email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่23 : เดือดจัด

ชื่อตอน : ตอนที่23 : เดือดจัด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ม.ค. 2564 02:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่23 : เดือดจัด
แบบอักษร

ตอนที่23 : เดือดจัด

 

 

 

เหตุการณ์ก่อนหน้านี้

 

"กู...กูอยู่...อินฟินิตี้.... ตู๊ด!" ยังฟังไม่ทันจะได้ศัพท์สายก็ถูกตัดไปดื้อๆ

"ฮัลโหล! ไป๋! ฮัลโหล" ธันวาตะโกนเรียนปลายสายเสียงดังแต่ก็เหมือนจะเปล่าประโยชน์เพราะอีกฝ่ายได้วางไปแล้ว ร่างสูงเครียดและรู้สึกกระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก เพราะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นอะไร เขารีบโทรไปหาเฟยหยางเพื่อให้อีกฝ่ายช่วยหาพิกัดโทรศัพท์ของหมอไป๋ทันที

 

"หยาง หาพิกัดโทรศัพท์พี่มึงให้กูที ด่วน" บอกด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน จนทำให้เฟยหยางเกิดความสงสัย

"เกิดอะไรขึ้นพี่"

"กูไม่มีเวลามาอธิบาย มึงรีบให้ลูกน้องหาพิกัดโทรศัพท์พี่มึงเดี๋ยวนี้ เร็ว!" ธันวาไม่ตอบคำถามแต่เร่งให้มาเฟียหนุ่มทำตามสิ่งที่เขาบอกแทน เพราะถ้าขื่นมัวชักช้ากว่านี้ เขาคงตามไปช่วยหมอหนุ่มไม่ทันแน่ๆ

"ครับๆ งั้นพี่รอแปปนะ เดี๋ยวผมให้อี้จางหาแล้วส่งไปให้พี่ทางไลน์" พูดจบก็ตัดสายไป มาเฟียหนุ่มไม่รอช้ารีบวิ่งไปหาอี้จางแล้วให้อีกฝ่ายตามพิกัดจากมือถือของพี่ชายทันที

 

ทุกคนดูตื่นตะหนกกับเรื่องที่เกิดขึ้นมาก เพราะไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหมอไป๋กันแน่ และด้วยความที่อี้จางเป็นคนที่เก่งเรื่องเทคโนโลยีอยู่แล้วจึงใช้เวลาไม่นานก็หาพิกัดจนเจอ

 

"เจอแล้วครับนาย"

"ดี รีบส่งไปพิกัดไปให้พี่ธัน แล้วนายก็ไปกับฉัน" ผู้เป็นนายสั่งลูกน้องเสียงเข้มก่อนจะเดินไปหยิบปืนจากโต๊ะทำงานแล้วเดินนำลงไปชั้นล่างทันที

 

"เดี๋ยว! นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมต้องพกปืนไปด้วย" เวลเอ่ยถามด้วยสีหน้าตกใจ ก่อนจะวิ่งตามคนรักลงไปข้างล่าง ดวงตาหวานฉายแววกังวล เพราะไม่คิดว่าเรื่องมันจะใหญ่โตขนาดนี้

"กูก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่กูต้องไปช่วยเฮีย มึงรออยู่นี่นะเดี๋ยวกูรีบกลับมา" มาเฟียหนุ่มเอ่ยบอกคนรักด้วยความห่วงใย ก่อนจะใช้มือแกร่งลูบศีรษะกลมอย่างรักใคร่ เวลทำหน้าเครียดเมื่อได้ยินแบบนั้น แต่ก็ยอมพยักหน้ารับและปล่อยให้มาเฟียหนุ่มไปช่วยพี่ชายแต่โดยดี

"อืม ดูแลตัวเองด้วยนะ"

"ครับ ป่ะ! อี้จาง" ตอบกลับคนรักด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหันไปบอกอี้จางแล้วเดินออกไปจากบ้านทันที

 

 

 

ทางฝั่งของธันวา เมื่อได้รับพิกัดจากอี้จาง เขาก็รีบบึ่งรถไปที่คลับดังกล่าวทันที และถือว่าโชคดีมากที่คลับตั้งอยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาลมาก เขาจึงใช้เวลาไม่นานก็ขับมาถึง ทีนทีที่จอดรถร่างสูงรีบวิ่งเข้าไปในผับแล้วออกตามหาคนหน้าหวานของเขาไปทั่ว ไม่ว่าจะชั้นบนชั้นล่างหรือแม้กระทั้งห้องน้ำ แต่ก็ไม่มีวี่แววของหมอไป๋เลย ทั้งที่จีพีเอสก็บอกว่าอีกฝ่ายอยู่ที่นี่แท้ๆ และเมื่อหายังไงก็หาไม่เจอเขาเลือกที่จะตะโกนเรียกผู้จัดการร้าน เพราะถ้าช้ากว่านี้ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นกับหมอหนุ่มบ้าง โดยไม่สนใจว่าใครหน้าไหนจะมอง เพราะเขาไม่คิดจะแคร์ใครอยู่แล้วนอกจากคนที่เขารัก

 

"ใครเป็นผู้จัดการที่นี่!" เขาตะโกนเสียงดังพร้อมกับใช้สายตาคมจ้องมองไปรอบๆ

"..." เงียบกริบ ผู้คนที่อยู่บริเวณนั้นต่างพากันเงียบแล้วจ้องมาที่เขาเป็นตาเดียว ไม่มีใครพูดอะไรออกมานอกจากหญิงสาวหลายคนที่เริ่มซุบซิบกันเพราะสนใจในความหล่อเหลาของเขา

"กูถามว่าใครเป็นผู้จัดการที่นี่!!" และเมื่อไม่ได้รับคำตอบชายหนุ่มจึงตะโกนให้เสียงดังขึ้นกว่าเดิม เด็กเสริฟคนหนึ่งกลัวว่าร้านจะมีปัญหาจึงรีบวิ่งไปเรียกผู้จัดการที่กำลังดูแลแขกที่โต๊ะวีไอพีทันที แต่เมื่อผู้จัดการเห็นว่าเป็นธันวาจึงรีบวิ่งออกมาต้อนรับอย่างไว เพราะเขารู้ดีว่าผู้ชายคนนี้เป็นใครและรวยมากแค่ไหน

 

"คุณธัญเรียกผมมีอะไรให้ช่วยเหรอครับ" ชายวัยกลางคนเอ่ยถามด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ซึ่งแตกต่างจากคนหล่อที่ทำหน้าตึงเครียดใส่จนคนมองรู้สึกใจคอไม่ดี

"วันนี้เห็นผู้ชายคนนี้มั้ย" ธันวาเอ่ยถามพร้อมกับยื่นรูปหมอไป๋ให้อีกฝ่ายดู

"..." ผู้จัดการร้านเงียบและมองรูปในมือถืออย่างพิจารณา 'เอ๊ะ..ผู้ชายคนนี้'

"ผมถามว่าเห็นมั้ย!!" ในขณะที่อีกฝ่ายกำลังนึกธันวาก็ใจร้อนตะโกนถามออกมาอีกรอบ จนทำให้ผู้จัดการร้านตกใจรีบบอกออกมาทันที

"หะ...เห็นครับเห็น"

 

"อยู่ไหน! ตอนนี้เขาอยู่ไหน!" ไม่ถามเปล่าแต่ยังเข้าไปกระชากคออย่างแรงจนอีกฝ่ายถึงกับหน้าซีดเผือก เพราะธันวาในตอนนี้อารมณ์เกรี้ยวกราดจนดูน่ากลัว

"ยะ...อยู่ชะ...ชั้นสามห้อง 303ครับ" ผู้จัดการร้านตอบเสียงสั่นพลางมองคนหล่อด้วยสายตาหวาดกลัว ส่วนธันวาเมื่อได้รับความตอบ เขาก็ปล่อยชายเสื้ออีกฝ่ายแล้วรีบวิ่งหน้าตั้งขึ้นไปชั้นสามทันที เขาวิ่งดูป้ายหน้าห้องไปทีละห้องจนกระทั้งมาหยุดอยู่ที่ห้อง 303 ตามที่ผู้จัดการบอก เขาไม่รอช้ารีบถีบประตูเข้าไปในห้องทันที

 

 

ปึ้กกกกกก!!

แต่ภาพที่ปรากฎตรงหน้ากลับทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งปรี๊ดถึงขีดสุด เพราะเขาเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังนัวเนียคนหน้าหวานของเขา และไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร เพราะเขาจำมันได้ไม่มีวันลืม

 

"ไอ้คิม! ไอ้สารเลวเอ้ย!!" ธันวาตะคอกออกมาเสียงดังพร้อมกับวิ่งเข้าไปกระชากคิมหันต์ออกจากคนหน้าหวาน หมัดหนักๆสวนใส่ใบหน้าหล่อเต็มแรงจนมันเซล้มลงไปกับพื้น จากนั้นก็ขึ้นคร่อมมันแล้วซักหน้าหล่อแบบอย่างไม่ยั้ง

 

ผวัะ! ผัวะ! ผัวะ!

