ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ขอรักอีกสักครั้ง [20] แกล้ง!?

ชื่อตอน : ขอรักอีกสักครั้ง [20] แกล้ง!?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 391

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2564 10:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขอรักอีกสักครั้ง [20] แกล้ง!?
แบบอักษร

20

-----------------

ตึกตึก...ร่างบางเดินเข้ามาในร้านอาหารสีหน้าเคร่งเครียดไม่รู้ว่าชายหนุ่มที่เพิ่งทะเลาะกัน หลังจากนี้จะมาไม้ไหนกันแน่ กลัวเหลือเกินว่าจัสมินเพื่อนรักจะตกหลุมพรางคนรักเก่าอีกครั้ง

"เป็นไรยัยคาร่า หน้าตาอย่างกะเจอผีมานั่นแหละ" ลิลลี่เอ่ยทักขมวดคิ้วมองคาร่าพิจารณาความผิดปกตทีแสดงออกมาชัดเจน

 

พรึ่บ!

 

"ถ้าบอกว่ายิ่งกว่าผีอีกละ" แต่คาร่ากลับเอ่ยติดตลกไม่จริงจังนัก

"ผีไรยัย กลางวันแสกๆ"

"ปล่อยผ่านเถอะ ฉันแค่อำเล่นเฉยๆ"

"..." ระหว่างที่ทุกคนพูดคุยหยอกล้อกันมีเพียงจัสมินที่นิ่งไป อย่างกับว่ามีบางอย่างในหัว

"มิน..คิดไรอยู่ครับ" คาร์วินเหลียวหน้ามองร่างบางข้างๆ เมื่อเห็นว่าจัสมินเหม่อลอย

"เอ่อ..เปล่าค่ะ...อาหารมาครบแล้วทานดีกว่าค่ะ เดี๋ยวมินต้องไปทำงานต่อ" แต่แล้วจัสมินก็ทำเป็นไม่มีอะไรเอ่ยชวนทุกคนให้สนใจอาหารตรงหน้าแทน

 

เมื่อทุกคนรับประทานอาหารมื้อกลางวันเรียบร้อยต่างก็แยกย้ายกลับไปทำงานของตัวเอง เหลือก็แค่สองพี่น้องที่ยังคงนั่งในร้านอาหารต่อ

"เจอไอ้หมอนั่นใช่ไหม" ชายหนุ่มคาดเดาได้ไม่ยากยิ่งห้างนี้เป็นถิ่นอาร์เธอร์ไม่แปลกที่จะเจอและที่สำคัญไปกว่านั่นเขาก็คงตามจัสมินไม่ห่างอย่างที่เจอกันในผับเมื่อคืน

"อืม ร่าละกลัวจริงๆ ไม่รู้จะมาไม้ไหน" คาร่านั่งเท้าคางใจหวั่นๆอย่างบอกไม่ถูก

"มินจำไม่ได้ มันคงคิดที่จะรื้อฟื้น"

"พี่วินนั่นแหละ ส่งมินมาที่นี่ทำไมก็ไม่รู้"

"ตอนแรกคนที่ติดต่อมาไม่ใช่ไอ้หมอนั่นนิ" คาร์วินจำได้ครั้งแรกที่คุยงานทางอีเมล์คืออีกคนและเพิ่งมารู้เมื่อคืนว่าคนคนนั่นคือโรสเด็กสาวตัวเล็กที่พาจัสมินเที่ยว

"แล้วพี่ไม่ดูชื่อบริษัทหน่อยเหรอ"

"ดูแล้วไง ไอ้หมอนั่นหน้าตาเป็นยังไงพี่ไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ แล้วพี่จะไปรู้จักบริษัทมันได้ไง" เขาเอ่ยบอกน้องสาวทันที

"เฮ้อ! ก็จริง" เป็นคาร่าที่ถอนหายใจออกมาเพราะขนาดจัสมิน คาร์วินพี่ชายของเธอเจอไม่กี่ครั้งแล้วจะมารู้จักแฟนของจัสมินได้ยังไงกัน

 

@อีกด้าน

ตึก!

ตึก!

"พี่มิน!!" โรสวิ่งหน้าตั้งมาตามร่างบางที่กำลังจะเดินเข้าห้องทำงานตัวเอง

"อ้าว น้องโรส" ทำให้จัสมินหยุดชะงักยกมือส่งสัญญาณให้มาร์ตินและลิลลี่เข้าห้องไปก่อน

"แฮ่ๆ" คนตัวเล็กวิ่งมาหยุดหน้าจัสมินพร้อมกับก้มหน้า มือเล็กลูบหน้าอกให้หยุดหายใจเสียงดัง

 

หมับ!

 

"ไม่ต้องรีบก็ได้น้องโรส แล้วรีบวิ่งมาหาพี่ว่าแต่มีไรด่วนเปล่าคะ" จัสมินเองก็เอื้อมมือไปลูบหัวไหล่เล็กของคนตรงหน้าอย่างอ่อนโยน

"พี่เธอร์เรียกพี่มินให้ไปที่ห้องหน่อยค่ะ"

"อ้อ ได้สิ โรสรู้เปล่าว่าท่านประธานมีเรื่องด่วนอะไร"

"ไม่ทราบค่ะ แต่น่าจะด่วนมากเห็นพี่เธอร์หน้าเครียดๆ"

"อืม งั้นพี่ไปก่อนนะ" จัสมินไม่รอช้าสาวเท้าไปตามคำเชิญทันที

 

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

 

แอดดด~

 

"ขออนุญาตค่ะ" ร่างบางยืนนิ่งหน้าห้องทำงานชายหนุ่มพักใหญ่ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป

"ครับ..." อาร์เธอร์เผยรอยยิ้มด้วยความดีที่มีโอกาสได้อยู่กับจัสมินสองต่อสอง

"...นั่งก่อนสิมิน"

"ค่ะ"

"..." แต่แล้วชายหนุ่มก็รู้สึกประหม่าไม่กล้าจะเอ่ยความในใจ

"งานที่เพิ่งส่งไปมีปัญหาเหรอคะ" ทำให้จัสมินที่มีสติมากกว่าเป็นฝ่ายเอ่ยออกไปก่อน

"ผมเรียกมา..."

