ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 24

คำค้น : #ซ่อนลิขิตรัก#สิงหา#นายสิงห์#มนตรา#ใบข้าว

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ม.ค. 2564 09:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 24
แบบอักษร

 

 

ซ่อนลิขิตรัก บทที่ 24 

 

 

 

 

 

 

" อาหารไม่อร่อยเหรอครับ ใบข้าว " ภูผาเอ่ยถามเสียงนุ่มพลางจับมือของใบข้าว เธอสะดุ้ง 

" อะไรคะ " ใบข้าวดึงมือกลับแต่ภูผาไม่ยอมให้ทำแบบนั้นเขาดึงมือเธอเข้ามาหา ใบข้าวนิ่วหน้า " ปล่อยเถอะค่ะใครมาเห็นว่าคุณทำแบบนี้จะไม่เหมาะนะคะ คุณภูผา "  บข้าวแสดงความเย็นชาออกมาอย่างชัดเจน 

" พี่ภูครับ " ภูผายิ้มหวานแบบที่ใบข้าวรู้สึกขนลุกที่หลังคอ " ทำไมจู่ๆทำตัวเย็นชานักล่ะครับ น้องข้าว -- กลัวใครจะมาเห็นเหรอครับ " คำพูดของอีกฝ่ายทำให้ใบข้าวนิ่งไปก่อนจะคลี่ริมฝีปากสีโอลด์โรสที่ช่วยขับดวงหน้าที่หวานอยู่แล้วให้หวานมากยิ่งขึ้น 

" ไม่ได้กลัวค่ะ แต่ที่พูดเพราะไม่อยากมีปัญหากับผู้หญิงของคุณ " ใบข้าวพูด " คุณภูผาเป็นผู้ชายที่ผู้หญิงทั้งประเทศอยากเข้าใกล้ และถ้ามีใครมาเห็นคุณอยู่กับฉันแบบนี้ล่ะก็เห็นที่คะแนนความนิยมคุณคงตกแน่เลยค่ะ " ใบข้าวลองดึงมือกลับอีกครั้งแต่ภูผาก็ยังไม่ยอมปล่อย 

" พี่ไม่กลัวนะ ถ้าคะแนนความนิยมตกเพราะได้ควงกับผู้หญิงที่สวยและน่ารักอย่างน้องใบข้าว พี่ยอมครับ " ภูผาลูบหลังมือของใบข้าวไปมาพลางทอดสายตามองใบข้าวยิ่งทำให้เธอขนลุกกว่าเดิม แต่ว่าภูผากลับทำให้ใบข้าวรู้สึกกระอักระอ่วนกว่าเดิมเมื่อเขาใช้เงินสั่งให้ร้านปิดพื้นที่ด้านนอกที่เป็นวิวแม่น้ำทั้งหมดเพื่อเขาคนเดียว และตอนนี้ก็ยังสั่งให้ร้านเปิดเพลงเพื่อเต้นรำอีกด้วย 

ภูผายกมือใบข้าวขึ้นสูงแล้วเดินเข้าไปหาเธอที่เก้าอี้ " เต้นรำกับพี่นะครับ ใบข้าว " ใบข้าวส่ายหัวปฏิเสธ 

" ฉันไม่ถนัดค่ะ " เธอไม่ชอบใจสายตาของคนในร้านที่มองมาทางเธอเลย  

" เดี๋ยวพี่สอนให้ครับ " ภูผาเข้าไปโอบเอวใบข้าวดึงเธอออกจากเก้าอี้ 

" ไม่เป็นไรค่ะ " ใบข้าวรีบถอยออกมาแต่กลับถูกภูผาดึงเข้ามาหาตัว " คุณภูผามาทำอะไรที่เชียงใหม่นี่คะ " ใบข้าวรีบเบี่ยงความสนใจไม่ให้เขายุ่งกับเธอมากไปกว่านี้  

" พี่มาทำธุรกิจครับ ธุรกิจทั่วๆไป " ภูผาตอบ  

" ทั่วๆไปยังไงคะ "  

" อยากรู้เหรอครับ " ภูผาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ ใบข้าวรีบเบือนหน้าหนี ภูผากุมมือของใบข้าวมาวางไว้บนบ่าของตัวองทั้งสองข้างส่วนตัวเขาเองก็เอามือจับเอวของเธอไว้ทั้งสองข้างแล้วพาเธอเคลื่อนไปตามจังหวะเพลง  

" พี่มาเจรจาขอซื้อที่ดินที่ไร่เรืองกิจเกษม "  

" ไร่เรืองกิจเกษม!? " ใบข้าวแกล้งทำหน้าฉงน " ซื้อไปทำอะไรคะ คุณภูผาเองก็มีที่ดินมากมายอยู่แล้ว "  

" ที่ตรงนั้นมันพิเศษครับ อันที่จริงพี่อยากได้ทั้งไร่เลยด้วยซ้ำแต่ว่าเจ้าของดื้อมากทำยังไงก็ไม่ยอมขาย "  

ใบข้าวตั้งใจฟังที่ภูผาพูด " ยื่นข้อเสนอไปเท่าไหร่ก็โดนปฏิเสธหมด จนตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน "  

'ก็แน่ล่ะสิ เพราะสิ่งที่แกกำลังจะทำมันจะทำลายคนอื่น!' ใบข้าวคำรามอยู่ในใจ 

" ถ้าไม่ยอมขายก็ไปดูที่ตรงอื่นสิคะ "  

