ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่หนึ่งร้อยสิบสี่ ปัญหาจากวิชามารแดนไซฮก

ชื่อตอน : ตอนที่หนึ่งร้อยสิบสี่ ปัญหาจากวิชามารแดนไซฮก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 326

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ม.ค. 2564 22:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่หนึ่งร้อยสิบสี่ ปัญหาจากวิชามารแดนไซฮก
แบบอักษร

ตอนที่หนึ่งร้อยสิบสี่ ปัญหาจากวิชามารแดนไซฮก

การบ่มเพาะได้เปลี่ยนผมไปจริงๆอย่างน้อยก็ในด้านการรับรู้สิ่งรอบข้าง ที่รู้ชัดที่สุดคือคนที่มีพลังต่ำกว่าไม่สามารถซ่อนตัวจากคนที่มีพลังสัมผัสจากขั้นสูงกว่าได้

ไม่น่าแปลกใจที่คนที่มีพลังสูงกว่าจะดูถูกคนที่มีพลังต่ำกว่าและแทบไม่เอามนุษย์ธรรมดามาไว้ในหัวสมอง

“เฮอะ แขนที่ใช้ดาบฟันแต่ไม่มีพลังลมปราณและกระบวนท่าเคล็ดวิชาของเจ้า ฟันไปอีกพันปีก็ไม่สามารถเจาะเข้ากายาเหล็กเจ็ดชีพของข้าได้หรอก” ที่พวกผู้บ่มเพาะจะพูดอย่างนั้นก็ไม่ผิด

จากที่เคยรับรู้บางอย่างตอนนี้เหมือนกับคนที่ตาบอดหรือคนที่ไม่เคยใช้ประสาทสัมผัสหนึ่งที่ตนเองไม่รู้ว่าเคยมีมาก่อน ข้อมูลหรือสิ่งต่างๆไหลเข้ามาในหัวเต็มไปหมด

เส้นเลือดในร่างกาย พื้นดิน สายลม ท้องฟ้า

ทุกอย่างสามารถขยับไปตามจิตใจของผมได้ ผมเป็นกลไกหนึ่งเช่นเดียวกับธรรมชาติเช่นกัน

เป็นหนึ่งเดียวแต่ก็แตกต่าง ทรงพลังแต่ก็ยังด้อยกว่าโลกภายนอก

แต่ก็ไม่นาน อีกไม่นานโลกภายในของผมก็จะเทียบเท่ากับโลกภายนอกในไททันขั้นกลาง และเหนือกว่าในไททันขั้นสูงและจะเหนือไปกว่านั้นในขอบเขตขั้นที่ผมยังไม่รู้อีกในอนาคต ตราบใดที่ผมยังพยายามหาความเป็นจริงของโลกหล้าตามปรัชญาธรรมชาติ

“ยะ ยอดเยี่ยมมากเลค่ะท่านพี่ สำเร็จพลังขึ้นอีกขั้นหนึ่งแล้ว” อี้จิงยังสั่นอยู่แต่เธอไม่หวาดกลัวผมโดยสัญชาตญาณเท่ากับพวกคนอื่นๆ

ตอนนี้ผมเริ่มตีความพลังของอี้จิงออกมาบ้างแล้ว

คนอื่นในบริเวณสยิวกายเมื่อสายตาผมกวาดไป

แต่อี้จิงเชิดหน้าขึ้นเป็นคนเดียวที่ไม่ต่อต้านการตรวจสอบของผมและเป็นคนเดียวที่ไม่บาดเจ็บจากการใช้สายตาตรวจสอบของผม

ผมสังเกตของวิญญาณของเธอได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น

มันมี”คุณภาพ”เหนือกว่าคนทั่วไปในบริเวณนี้

“สวรรค์” มองดูเธออยู่

ผมรับรู้ได้แบบที่คนแรกติสามารถเห็นสิวฝ้าได้บนหน้าตาของคนที่ผ่านไปมานั่นล่ะ

“ท่านพี่ตาสีฟ้าสวยแบบเดียวกับหนูเลยล่ะค่ะ”

เอ๊ะ คล้อยตามสวรรค์เป็นสีฟ้า?

พลังปราณมีผลต่อสภาพจิตใจ เราเย่อหยิ่งขึ้นจริงๆแต่เพราะความรู้สึกแบบเดียวกับกฎของะรรมชาติสามารถทำให้คนเป็นไปทางที่ต้องการได้

สภาพจิตใจใกล้เคียงกับอี้จิงมากขึ้นหรือนี่?