"...ไม่ใช่เรื่องงาน"

"..." รอยยิ้มจางๆบนใบหน้าหายไปทันที คงเหลือก็แต่ความนิ่งเท่านั้น

"ผมมีเรื่องจะถามมินเกี่ยวกับ..."

"ถ้าไม่ใช่เรื่องงาน ฉันไม่สะดวกที่จะตอบค่ะ" จัสมินแย่งเอ่ยออกมาก่อน ไม่รอให้ร่างสูงพูดจบพร้อมทำท่าจะลุกออกจากห้อง สติที่ตั้งใจตั้งแต่แรกจู่ๆ ก็พังลงมาดื้อๆ เมื่อต้องอยู่กับร่างสูงสองต่อสอง

 

หมับ!

 

"เดี๋ยวสิมิน!!" อาร์เธอร์เอื้อมมือไปจับแขนไว้ข้ามโต๊ะทำงานตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินอ้อมเพื่อไปยืนตรงหน้า

"ฉันเคยบอกคุณแล้วว่าอย่าเรียกชื่อเล่นฉันในที่ทำงานมันไม่เหมาะ"

"มันไม่เหมาะยังไง ในเมื่อเธอร์เรียกแบบนี้มาตลอด" คราวนี้อาร์เธอร์เองก็พร้อมจะเปิดเผยความในใจทุกอย่าง ยิ่งร่างบางทำท่าเหินห่างมากเท่าไรเขายิ่งอยากให้จัสมินรู้ความจริงมากเท่านั้น อะไรที่เคยกลัวตอนนี้มันไม่มีเวลาอีกถ้าหากมีสองพี่น้องนั่นอยู่ด้วย

"..." จัสมินหลบสายตามองไปทางอื่นแล้วสะบัดมือหนาออกทันที

"มิน!! นี่มินจำเธอร์ไม่ได้จริงๆหรือแกล้งกันแน่" เพราะชายหนุ่มเห็นแววตาชะงักบางอย่างฉายออกมา ทำให้เขาจำต้องถามไปตรงๆ

"คุณพูดอะไรของคุณ!?"

"ถ้ามินจำไม่ได้จริงๆ เธอร์จะบอกทุกอย่างเอง"

"ฉันมาที่นี่เพื่อทำงาน ส่วนเรื่องอื่นฉันไม่อยากรู้" ก่อนที่จัสมินจะเดินหลบเพื่อออกจากห้อง ความประหม่าที่เก็บซ่อนทำให้พลาดพลั้งเอ่ยประโยคนั่น

ตึก!

ตึก!

"รู้ไหมมิน ยิ่งมินไม่อยากฟังมันยิ่งแสดงให้เห็นว่ามินกำลังแกล้ง" ร่างสูงหมุนตัวไปมองร่างบางที่กำลังจะเดินไปเปิดประตูส่งผลให้จัสมินชะงักไปทันทีกับประโยคที่ร่างสูงเอ่ยเสียงดัง

 

พึ่บ!

 

"ฉันไม่รู้หรอกนะว่าคุณหมายถึงเรื่องอะไร แต่ฉันขอยืนยันคำเดิมว่าฉันมาที่นี่เพื่อทำงานแล้วถ้าคุณจะใช้มุขนี้เพื่อจีบฉัน ฉันว่าคุณคิดผิด!!"

"หึ งั้นก็พิสูจน์สิว่ามินไม่รู้จักเธอร์"

"ฉันว่าเราคงคุยกันไม่เข้าใจแล้วล่ะ"

 

หมับ!

 

"ปล่อย!!"

"ไม่ปล่อย เธอร์รอที่จะเจอมินตั้งนาน ทำไมมินถึงแกล้งลืมด้วย มันไม่สนุกเลยนะมิน" อาร์เธอร์ไม่ฟังอะไรอีกนอกจากเผยความรู้สึกที่มีออกมา กระชากแขนร่างบางให้ตัวแนบชิดกัน

"ฉันไม่เคยรู้จักคุณ แล้วฉันจะแกล้งลืมได้ไง"

"มิน จะปากแข็งไปถึงไหน เธอร์ดูออกว่ามินกำลังแกล้ง" อาร์เธอร์เชยคางมนให้สบตากัน แววตาที่เต็มไปด้วยคำโกหกต่างจากวันแรกที่ร่างบางแสดงออกมาจนเขาหลงเชื่อจนสนิทใจ ยิ่งเมื่อคืนที่จัสมินควงแขนออกไปกับไอ้เวรนั่น ยิ่งชัดว่าไม่ใช่นิสัยจัสมินเลยสักนิดเพราะเธอไม่เคยให้ผู้ชายคนไหนถูกเนื้อต้องตัวเกินความจำเป็น

"ปล่อย!! คุณอาร์เธอร์!!"

 

 

 

 

.

.

.

 

 

#อย่าลืมคอมเม้นท์กันน๊า

ฝากเรื่อง สามีหนูเป็นยากูซ่า ด้วยนะคะ ซากลับมาอัปให้เหมือนเดิมและต่อเนื่อง ใครสายผู้ชายใจร้อน ขี้หึง เซ็กส์จัดไม่ควรพลาดเด้อ

 

ความคิดเห็น