email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ : ) ฝากกดถูกใจด้วยนะคะ

ทำความรู้จัก

ชื่อตอน : ทำความรู้จัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 23

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ม.ค. 2564 13:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทำความรู้จัก
แบบอักษร

บ้านดาวเหนือ

 

"เหนือ แม่เป็นห่วงแทบแย่ เป็นไงบ้างลูก"

 

"ตายอร์ชป้าขอบใจมากนะจ๊ะที่พาน้องกลับมาส่งอย่างปลอดภัย"

 

"ครับ คุณป้า🙂"

 

"แล้วนี่ใครล่ะ"

 

"น้องเหนือบอกว่าเป็นแฟนหน่ะครับคุณลุง"

 

"ห๊ะ"

 

"🙄 เดี๋ยวเหนือค่อยเล่าให้ฟังนะคะ ป๊า ม๊า"

 

"เหนือขอตัวก่อน"

 

"เอาสิ ไปทำแผล พักผ่อนก่อน รู้สึกดีแล้วค่อยคุยกัน"

 

"ยังไงลุงกับป้าก็ขอบใจยอร์ชมากนะลูก เดี๋ยววันหลังไว้เลี้ยงข้าวตอบแทน"

 

"ขอบคุณครับ ยังไงน้องเหนือก็เป็นคนสำคัญสำหรับผม งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ"

 

"จ่ะ ขับรถดีๆ"

 

"ขอบคุณนะคะพี่ยอร์ช"

 

"ปะคุณ ขึ้นห้อง"

 

"ห๊ะ เอ่อ...ครับ (ให้ตายบ้านหลังนี้ดูน่ากลัวแฮะ น่าจะมีอิทธิพลอยู่ หรือจะเป็นมาเฟีย)"

 

ห้องดาวเหนือ

 

"นี่คุณช่วยอธิบายเรื่องที่คุณบอกว่าผมเป็นแฟนคุณ แล้วก็เรื่องทั้งหมดให้ฟังหน่อยได้มั้ย"

 

"ค่อยอธิบายละกัน ฉันขอทำแผล อาบน้ำพักผ่อนก่อน คุณก็ไปอาบน้ำก่อนสิ เดี๋ยวคุณได้ฟังยาวแน่"

 

"ผมจะกลับ"

 

"เอาสิ ถ้าคุณคิดว่าคุณจะรอดออกไปได้ก็ลองดู"

 

"คุณจะทำอะไร" (ตอนนี้หน้าเราใกล้กันมาก จนทำให้รู้สึกถึงไอร้อนที่ออกมาจากจมูก)

 

"ฉันจะอาบน้ำ หลีกทางหน่อย"

.

.

.

.

"มานี่สิ ผมจะทำแผลให้ ลูกน้องคุณก็ถึงบ้านไม่มีคนทำแผลเป็นเลยหรอ"

 

"ฉันไม่ชอบให้ใครเข้ามายุ่ง"

 

"แต่ว่าผมต้องยุ่งมานี่สิ ขืนคุณเป็นอะไรขึ้นมาคนที่บ้านหลังนี้ไม่ปล่อยผมไว้แน่"

 

~~~โอ๊ย~~~

 

"เจ็บหรอ ผมขอโทษผมจะเบามือลง"

~~~เงียบ~~~

 

"คุณชื่อดาวเหนือใช่ไหม"

 

"อือ แล้วนายล่ะ"

 

"ผมปุณณ์"

 

"อือนี่ ฉันจะบอกอะไรให้นะ ที่ฉันบอกว่านายเป็นแฟนฉัน ฉันไม่ได้พิศวาสอะไรนายหรอกนะ แต่ที่ฉันทำแบบนั้น เป็นเพราะว่านายช่วยฉัน ฉันเลยช่วยนายตอบแทน ไม่อย่างนั้นพี่ยอร์ชไม่ปล่อยนายไว้แน่"

 

"ครับ ขอบคุณมากถึงผมจะไม่ได้ขอก็ตาม"

 

"เสร็จแล้ว คุณไปนอนเถอะ"

 

"ขอบคุณ แล้วนายจะไปไหน"

 

"ผมจะนอนข้างล่างเอง คุณเป็นผู้หญิง"

 

"ไม่เป็นไร ฉันไม่ถือ"

 

"แต่ว่า~~~"

 

"ฉันบอกว่าฉันไม่ถือ!!!"

 

"ครับ คุณดุเป็นปกติแบบนี้เลยรึเปล่า" พรึมพรำ

 

17:45 น.

 

"นี่เย็นแล้วสินะ นายปุณ์คนนี้ก็ดูไม่มีพิษมีภัย หน้าตาก็ไม่ได้แย่ หัวอ่อนอีกด้วย ถือว่าใช้เป็นเครื่องมือหลอกป๊าได้เลยนะเนี่ย"

 

"คุณจ้องผมขนาดนี้มีอะไรหรือเปล่า"

 

"เฮ้ย ปะเปล่า!! ตื่นแล้วก็ดี ฉันจะเล่าให้นายฟังคร่าวๆ"

 

"ว่านายมีทางเลือก อยู่ไม่กี่ทาง คือ นายจะยอมช่วยฉันและบอกว่าเป็นแฟนฉัน หรือนายจะไปเสี่ยงชีวิตเอาเอง เพราะมีคนรู้แล้วว่านายเกี่ยวข้องกับฉัน แล้วนายก็จะตกเป็นเป้า ไหนเลือกอะไรตอบ??"

 

"นี่ปกติคุณขู่คนอื่นแล้วก็เอาแต่ใจแบบนี้ตลอดเลยหรือเปล่าเนี่ย"

 

"นี่นาย!!!"

 

" ผมไม่รู้ ผมไม่เลือก"

 

" เดี๋ยว"

 

"นี่คุณ!! ผมไม่กลัวคุณหรอกนะ บ้านผมก็พอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง ผมรู้จักตำรวจหลายคน ถ้าคุณคิดจะขู่ผมไม่ได้ผลหรอกนะ"

 

"แต่บ้านฉันเป็นมาเฟีย😏"

 

" แล้วยังไงครับ (ก็แอบกลัวจะกระทบกับคนในครอบครัวและธุรกิจอยู่บ้าง)"

 

" ก็ได้ฉันขอร้องให้นายช่วยฉัน"

 

"งั้นผมขอถามคุณกลับว่าทำไมต้องเป็นผม"

 

" ก็นายหล่อดูมีภูมิฐาน แล้วก็... เอ่อประมาณนี้แหละ"

 

"ผมยอมคุณสินะ คุณคิดว่าผมกลัวคุณ คุณเลยเลือกผม ไม่รู้สิครับ ถ้าคุณลองพยายามมากกว่านี้หน่อย ผมอาจจะเปลี่ยนใจ"

 

"นี่ คิดว่าฉันง้อนายหรอ ฉันไม่เคยง้อใครนะ!!"

 

"ครับ!!😐"

 

"(กวนประสาทจังนะอิตานี่)"

 

ห้องอาหาร

 

"เหนือตื่นแล้วหรอ มากินข้าวเย็นด้วยกันสิ เสร็จแล้วจะได้คุยเรื่องเมื่อวาน"

 

"ค่ะ ป๊า แต่หนูขอไปคุยกับกฤษณ์ก่อน"

 

"มานี่สิจ๊ะลูก มานั่งกับม๊าก่อน เดี๋ยวยัยเหนือมาค่อยกินข้าวกัน ชื่ออะไรจ๊ะ"

 

"ปุณณ์ครับ"

 

หือ 🤔

 

"ปุณณ์ วัฒนะพิศาล ครับ"

 

"อ๋อ ม๊าจำได้แล้ว เจ้าของรีสอร์ทวัฒนะพิศาลใช่ไหมจ๊ะ"

 

"ครับ"

 

"เรียกม๊า เหมือนยัยเหนือก็ได้จ้ะ แล้วปุณณ์ไปรู้จักกับยัยเหนือได้ยังไง "

 

"อ๋อ พอดีหนูเคยไปพักที่รีสอร์ทเค้าหน่ะค่ะม๊า"

 

"ครับ!🙄"

 

"ยัยเหนือมาแล้ว กินข้าวกันเถอะจ้ะ"

 

.

