อัญญา.
email-icon facebook-icon

ฝากติดตามด้วยนะคะ อัพเรื่อยๆ ไม่ทิ้งไว้กลางทางแน่นอนค่า :D

ตอนที่ 0... คืนที่เราพบกัน (เกริ่นนำ)

ชื่อตอน : ตอนที่ 0... คืนที่เราพบกัน (เกริ่นนำ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ค. 2559 05:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 0... คืนที่เราพบกัน (เกริ่นนำ)
แบบอักษร

ณ คืนงานแต่งงานของกฤษนัยผู้เป็นพี่ชายและเจ้านายของธนภพ และอัญญา เพื่อนสนิทของกมลเนตร...

.

"กุ๊บกิ๊บ แกไหวมั้ยเนี่ย จะกลับห้องยังไงฮะ เมาเละเทะแล้วนะ" อัญญาเข้ามาประคองกมลเนตรที่กำลังเซล้มลงไปกองที่พื้น

"หวายยยยยยย ฉันไหว" กมลเนตรบอกพร้อมกับดื่มไวน์ในแก้วอีกอึก

"ไหวก็แย่แล้วเนี่ย ถึงแกไม่ได้ขับรถ แต่ต้องกลับแท็กซี่ด้วยสภาพนี้ฉันก็เป็นห่วงรู้มั้ย"

"ก็ให้ฉันนอนบ้านแกสิ เรือนหอแกมีตั้งหลายห้อง" กมลเนตรพูดด้วยความเมามาย

"ไม่ได้ครับ คืนนี้เพื่อนกิ๊บต้องดูแลพี่คนเดียวเท่านั้น" กฤษนัย สามีของเพื่อนสนิทเธอเดินมาช่วยอัญญาพยุงร่างกมลเนตร พูดบอกตามตรง 

"รำคาญอ่ะ พี่กฤษกับเพื่อนกิ๊บจะทำอะไรกันเสียงดังโครมคราม กิ๊บก็ไม่ได้ยินหรอกค่ะ"

"เอิ๊ก... เพราะว่ากิ๊บจะหลับ... หลับให้เหมือนตายไปเลย" กมลเนตรบอกพร้อมกับมีท่าทางพะอืดพะอม

"ทำยังไงดีคะพี่กฤษ เพื่อนออมคนอื่นๆก็กลับกันหมดแล้วด้วย" อัญญาพากมลเนตรมานั่งที่เก้าอี้ ก่อนจะปรึกษากฤษนัยที่กังวลไม่แพ้กัน

"ให้กิ๊บนอนที่นี่ได้มั้ยคะ" อัญญาขออนุญาตกฤษนัย เพราะมองไปทางไหนก็ไม่มีใครแล้ว นอกจากเพื่อนๆของกฤษนัยที่มีสภาพแทบจะไม่ต่างจากกมลเนตรเลย

"ไม่ได้!! จะนอนคืนไหนก็ได้ แต่คืนนี้พี่ไม่อนุญาต" กฤษนัยบอกอัญญาเสียงแข็ง นี่มันคืนวันแต่งงานของเขานะ จะมีคนอื่นมารบกวนเวลาส่วนตัวได้ยังไงกัน

"ใจร้าย!" กมลเนตรหยิบแก้วไวน์บนโต๊ะซึ่งไม่รู้ว่าเป็นของใครมาดื่มอีกครั้ง

"พอได้แล้วกิ๊บ!!" อัญญาบอกพร้อมดึงแก้วออกจากมือของเพื่อนรัก

.

"แทน!! ไอ้แทน!!!" กฤษนัยตะโกนเรียกธนภพที่กำลังจะเดินผ่านมาพอดี เขาแปลกใจหน่อยๆที่เมื่อกี๊มองไปรอบงานๆกลับไม่เห็นน้องชายของเพื่อนสนิทอย่างธนภพ

"ว่าไงพี่" ธนภพเดินมาหยุดที่ด้านหน้าของกฤษนัยและอัญญาตามเสียงเรียก

"จะกลับคอนโดแล้วเหรอ" กฤษนัยถามเมื่อเห็นมือของธนภพถือกุญแจรถไว้

"ครับ... จะไปนอนกับผมเหรอ" ธนภพกวนประสาท

"คืนนี้กูต้องนอนกับเจ้าสาวกูสิวะ จะไปนอนกับมึงทำไม!" กฤษนัยทำหน้าขึงขังใส่น้องชาย

"แล้วตกลงมีอะไรครับ" ธนภพถามอีกครั้ง... กฤษนัยขยับร่างของตัวเองที่ยืนบังกมลเนตรอยู่

"พาไปส่งที่ห้องให้หน่อยสิ ทางผ่านคอนโดแกพอดี" เขาบอกพร้อมกับชี้ไปที่กมลเนตร

"จะดีหรือคะพี่กฤษ เกรงใจแทน" อัญญาออกความเห็น ธนภพต้องเหนื่อยแน่ๆที่ต้องดูแลคนเมาแบบนี้

"โห... เมาแบบนี้ ไม่เอาอ่ะพี่ ขืนมาอ้วกใส่รถผมจะทำยังไง ผมเพิ่งซื้อรถใหม่ พี่ก็รู้" ธนภพมองกมลเนตรที่มีสภาพดูไม่ได้ แถมกลิ่นแอลกอฮอล์ยังหึ่่งด้วยสายตารังเกียจ

"กูขอแล้วกันนะ ช่วยหน่อย ถือซะว่าเป็นของขวัญวันแต่งงานกูนะ" กฤษนัยขอร้อง

"มึงดูสิ คนอื่นๆมีหวังกูฝากไว้ได้พินาศกันหมดแน่" เขาชี้ให้ธนภพดูเพื่อนเจ้าบ่าวของเขาแต่ละคนที่เมาไม่ได้สติเช่นกัน แต่เป็นผู้ชายกลับแท็กซี่ยังไงก็ไม่น่าห่วงเท่าผู้หญิงอยู่แล้ว...
.

"ก็ได้ครับ บอกที่อยู่มาสิ" ธนภพตอบตกลงอย่างจำใจ เขามองกมลเนตรที่ตอนนี้หลับคอพับอยู่ที่เก้าอี้อย่างเบื่อหน่าย

.

"ขอบคุณมากนะแทน" อัญญากล่าวขอบคุณธนภพ ก่อนจะโบกมือให้เขา

"พี่กฤษว่ากุ๊บกิ๊บจะแผลงฤทธิ์อะไรมั้ยคะ" อัญญาหันมาถามกฤษนัยอย่างเป็นห่วงเมื่อธนภพขับรถออกไปแล้ว ถึงกมลเนตรจะหลับไปแล้ว แต่คนเมาอะไรๆก็ไม่น่าไว้ใจทั้งนั้น

"อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด... แต่พี่เชื่อว่าไอ้แทนมันรับมือได้แน่นอน... ป่ะ เราเข้าบ้านกันเถอะค่ะ" กฤษนัยพูดให้อัญญาสบายใจ แม้ในใจจะแอบเป็นกังวลอยู่บ้างก็ตาม

.

 

.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น