ไม่ว่าจะเป็นนรกหรือสวรรค์ ฉันจะเป็นคนพาเธอไปพบกับมันเอง

บทที่15 ยะมาดะซัง

ชื่อตอน : บทที่15 ยะมาดะซัง

คำค้น : #DarkloveofYakuza #หัวใจมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 158

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2564 19:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่15 ยะมาดะซัง
แบบอักษร

สัมผัสนุ่มหยุ่นที่หลังคอทำให้มินาริรู้สึกตัวตื่นย่นคอหนีจากปากหยักที่กดจูบลงมา ลมหายใจอุ่นรดรินอยู่ที่ท้ายทอยขาว แรงโอบรัดช่วงเอวแน่นขึ้นเมื่อคนด้านหลังกระชับอ้อมแขน 

         ตากลมงัวเงียตื่นขึ้นอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงกุกกักดังขึ้นมาจากด้านล่าง นาฬิกาติดผนังบอกเวลาหกโมงเช้า มินาริแกะมือหนาที่พันเอวคอดออกดันตัวลุกขึ้นนั่งและหันไปปลุกคนที่นอนอยู่ข้างๆ  

         คัตซึยะลืมตาขึ้นมาเมื่อถูกมือเล็กๆ รบกวนเวลาพักผ่อน มองตามอีกคนที่ลุกออกไปจากเตียงเพื่อเข้าไปเตรียมน้ำให้เขาอาบสำหรับเช้านี้ตามหน้าที่ของภรรยา 

         แรงโอบรัดจากด้านหลังทำให้มินาริสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนใบหน้าจะถูกจับให้หันกลับมารับกับปากหนาที่กดจูบลงบนริมฝีปาก คัตซึยะเพียงกดแช่ค้างไว้เท่านั้นไม่มีการลุกล้ำใดๆ เข้ามา 

         “พอแล้ว รีบไปอาบน้ำสักที” มินาริพูดขึ้นเมื่ออีกคนเริ่มเบียดตัวเข้ามาใกล้ แล้วตอนนี้คัตซึยะจำเป็นต้องทำตามที่คนตัวเล็กบอกเพราะยังมีสิ่งสำคัญกำลังรอเขาอยู่ 

 

         คัตซึยะในชุดฮาโอริฮากามะสีน้ำเงินเข้มเดินมายังสถานที่ทำพิธีตามด้วยมินาริในชุดกิโมโนสีขาวและบอดี้การ์ดของยะมาดะ 

         ห้องไม้กว้างด้านในวางแผ่นป้ายชื่อของบรรพบุรุษ รอบๆ ประดับด้วยกรอบรูปและสัญลักษณ์ของตระกูล บัดนี้เต็มไปด้วยผู้ที่มาเป็นสักขีพยานให้กับว่าที่นายใหญ่คนใหม่ของยะมาดะ 

         ที่นั่งด้านขวามือของห้องจะเป็นคนที่เกี่ยวข้องหรือเป็นคนของยะมาดะ อย่างท่านผู้นำฮิโรคาว่าและนายหญิงเรโกะในแถวแรก ตามมาด้วยบุคคลสำคัญของงานอย่างนายน้อยคัตซึยะที่นั่งเคียงข้างอยู่กับคุณหนูมินาริ  

         ที่นั่งอีกฝั่งจะเป็นของผู้นำจากหลายตระกูลที่ถูกเชิญมา อย่างเช่นท่านโยชิดะพ่อตาของคัตซึยะ และบุคคลที่ไม่ได้อยากจะเชิญมาอย่างท่านเรียวทันจิ  

         พิธีเริ่มขึ้นเมื่อถึงเวลาอันสมควร ท่านฮิโรคาว่าและคัตซึยะออกมาด้านหน้าเพื่อบอกกล่าวกับบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้วถึงวันสำคัญของตระกูล วันที่ผู้นำคนใหม่จะขึ้นมาทำหน้าที่ปกครองยะมาดะอย่างเต็มตัว 

         ดาบคาตานะ*ประจำตระกูลที่วางอยู่บนแท่นไม้ถูกท่านฮิโรคาว่าหยิบขึ้นมาเพื่อมอบมันให้กับลูกชาย เป็นเสมือนการมอบตำแหน่งและภาระทั้งหมดของยะมาดะให้คัตซึยะดูแลต่อจากเขา  

