ้าเอียงคอตอบรับจูบนั้นอย่างเต็มใจ มือหนาเลื่อนลงมาที่ลำคอกพรางบีบต้นของของร่างเล็กสลับกับเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กเพื่อช่วงชิงความหวานก่อนจะยอมถอนริมฝีปากออกพร้อมกับเลียน้ำเชื่อมที่ไหลออกมาจากมุมปากของร่างเล็ก

            “ฉันไม่ไหวแล้ว” แสนดีดันร่างเล็กให้นอนลงบนพื้นพรมก่อนจะทาบตัวลงมาทับต้นหญ้าไว้พร้อมกับซุกไซร์ซอกคอขาวเนียน นิ้วเรียวบีบคลึงยอดอกทั้งสองข้างสลับไปมา

            “ดีโดนยิงไม่ใช่หรอ” ต้นหญ้าพูดขึ้นพร้อมกับหาทางดันร่างของแสนดีออก

 

            “ฉันบอกรึไง” มือหนากุมเป้ากางเกงของต้นหญ้าพรางบีบคลึงจนร่างเล็กต้องรีบผลักร่างของแสนดีให้ออกห่าง

 

 

       ♣

 

          555+ จะรอดไหมเนี่ยยยยhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/64_35.png

ความคิดเห็น