.

.

.

.

ห้องรับแขก

 

"ป๊าคะ หนูขอคุยด้วยหน่อยค่ะ"

 

"ดีเลยป๊าก็อยากคุยด้วยพอดี"

 

"งั้นม๊าไปเตรียมผลไม้นะ ปุณณ์ไปช่วยม๊าหน่อยสิ"

 

"ได้ครับ"

 

"ป๊าคะ เหนือคิดว่าเป็นคนใกล้ตัวค่ะ"

 

"ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ"

 

"ก็เพราะว่า....."

 

 

 

✂️✂️✂️✂️✂️✂️✂️✂️✂️✂️✂️✂️

 

 

 

"คุณมาก็ดีละ คุณผมต้องกลับรีสอร์ท"

 

"เอาสิฉันไปด้วย"

 

"หมายถึงไปส่ง?"

 

"ไปด้วยค่ะ"

 

"คุณจะบ้าหรอ คุณพึ่งหนีตายมานะ แล้วยังบาดเจ็บอีกด้วย คุณไม่กลัวพวกที่ตามล่าคุณหรอ"

 

"ไม่ มันยังไม่กล้าลงมือหรอก ฉันบอกป๊าแล้วว่าฉันจะไปอยู่กับนายสักพัก ตามนี้!!!"

 

"เอาเถอะผมก็ห้ามอะไรคุณไม่ได้อยู่แล้ว"

 

 

 

 

 

 

รีสอร์ตวัฒนะพิศาล

 

"คุณปุณณ์คะ คุณไม่รับสายฉัน ฉันเป็นห่วงคุณแทบแย่ แล้วพนักงานยังบอกว่าเข้าไปที่บ้านพักคุณแล้วแต่ไม่เจอคุณ แถมที่บ้านข้าวของกระจัดกระจาย เกิดอะไรขึ้นคะ?"

 

"เอ่อ.. ไม่มีอะไรหรอก พอดี มีเหตุสุดวิสัยนิดหน่อย "

 

"แต่ว่า~~ แล้วนี่ใครคะปุณณ์"

 

"ฉัน แฟนปุณณ์เองค่ะ"

 

.......

 

"ครับ นี่ดาวเหนือแฟนผมเองครับ ผมขอตัวก่อนนะ มีอะไรให้ต้องจัดการเยอะเลย ไปเถอะที่รัก"

 

"ฝากดูแลคุณพริ้งด้วยนะ"

 

"ค่ะ คุณปุณณ์"

 

"เดี๋ยวก่อนสิคะ ปุณณ์"

 

ห้องทำงาน

 

"ฉันว่าแล้วทำไมคุณถึงยอมรับข้อเสนอของฉัน โดยไม่ขัดอะไรเลย เพราะคุณต้องการจะทิ้งแฟนของคุณนี่เอง"

 

"ไม่ใช่!! ผมไม่มีแฟน"

"ไม่สิตอนนี้ผมมีแฟนแล้ว"

 

"😳กะ ก็ได้ ถือว่าดีล เราได้ประโยชน์จากกันทั้งสองฝ่าย"

 

"ครับ คุณไปพักเถอะแผลยังไม่หายดี ผมสั่งให้พนักงานดูแลคุณไว้แล้ว เดี๋ยวผมขอเคลียร์เอกสารผมก่อน ค่อยเคลียร์กับคุณทีหลัง"

 

"😳😳😳😳 (สายตาและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่น ฉันไม่คิดว่าจะอยู่บนใบหน้าของเขา นี่ฉันคิดผิดหรือคิดถูกเนี่ย)"

 

 

***ฝากติดตาม คอมเม้นติชม มาเฟียที่รักของผม ด้วยนะคะ ตอนหน้าเจอกันนะคะ ไรท์ปังอุ๋ง*** ด้วยรัก

 

 

ความคิดเห็น