รู้สึกเหมือนไม่ใช่คำชมแฮะ

“หากน้องอยากเรียนพี่ก็จะสอนให้เช่นกัน” ตอนนี้อาจจะเพราะเคล็ดวิชาหรือเพราะทางเทคนิคพลังของเราส่วนใหญ่ก็มาจากอี้จิงและเราเองช่วยกันบ่มเพะนี่ล่ะสองแรงแข็งขันของเด็กพรหมจรรย์สองคนที่สามารถบ่มเพาะได้เร็วมากกว่าคนธรรมดาที่เสียพรหมจรรย์

และผมดูทุกคนที่ตัวสั่นงันงกอยู่ด้านข้าง

ความแตกต่างของระดับพลังของผมกับพวกเขากว้างมากกว่าเม็ดทรายกับภูเขาลุกหนึ่ง

ผมพยายามจะทำตัวไม่รู้ตัวมาตลอด

คิดว่าคล้อยตามฟ้าจะทำให้จิตใจผมถ่อมตัวลง..แต่กลับกลายเป็นรู้สึกว่าสู฿งส่งกว่าคนทั่วไปหรือนี่

มันเกิดอะไรขึ้น?

การบ่มเพาะพลังมีผลต่อนิสัยใจคอของผู้บ่มเพาะจริงๆ?

นี่คือสมมติฐานที่น่าสนใจที่เราต้องทดลองและเรียนรู้ต่อไป

แต่ในแนวเรื่องทำนองนี้มันมักจะมีคำพูดที่ว่า “วิชาดีหรือเลวอยู่ที่คนใช้”นี่นาเพื่อแสดงว่าคนดีก็อยู่ในพรรคมาร คนเลวก็อยู่ฝนฝ่ายธัมมะได้

ให้รู้สึกเปิดกว้างรับผู้คนทั้งผองได้

แบบเดียวกับอุ้ยเสี่ยวป้อที่บิดาอาจจะเป็นคนธิเบต อิสลามก็ได้ แต่เราต้องไม่ญาติดีกับอสูรผมแดงเด็ดขาด

ที่อุ้ยชุนฮวยบอกว่าอสูรผมแดงมา แม่จะเอาไม้กวาดขับไล่ไป

อิสลาม ธิเบต มองโกลนั้นโอเค

อสูรผมแดง โน-โน

หากอสูรผมแดงมาต้องเอาไม้กวาดขับไล่ไป แม้อุ้ยชุนฮวยแม่อุ้ยเสี่ยวป้อจะเป็นนางคณิกา ก็ไม่ใช่นางคณิกาชั้นต่ำที่จะทำการต้อนรับแม้กระทั่งอสูรผมแดง

คติของพวกเราชาวจงหยวนคือ ยอมรับทุกชาติเผ่าพันธุ์ ได้แม้ว่าจะเป็นมองโกลธิเบต อิสลาม

มีแต่อสูรผมแดงเท่านั้นที่เป็นข้อยกเว้น

สมมติฐานของผมคือ วิชามารของอสูรผมแดงแดนไซฮกนี่มีผลกับผมจริงๆหรือเปล่า?

แบบเดียวกับอาวเอี้ยงฮง ที่ฝึกมั่วๆกับคัมภีร์นพเก้าก็ยังฝึกสำเร็จเพราะมันฉลาด แต่เกิดผลเสียตามมาแม้จะสำเร็จก็ตาม

ท่าทางผมต้องศึกษาการควบคุมจิตใจและเคล็ดวิชามากขึ้นแล้ว

ความรู้สึกของผมราวกับเป็นพายุ

ที่แค่การหายใจของผมทีเดียวก็ทำให้บ้าทั้งหลังหรือเมืองทั้งเมืองหายไป

แต่ไม่ได้มีกฎเกณฑ์ควบคุมแบบกฎเกณฑ์ของธรรมชาติ

หวังม่อเป็นคนที่ปรับตัวได้เร็วที่สุดแม้แต่เขาจะหวาดกลัวมากก็ตาม

“นะนายท่านฝีมือลึกล้ำสุดหยั่งคาด บรรลุวิชาที่ไม่เคยมีใครบรรลุมาก่อนได้”

ผมคิดในใจนั่นก็ไม่แน่นัก มันมีบางมุกในนิยายที่ว่าโลกนี้คือความฝันนของตัวตนจากมิติชั้นสูงและอีกมุกหนึ่งคือจักรวาลนี้เกิดจากมิติของมังกรบรรพกาลสร้างจากความว่างเปล่าฯลฯ

มิติเหนือมิติ เหนือมิติ เหนือมิติขึ้นไปเรื่อยๆ

หลักฐานคือการที่ผมสามารถวิเคราะห์พลัง”คุณภาพ”ของลมปราณของอี้จิงและสาเหตุที่เธอน่าจะโจมตีข้ามสามขั้นใหญ่ได้นี่ล่ะ

“ไม่หรอกข้าบอกแล้วว่ายังห่างไกลจากที่ข้าต้องการจะไปอีกมากนัก และพวกเรายังมีงานหนักอีกมาก ดินแดนที่แห้งแล้งกันดารมีมากมาย รอคอยให้พวกเราไปพลิกแผ่นดินช่วยเหลือพวกเขาเหล่านั้นอยู่”

คนที่เหลือคุกเข่าคารวะพร้อมกัน

“พวกเรารับทราบแล้ว”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว