สามกันยา

ขอบคุณที่รักกัน ❤

ชื่อตอน : ตอนที่ 32

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2559 14:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 32
แบบอักษร

 

 

     รูปถ่ายที่สายของ 'เขา' ส่งมาในวันนี้ ถูกปริ้นท์ออกมามากมาย ชายหนุ่มหยิบมาพิจารณาเปรียบเทียบกับภาพถ่ายอีกชุดที่ได้มาก่อนหน้านี้ 'ใช่คนเดียวกันแน่ ผู้หญิงที่แต่งงานกับอาชา'
     ถ้าแกเริ่มเมื่อไหร่ก็เตรียมเสียใจได้เลย ...

 

     วันชื่นคืนสุขที่มัจฉาไม่เคยคิดว่าในชีวิตอับโชคของเธอจะมีได้ คือได้เข้านอนพร้อมเขา ได้ตื่นมาพบหน้ากันทุกเช้า ทำให้หัวใจดวงน้อยพองโต มองอะไรเป็นสีชมพูไปหมด นี่ก็เกือบหนึ่งเดือนแล้ว ที่เธอมาอยู่กับอินทรีที่คอนโดแห่งนี้

     หลังจากที่ชายหนุ่มขอเวลาคิด อินทรีก็หันมาเอาใจใส่หญิงสาวมากขึ้น มีเวลามากวนโมโหบ่อยขึ้นด้วย อาจเป็นเพราะพี่เปิ้ลยอมรับข้อเสนอ มายื่นใบสมัครเป็นเลขานุการของอินทรีก็เป็นได้ เธอไม่ทำให้เขาผิดหวังจริง ๆ งานที่เขาต้องจัดการเองหลังจากอาชาไม่อยู่ ก็ได้รับการแบ่งเบา ทำให้บอสอย่างเขามีเวลาได้คุยกับหัวใจตัวเองบ่อยขึ้น

     วันนี้ก็เช่นกัน ...
     "คุณอินทรี อยู่นิ่ง ๆ สิคะ" มัจฉาที่ถือมีดโกนหนวดเอ็ดคนตรงหน้าที่กำลังกวนประสาท "เดี๋ยวก็ถูกบาดหรอก"
     "บอกให้เรียกพี่ไง พี่อินทรีคะ อยู่นิ่ง ๆ สิคะ ไหนลองพูดซิ" คนยียวนที่อ้อนให้เธอโกนหนวดให้ทำเสียงเล็กเสียงน้อย
    "แบบนี้มันจะโกนไม่เสร็จสักทีนะ" หญิงสาวทำหน้าตาจริงจัง บอกเป็นนัยว่าเธอไม่เล่นด้วย
    "ครับ ๆ ยอมแล้วครับ ไม่กวนเเล้วครับ อ้ะ ทำต่อ ๆ" ปากก็บอกว่าจะเลิกกวน แต่ในหัวคิดหาเรื่องมาแกล้งจนได้
     ขณะที่หญิงสาวจรดมีดโกนลงที่แก้มซ้าย เขาก็เอามือแตะครีมโกนหนวดจากแก้มขวาไปป้ายหน้าเธอ
     "อ๊ายยยย คุณอินทรี !!! ถ้าจะเล่นแบบนี้ก็โกนเองเลยนะ มัดไม่ทำให้แล้ว" หญิงสาวหน้าบึ้ง วางมืดโกนลงข้างอ่านล้างหน้า แล้วเดินออกจากห้องน้ำ แต่ยังช้าเกินไป อินทรีหย่อนตัวลงจากขอบอ่างหินอ่อนมาดึงตัวเธอไว้ทัน เขาทำให้เธอโมโหอีกแล้วสิ
    "โอ๋ ๆ คนดี พี่ไม่กวนแล้ว คราวนี้พูดจริง ถ้าดื้ออีกขอให้ถูกมีดบาดเลย" แล้วเธอก็ใจอ่อนกับลูกอ้อนของเขาจนได้ หญิงสาวยอมกลับมาทำหน้าที่เดิม หยิบมีดโกนมาอีกครั้ง คราวนี้เขาก็ไม่ดื้อจริง ๆ นั่งนิ่งมองหน้าเธอที่กำลังตั้งใจเรียนรู้วิธีโกนหนวด
'อย่างงี้เหรอคะ' 'เจ็บไหมคะ' คือคำพูดของเธอที่ลอยเข้าหูเขา เหมือนถูกสะกดจิต ชายหนุ่มเคลิ้บเคลิ้มกับเสียงหวานคล้ายลอยอยู่ในภวังค์

