อัญญา.
email-icon facebook-icon

น้ำเปลี่ยนนิสัย! กินแล้วจะเป็นยังไง ลองดู "กุ๊บกิ๊บ" นางเอกของเรื่องนี้เป็นตัวอย่างนะคะ ต่อให้สวย เลิศ เชิ่ด ฉลาด มากแค่ไหน พอเมาแล้วก็เดือดร้อนคนอื่นไปหมด โดยเฉพาะ "แทน"ที่ต้องทำหน้าที่ดูแลคนเมาอย่างเธอ #มีหนังสือขายนะคะ #อีบุ๊กก็มีค่ะ :)

ตอนที่ 3... ทำความรู้จัก

ชื่อตอน : ตอนที่ 3... ทำความรู้จัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ค. 2559 05:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3... ทำความรู้จัก
แบบอักษร

.

"เธออยู่คนเดียวเหรอ" ธนภพถามเมื่อเข้ามาในห้องของกมลเนตร คอนโดมิเนียมขนาด 32 ตารางเมตร บนชั้น 28 ของตึก

"เห็นคนอื่นมั้ยล่ะ" เธอตอบกวนๆ ก็เห็นๆกันอยู่เข้ามาไม่เจอใคร ยังจะถามอีก...

"มีคนอื่นอยู่ด้วยก็แปลกละ วันๆไม่ต้องทำอะไรกันพอดี คอยตามดูแลคนขี้เมาอย่างเธอ เสียเวลาแย่" ธนภพเบะปากใส่เจ้าของห้อง

"เมื่อไหร่นายจะเลิกจิกกัดฉันสักทีฮะ ฉันบอกว่าฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันไม่อ้วกใส่รถนายก็บุญแค่ไหนละ" เธอบอกขณะที่เดินออกจากห้องนอน และยื่นผ้าเช็ดตัวให้กับเขา...

"อ่ะ... จะอาบน้ำ จะล้างซวยอะไรก็ตามสบาย" กมลเนตรชี้ไปที่ห้องน้ำ

"ไม่ต้องถามหาเสื้อผ้า ขอเวลาหาก่อน โอเคมั้ย" เธอยักคิ้วบอกเขาทันที ที่ธนภพจะเอ่ยปาก เขาหยักไหล่และเดินเข้าห้องน้ำไปแต่โดยดี

.

"เสื้อผ้านายวางอยู่ตรงชั้น น้ำเปล่าวางอยู่บนโต๊ะ" กมลเนตรพูดโดยที่ไม่หันมามองธนภพ เธอได้ยินเสียงเขาเดินออกมาจากห้องน้ำเท่านั้น และตอนนี้ก็กำลังง่วนอยู่กับการต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่ด้วย

"ทำไมมีกางเกงในด้วย อย่าบอกนะว่าเธอ... เธอผ่าออกแล้ว" ธนภพตกใจ ถ้าเธอเป็นแบบที่เขาคิดจริงๆ... เขาต้องไม่เชื่อสายตาตัวเองแน่...

"ของแฟนเก่าฉันน่ะ ถ้ารังเกียจก็ไม่ต้องใส่ก็ได้นะ กลับด้านของเก่าเอาสิ" กมลเนตรบอกสบายๆ

"เค้าเลิกกับเธอเพราะว่าเธอขี้เมาหรือเปล่า" ธนภพถามพร้อมหยิบกางเกงชั้นในของตัวเองมาใส่(แบบที่กมลเนตรแนะนำ) และใส่เสื้อผ้าของแฟนเก่าเธอ

"เสื้อผ้านายที่เลอะ เดี๋ยวฉันจัดการแล้วจะฝากออมไปคืนให้นะ" กมลเนตรไม่ตอบคำถาม แต่หันมาบอกธนภพที่กำลังหันหลังแต่งตัวอยู่...

"แอบมองเหรอ" ธนภพหันมามองกมลเนตรที่กำลังยืนตาค้างเมื่อเห็นเขาเปลือยท่อนบน

"ปะ ปะ เปล่า... ฉันจะถามว่า นายจะกินด้วยกันมั้ย" เธอชี้ไปที่หม้อบะหมี่สำเร็จรูป

"เอาสิ หอมดี" ธนภพใส่เสื้อ แล้วเดินมานั่งรอที่เคาน์เตอร์ครัว เขามองกมลเนตรจากด้านหลังและคิดถึงแผ่นหลังขาวเนียนของเธอ... เขามองบั้นท้ายกลมงอนที่เคลื่อนตัวไปมาใต้ชุดกระโปรง...

"นาย! เสร็จแล้ว" กมลเนตรปรบมือเบาๆเพื่อเรียกสติเขา

"เหม่ออะไร กินสิ" เธอยื่นตะเกียบให้เขา ก่อนจะหยิบถ้วยของเธอมาวางตรงข้ามกัน ธนภพมองถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปตรงหน้าอย่างสงสัย

"ปกติเธอใส่พวกนี้ลงไปด้วยเหรอ" ธนภพใช้ตะเกียบชี้ไปที่บรรดาหมูสับ ไข่ ผัก และเต้าหู้ไข่ในถ้วย

"ก็แล้วแต่ แต่ตอนนี้หิว น่ากินมั้ย ชิมสิ" เธอคีบเส้นในถ้วยของเธอและเชิญชวนให้เขาชิมฝีมือของเธอ แม้ว่าเธอจะไม่ปรุงรสอะไร แค่ใส่วัตถุดิบต่างๆเพิ่มลงไปก็เท่านั้น

"อร่อยดี ปกติเคยกินแค่เส้นกับน้ำซุป" ธนภพบอกตามตรง

"งั้นกินให้หมดนะ" เธอบอกพร้อมกับเดินไปหยิบขวดน้ำดื่มจากในตู้เย็น

.

"เธอชื่ออะไรนะ" ธนภพเอ่ยถามเมื่อกมลเนตรกลับมานั่งทานต่อ

"กุ๊บกิ๊บ นายล่ะ?" เธอเงยหน้าขึ้นมาตอบเขา พร้อมกับดูดเส้นบะหมี่เข้าปาก

"แทน" เขาตอบและจิบน้ำเย็นในแก้ว

"ไม่ได้เป็นเพื่อนพี่กฤษใช่มั้ย... ตอนแรกฉันคิดว่านายเป็นเพื่อนพี่กฤษ แต่ฉันจำได้ลางๆว่าเห็นพี่กฤษบอกว่านายเป็นน้องชาย"

"น้องชายเพื่อนสนิทพี่กฤษ" ธนภพไขข้อข้องใจให้เธอ

"อ๋อ... เข้าใจแล้ว" กมลเนตรทบทวนชื่อและใบหน้าของธนภพจนพอจะนึกออกว่าเขาเป็นใคร

"อืม" เขาตอบกลับเธอเพียงสั้นๆ

"โอเค... แทน... เรื่องเมื่อกี๊เราขอโทษนะ ทั้งเรื่องที่เราเมาไม่ได้สติจนต้องเป็นภาระให้นายมาส่ง ขอโทษด้วยที่พูดไม่ดีกับนาย ขอโทษที่... ที่อ้วกใส่นาย... แล้วก็ขอบคุณนะ ที่กลับมารับเรา และพาเรามาส่งที่นี่" กมลเนตรวางตะเกียบและบอกสิ่งที่เธอรู้สึกผิดในใจให้เขาฟัง

"อื้ม ไม่เป็นไรหรอก ขอโทษเหมือนกันที่พูดไม่ดี แต่เรื่องที่เธออ้วกใส่ฉัน ฉันไม่ยกโทษให้เธอง่ายๆหรอกนะ" เขารับรู้ถึงความจริงใจในคำขอโทษและคำขอบคุณจากกมลเนตร ที่จริงเขาไม่ได้รู้สึกโกรธเธอมากมายเท่าไหร่แล้ว แต่เรื่องที่เธออ้วกใส่เขา... สมองมันสั่งการให้เขาพูดไปแบบนั้น เพื่อว่ามันจะสร้างประโยชน์อะไรให้เขาได้ในอนาคต

"ไหนบอกไม่อยากเจอหน้าฉันอีกแล้วไง" กมลเนตรท้วงถาม

"เหรอ จำคำตอบพูดตัวเองไม่ได้เลย" เขาตอบนิ่งๆ ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินบะหมี่ในถ้วยจนหมดอย่างรวดเร็ว...

"ขอบคุณนะ อร่อยมาก" ธนภพบอกกมลเนตรอย่างชื่นชม เขาไม่เคยกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ไหนอร่อยเท่านี้มาก่อน

"จะกลับเลยมั้ย" กมลเนตรถาม เธอเห็นว่านี่มันเกือบหกโมงเช้าแล้ว และเธอก็อยากอาบน้ำจะแย่ นี่เธอไม่ได้อาบน้ำมาหนึ่งวันเต็มๆแล้วนะ

"ยังอ่ะ กลับตอนนี้รถติดจะแย่ กลางเมืองซะขนาดนี้ มีหวังฉันได้หลับคาพวกมาลัยแน่" ธนภพบอกพร้อมกับเดินไปนั่งที่โซฟา

"เฮ้ย นี่พูดเล่นหรือพูดจริง" กมลเนตรถามเมื่อเห็นเขาทิ้งตัวสบายๆที่โซฟา

"จริง! ของีบหน่อยละกัน แปดโมงปลุกด้วย" เขาบอกพร้อมกับหลับตานอน

"นายจะนอนไม่ได้นะ ถ้านายกินเสร็จแล้วนอน มันจะเป็นกรดไหลย้อนนะ" กมลเนตรเดินไปหยิบอิงหมอนมาตีเขาเบาๆ นี่เขาไม่เคยอ่านหนังสือสุขภาพหรือไงเนี่ย

"พิงเฉยๆเนี่ย ไม่ได้นอน แปดโมง ปลุกด้วย ฉันง่วง...ไม่ไหวละ" เขาบอกพร้อมกับแย่งหมอนจากกมลเนตรมานอนกอด กมลเนตรถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะเดินไปทำความสะอาดอุปกรณ์ในการทำอาหารเมื่อครู่... เธอเดินไปดูธนภพที่โซฟา และใช้มืออังที่จมูก เพื่อดูระดับการหายใจของเขาว่าหลับไปแล้วหรือยัง เมื่อสัมผัสได้ว่าลมหายใจของเขาสม่ำเสมอ เธอก็ยิ้มออกมาอย่างสบายใจ

"ฉันจะได้อาบน้ำสักที" เธอบอกก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอน...

 

"ล้างจานเสียงดังขนาดนั้น ใครจะไปหลับได้วะ ประสาท!" ธนภพได้ยินเสียงของกมลเนตรเดินเข้าไปในห้องนอน ก็พูดออกมาเบาๆ และยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น