" ไม่ได้หรอกครับ น้องข้าวไม่ได้ฟังที่พี่พูดใช่มั้ยว่าที่ตรงนั้นมันพิเศษ " ภูผาแกล้งทำตาขุ่นใส่ " เป็นที่ดินที่พี่จะสามารถขยายธุรกิจของตัวเองออกมาได้ "  

" ก็ถ้าคุณสะ -- คุณเจ้าของเค้าไม่ขาย คุณภูผาจะทำยังไงต่อคะ " เกือบไปแล้วเกือบหลุดชื่อของสิงหาออกไปแล้วใบข้าวไม่แน่ใจว่าถ้าหลุดชื่อไปแล้วจะโดนไล่บี้ถามเธอมั้ยว่าทำไมเธอถึงรู้จักชื่อสิงหาได้ ใบข้าวตกลงกับตัวเองแล้วว่าจะโกหกให้น้อยที่สุดเพราะกลัวว่าตัวเองจะกลับมาพูดไม่ตรงกัน 

" ก็คงต้อง -- " 

ใบข้าวมองหน้าภูผาลุ้นฟังสิ่งที่อีกฝ่ายจะพูดจนไม่ทันได้ระวังตัว ภูผาโน้มลงมาจูบริมฝีปากสีโอลด์โรสที่เหมือนกลีบกุหลาบของใบข้าว 

" คุณ!! " ใบข้าวผลักภูผาออก เธอยกหลังมือแตะริมฝีปากตัวเองหัวใจหล่นวูบไปที่ตาตุ่ม ใบข้าวหันไปเห็นคนในร้านกำลังชี้ชวนมาทางเธอ ใบข้าวกัดปากแน่น 

" ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำ " ใบข้าวพูดแค่นั้นเธอก็รีบหยิบกระเป๋ากับมือถือตัวเองเดินออกมาแล้วตรงไปที่ห้องน้ำทันที ใบข้าวทั้งกลั้วปากล้างปากถูริมฝีปากจนลิปสติกสีสวยเลือนหายออกไปจนหมดแต่เมื่อนึกถึงสัมผัสเมื่อกี้ก็ทำให้เธอขยะแขยงขึ้นมาจนต้องทำแบบเดิมซ้ำอีก  

เธอถูกภูผาจูบ เรื่องแบบนี้ไม่ควรจะเกิดขึ้นเลยใบข้าวเงยหน้าจากอ่างล่างหน้าขึ้นมามองเห็นแหวนบนนิ้วตัวเองสะท้อนผ่านกระจก จู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมาแบบไม่ทันรู้ตัวใบข้าวรีบยกมือเช็ดน้ำตาตัวเอง ข้าวไม่ได้ตั้งใจเลยนะพี่สิงห์ 

ใบข้าวเดินออกมาจากห้องน้ำตั้งใจว่าจะกลับโรงแรมทันทีเธอจะไม่กลับไปที่โต๊ะอีก แต่ทันทีที่เธอก้าวพ้นประตูห้องน้ำใบข้าวก็ถูกร่างสูงฉุดมือและดึงเธอออกทางหลังร้านอย่างเร่งรีบ 

" คุณสิงห์!! " ใบข้าวร้องมองแผ่นหลังร่างสูงที่อยู่ตรงหน้าเธอ ใบข้าวทั้งดีใจและตกใจพร้อมๆกันที่เห็นสิงหามาอยู่ที่นี่ " คุณมาที่นี่ได้ยังไง! " ใบข้าวถามไม่มีเสียงตอบจากสิงหา เขาเอาแต่เดินลากเธอให้เดินตามเขาไปที่รถมือใหญ่กำลังบีบมือเล็กๆนั้นแน่นจนเหมือนจะให้มันแหลกคามือ 

" คุณสิงห์อย่าบีบมือ ฉันเจ็บ!! " ใบข้าวร้องพยายามสะบัดมืออกแต่สิงหากำมือเธอแน่นยิ่งขึ้นกว่าเดิม ก่อนที่เขาจะเหวี่ยงเธอไปชนกับประตูรถของตัวเอง " โอ๊ย! คุณเบาๆหน่อยไม่ได้หรือไง! "  

" ขึ้นรถ!! " สิงหาสั่งเสียงเหี้ยม นัยน์ตาดุดันวาวโรจน์ ใบข้าวยืนนิ่ง สิงหาออกอาการฉุนเฉียวเขากระชากแขนของใบข้าวแล้วบีบ " จะขึ้นรถหรือจะให้ไอ้ระยำนั่นมาจูบเธอตรงนี้อีก ใบข้าว!! " แววตาของสิงหาทั้งเจ็บปวดและผิดหวัง เขาเดินอ้อมไปด้านหน้ารถขึ้นประจำนั่งที่คนขับก่อนจะสตาร์ทรถ ใบข้าวรีบเปิดประตูขึ้นรถก้าวขึ้นรถยังไม่ทันปิดประตูดีสิงหาก็ออกรถกระชากจนหัวกระแทกไปกับกระจกรถ 

" อู้ย! " ใบข้าวยกมือจับหัวตัวเองทันทีดีที่เลือดไม่ไหล เธอหันไปฟาดสายตาขุ่นเคืองใส่สิงหาที่เหยียบคันเร่งจนมิดเท้าแล้วรถก็พุ่งออกจากลานจอดรถกลับสู่ไร่เรืองกิจเกษม ตลอดทางใบข้าวพยายามจะพูดออกมาแต่ในหัวเธอกลับเรียบเรียงคำพูดไม่ถูก สิงหามาเห็นเธออยู่กับภูผาและคงเห็นตอนที่จูบด้วย เธอควรจะเริ่มอธิบายยังไงก่อน  

" คุณสิงห์ " ใบข้าวเรียกหลังจากกลับมาถึงไร่เรืองกิจเกษม เธอลงจากรถตามสิงหาไปที่บ้านพักของเขา " คุณต้องฟังฉันก่อนนะ " ใบข้าวเดินไปจับมือของสิงหาไว้แต่กลับถูกเขาสะบัดมือออก ท่าทางแบบนั้นของสิงหาทำให้ใบข้าวนิ่งอึ้งไปเพราะไม่เคยเห็นสิงหาเป็นแบบนี้มาก่อน  

" เดี๋ยวสิ คุณสิงห์ -- คุณต้องฟังฉันอธิบายก่อน " ใบข้าวเดินขึ้นบันไดตามสิงหาเข้าไปในบ้านพักของเขาเอง  

" นายสิงห์ กลับมาแล้วเหรอคะ " มะลิรีบเข้ามาหา ใบข้าวมองมะลิที่ส่งยิ้มหวานแล้วอีกฝ่ายก็เข้ามาจับแขนของสิงหาที่ไม่มีทีท่าว่าจะรังเกียจหรือถอยหนี " เธอมาทำอะไรที่นี่ มะลิ " ใบข้าวถามน้ำเสียงไม่พอใจเธอมองสิงหา " คุณให้เธอมาเหรอ "  

" ก็แล้วแต่จะคิด " สิงหาตอบอย่างเย็นชาก่อนจะเดินไปที่ครัว มะลิและใบข้าวเดินตามไป 

" หมายความว่ายังไง แล้วแต่จะคิด " ใบข้าวถามสิงหาสายตามีแต่คำถามกับสิ่งที่เกิดขึ้น สิงหายักไหล่เขาเปิดตู้เย็นหยิบเอากระป๋องเบียร์ออกมาหนึ่งกระป๋อง  

" เดี๋ยวมะลิเอาไปใส่แก้วให้นะคะ นายสิงห์ " มะลิว่า 

" ไม่ต้อง! " สิงหาบอกปัดก่อนจะดึงมะลิเข้ามาโอบเอวไว้ " แค่ช่วยเปิดเบียร์แล้วก็ป้อนให้ฉันก็พอ มะลิ " เขาพูดกับมะลิแต่ตามองใบข้าวที่ยืนนิ่งขึงเหมือนถูกสาป มะลิหันมายิ้มมุมปากให้ใบข้าวก่อนจะรับกระป๋องเบียร์จากสิงหามาแต่ยังไม่ทันเปิดใบข้าวก็เดินเข้ามาคว้าเอาไป เธอเขย่าแรงๆก่อนจะเปิดมันออกใส่หน้าสิงหาแรงดันอัดอยู่ข้างในเมื่อเปิดมันออกของเหลวสีทองพร้อมฟองสีขาวก็พุ่งใส่หน้าสิงหาจนมันเหลือครึ่งกระป๋องแล้วใบข้าวก็หันเอากระป๋องเบียร์ในมือตัวเองเทราดใส่หัวมะลิจนอีกฝ่ายร้องกรี๊ดลั่น 

" แล้วแต่จะคิดใช่มั้ย! งั้นก็เชิญป้อนกันให้พอใจ กินมันบนตัวนี่แหละ ดูดเลียกันไปเลย ของมันเคยกันอยู่แล้วนิ! " ใบข้าวโกรธจัดจนบีบกระป๋องเบียร์เปล่าบุบ นัยน์ตารื้นน้ำแดงก่ำ " เธอมันทุเรศ! คุณมันก็สกปรก! ก็สมกันดี!! " ใบข้าวปากระป๋องเปล่าใส่หน้าสิงหาก่อนจะเดินออกมาจากบ้านพักของสิงหา 

 

กรี๊ด!  

 

ใบข้าวร้องกรี๊ดลั่นตอนที่ถูกสิงหาเข้ามาคว้าเอวเธอไว้ก่อนจะอุ้มเธอกลับเข้าไปในบ้าน " คิดว่าทำกับฉันแบบนี้แล้วเธอจะหนีกลับไปงั้นเหรอ ใบข้าว! " สิงหาคำรามเดินอุ้มใบข้าวไปที่ห้องนอนของตัวเอง 

" นายสิงห์คะ จะทำอะไรคะ แล้วมะลิล่ะ " มะลิที่เนื้อตัวยังเปื้อนเบียร์เดินเข้าไปถามสิงหา  

" ฉันจะสั่งสอนเมียฉัน! ส่วนเธอมาทางไหนก็กลับไปทางนั้น! และถ้าเช้ามาเธอยังอยู่ที่บ้านนี้ล่ะก็ -- ได้กระเด็นออกจากไร่ฉันทั้งแม่ทั้งลูกแน่! " สิงหาตวาดใส่ก่อนจะกระแทกประตูปิดใส่หน้ามะลิอย่างแรงแล้วล็อคห้องทันที ใบข้าวตาโตมองการกระทำของสิงหาเธอพยายามดิ้น 

" ปล่อยฉันนะ!!  "  

" ปล่อยก็ได้! " สิงหาเหวี่ยงใบข้าวลงบนเตียงอย่างแรงจนตัวเธอกระแทกไปที่ฟูกจนจุก ใบข้าวขยับตัวลุกหนีออกจากเตียงแต่เขากลับเข้ามาจับข้อเท้าของเธอแล้วลาก 

" กรี๊ด! คุณสิงห์ปล่อยฉันนะ!! " ใบข้าวร้องพยายามผุดลุกหนีทั้งถีบทั้งเตะรวมถึงรัวกำปั้นใส่ สิงหาไม่ยอมให้ใบข้าวแบบนั้นได้ เขาจับข้อเท้าข้างหนึ่งของเธอไว้แล้วกดมันด้วยเข่าตัวเองก่อนจะรวบมือทั้งสองที่กำลังทุบเขาด้วยมือข้างเดียวแล้วขึ้นคร่อมบนตัวใบข้าว " ไอ้บ้า! จะทำอะไร! " ใบข้าวกรี๊ดใส่สิงหาตกใจกับการกระทำของเขา ความหวาดหวั่นฉายชัดในแววตา สิงหาเห็นแบบนั้นก็กระตุกยิ้ม 

" กลัวเหรอ!? -- ออกฤทธิ์อีกสิ มีอิทธิฤทธิ์เท่าไหร่เอาออกมาให้หมดเลยนะ คืนนี้ฉันมีเวลาทั้งคืนทำให้เธอสงบนะใบข้าว! " สิงหาก้มตัวลงไปจูบที่ปากของใบข้าวปิดปากคนช่างกรี๊ดจนสนิททำให้เธอทำได้แค่กรี๊ดอยู่ในคอ ริมฝีปากบดเบียดอย่างรุนแรงไร้ความอ่อนโยนใบข้าวไม่รู้สึกถึงความหอมหวานในรสจูบที่สิงหาเคยป้อนให้เธอ มันมีแต่รสขมที่ไม่รู้ว่ามาจากเบียร์หรือความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น สิงหาเองก็ไม่ได้ชอบจูบใบข้าวแบบนี้เหมือนกันที่เขาทำเพราะภาพที่ไอ้ระยำภูผานั่นจูบใบข้าวมันยังตืดตาเขาอยู่ เขาอยากลบรอยจูบของไอ้เลวนั่นออกไปจากริมฝีปากของเธอก็เท่านั้นเขาขบเม้มดึงริมฝีปากที่เริ่มบวมเห่อของเธอก่อนจะปล่อยมันออก  

สิงหามองใบข้าวที่กำลังกลั้นน้ำตาไว้ เธอรีบผุดลุกขึ้นตอนสิงหาเผลอก่อนจะฟาดมือเรียวใส่ไปที่แก้มของสิงหาอย่างแรง แววตามองเขาอย่างเจ็บปวด 

" อย่าเอาปากสกปรกของคุณที่จูบกับผู้หญิงนั่นมาถูกตัวฉัน! " ใบข้าวจ้องสิงหาเขม็งปล่อยให้น้ำตาเม็ดโตร่วงลงมา สิงหาไม่สนใจเขาเองโกรธใบข้าวไม่น้อยเหมือนกัน เขาจับแขนเธอ 

" งั้นปากไอ้ระยำนั่นมันจูบเธอได้สินะ ใบข้าว!! " สิงหาออกแรงบีบแขนขนใบข้าวนิ่วหน้าถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ร้องออกมาว่าเจ็บให้เขารู้ 

" ใช่! และฉันจะให้เขาได้มากกว่าจูบอีก! เพราะฉันเป็นคู่หมั้นเขา! " ใบข้าวออกแรงผลักสิงหาที่ถลึงตามองเธอใบข้าวคิดว่าสิงหาจะทำหน้าตกใจที่รู้ว่าเธอเป็นอะไรกับภูผาแต่ไม่เลยสิงหากลับยิ้มร้ายคว้าหมับที่มือสองข้างของใบข้าวดึงเธอเข้ามาใกล้จนใบหน้าห่างกันแค่ปลายจมูก 

" จะทำอะไร! ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเมื่อกี้หรือไง! "  

" ได้ยินสิ! และก็รู้มานานแล้วด้วย! " สิงหาว่า นัยน์ตาเจ้าเล่ห์มองเธออย่างมีชัยกลายเป็นใบข้าวเองที่ตกใจแทนสิงหาเองกับความจริงที่เขาบอกเธอ " เป็นคู่หมั้นไอ้ภูผางั้นเหรอ!? " สิงหาทวนคำอยู่บนริมฝีปากของใบข้าวที่กำลังสั่นระริก ไม่ใช่กับแค่ริมฝีปากแต่ตอนนี้ทั้งตัวของใบข้าวก็เริ่มสั่นสะท้านแบบที่ห้ามไม่ได้  

" มาลองดูหน่อยสิว่ามันจะทำหน้ายังไงตอนที่มันรู้ว่าคู่หมั้นของมันมาเป็นเมียฉันน่ะ!! " สิงหายิ้มเหี้ยมแล้วดึงใบข้าวเข้ามาจูบๆเมื่อกี้ว่าไร้ความปรานีแล้ว จูบนี้ยิ่งทรมานกว่า 