     และหลังจากวันนั้นอีกเช่นกัน อินทรีไม่ได้ล่วงเกินเธอแต่อย่างใด เขาไม่อยากทำให้เธอคิดว่าเขาพูดเพื่อหลอกให้เธออยู่เป็นเครื่องมือแก้แค้นอาชา จะมีก็แต่เพียง ...

    "เสร็จเเล้วค่ะ มัดทำมีดบาดตรงไหนรึเปล่า" คนมือใหม่ถามอย่างห่วง ๆ กลัวว่าจะเผลอทำเขาเจ็บ 

    "ไม่จ้ะ ไม่เจ็บไม่แสบตรงไหนเลย เก่งนะเนี่ย มา พี่จะให้รางวัล " คนกะล่อนโอบร่างบางเข้าชิดตัว ฉวยโอกาสหอมแก้มนวลฟาดใหญ่ ...

    "แบบนี้มันใช่รางวัลที่ไหนกัน มัดไม่เห็นจะได้อะไรเลย "หญิงสาวประท้วง ดันตัวออกห่างอกแกร่ง
    "งั้นอยากได้อะไรล่ะจ๊ะ " สายตากรุ้มกริ่มส่งมาเย้า มัจฉาหลบสายตาไม่ยอมมอง
    "งั้นคุณอินทรีพามัดไปบ้านอุ่นรักทีได้ไหมคะ มัดอยากไปเยี่ยมเด็ก ๆ "
    "เรียกพี่ก่อน แล้วจะพาไป" คนรั้นยังไม่ยอมล้มเลิกความตั้งใจที่จะเปลี่ยนคำเรียก แม้หญิงสาวจะไม่เคยเรียกตามสักครั้งเดียว
    "ไหนว่าจะให้รางวัลไง ทำไมมีข้อแม้ล่ะ คนขี้โกง"
    "ถ้าไม่ยอมเรียกต้องถูกปรับนะ" ว่าจบก็หอมแก้มขวา เมื่อเธอยังดื้อก็หอมเข้าที่แก้มซ้าย "จะหอมให้แก้มช้ำเลย คอยดู"
    "ปล่อยมัดนะ คนโรคจิต" หญิงสาวดันใบหน้าเขาไว้ พยายามขืนตัวออกห่าง แต่มือตุ๊กแกกอดเอวคอดไว้แน่น เเต่เมื่อเห็นท่าทีของเธอที่กำลังจะโมโหอีกรอบ เขาก็ต้องยอมแพ้
    "ก็ได้ ๆ ขออาบน้ำแป๊บนึงก็แล้วกัน มัดออกไปก่อน" มือใหญ่ยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระ มัจฉาหอมแก้มเขาครั้งหนึ่งแล้วเดินออกมา รู้ว่าเขาจะทำอะไรกับตัวเองต่อ


    คนที่ 'เคย ๆ ' กันอยู่ กลับทำได้แค่หอมแก้มกับนอนกอด มันช่างเป็นการทำร้ายตัวเองเสียจริง ๆ  แต่นี่ก็เป็นสิ่งที่เขาเลือกเองล่ะนะ ชายหนุ่มไม่โทษใคร...

 

 

###

 

ความคิดเห็น