         คัตซึยะกล่าวคําปฏิญาณต่อหน้าผู้นำทั้งหลาย และบัดนี้ยะมาดะ คัตซึยะได้ขึ้นเป็นโซเรียวคนใหม่ของยะมาดะอย่างสมบูรณ์ 

         “ยินดีด้วยนะคัตซึยะ ต่อจากนี้ก็ต้องมีภาระเพิ่มขึ้นไหวใช่มั้ย” ท่านโยชิดะเดินเข้ามาพูดคุยกับลูกเขยเมื่อพิธีการจบลงแล้ว 

         “ผมไม่เรียกการดูแลยะมาดะและโยโกฮาม่าว่าภาระหรอกครับ ผมจะทำให้ดีที่สุดท่านไม่ต้องเป็นห่วง”  

         “ได้ยินแบบนี้ฉันก็อุ่นใจ” มือหนาตบบ่าคัตซึยะเบาๆ อย่างให้กำลังใจและแสดงความยินดี 

         “ท่านโยชิดะโชคดีมากเลยนะครับที่ได้คนเก่งและเพียบพร้อมอย่างคัตซึยะไปเป็นลูกเขยแถมยังช่วยแบ่งเบางานของโยโกฮาม่าได้อีกด้วย” ตาคมมองไปยังบุคคลที่เป็นต้นเสียงแทรกเข้ามาในบทสนทนาของเขาและคัตซึยะ 

         “ท่านเรียวทันจิก็โชคดีครับที่มีลูกชายเก่งรอบด้านอย่างริว ไม่ต้องให้ใครมาช่วยบริหารคาซามะก็อยู่ได้สบายๆ” รอยยิ้มการค้าของนายใหญ่โยโกฮาม่าส่งไปให้บุคคลเทียบตน “ผมขอตัวก่อนนะครับ ตั้งแต่มายังไม่ได้พูดคุยกับลูกสาวเลย”  

         ท่านโยชิดะเดินออกไปจากวงสนทนาตามด้วยลูกน้องทิ้งนายใหญ่คนใหม่ของยะมาดะให้รับมือกับปรปักษ์อย่างหัวหน้าคาซามะ 

 

          

          

         “มินาริจังเป็นอะไรหรือเปล่าลูก” เรโกะซังประคองลูกสะใภ้ที่เหมือนจะยืนไม่อยู่มานั่งพักในบ้านของตน “ไม่สบายอีกแล้วหรอจ้ะ” 

         “คงเป็นเพราะมินาริพักผ่อนน้อยก็เลยหน้ามืดน่ะค่ะ โอก้าซังไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” เด็กสาวยิ้มตอบกลับแม่สามี 

         “แม่ตกใจหมดเลยตอนเห็นหนูเซจะล้ม พื้นตรงนั้นก็เป็นหินด้วยถ้าล้มลงไปคงเจ็บหน้าดู สงสัยแม่ต้องบอกให้คัตซึยะพามินาริไปเที่ยวพักผ่อนแล้วล่ะ” หญิงสูงวัยเอ่ยด้วยความเป็นห่วง มือขาวลูบกลุ่มผมนิ่มอย่างปลอบประโลม 

         “ไม่ต้องหรอกค่ะ ทั้งเขาทั้งมินาริก็ต่างงานเยอะ คืนนี้กลับไปนอนก็คงจะดีขึ้น”  

         “แล้วนี่มินาริต้องไปงานเลี้ยงกับคัตซึยะต่อด้วยใช่มั้ยจ้ะ” 

         “ค่ะ วันสำคัญของเขาคงไม่ไปไม่ได้” 

         “แม่บอกคัตซึยะให้มั้ย ถ้ารู้ว่าหนูไม่สบายเขาน่าจะให้มินาริพักอยู่บ้านนะ” 

         “อย่าเลยค่ะ แบบนั้นพนักงานจะมองคัตซึยะไม่ดี อีกอย่างมินาริดีขึ้นแล้วด้วย” 

 

 

          