สิงหาบดจูบแล้วขยี้ริมฝีปากสีชมพูอย่างรุนแรงจนเธอรู้สึกเจ็บจนน้ำตาไหลออกจากหางตา ร่างบางดิ้นขลุกขลักอยู่ใต้อาณัติของสิงหาไม่รู้นานเท่าไหร่ที่สิงหาบดจูบอยู่แบบนั้น จนกระทั่งเขาถอนจูบมองใบหน้าหวานที่กำลังเกรี้ยวกราด ริมฝีปากบางบวมแดงเห่ออย่างน่าสงสาร ยิ่งเห็นน้ำที่ไหลออกมาจากตาของใบข้าว นาทีนั้นสิงหาคิดอยากจะหยุดตัวเองไว้แค่นั้น 

" ไปตายซะ! คนบ้า คนอย่างคุณมันน่ารังเกียจ ออกไปจากตัวฉันนะ! " คนใต้อาณัติกรี๊ดใส่ สายตาของเธอมองเขาอย่างชิงชังเห็นแบบนั้นสิงหาก็ทิ้งความใจอ่อนของตัวเองไป  

" ฮึ! คนน่ารังเกียจอย่างฉันจะทำให้เธอครางเรียกชื่อฉันไปทั้งคืนเลย " คำพูดของสิงหายังไม่ร้ายเท่ากับการกระทำของเขา สิงหาดันท้ายทอยของใบข้าวขึ้นมารับสัมผัสจูบที่ดุดันแบบไม่ปรานี ริมฝีปากรูปหยักบดเบียดบนริมฝีปากบางที่เจ้าของไม่ยอมให้เขารุกรานเข้าไปชิมความหวานที่เขาเคยได้ชิมไปก่อนหน้า สิงหาคำรามออกมาอย่างไม่ชอบใจ เขาเลื่อนมือที่ประคองท้ายทอยของใบข้าวไว้มาบีบคางของเธอเบาๆก่อนจะส่งลิ้นสากร้อนชื้นเข้าไปกวาดความหวานในปากด้วยความความกระหาย ใบข้าวเบิกตาโตกับสัมผัสจูบที่ดุดันของสิงหา ยิ่งพยายามจะดิ้นให้หลุดจากสิงหามากเท่าไหร่ดูเหมือนคนที่จูบเธออยู่จะยิ่งรุกไล่เธอมากขึ้น  

ขณะที่ริมฝีปากทำหน้าที่ป้อนรสรักเข้าปากอย่างไม่ยอมหยุด มือใหญ่หนาของสิงหาก็กระชากชุดเดรสออกจากตัวของใบข้าวจนเธอร้องหวีดอยู่ในคอพยายามใช้แรงที่มีสลัดสิงหาให้หลุดแต่ก็ทำได้แค่ดิ้นไปมาอย่างหมดหนทางปล่อยให้มือที่ร้ายกาจของเขาทำหน้าที่ด้วยความเชี่ยวชาญ สิงหาลูบไล้ไปตามผิวกายของใบข้าวที่ทั้งหอมและเนียนลื่นกว่าผู้หญิงคนไหนที่เขาเคยสัมผัสมา 

" คุณสิงห์! " ใบข้าวร้องห้ามเสียงอู้อี้ดิ้นหนีมือของสิงหาที่เหมือนกับเตารีดที่ไม่ว่าจะเคลื่อนผ่านไปตรงไหนร่างกายของเธอก็ร้อนรุ่มไปหมด สิงหาไม่อาจหยุดการกระทำของตัวเองได้อีกต่อไปในเมื่อกลิ่นกายของใบข้าวหอมจนไม่อาจให้เขาละจากเธอในคืนนี้ไปได้ ความโกรธที่มีอยู่ค่อยๆมอดลงไปอย่างช้าๆ สิงหาเลื่อนจูบไปทั่วใบหน้าขบเม้มเบาๆที่คางมนกลมเกลี้ยงพลางกดจมูกสัมผัสกลิ่นหอมไปทั่วซอกคอของใบข้าวก่อนจะลงริมฝีปากดึงดูดเม้มผิวคอจนคนใต้อาณัติหลุดร้องครางออกมา ต่อให้พยายามฝืนขนาดไหนใบข้าวก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าสัมผัสดุดันของสิงหากำลังทำให้เธอเร่าร้อน  มือข้างหนึ่งของเขาปลดบราเซียของเธอออกก่อนที่มือนั้นจะคลึงเค้นเนื้อนุ่มหยุ่นที่เต็มไม้เต็มมืออย่างเบามือ 

" อือ -- ยะ อย่า " ใบข้าวร้องห้ามเสียงพร่าเพราะไม่เคยถูกสัมผัสแบบนี้มาก่อนในชีวิตเลยพยายามต่อต้านแต่ถึงอย่างนั้นร่างกายของเธอกลับแอ่นรับสัมผัสของสิงหาอย่างน่าอาย 

สิงหาเห็นใบข้าวเลิกต่อต้าน เขายอมคลายมือของตัวเองที่จับข้อมือทั้งสองข้างของใบข้าวออก ก่อนจะยืดตัวถอดเสื้อของตัวเองออกแล้วก่อนจะสอดมือข้างหนึ่งไว้ท้ายทอยของใบข้าวยกขึ้นเล็กน้อยแล้วกดจูบไปทั่วลำคอขาวที่ส่งกลิ่นหอมให้เขาได้ซุกไซ้อย่างหื่นกระหาย มือข้างหนึ่งเขาดึงบราเซียออกไปให้พ้นทางสัมผัสเต้าปทุมถันที่ขนาดเต็มมือของเขาได้อย่างพอดีนวดคลึงเน้นหนักเบาจนใบข้าวครางเสียงกระเส่า ใบหน้าส่ายร่อนไปมาอยากให้เขาหยุดทำแบบนี้ เธออ้าปากหอบหายใจถี่ สิงหาจูบเธออีกครั้ง ที่ครั้งนี้เขาป้อนรสจูบอย่างดูดดื่มบรรจงลิ้มชิมรสหวานในปากอย่างอ่อนโยน มือก็ยังสัมผัสเคล้าคลึงเนื้อนุ่มปลายนิ้วบดคลึงเม็ดบัวที่อยู่บนยอดจนมันชูชัน 