"โอ้ย! ไอ้เหี้ย...อึก...มาได้ไงวะ!" คิมหันต์ตกใจที่อยู่ๆธันวาก็โผล่มา เขาร้องโอดโอยออกมาด้วยความเจ็บและตั้งตัวไม่ทันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขาพยายามปัดป้องและต่อสู้กลับ แต่ก็สู้ไม่ไหวเพราะธันวาในตอนนี้บ้าคลั่งเหมือนคนขาดสติไปแล้ว เขาทั้งถีบทั้งต่อยจนคิมหันต์ระบมไปทั้งตัว

 

"กูบอกมึงแล้วใช่มั้ยว่าอย่ายุ่งกับคนของกู!! กูบอกมึงแล้วใช่มั้ยห้ะ!!" กระชากคอเสื้อขึ้นมาถามด้วยความโกรธ ก่อนจะรัวหมัดใส่หน้าหล่อของคิมหันต์อย่างต่อเนื่อง เขาเหมือนคนสติแตกที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ จนตอนนี้ใบหน้าของคิมหันต์เต็มไปด้วยคราบเลือดและรอยฟกช้ำจากฝีมือเขา คิมหันต์มึนจนใกล้จะหมดสติ แต่เขาก็ยังโดนธันวากระทืบซ้ำอย่างบ้าคลั่ง

 

"อื้อ...ชะ...ช่วยกูด้วย" แต่แล้วเสียงหวานก็เอ่ยร้องออกมาอย่างทรมาน ทำให้ธันวาได้สติ หยุดกระกระทำแล้วรีบตรงไปหาคนบนเตียง

 

"ไป๋ มึงไม่เป็นไรใช่มั้ย" เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับมองสำรวจไปทั่ว แต่แล้วใบหน้าหล่อถึงกับขบกรามแน่นเมื่อเห็นรอยจ้ำแดงที่คอกับแผงอกขาว

 

"ช่วยด้วย..อื้อ...ช่วยกูด้วย...กูไม่ไหวแล้ว" ใบหน้าหวานเอ่ยบอกเสียงแหบพร่า พร้อมกับพยายามดึงร่างสูงให้เข้าไปหา ธันวางงกับการกระทำของอีกฝ่ายเพราะยังไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นอะไร

"ไป๋ เดี๋ยว! มึงเป็นอะไร" เขาพยายามเขย่าเรียกให้คนหน้าหวานได้สติ แต่อีกฝ่ายเหมือนจะไม่สนใจอะไรแล้วนอกจากบิดเร้าไปมา เพราะอยากปลดปล่อยความร้อนรุ่มที่อยู่ภายในกายของตน

 

"อาการแบบนี้...หรือว่า..."

ธันวาพยายามวิเคราะห์อาการของคนหน้าหวาน จนกระทั่งเห็นส่วนออนไหวใต้ร่มผ้าที่แข็งื่อ ถึงได้รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นอะไร

"ไอ้สัสเอ้ย! นี่มึงวางยาเมียกูเหรอห้ะ!!" เขาสบถออกมาโกรธแค้น ก่อนจะหันกลับไปเพื่อเอาเรื่องคิมหันต์อีกรอบ แต่มือสวยดันดึงเอาเข้าไปกอดแน่น เขาจึงต้องจำใจยอมปล่อยมันไป

 

"ร้อน...อื้อ...กูร้อน"

"อดทนไว้นะ เดี๋ยวกูจะพามึงกลับบ้าน" ลูบไล้ใบหน้าหวานด้วยความสงสาร ก่อนจะถอดเสื้อสูทมาคลุมเสื้อที่หลุดรุ่ยให้ จากนั้นก็ช้อนร่างโปร่งขึ้นอุ้มแล้วพาออกไปจากตรงนั้นทันที โดยก่อนไปไม่ลืมเหยียบช้ำคนเจ็บที่นอนแน่ยิ่งอยู่กับพื้น

 

 

"พี่ธัน เฮียเป็นอะไรอ่ะ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน เมื่อเห็นธันวาอุ้มหมอหนุ่มลงมาข้างล่าง พวกเขาเพิ่งมาถึงเพราะถนนเส้นที่ผ่านรถค่อนข้างติด

"พี่มึงโดนวางยา มึงไปจัดการไอ้ตัวต้นเหตุนะ มันสลบอยู่ห้อง303 เดี๋ยวทางนี้กูจะจัดการเอง" เอ่ยบอกน้องเขยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด มาเฟียหนุ่มเองก็พยักหน้ารับ ก่อนจะขึ้นไปชั้นสามกับอี้จาง ร่างสูงจึงอุ้มหมอหนุ่มไปที่รถแล้วขับรถออกจากที่นั้นทันที โดยปลายทางที่ใกล้ที่สุดคือบ้านของเขา

 

"อื้อ...ร้อน กูร้อน" เสียงครางอื้ออึงดังออกมาเป็นระยะๆ มือสวยพยายามลูบไล้ผิวขาวเนียนของตัวเองไปทั่ว ธันวารู้สึกสงสารอีกฝ่ายเป็นอย่างมาก จึงเหยียบคันเร่งเพื่อให้ไปถึงบ้านเร็วๆ จนในที่สุดรถหรูก็ขับมาจอดในบ้านของเขา ร่างสูงไม่รอช้ารีบเปิดประตูรถแล้ววิ่งไปอุ้มหมอหนุ่มเข้าไปในบ้านทันที ขายาวก้าวตรงไปยังห้องน้ำ ดึงเสื้อสูทออกแล้วปล่อยร่างโปร่งลงในอ่างอาบน้ำอย่างเบามือ จากนั้นก็เปิดฝักบัวแล้วราดใส่ตัวอีกฝ่ายเพื่อให้รู้สึกดีขึ้น

 

"ใจเย็นๆนะ เดี๋ยวก็หายแล้ว" เอ่ยบอกเสียงหวาน ก่อนจะลงไปนั่งซ้อนในอ่างแล้วกอดคนหน้าหวานไว้ มืออีกข้างก็ถือฝักบัวให้น้ำไหลผ่านตัวของอีกฝ่ายอยู่ตลอดเวลา จนตอนนี้พวกเขาต่างเปียกด้วยกันทั้งคู่

 

"ธัน ช่วยกูหน่อย กูอื้อ...กูไม่ไหวแล้ว" เสียงหวานครางบอกไม่เป็นศัพท์ ก่อนจะหันมากอดรัดเขาอย่างทรมาน น้ำเย็นที่ไหลโดนตัวไม่ได้ช่วยทำให้ความร้อนรุ่มในกายลดลงเลย แต่มันกลับทำให้อารมณ์ของธันวาเริ่มพุ่งขึ้นมาแทน เขาขบกรามแน่นเพื่อพยายามอดกลั้นอารมณ์ของตัวเอง เพราะไม่อยากเอาเปรียบหมอหนุ่มในสภาพแบบนี้

 

"ไม่ไป๋ กูจะไม่เอาเปรียบมึง" ธันวากลั้นใจตอบไปแบบนั้น ทั้งที่ความจริงเขาเองก็มีอารมณ์ไม่แพ้กัน ความเป็นชายในกายถูกปลุกขึ้นเพราะแก่นกายของอีกฝ่ายถูไถแก่นกายใหญ่ของเขาอย่างต่อเนื่อง จนตอนนี้มันแข็งขื่อจนปวดหนึบไปหมดแล้ว

 

"ธัน...ช่วยกูนะ นะ" ใบหน้าหวานช้อนตามองอย่างขอร้อง ทำให้ใบหน้าหล่อเริ่มเกิดอาการลังเล แต่เขาก็ยังยืนยันเหมือนเดิม คือไม่อยากเอาเปรียบคนหน้าหวานตอนนี้ เพราะตอนนั้นเขารับปากไว้แล้วว่าจะไม่ฉวยโอกาสกับอีกฝ่ายแบบวันนั้นอีก

"ไม่ได้ กูจะไม่..." ไม่ได้ทันที่เขาจะได้พูดจนจบ มือสวยก็ดึงท้ายทอยเขาแล้วโน้มหน้าลงไปจูบ ธันวานิ่งอึ้งที่ถูกอีกฝ่ายจู่โจมแบบนี้ แต่เพียงครู่เดียวเขาก็ทิ้งฝักบัวลงพื้นแล้วเริ่มจูบตอบอีกฝ่ายทันที มือแกร่งประคองใบหน้าหวานไว้ ก่อนจะใช้ริมฝีปากหยักขบเม้นและดูดดึงริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม

 

"อื้ออออ..." เสียงครางในลำคอของหมอหนุ่มทำให้ธันวารู้สึกมีอารมณ์มากกว่าเดิม เขาอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายเผยอปากเพื่อหายใจสอดแทรกลิ้นเข้าไปข้างในแล้วเกี่ยวตะวัดลิ้นร้อนอย่างหื่นกระหาย ทั้งคู่แลกลิ้นกันอย่างไม่มีใครยอมใคร เรียวลิ้นเล็กถูกดูดซ้ำไปซ้ำมาจนเกิดเสียงครางอื้ออึงดังออกมาไม่หยุดหย่อน รสจูบครั้งนี้ช่างแตกต่างกับครั้งที่ผ่านมา เพราะคนในอ้อมแขนเหมือนมีอารมณ์จนตอบสนองต่อทุกการสัมผัสของเขาอย่างเร่าร้อน

 

ธันวาผละจูบออกแล้วเริ่มไล่ปลายจมูกลงมายังซอกคอขาว พร้อมกับสูดดมความหอมของกลิ่นกายเฉพาะตัวของอีกฝ่ายเข้าไปเต็มปอด สายตาคมไปเห็นรอยที่คิมหันต์ทำเอาไว้ก็รู้สึกเจ็บใจขึ้นมาไม่น้อย จึงก้มไปดูดเม้นแรงๆเพื่อกลบรอยทับรอยที่มันสร้างเอาไว้ เขาทั้งดูดทั้งกัดจนรอยมันเข้มยิ่งกว่าเดิม และยังไล่ริมฝีปากหยักไปทั่วแผงอกขาวและสร้างรอยรักใหม่ไปทั่ว จนคนในอ้อมกอดเสียวจนร้องครางออกมา

"ซี๊ด...อ๊ะ...อื้ออ.."

 

ธันวาไม่สามารถหยุดอารมณ์ของตัวเองได้ เขาผละจากคนหน้าหวานแล้วรีบถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างไว จากนั้นจัดการกับกางเกงของคนตรงหน้า ตามด้วยกางเกงในตัวจิ๋วที่ปกปิดส่วนแข็งขื่อไว้ แก่นกายขนาดพอดีตัวผงาดออกมาทันทีที่เป็นอิสระ และปลายบานแดงที่เริ่มมีน้ำฉ่ำออกมา

 

ภาพตรงหน้ามันดูเซ็กซี่จนธันวาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป เขาดึงร่างโปร่งที่นอนพิงขอบอ่างมานั่งบนตักแล้วจัดการดึงเสื้อที่หลุดรุ่ยออกไปให้พ้นทาง

หน้าหล่อก้มไปหาซอกคอขาวอีกครั้ง ก่อนจะใช้ปากหยักจูบซับไปทั่ว หมอหนุ่มได้แต่ร้องครางแล้วปล่อยให้ธันวาได้ทำตามใจ เพราะตอนนี้เขาเองก็ทรมานจนแทบจะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน สองมือสวยโอบรอบคอของธันวาแน่น ก่อนจะต้องสั่นสะท้านไปทั้งตัวเมื่อถูกมือแกร่งกอบกุมส่วนอ่อนไหวแล้วชักขึ้นลงอย่างเอาแต่ใจ

 

 

"อื้อออ อ๊ะ อ๊า..." ยิ่งได้ยินเสียงคราง อารมณ์ในกายก็ยิ่งพลุกพล่าน ธันวาเร่งจังหวะหนักๆแล้วปล่อยให้ร่างโปร่งเชิดหน้าครางอย่างสุขสม จนในที่สุดคนหน้าหวานก็กระตุกสั่นแล้วปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมาเลอะมือของเขา

 

ร่างโปร่งซบหน้าลงกับอกแกร่งแล้วหอบหายใจแรงอย่างเหนื่อยล้า แต่ธันวาก็ไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้พักหายใจนาน เพราะเขาจับให้ร่างโปร่งหันหลังแล้วจับขอบอ่างไว้ มือแกร่งยกสะโพกกลมให้อยู่ในท่าชันเข่า แล้วก้มไปลิ้มลองรอยจีบหวานอย่างหื่นกระหาย

 

"อ๊าาาา ยะ...ตรงนั้นมัน...อื้อออ" หมอไป๋ถึงกับครางเสียงสั่น เพราะธันวาใช้ลิ้นเลียช่องทางรักของเขาอย่างหนักหน่วง เขาเสียวจนแทบทรุดถ้าไม่ติดว่ามีมือแกร่งจับเอาไว้

 

ลิ้นร้อนสอดเข้าออกรูรักอย่างช่ำชอง ก่อนจะใช้มือข้างนึงเอื้อมไปชักแก่นกายให้คนตรงหน้าอีกครั้ง หมอหนุ่มกระตุกเกร็งไปทั้งตัวเนื่องจากถูกปลุกเร้าทั้งหน้าและหลัง

 

"มึง...อื้อ...พอแล้ว" ครางบอกเสียงสั่นก่อนจะเอี้ยวตัวหันมามองคนข้างหลังด้วยสายตาที่ฉ่ำปรือ ธันวาโน้มไปจูบหมอไป๋อย่างเร่าร้อน พร้อมกับสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางรักของอีกฝ่ายช้าๆ ร่างโปร่งสะดุ้งเฮือกแต่ก็ไม่ได้ขัดขื่นอะไร เพราะความต้องการของเขายังไม่สิ้นสุด ช่องทางรักบีบแน่นจนธันวาไม่สามารถขยับนิ้วได้

 

"ผ่อนคลายนะมึง ไม่งั้นมึงจะเจ็บ" เอ่ยบอกเสียงแหบพร่าก่อนจะดูดเม้มแผ่นหลังเนียนอย่างปลอบประโลม มือแกร่งเริ่มขยับเข้าออกช้าๆและค่อยๆเพิ่มจังหวะเมื่ออีกฝ่ายเริ่มปรับตัวได้ จากนั้นก็ค่อยๆเพิ่มจำนวนนิ้วจากหนึ่งเป็นสอง และสามตามลำดับ จนเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายพร้อม เขาจึงชักรูดแก่นกายของตัวเองเพื่อเตรียมความพร้อม แล้วนำไปถูไถกับช่องทางหลังที่เปียกชุ่ม จากนั้นก็ค่อยๆกดความใหญ่โตเข้าไปข้างในช้าๆ

 

"อึก...จะ...เจ็บ ไอ้ธันกูเจ็บ" หมอหนุ่มถึงกับน้ำตาเล็ดเมื่อถูกสิ่งแปลกปลอมรุกล้ำ แก่นกายใหญ่แช่คาไว้แบบนั้นทั้งที่มันเข้าไปได้เพียงส่วนหัวเท่านั้น

"ซี๊ด...อย่าเกร็งนะไป๋ ไม่งั้นมึงจะเจ็บ" กระซิบบอกเสียงหวานข้างใบหู ก่อนจะขบเม้มบริเวณนั้นจนอีกฝ่ายรู้สึกสยิว มือแกร่งเริ่มลูบไล้แผงอกขาวก่อนจะไปบีบขยี้ตุ่มไตจนอีกฝ่ายเสียวสะท้าน เขาจึงใช้โอกาสนั้นกดความเป็นชายเข้าไปข้างในจนสุดความยาว

 

"อ๊ากกกกก..ไอ้ธัน!! มึงง! มึง...อื้อ" ร่างโปร่งสะดุ้งเฮือกก่อนจะร้องออกมาด้วยความเจ็บ

"แน่นชิบ! กูขยับต่อไม่ได้เลย...อ่าส์" ธันวาส่งเสียงครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่เมื่อถูกช่องทางรักของหมอหนุ่มตอดรัดแน่น ข้างในทั้งแน่นทั้งอุ่นจนเขารู้สึกดีไปหมด ท่อนเอ็นใหญ่ถูกแช่คาไว้แบบนั้น ก่อนที่เขาจะเริ่มขยับเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเริ่มปรับตัวได้แล้ว

 

"อึ่ก...อื้อ...อ๊าาา..." หมอไป๋สายหน้าครางพร้อมกับกัดปากแน่น ร่างโปร่งสั่นไหวไปตามแรงกระแทกของคนด้านหลัง มือแกร่งจับเอวบางแน่นแล้วกระแทกเข้าใส่ช่องทางรักแบบเน้นๆ เขาทั้งเสียวทั้งรู้สึกดีจนไม่สามารถยั้งแรงตัวเองได้

 

"อ๊า..อื้ม....ดีชิบ...ซี๊ดดด.." ธันวาเชิดหน้าครางด้วยความสุขสม สายตาคมจ้องมองแก่นกายของตัวเองที่กระแทกเข้าออกช่องทางรักสีสวยอย่างต่อเนื่อง ยิ่งเห็นท่อนเอ็นใหญ่ถูกกลืนกินเขาก็ยิ่งได้ใจและโถมแรงตัวเข้าใส่หนักกว่าเดิม จนตอนนี้เขาเสียวจนแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว

 

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสลับกับเสียงครางของคนทั้งคู่ ความเจ็บในตอนแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเสียว มือสวยจับขอบอ่างแน่นแล้วเชิดหน้าครางอย่างลืมอาย ช่องทางรักตอดรัดถี่รัวจนธันวารู้สึกได้

 

"เร็วกว่านี้...อ๊ะ กูจะเสร็จ" และก็เป็นอย่างที่เขาคิด ว่าคนหน้าหวานใกล้จะถึงฝั่งแล้ว ธันวาจึงโถมเข้าใส่ช่องทางรักของอีกฝ่ายไม่ยั้ง เขายกขาขาวของอีกคนขึ้นแล้วกระแทกเข้าใส่จุดกระสันในตัวเน้นๆ แล้วเร่งจังหวะถี่รัวจนคนข้างหน้าแทบจะหอบหายใจไม่ทัน จนสุดท้ายร่างโปร่งก็กระตุกเกร็งแล้วปลดปล่อยน้ำกามออกมาเป็นครั้งที่สอง

 

"อ๊าาาา....ซี๊ดด.." ส่วนร่างสูงก็กระแทกเข้าใส่รัวๆอีกหลายครั้งแล้วปลดปล่อยใส่ช่องทางรักของหมอไป๋ ธันวารู้สึกดีจนเสียวสะท้านไปทั้งตัว ใจจริงเขาอยากแช่คาไว้แบบนั้น แต่คนหน้าหวานก็เหนื่อยล้าจนเกือบจะล้มลงไปในอ่าง เขาจึงรีบเข้าไปคว้าแล้วอุ้มอีกฝ่ายออกไปที่เตียงทันที

 

บอกไว้เลย...รอบเดียวมันไม่พอสำหรับเขาหรอกนะ

 

"พะ...พอแล้ว" เสียงหวานบอกเมื่อถูกวางลงบนเตียง แต่แก่นกายพอดีตัวกลับไม่มีท่าทีว่าจะหดลงง่ายๆ เหมือนยาของคิมหันต์จะแรงใช่ได้เลยทีเดียว เพราะขนาดเสร็จไปตั้งสองรอบยังไม่ยอมหมดฤทธิ์เลย

 

"แน่ใจเหรอ?" เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ก่อนจะขึ้นไปคร่อมอีกฝ่ายไว้

"..." หมอหนุ่มเงียบไม่ยอมตอบ เพราะความจริงเขาเองก็ยังรู้สึกว่ามันยังไม่พอ แต่ให้พูดออกไปตรงๆก็ไม่กล้า แต่แล้วใบหน้าหวานก็ต้องแสดงสีหน้าเหยเกออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ เมื่อถูกมือแกร่งของธันวาลูบไล้ไปตามความยาวของตัวเองอีกครั้ง

 

"อื้อ...อ๊ะ...อ๊า" เสียงครางหวานดังออกมาทันทีที่อีกฝ่ายออกแรงชัก ใบหน้าหล่อยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นคนใต้ร่างครางไม่เป็นศัพท์ เขาเพิ่มจังหวะขึ้นจนอีกฝ่ายใกล้จะถึงจุดสูงสุด แล้วก็หยุดไปดื้อๆให้อีกฝ่ายอารมณ์ค้างอยู่อย่างนั้น

 

"หยุดทำไม" เอ่ยถามด้วยสีหน้าทรมาน เพราะอีกนิดเดียวเขาก็จะเสร็จแล้ว

"ก็มึงบอกว่าพอไง" ตอบด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ทำให้คนหน้าหวานถึงกับอารมณ์เสีย พลิกตัวขึ้นมาอยู่ข้างบนแล้วให้อีกฝ่ายลงไปอยู่ข้างล่างแทน (ลีลามากใช่มั้ย เดี๋ยวกูขึ้นเองอะไรงี้)

 

"มะ...มึงจะทำอะไร...ซี๊ดดด...อ่าส์" ธันวาตกใจที่อยู่ๆร่างโปร่งก็ทำแบบนี้ เขากำลังจะเอ่ยถามแต่ก็ต้องครางออกมาเมื่อหมอหนุ่มจับท่อนเอ็นใหญ่ของเขาแล้วกดเข้าไปที่ช่องทางรักของตัวเองทันที หมอหนุ่มไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา นอกจากออกแรงขยับจนใบหน้าหล่อขบกรามแน่นเพราะความเสียว

 

"อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะเสียว...กูเสียว" ใบหน้าหวานเชิดหน้าครางอย่างสุขสม พร้อมกับใช้มือสวยยันแผงอกของธันวาไว้ ภาพตรงหน้ามันดูยั่วยวนจนร่างสูงทนไม่ไหว กระแทกสวนขึ้นไปบ้าง ผิวเนียนขาวของทั้งคู่แดงก่ำเพราะแรงอารมณ์ ต่างฝ่ายต่างโถมเข้าใส่กันอย่างไม่มีใครยอมใคร และท่านี้มันก็ลึกจนทำให้หมอหนุ่มรู้สึกมวนท้องไม่น้อย เขาทั้งจุกทั้งเสียวจนสมองขาวโพลนไปหมด

 

"ซี๊ดดด...ทำไมมึงเซ็กซี่ขนาดนี้วะไป๋ อ่าส์..." ธันวาสูดปากครางอย่างอดกลั้น ก่อนจะจับสะโพกกลมแล้วกระแทกสวนขึ้นไปเน้นๆ มันทั้งเร็วและแรงจนไปโดนจุดกระสันในตัวของอีกฝ่าย จนหมอหนุ่มร้องครางออกมาเสียงดังลั่น

 

"อ๊าา...ตรงนั้น...อ๊ะๆ"