         เมื่อผู้ที่ถูกเชิญมาร่วมงานกลับกันไปหมดแล้วความเงียบสงบก็กลับมาเยือนยะมาดะอีกครั้ง มินาริพูดคุยกับบิดาด้วยความคิดถึงก่อนจะลาท่านแล้วเดินกลับมายังบ้านพักของตัวเอง 

         ขาสวยเดินเข้ามาในห้องแต่งตัวเตรียมเปลี่ยนเป็นชุดที่ต้องใส่ออกงานกับคัตซึยะเย็นนี้เพื่อเป็นการเลี้ยงฉลองให้กับนายใหญ่และประธานบริษัทคนใหม่ของยะมาดะที่จะมีคนสำคัญในวงการธุรกิจและนักข่าวมาร่วมงานด้วย 

         “ไปไหนมา” คัตซึยะอยู่ในชุดสูทสีดำเรียบกับกางเกงสแล็คยืนพิงกรอบประตูถาม 

         “ไปบ้านใหญ่แล้วก็อยู่คุยกับคุณพ่อ” มินาริไม่ได้สนใจคนที่ยืนมอง มือบางวุ่นอยู่กับการหยิบชุดที่แขวนอยู่ลงมาจากราว “ถอย” 

          

         มินาริอยู่ในชุดเดรสสีขาวยาวจรดข้อเท้า รองเท้าส้นสูงหัวแหลมสีเงินพร้อมกระเป๋าคลัทช์ CHANEL ถูกเลือกหยิบมาใช้ในงานนี้ ก้าวลงมาจากรถเมื่อถึงหน้าสถานที่จัดงาน เป็นงานเลี้ยงที่แปลกดีสำหรับมินาริ มีบอดี้การ์ดเยอะกว่าผู้ร่วมงานหรือนักข่าวรวมกันเสียอีก 

         พรมแดงที่ถูกปูตั้งแต่ทางเข้าไปจนถึงหน้าประตูห้องแกรนด์บอลรูม บรรยากาศในงานเกิดขึ้นอย่างราบรื่น คัตซึยะต่างพูดคุยกับนักธุรกิจที่มาร่วมงานและยังถือโอกาสแนะนำภรรยาที่มาด้วยกันไปเลยในตัว แชมเปญในมือคัตซึยะพร่องลงไปเยอะจากการยกดื่มเมื่อมีคนเข้ามาแสดงความยินดี  

         “เป็นอะไร” สีหน้าซีดเซียวบนใบหน้าของมินาริทำให้คัตซึยะหันมาถามคนที่นั่งอยู่ข้างกาย  

         “เหนื่อย อยากกลับแล้ว” 

         “งั้นไปให้สัมภาษณ์กับนักข่าวก่อนแล้วค่อยกลับ”  

         “อืม”  

         น้ำเสียงที่อ่อนลงของมินาริทำให้คัตซึยะไม่ได้ติดใจอะไร ถือว่าหาโอกาสกลับไปพักผ่อนเร็วขึ้นวันนี้ทั้งวันคัตซึยะก็เหนื่อยไม่น้อยเลยตั้งแต่เช้า 

         เมื่อเข้ามาในวงล้อมนักข่าวนางแบบสาวก็ปั้นหน้ายิ้มให้กับกล้องทุกตัวที่จับภาพมาที่เธอได้อย่างเป็นมืออาชีพ คัตซึยะก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้เป็นอย่างดีมือหนาเอื้อมมาโอบเอวเล็กเอาไว้แสดงถึงความรักของผู้นำตระกูลสู่สาธารณชน 

         ในปัจจุบันนี้ถึงชื่อเสียงของยากูซ่าจะลดน้อยลงตามกาลเวลาที่เปลี่ยนไปจากสมัยก่อนอยู่มาก แต่ในสังคมญี่ปุ่นรู้ดีถึงความคงอยู่ของตระกูลยากูซ่าและอำนาจที่ปกครองเมือง การรับตำแหน่งของนายน้อยยะมาดะจึงเป็นสิ่งที่หลายคนให้ความสนใจ 

         เมื่อนักข่าวการเมืองสัมภาษณ์ถึงระบบการปกครองของยะมาดะเสร็จ ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของนักข่าวสายบันเทิงที่เตรียมมาทำข่าวนางแบบสาวผู้เป็นนายหญิงที่คนทั้งโตเกียวและโยโกฮาม่านับถืออย่างมินาริ 