" อือ อ่า พอแล้ว " ใบข้าวดันไหล่ของสิงหาออกตอนที่เขาใช้ปากครอบครองเม็ดบัวสีชมพูบนยอดปทุมถัน สิงหาดูดเม้มราวกับเด็กแรกเกิด " คุณสิงห์ อย่าทำแบบนี้ " เธอเรียกชื่อเขาเสียงหวานพร่า แต่สิงหาไม่ยอมหยุดเขาดูดเม้มแรงขึ้น เต้าอีกข้างก็ไม่ปล่อยให้ได้ว่างเขาคลึงมันจนเจ้าของร้องครางอืออา เอียงใบหน้าซบลงที่ข้างตัวเขา 

" ยังแค่เริ่มเองนะ ใบข้าว " สิงหาว่าดวงตากล้าแกร่งกลับอ่อนลงเมื่อเห็นร่างงาม ผิวพรรณผ่องมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นพร้อมรอยแดงเป็นจ้ำที่เขาทำไว้ทั่ว ใบข้าวเม้มปากแน่นหลบสายตาของเขาที่มองเธอมา สิงหาโน้มตัวลงจูบที่แก้มของเธอก่อนจะเริ่มพรมจูบไปทั่วร่างกาย ใบข้าวหายใจรัวแอ่นกายรับริมฝีปากร้ายกาจของสิงหา 

" อย่าค่ะ คุณสิงห์ "  ใบข้าวร้องห้ามเสียงหลงตอนที่ริมฝีปากของสิงหาเลื่อนต่ำลงมาจนถึงขอบกางเกงชั้นในตัวบางที่เห็นร่องรักบีบตัวกันแน่น ใบข้าวรีบยกมือปิดไว้ด้วยความเขินอาย สิงหายิ้มอย่างพอใจ เขาจับมือเธอแล้วดึงออกมาเบาๆวางมือของใบข้าวลงบนบ่าของตัวเอง สิงหาขยับขึ้นมาอยู่บนตัวของใบข้าวโน้มใบหน้าส่งสายตาหวานให้เธอ เขาจรดริมฝีปากแนบแน่น ใบข้าวร้องอู้อี้เมื่อรู้ว่าสิงหากำลังทำอะไรกับเธอ นิ้วของเขากำลังเลื่อนขึ้นลงไปตามร่องกลีบบุปผาที่ไม่เคยถูกใครแตะต้องมาก่อนผ้าเนื้อลื่น ใบข้าวรู้สึกถึงความเปียกชื้นที่เป้า  

" อื้อ อื้อ พี่สิงห์ " ใบข้าวเรียกเสียงพร่า เธอส่งสายตาอ้อนวอนอยากให้เขาหยุดทำเธอ 

" หืม เมื่อกี้เรียกว่าอะไรนะ " สิงหาแกล้งถูนิ้วไปมาจนใบข้าวร้องอืออา 

" ไม่ได้เรียก " ใบข้าวไม่ยอมแพ้ เธอส่ายหน้ามองตาขุ่นใส่สิงหา แต่นั่นกลับยิ่งทำให้สิงหาอยากแกล้งคนปากแข็ง  

" เรียกพี่สิงห์อีกสิครับ ใบข้าว " สิงหากระซิบบอกที่ข้างหู นิ้วเรียวยาวของเขาเกี่ยวกางเกงชั้นในเธอออกไปแล้วก่อนจะใช้นิ้วกลางเขี่ยปุ่มกระสันอย่างช้าๆและนุ่มนวลสร้างความเสียวซ่านให้เธอ 

" ไม่เอา! ปล่อยใบข้าวนะ " เธอร้องพยายามดันไหล่สิงหาออก ใบหน้าของเหยเกเพราะกำลังต้านความเสียวที่สิงหาทำให้อย่างไม่ยอมหยุด  

" ใบข้าว " สิงหาเรียกชื่อก่อนจะปิดปากเธอด้วยริมฝีปากตัวเอง แล้วเขาก็จัดการบี้เม็ดติ่งนั้น 

" พะ พี่สิงห์ อือ อย่าค่ะ  "ใบข้าวร้องบอกมือของเธอจิกลงบนผ้าปูที่นอนรับความเสียวกระสันที่สิงหาทำให้  

" พี่ชอบให้ใบข้าวเรียกพี่ว่าพี่สิงห์นะ " สิงหาว่าแล้วสอดนิ้วกลางเข้าไปในช่องทางรักคับแคบขนาดว่านิ้วแค่นิ้วเดียวยังผ่านเข้าไปยากขนาดนี้ถ้าอะไรที่ใหญ่กว่านี้ช่องรักนี้ไม่ฉีกขาดหรือไง  