"ตรงนี้ใช่มั้ย...อืม...อ่าส์" เอ่ยถามพร้อมกับกระแทกใส่จุดกระสันของอีกฝ่ายซ้ำๆ ความเสียวซ่านมันแผ่กระจายไปทั่วจนร่างโปร่งสดุ้งโยง ธันวาออกแรงกระแทกจนคนข้างบนตัวโยกสั่นคลอนตามแรงจนน่ากลัว

 

"อ๊ะ...อ๊าาาา..." ไม่นานหมอหนุ่มก็กระตุกเกร็งและปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมาอีกครั้ง ส่วนธันวาก็กระแทกถี่ๆ เร่งจังหวะมากกว่าเดิมในจังหวะสุดท้ายแล้วปลดปล่อยตามอีกคนออกมาเช่นกัน

 

หมอหนุ่มหอบหายใจเหนื่อยและฟุบหน้าลงกับอกแกร่ง ธันวาจึงใช้มือแกร่งลูบหัวทุยอย่างเอ็นดู ไม่คิดไม่ฝันว่าเลยว่าคิมหันต์จะทำให้พวกเขาได้ลงเอยกันแบบนี้ แต่ก็อดคิดไม่ได้เหมือนกันว่าถ้าเขาไปช่วยไม่ทันมันจะเกิดอะไรขึ้น

 

"อื้ออ...เอาออกไปได้แล้ว" ในขณะที่เขากำลังคิดอะไรเพลินๆ หมอหนุ่มก็ขยับร่างกายจนช่องทางรักไปตอดรัดท่อนเอ็นใหญ่อีกครั้ง แล้วแบบนี้จะให้พอได้ไงล่ะ มาโทษเขาไม่ได้หรอกนะ เพราะคนหน้าหวานเป็นคนทำให้น้องชายของเขาตื่นเอง

 

"เอาออกทำไม เดี๋ยวก็ได้ใส่เข้าไปอยู่ดี" พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าพร้อมกับลุกขึ้นนั่งแล้วจับให้อีกฝ่ายนอนลงไปกับเตียงอีกครั้ง โดยที่ไม่ให้ส่วนที่เชื่อมต่อกันหลุดออกมา

 

"พะ...พอแล้ว กูไม่ไหว" เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงตื่นๆ แต่ก็เหมือนจะไม่ทันซะแล้ว เพราะธันวาออกแรงกระแทกทันทีที่แยกขาขาวออก สองมือแกร่งก็จับขาอีกฝ่ายมาฟาดบ่าไว้ แล้วโถมแรงเข้าใส่ช่องทางรักสีหวานไม่ยั้ง มันทั้งรัวและแรงจนหมอหนุ่มร้องครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่

 

จนในที่สุดบทรักเร่าร้อนก็ดำเนินต่อไปอีกครั้ง และอีกครั้ง แน่นอนว่ามันไม่ได้จบเพียงสามหรือสี่รอบเท่านั้น แต่มันยังดำเนินต่อไปเรื่อยๆโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุด และเพราะฤทธิ์ยาที่ดีเกินคาดของคิมหันต์ทำให้หมอไป๋มีความสุขไปกับมันทั้งคืนเช่นกัน ถึงปากจะบอกว่าพอ แต่ร่างกายกลับตอบสนองต่อสัมผัสของอีกฝ่ายทุกครั้ง จนใกล้จะถึงฟ้าสางนั่นแหละ คนเอาแต่ใจอย่างธันวาถึงยอมหยุดและพาอีกฝ่ายไปอาบน้ำแต่งตัว จากนั้นก็อุ้มร่างโปร่งที่แทบจะหมดสติมานอนบนเตียงกว้าง แล้วทั้งสองก็นอนกอดกันแน่นและเข้าสู่ห้วงนิทราไปพร้อมกัน...

 

 

 

 

12:30 น.

 

ในขณะที่สองหนุ่มยังนอนกอดกันแน่นและหลับไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียงนั่น มีใครไม่รู้เดินเข้ามาในห้องนอน

 

"ธัน! สายจนป่านนี้ยังไม่ตื่นอะ...."

 

 

 

 

 

To be continued....

 

แงง มาแล้ว มาสายกว่าที่บอกวันหนึ่งนะ หวังว่าจะไม่โกรธกันนะคะ nc มาแล้ว ห่างหายไปนานเลยอาจจะติดขัดบ้าง ถ้าไม่ถูกใจใครก็ขออภัยด้วยน้ะ แต่ไรท์ตั้งใจแต่งมากจริงๆ ถูกใจไม่ถูกใจก็อย่าว่ากันนะ อิอิ 😁😍💗💗

 

 

ความคิดเห็น