         “แบบนี้น้องมินาริจะออกจากวงการแล้วมาช่วยงานยะมาดะซังเลยหรือเปล่าคะ” นักข่าวสาวคนแรกถาม 

         “มินาริทำงานอะไรแบบนี้ไม่เป็น งานถ่ายแบบน่าจะเหมาะสุดแล้ว” 

         “เป็นคู่ชีวิตที่เหมาะสมมากเลยนะคะ มีแต่ส่งเสริมกันและกัน... แบบนี้ถ้าน้องมินาริต้องถ่ายแบบกับหนุ่มคนอื่น ยะมาดะซังจะไม่ว่าหรอคะ” 

         “ไม่หรอกค่ะ คัตซึยะเค้าเข้าใจว่ามันคืองานของมินาริ” ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มหันไปสบตากับสามีที่ยืนข้างๆ 

         “งั้นยะมาดะซังคิดยังไงกับข่าวลือที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้คะ” นักข่าวสาวคนหนึ่งจากช่องที่เคยอ่านข่าวของมินาริเสียๆ ยื่นไมค์เข้าไปสัมภาษณ์คัตซึยะ “ที่ว่าน้องมินาริคบอยู่กับนายแบบที่ชื่อว่าอากิระ” 

         “เอ่อ-” 

         “ผมต้องคิดอะไรหรอครับ มินาริก็เป็นภรรยาของผม ส่วนคนที่เคยมีข่าวด้วยก็เป็นนายแบบที่อยู่ในสังกัดเดียวกัน ไม่แปลกหรอกครับที่เค้าจะไปไหนมาไหนด้วยกัน เห็นว่ามีผู้จัดการคนเดียวกันด้วยใช่มั้ยนานะจัง” 

         “อ่า ใช่ค่ะ ... มินาริคิดว่าเรื่องนี้ควรเลิกเอามาถามได้แล้วนะคะ” 

         นี่คัตซึยะกำลังพูดปกป้องเธออยู่หรือเปล่านะ หรือมันเป็นเพียงฉากหน้าที่อีกคนแสดงออกมาว่าปกป้องที่พอกลับแล้วไปมินาริต้องเจอกับบทลงโทษ 

         “แล้วแบบนี้เตรียมแพลนปั้มทายาทกันหรือยังคะ” 

         “ยังหรอกค่ะ เราทั้งคู่ยังสนุกกับงานกันอยู่เลย แล้วอีกอย่างมินาริยังไม่พร้อมด้วย” 

 

 

         ขายาวก้าวออกมาจากสถานที่จัดเลี้ยงเพื่อเดินไปขึ้นรถที่จอดรออยู่ด้านหน้า ตามด้วยคนของยะมาดะ ก่อนจะมีเสียงทักทายจากคนที่เดินตามหลังคัตซึยะและมินาริดังขึ้น 

         “ยินดีด้วยนะครับนายใหญ่ ได้ขึ้นเป็นโซเรียวสักที” ริวเอ่ยเมื่อเดินเข้ามาใกล้ขึ้น สายตาเบนจากคัตซึยะไปยังผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ “ยินดีด้วยครับนายหญิง ต่อจากนี้เราคงได้เจอกันบ่อยขึ้น ผมคาซามะ ริว” 

         มือหนายื่นไปด้านหน้ารอรับมือเล็กเพื่อทำการทักทายคนรู้จักใหม่ ก่อนจะถูกคัตซึยะเอื้อมมือมาจับแทน  

         “ขอบคุณนะครับ แต่หวังว่าอย่าเจอกันเลยดีกว่า มินาริเค้างานยุ่งไม่มีเวลามาเจอคุณได้หรอก” 

         “นายใหญ่ดูท่าทางจะหวงมินาริซังมากเลยนะครับ”  

         “ก็ภรรยาผมนี่ครับ ถ้าไม่หวงก็คงจะแปลก ขอตัวนะครับ” คัตซึยะโอบเอวเล็กให้หันกลับไปเดินขึ้นรถไม่ได้ให้ความสนใจคนที่ยืนหน้านิ่งอยู่อย่างริว 

         “เสน่ห์แรงเหลือเกินนะ เรียกร้องความสนใจจากผู้ชายได้ทั้งงาน” คำพูดประชดประชันจากสามีดังขึ้นทันทีที่ประตูรถถูกปิดลง 