" อือ อ่า อือ พี่สิงห์ พี่สิงห์คะ อือ อือ " ใบข้าวแอ่นเอวรับสัมผัสแปลกใหม่ นิ้วของสิงหาชักรัวเร็วจนเจ้าของกลีบบุปผางามร้องครางไม่หยุด น้ำใสๆไหลออกมาเต็มมือของเขา 

" พี่ขอชิมหน่อยนะครับ ใบข้าว " ใบข้าวไม่เข้าใจที่สิงหาพูด เธอเห็นเขาก้มหน้าลงไปตรงหว่างขาของเธอ มือใหญ่จับต้นขาเธอทั้งสองสองข้างให้แยกออกจากกัน นาทีนั้นเองที่ใบข้าวรู้แล้วว่าเขาจะทำอะไร เธอส่ายหัวรัว 

" ไม่นะคะ พี่สิงห์ -- พี่สิงห์อย่าค่ะ อือ "  

" อืม อืม หอม หวาน " สิงหาเอ่ยเสียงทุ้มนุ่มออกมาขณะที่กำลังโลมเลียกลีบบุปผากลางกายของใบข้าว มือข้างหนึ่งก็ใช้นิ้วช่วยเขี่ยปุ่มกระสันให้ใบข้าวรู้สึกเสียวมากขึ้นปากก็ทำหน้าที่ดูดเลียอย่างหื่นกระหาย 

" ซี้ด อ่า ~ อือ อือ " ใบข้าวเกร็งปลายเท้าจิกลงบนผ้าปูที่นอน มือทั้งสองข้างของเธอขยุ้มลงบนเส้นผมนุ่มลื่นมือของสิงหา ใบหน้าร้อนจัดกำลังมีความสุขกับสิ่งที่สิงหาปรนเปรอให้ สิงหาเงยหน้าขึ้นมองนัยน์ตาที่กำลังส่งสายตาหวานเยิ้มยั่วยวนให้เขาแบบที่เจ้าตัวคงไม่ทันรู้ตัว ใบข้าววางมือทั้งสองข้างบนไหล่ของสิงหา แววตาเหมือนลูกกวางน้อยที่กำลังขอชีวิตจากราชสีห์ 

" พอแล้วนะคะ พี่สิงห์ -- ใบข้าวไม่ไหวแล้ว " เสียงหวาน นัยน์ตาอ้อนวอนดูช่างแตกต่างกับเมื่อกี้ยิ่งเห็นแบบนี้สิงหาก็ยิ่งห้ามใจยาก เขาไม่ได้ทำเธอเพราะเธอเป็นคู่หมั้นไอ้ระยำภูผาแต่ทำเพราะใบข้าวเป็นเมียของเขา สิงหายิ้มหวานแต่แววตากลับฉายความเจ้าเล่ห์อยู่ในนั้น 

" แต่พี่ยังไหวอยู่นะ ใบข้าว " ไม่พูดเปล่าสิงหาจัดการปลดกางเกงยีนส์และชั้นในของตัวเองออก ใบข้าวตาโตกับสิ่งที่ได้เห็นตรงหน้าแก่นกายของสิงหามันใหญ่จนเธอขนลุกเกรียวแบบไม่มีสาเหตุ  

 " พี่สิงห์ไม่นะคะ " ใบข้าวร้อง ส่ายหัวไปมา " อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ ใบข้าวจะไม่ดื้อกับพี่สิงห์อีกแล้ว " ใบข้าวยันไหล่ของสิงหาเอาไว้ 

" แน่ใจเหรอว่าจะไม่ดื้อกับพี่แล้ว " สิงหาถามแกล้งจับแก่นกายของตัวเองถูไปมาตามร่องกลีบบุปผาที่กำลังแย้มบานรอรับสิ่งใหม่ สร้างความเสียวซ่านให้ใบข้าว ใบหน้าของเธอแดงจัดเมื่อถูกสิงหาถูไถไปมา  เธอเม้มปากแน่นไม่กล้าหลุดร้องครางออกมาให้สิงหารู้ว่าเธอชอบ " พูดมาแล้วนะว่าจะไม่ดื้อกับพี่ "  

" อือ " ใบข้าวหลุดร้องครางออกมา ร่างกายบิดเร่ากับปลายนิ้วของสิงหาที่เข้ามาแยกกลีบดอกไม้ให้ขยายออก " ข้าวสัญญาว่าจะไม่ดื้อกับพี่สิงห์อีก พี่สิงห์ปล่อยข้าวนะคะ " ถึงปากจะร้องขอแต่ร่างกายกลับแอ่นรับเข้าหาสัมผัสของสิงหา  

" คืนนี้พี่ปล่อยข้าวไม่ได้จริงๆ เป็นของพี่นะ ใบข้าว " สิงหาว่าพลางส่งจูบที่แสนอ่อนโยนลงบนริมฝีปากสีหวานนัยน์ตาคู่สวยของใบข้าวเบิกกว้างรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดช่วงล่างเธอกอดคอสิงหาแน่นจิกเล็บลงบนไหล่ของเขาตอนที่เขาพยายามสอดแก่นกายผ่านช่องทางรักที่ไม่เคยมีผู้ใดย่างกรายเข้ามา ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำเอาน้ำตาของใบข้าวไหลออกมา 

" ฮึก อือ พี่สิงห์ ข้าวเจ็บค่ะ ฮือ "  

สิงหาพรมจูบปลอบเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาของใบข้าว " เจ็บอีกนิดเดียวนะ ใบข้าว เดี๋ยวก็มีความสุขแล้วครับ " สิงหาคิ้วขมวดแน่น ตัวเขาเองก็รู้สึกได้ถึงความคับแคบของช่องทางรักที่แก่นลำของเขาพึ่งจะเข้าไปได้แค่ครึ่งเดียว เขาจับขาของใบข้าวแยกให้กว้างขึ้นแล้วกดแก่นกายเข้าไป สุดท้ายมันก็เข้าไปจนมิดก่อนจะโน้มตัวลงมาหาใบข้าว 

" จูบพี่ได้มั้ย ใบข้าว " สิงหาถามแววตาอ้อนวอน พลางขยับสะโพกเข้าออก ใบข้าวเอาแขนโอบรอบคอของสิงหาก่อนจะจูบเขาอย่างแนบแน่น สิงหาไม่ปล่อยให้ช่วงเวลานั้นผ่านเลยไปเขาขยับสะโพกเข้าออกอยู่อย่างช้าๆราวกับจะหยั่งเชิงการตอบรับของอีกฝ่าย และเมื่อใบข้าวโอนอ่อนตอบรับเขาก็ยิ่งเร่งจังหวะเร็วขึ้น 

อือ อือ  

แน่นดีชะมัด 

อ๊ะ อ๊ะ  

โคตรแน่นเลย ใบข้าว ซี้ด  

อือ อือ พี่สิงห์ พี่สิงห์  

ใบข้าวร้องเรียกชื่อเขาไม่หยุดปาก ร่างกายเธอสั่นกระเพื่อมไปตามแรงกระแทก ยิ่งใบข้าวร้องครางเสียงหวานอยู่ข้างหูก็ยิ่งเพิ่มความต้องการของสิงหาให้เร่งจังหวะมากขึ้น 

ซี้ด อู้ว อ่า 

อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ 

ใบข้าวครางอย่างมีความสุข หัวสมองของเธอตอนนี้ขาวโพลนไปหมด ท่าทีที่ขัดขืนก่อนหน้าก็กลายเป็นการกอดรัดสิงหาแนบแน่นเต็มใจให้เขาส่งเธอขึ้นสวรรค์ไปหลายครั้ง 

อือ ซี้ด อ๊ะ อ๊ะ  

หัวของใบข้าวโยกคลอนไปมาตามจังหวะการสับสะโพกของสิงหา เธอนั่งคร่อมอยู่บนตัวของเขาให้เขานำจังหวะกระแทกกระทั้นเข้าออกอย่างหื่นกระหาย ส่งเสียงซี้ดซ้าดอย่างสุขสม ช่วงล่างทำหน้าที่อย่างแข็งขัน ช่วงบนสิงหาก็ไม่ได้ปล่อยให้เสียของ มือใหญ่นวดเค้นเต้าปทุมถันทั้งสองข้างบีบคลึงที่ยอดบัวงามจนเจ้าตัวร้องขอให้เขาช่วยดูดมันอย่างลืมตัว 

สิงหาครอบปากลงบนยอดดึงดูดอย่างที่ใบข้าวเอ่ยปากสร้างความสุขเอ่อล้นให้ใบข้าวยิ่งหลงรักนายสิงห์แห่งไร่เรืองกิจเกษม ผู้ชายไร้มารยาท หยาบคายแต่เรื่องนี้เขากลับทำให้เธอรู้สึกเร่าร้อนไม่เป็นตัวของตัวเอง 

" พี่สิงห์ ใบข้าวไม่ไหวแล้วค่ะ " เธอร้องบอก ใบหน้าแดงซ่านส่งสายตาบอกสิงหา  

" งั้นพร้อมกันนะ " สิงหาบอก เขาประคองใบข้าวนอนลงบนเตียงเร่งจังหวะสอบสะโพกเข้าออกรัวๆ คนใต้ร่างส่ายหน้าร่อนไปมากับจังหวะที่เร็วและแรงขึ้นจนเธอไม่อาจต้านได้อีก 

อ๊ะ 

อ๊ะ 

อ๊ะ  

อ่าห์  

สิงหาคำรามออกมาอย่างพอใจเมื่อร่างกายไปถึงจุดฝั่งฝัน ของเหลวอุ่นไหลออกมาจากทั้งตัวเขาและใบข้าว เขาแช่ตัวเองไว้ในนั้นจนน้ำรักฉีดออกมาจนหมดก่อนจะดึงแก่นกายออกจากตัวใบข้าวมีน้ำสีขุ่นไหลตามออกมา เขาขยับลงจากตัวของใบข้าวลงมานอนข้างเธอ ใบข้าวพลิกตัวหนีสายตาของสิงหาเธอเกลียดตัวเองที่ปล่อยให้ใจเตลิดไปกับเขาร่างกายและหัวใจของเธอกลายเป็นของนายสิงห์แห่งไร่เรืองกิจเกษมไปหมดแล้ว 

 

 

 

********** 

งู้ยยยยยยย เขิล > ///////// < 

พี่สิงห์ดุแบบนี้ ต่อไปน้องข้าวจะไหวมั้ยน้า 

หวังว่าจะเป็นสองตอนที่ชดเชยให้รี้ดที่กำลังคอยอยู่ได้ชื่นใจบ้างนะคะ 

ขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกการติดตาม ทุกการรอคอย และทุกข้อความของทุกคนอย่างมากมายเลยนะคะ  

แล้วเจอกันค่ะ 

ความคิดเห็น