email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 9 คบกันนะ

ชื่อตอน : บทที่ 9 คบกันนะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 51

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ม.ค. 2564 16:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 9 คบกันนะ
แบบอักษร

ตั้งแต่วันที่ผมไปนอนคอนโดพี่แทนวันนั้น ไม่รู้ผมรู้สึกไปเองรึเปล่าพี่แทนก็เริ่มเปลี่ยนไปจากที่เคยอยู่ใกล้ๆผมโทรมาหาผมเกือบทุกวัน พี่แทนมีระยะห่างมากขึ้น โทรมาหาผมเฉพาะตอนที่มีงานด้วยกันเท่านั้นแต่ดีที่ช่วงนี้เป็นช่วงที่ซี่รี่ย์กำลังฉายอยู่พอดีจึงทำให้ผมเจอพี่แทนเกือบทุกวันแต่พอยิ่งเจอเกือบทุกวันก็ทำให้รู้ว่าพี่แทนมีระยะห่างกับผมมากขึ้น

“พี่แทนพี่อ่านสคริปจบยัง”

“จบแล้ว” ใช่ครับตอนนี้ผมกำลังชวนพี่แทนคุย พยายามมาหลายวันละแต่ก็ไม่คุยกับผมสักที

“แทนทัพ อีก 5 นาทีสแตนบายได้เลยค่ะ”

“ครับ” แล้วพี่แทนก็เดินนำผมเข้าฉากไปเลย นี้ผมทำอะไรผิดว่ะ ถ้าเป็นเรื่องวันนั้นคนที่ผิดคือผมเหรอ มันใช่เหรอถามก่อน แล้วผมก็เดินคอตกเข้าเซตไป

“อีก 2 นาทีเริ่มไลฟ์แล้วนะครับ”

“ครับผม”

พอเริ่มงานปุ๊บพี่แทนก็กลับมาเป็นคนเดิมเล่นกับผม คุยสนุกๆด้วยกัน ผมก็ต้องเป็นแบบนั้นไปด้วยทั้งๆที่ใจผมฝืนขนาดไหน พองานเราเสร็จพี่แทนก็เหมือนกลับไปเป็นอีกคน

“พี่แทน” ผมเดินไปดึงแขนพี่แทนที่กำลังจะเดินออกจากงานไว้

“มีอะไร” พี่แทนค่อยๆหันมาทางผม

“ผมมีเรื่องจะคุยด้วย”

“แต่พี่ไม่มี”

“แต่ผมมีไง” ผมพูดเสียงดังออกไปมันทำให้พี่แทนเงียบไป

“ไปคุยที่คอนโด” แล้วพี่แทนก็เดินแยกออกไป

 

ผมให้พี่ผู้จัดการขับรถมาส่งผมที่คอนโดพี่แทน พอมาถึงก็เห็นพี่แทนนั่งรออยู่ที่ล็อบบี้อยู่แล้ว ผมก็เดินเข้าไปหาพี่แกแล้วพี่แทนก็เดินนำผมขึ้นห้องไป

พอผมเดินเข้ามาในห้องพี่แทนภาพวันนั้นก็ฉายชัดขึ้นมาในความคิดผม

“มีอะไรก็พูดมา พี่มีงานต่อ”

“พี่โกรธผมเรื่องอะไร”

“พี่ไม่ได้โกรธ...พี่แค่พยายามอยู่ห่างเรา”

“เพื่ออะไร”

“พี่ไม่อยากให้ความหวังตัวเอง”

“ผมไม่เข้าใจ”

“ก็เรื่องงั้นในทัพ พี่รู้ว่าเรารู้ว่าพี่รู้สึกยังไงกับเรา”

“คือผม...”

“ยิ่งพี่เข้าใกล้เรามากเท่าไรมันยิ่งทำให้พี่ชอบเรามากขึ้น พี่เลยพยายามไม่เข้าใกล้เราไง”

“ผมขอโทษ”

“ขอโทษพี่ทำไม”

“ขอโทษที่ผมไม่ชัดเจน ขอโทษที่ผมไม่รู้จักตัวเองมากพอ....”

“แต่ถ้าวันไหนผมมั่นใจในหัวใจตัวเองพี่จะเป็นคนแรกที่ได้รู้...แต่ว่า....ต่อจากนี้พี่อย่าทำแบบนี้อีกได้ไหมผมอึดอัดมาตลอด...งานที่ผมทำก็ออกมาไม่ดีเพราะผมเขาแต่คิดเรื่องของพี่...พี่อย่าทำแบบนี้อีกได้ไหมวะ” ผมพูดระบายความรู้สึกที่มีทั้งหมดออกมาทำเอาพี่นิ่งเงียบไป

“พี่ขอโทษแล้วกัน”

“อืม” แล้วพี่แทนก็เดินมากอดผมแน่นผมก็ไม่ได้ผลักพี่แทนออกไปกลับกันผมก็กอดพี่แทนแน่นเช่นกัน อ้อมกอดพี่แทนมันทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยมากๆทั้งๆที่เราก็ตัวพอๆกันแต่ทำไมผมรู้สึกว่าอ้อมกอดจะเป็นอ้อมกอดที่สามารถปกป้องผมได้

“พี่ว่าพี่ไปทำงานดีกว่า ไปกับพี่ไหม”

“งานอะไรอะพี่”

“งานไลฟ์นี้แหละ นั่งข้างหลังกล้องก็ได้”

“ผมไปด้วยก็ได้จะได้ดูว่าเวลาพี่ทำงานคนเดียวเป็นยังไง”

“ครับๆ”

ก็คือวันนี้ทั้งวันผมก็ตามติดพี่แทนเป็นเงาตามร่างไปเลยครับ ไปทำงานในแต่ละที่พี่แทนก็จะมีแฟนคลับตามไปด้วยเวลาพี่แกทำงานผมก็ไปนั่งอยู่ใกล้กลุ่มแฟนคลับพี่แทน ผมก็จะโดนแซวเบาๆอย่างพวก มาดูแฟนทำงานเหรอครับ มาเฝ้าแฟนเหรอทัพ อะไรประมาณนี้ ผมก็ทำได้แค่ยิ้มให้อ่อนๆ

กว่าพี่แทนงานจะเสร็จทั้งหมดก็มืดแล้วครับดีที่วันนี้ผู้จัดการพี่แทนเป็นคนขับรถให้ไม่งั้นผมไม่ให้พี่แทนไปส่งผมที่บ้านแน่ๆคนบ้าอะไรวิ่งงานวันเดียว 7 งานของผมแค่ 5 งานกลับบ้านมาคือน็อคแล้วนะ

“ขอบคุณที่มาส่งนะครับ...กลับบ้านดีๆเน้อ” ผมเดินลงจากรถแล้วเข้าบ้านไป

“ไงเรามีหนุ่มมาส่งบ้านเหรอ”เข้ามาบ้านก็โดนพอทักทันที

“หนุ่มอะไรพ่อ พี่แทน”

“ก็พี่แทนแกไม่ใช่ผู้ชายเหรอวะ”

“วุ๊ ผมขึ้นห้องดีกว่าพ่อพูดอะไรก็ไม่รู้” ผมจะเขินทำไมเนี่ย แค่พ่อแซวเปล่าวะ

ขึ้นห้องมาปุ๊บผมก็อาบน้ำเตรียมตัวนอนทันที ไม่เล่นแล้ววันนี้เกมวิ่งงานกับพี่แทนเล่นเอาซะหมดแรงเลยเนี่ย

 

หลังจากวันที่ผมเคลียร์กับพี่แทนได้แล้วพี่แกก็กลับมาเป็นเหมือนเมื่อก่อนทำให้งานที่ทำออกดีมากขึ้น ส่วนเรื่องความรู้สึกที่ผมมีให้พี่แทนมันก็ยิ่งชัดเจนมากขึ้นทุกวัน จนตอนนี้ผมมั่นใจแล้วว่าผมรู้สึกยังไงกับพี่แทน

“ทัพ วันนี้มีไลฟ์ที่บ้านพี่ เราจะมากี่โมง”

“ผมหมดงาน 6 โมงอะ”

“อ่าๆ บ้านพี่เน้อไม่ใช่คอนโด”

“โอเคพี่ งั้นผมไปงานอื่นก่อน เจอกันครับ”

“อืมๆ เจอกัน”

ผมกับพี่แทนก็แยกกันออกไปทำงานในส่วนของตัวเอง พอผมเคลียร์งานเสร็จก็ต้องเดินทางไปบ้านพี่แทนเพื่อมาไลฟ์สดต่อแต่ไลฟ์นี้เป็นไลฟ์คุยกับแฟนๆทำกับข้าว กินข้าวกัน ชิวเลยครับทีนี่

“มาแล้วครับพี่” ผมเดินเข้าไปหาพี่แทนที่กำบังนั่งเล่นกีต้าร์อย่างสบายใจในห้องของพี่เขา

“มาช้า”

“เอ้า ก็ที่ที่ผมไปทำงานมันคนละฝั่งกับบ้านพี่เลยนะ”

“แล้วนี้พี่เตรียมของยัง”

“ยัง”

“เอ้า แล้วมานั่งเล่นกีต้าร์สบายใจเลยนะ”

“ก็พี่รอเรามาไง จะได้มาช่วยกันจัดแต่พวกของอะพี่ซื้อมาไว้แล้ว”

“อ่าๆแล้วนี้พี่จะไลฟ์กี่โมง”

“สัก 2 ทุ่มไหม...เผื่อคนยังไม่ได้กลับบ้าน”

“โอเคครับ...แต่ตอนนี้พี่ลุกก่อนไปเตรียมของงงง” ผมลากพี่แทนมาจัดเตรียมของต่างๆนาๆจนเสร็จ แล้วก็ต้องรอเวลาไลฟ์ต่อไป ผมก็นั่งฟังพี่แทนเล่นกีต้าร์ไปร้องเพลงไป

“เออพี่ว่าจะถามตั้งแต่เข้ามาละ ครอบครัวพี่ไปไหนหมดอะผมมากี่ทีก็ไม่เคยเห็นเลย”

“เราชอบมาถูกจังหวะไง พ่อแม่พี่ไปเที่ยวทะเลกันกลับมาก็อีก 3 วันอะ”

“น่าสงสารโดนทิ้งอยู่บ้านคนเดียว”

“จ๊ะๆพี่พูดอะไรไม่ได้หนิ”

“โอ๋ๆ นี้ไงวันนี้มีผมกับพี่ผู้จัดการตั้ง 2 คนเลยนะ” ผมลูบหัวพี่แทนเป็นเชิงปลอบใจ

“มาๆเริ่มไลฟ์เถอะ เลยเวลาแล้วเนี่ย” ผมกับพี่แทนก็เริ่มไลฟ์คุยกับแฟนคลับจนเกือบจะ 2 ชั่วโมงก็ต้องเลิกไลฟ์จริงๆก็อยากไลฟ์ต่อนะครับอยากคุยกับแฟนคลับเยอะๆแต่งานเลี้ยงก็ต้องมีเลิกลากันบ้างแหละครับ

 

ผมนั่งเล่นอยู่กับพี่แทนสักพักจริงๆก็โดนพี่ผู้จัดการบอกให้กลับได้แล้วแต่ผมยังติดปัญหาอยู่ ผมอยากบอกเรื่องนั้นกับพี่เขาผมไม่อยากเก็บไว้แล้วมันอึดอัด

“พี่แทน”

“ว่า”

“ผมมีเรื่องจะคุยด้วย”

“พูดมาดิ”

“ไม่ได้...เอาที่อื่น”

“งั้นบนห้องพี่แล้วกัน”

ผมเดินตามพี่แทนขึ้นห้องมา พอพี่แทนปิดประตูห้องผมก็ดึงพี่แทนมาแล้วก็ประกอบริมฝีปากผมลงไปที่ริมฝีปากของพี่แทนเบาๆไม่มีการลุกล้ำใดๆทั้งสิ้น มีเพียงความรู้สึกที่ผมส่งไปให้พี่แทนเท่านั้น

“นี้แหละคำตอบผม” ผมผละออกมาจากพี่แทน ดูเหมือนพี่เขาจะอึ้งไปนิดหน่อยแบ้วก็กลับมาเป็นโหมดปกติ

“เราไม่ได้หรอกพี่ใช่ไหม”

“ผมจะหรอกพี่เพื่อ”

“ก็ไม่รู้สิ”

“งั้นอย่างนี้เราก็คบกันแล้วดิ”

“พี่ไม่เคยขอผม ผมจะเป็นได้ไง”

“งั้นพี่ขอเลยละกัน”

“คบกับพี่นะ”

“อือ” ไม่มีทางหรอกที่ผมจะปฏิเสธ คนแบบพี่แทนหาแบบนี้ไม่ได้บนโลกหรอกคว้าได้ต้องคว้าไว้

“ผมกลับบ้านดีกว่า”

“ไม่เอา...วันนี้นอนกับพี่นะ” พี่แทนคว้าเอวผมไปกอดแน่นแล้วเอาคางเกยที่ไหล่ผมอย่างอ้อนๆ

“ไม่เอาพี่แทน ผมจะกลับบ้าน พรุ่งนี้เราก็เจอกันแล้ว”

“งั้นจุ๊บพี่ก่อน”

“พี่แทน”

“ไม่จุ๊บก็ไม่ปล่อย” นี้ผมต้องทำตามที่พี่แกสั่งใช่ไหมเนี่ย

จุ๊บ

ไม่ใช่ผมหรอกที่ทำแต่เป็นพี่แทนต่างหากพี่แกหอมแก้มผมม

“หอมจังเลย”

“พี่หอมผมแล้วปล่อยเลย”

“อ่าๆปล่อยก็ได้ คราวหน้าไม่รอดแน่” พี่แทนปล่อยเอวผม ผมก็รีบเปิดประตูห้องแล้วลงไปข้างล่างทันที อยู่ด้วยนานๆเดี๋ยวจะโดนมากกว่านี้ พอลงมาได้พี่ผู้จัดการก็บังคับให้ผมกลับได้แล้วผมก็ไม่ดื้อเลยครับบอกลาพี่แทนแล้วก็กลับบ้านทันที

นี้ผมคบกับพี่แทนจริงๆใช่ๆไหมเนี่ย ทำไมมันเหมือนฝันเลย พรุ่งนี้ผมต้องทำตัวยังไงเนี่ย

ความคิดเห็น