         “อย่าหาเรื่องได้มั้ย ถ้ามันไม่จำเป็นคิดหรอว่าฉันอยากจะออกงานกับนาย” 

         “เหอะ ไอ้อากิระนั่นมันมีดีอะไรถึงทำให้เธอหลงหัวปักหัวปำได้แบบนี้ มันเอาเธอถึงใจมากกว่าฉันหรือไง” คัตซึยะพูดน้ำเสียงติดหงุดหงิด 

         “อย่ามาพูดจาทุเรศ! อากิระเค้าไม่เคยทำอะไรเลวทรามกับฉันเหมือนที่นายทำ” 

         “จำไว้เถอะมินาริไม่มีผู้ชายคนไหนเอาเธอได้ถึงใจเท่าฉันหรอก” 

         คำพูดที่ถูกพ่นออกมาเหมือนมีดที่กรีดลงกลางใจ ความรู้สึกเจ็บแปลบตีขึ้นมาถึงอกจนขอบตาสวยร้อนผ่าว มินาริหันหน้าออกมองวิวข้างถนนพยายามกลัดกลั้นไม่ให้น้ำตาไหลออกมา 

         เปลือกตาสวยปิดลงจากความเหนื่อยและความง่วงที่เข้ามาเล่นงาน ไม่ทันได้รู้ตัวว่าตอนนี้ถึงที่พักแล้ว  

         “ไปพักเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง” คัตซึยะสั่งโทจิที่ยืนรออยู่หลังจากจอดรถสนิทแล้วคนข้างๆ ก็ยังไม่มีท่าทีจะตื่นขึ้นมา  

         คัตซึยะช้อนตัวมินาริขึ้นมาอุ้มภรรยาคนสวยเข้าไปในบ้าน ฝีเท้าจากการเดินขึ้นบันไดเงียบกว่าครั้งไหนๆ เมื่อคนในอ้อมแขนยังหลับสนิทอยู่แบบนี้  

         ร่างกายผอมบางลงจากครั้งแรกที่คัตซึยะได้เจอถูกวางลงอย่างเบามือบนเตียงนุ่ม ผมที่ลงมาปรกหน้าถูกปัดออกโดยมือหนาแทนด้วยจุมพิตก่อนนอนจากริมฝีปากของคัตซึยะ 

 

 

 

 

*คาตานะ เป็นดาบญี่ปุ่นถือโดยชนชั้นซามูไรในญี่ปุ่นสมัยศักดินา จึงได้ชื่อว่า "ดาบซามูไร" 

Talk : เราปล่อยให้เค้าได้ใช้ชีวิตธรรมดากันสักวันหนึ่งเนอะ ทุกคนอยากเห็นเค้ารักกันหรือยัง จะเอายังงง 55555 ขอโทษที่รุนแรงกับน้องไรท์ไม่ได้สนับสนุนให้ใช้สารเสพติดนะคะ แต่เรื่องมันมาแบบนี้จะพยายามใส่ข้อมูลผลเสียไว้ให้ตลอดนะ  

**ทุกคนสับสนเวลาที่ไรท์ใช้คำศัพท์สุภาพมั้ยคะ อย่างเช่น ถ้าคุยกับผู้ใหญ่หรือคนที่เราไม่สนิทจะใช้ซังหรือเรียกนามสกุลแทน , จัง ใช้กับคนที่เราสนิทและเอ็นดู อะไรแบบนี้อ่ะค่ะ อยากให้ไรท์เขียนแนะนำตัวละครให้มั้ยว่าใครเป็นใครยังไง เพราะไม่ใช่ชื่อไทยแล้วบางครั้งพูดแค่นามสกุลไรท์เลยกังวล ถ้าอ่านแล้วติดขัดตรงไหนถามได้เลยน้า อยากให้ทุกคนอ่านแล้วสนุก ^^ 

---------------------------------------------------------------------------------- 

แวะเข้ามาพูดคุยกันได้ที่ #DarkloveofYakuza นะคะ 

ฝาก Comment ให้กำลังใจไรต์กันเยอะๆๆๆน้า 

*เจอคำผิดแจ้งได้เลย 

ความคิดเห็น