ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Story 1 Predetermined ตอนที่ 7

ชื่อตอน : Story 1 Predetermined ตอนที่ 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 33

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.พ. 2564 20:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Story 1 Predetermined ตอนที่ 7
แบบอักษร

     “ถ้างั้นฉันขอตัวไปดูแลสวนข้างหน้าหอก่อนนะ ถ้ามีธุระอะไรติดต่อฉันได้ตลอดนะ” 

         “ค...ครับ” 

         เราเองก็ไปที่ห้องดีกว่าเอาอีกแล้ว สายตาที่จ้องมาที่เราจากทุกๆ ทิศทางจ้องมองมาทางผมอีกแล้ว เล่นเอาแทบก้าวขาไม่ไปเลยทีเดียวเพราะสายตาที่มองมาทางผมมันสร้างความกดดันให้แต่พอผมหันไปมองที่มาของสายพวกเธอก็จะวางถ้าไม่รู้ไม่ชี้กันไปหมด ผมจึงได้แต่ก้มหน้าก้มตาเดินไปจนถึงห้องพักผมหยุดยืนอยู่หน้าห้อง ก็สัมผัสได้ถึงสายตาของหญิงสาวที่แอบมองผมจากมุมทางเดิน ถ้านี้เป็นหนังสยองขวัญผมคงได้โดนผี มาเอาชีวิตไปแล้วแน่ๆ แล้วก็เช่นเดิมพอผมหันไปมองพวกเธอก็รีบหลบอย่างรวดเร็ว 

           “เหอ......” 

         ผมจึงถอนหายใจออกไป ก่อนที่จะใช้คีย์การ์ดปลดล็อก ประตูแล้วบิดลูกบิดประตูเข้าไปในห้องแต่สิ่งที่ผมได้เห็นตรงหน้าคือห้องพักที่เรียกได้ว่าระดับเท่าๆ กับโรงแรม 5 ดาวหรืออาจจะดีกว่าด้วยซำ้ มีห้องนอนที่ดีมากๆ แถมยังจะมีห้องครัวพร้อมตู้เย็น และห้องน้ำที่ใหญ่พอที่จะอาบพร้อมกันได้ 4,5 คนพร้อมกัน นี่มันห้องพักระดับที่มากกว่า 5 ดาวไปแล้ว นี่มันมากกว่าที่ผมจินตนาการเอาไว้มากจนทำเอาผมไม่รู้จะอธิบายยังไงหมด คงไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเรื่องที่พักแล้วล่ะ จะว่าไปเอกสารที่อาจารย์ให้มา ไหนเปิดดูหน่อยสิ มีเอกสารเรื่องชมรมด้วยนี้ อ่า...มีชมรมเคนโด้ด้วยหรอ.....อืม......ชมรมอื่นๆก็ปกติกว่าที่คิดไว้เสียอีก งั้นเราก็คงอยู่ชมรมเคนโด้ล่ะ แต่ก็น่าคิดถึงจังเลยนะ......ตอนนั้นที่เราฝึกดาบกับแม่...พอผมหันไปทางกระจกก็ได้เห็นหน้าของผมที่มีสีหน้า อยู่ในลักษณะหน้าที่กำลังฝืนยิ้มอยู่ เมื่อผมเห็นดังนั้นผมจึงรีบลุกจากเตียงไปอาบน้ำทันที คิดถึงเรื่องแม่ทีไรทำไมเป็น อีแบบนี้ทุกๆที ทั้งๆที่สัญญาต่อหน้าหลุมศพของพ่อกับแม่ไว้แล้วว่าเราจะไม่อ่อนแอเด็ดขาด ถ้าเกิดผมมัวแต่คิดถึงอดีตและยึดติดกับมัน ผมจะไม่สามารถเดินต่อไปในอนาคตได้ พลังที่ได้รับมาก็คงสูญเปล่าไม่สามารถที่จะทำหน้าที่ ที่ได้รับมอบหมายมาได้ 

--------------------------------------------------- 

 

         “มาซารุ ตื่นได้แล้ว (เสียงของแม่มาซารุ)” 

       เมื่อผมได้ยินจึงสะดุ้งตื่นขึ้นมาแล้วก็พบว่าตัวเองนอน น้ำตาไหลเหมือนเมื่อก่อน เวลาฝันถึงแม่ มันเป็นตั้งแต่แม่จากผมไปผมนั้นผูกพันกับแม่มากเวลาซ้อมเคนโด้ด้วย กันกับแม่นั้นผมยังจำได้อยู่ตลอดวิชาดาบญี่ปุ่นที่แม่ถ่ายทอดให้กับผมนั้นเป็นเหมือน กับสมบัติชิ้นสำคัญที่แม่นั้นได้ทิ้งไว้ให้กับผมก่อนที่ท่านจะจากโลกนี้ไป ตั้งแต่ตอนนั้นผมก็ไม่จับดาบไม้ เคนโด้อีกเลยเพราะเวลาที่จับจะรู้สึกถึงแม่ตลอด ก็เป็นเวลาผ่านมาถึง 5 ปีแล้ว จนถึงตอนที่รู้เรื่องพลังที่ตัวผมนั้นมีอยู่ในตัว จึงทำให้ผมกลับมาจับดาบไม้อีกครั้ง ถ้าตัวผมยังยึดติดกับอดีตผมก็จะไม่สามารถใช่พลังที่ได้รับมาช่วยใครได้ 

         เมื่อผมหันไปมองนาฬิกาก็ต้องตกใจสุดขีดเพราะนี้เป็น เวลาใกล้เข้าห้องเรียนแล้ว ร่างกายของผมจึงตื่นตัวสุดขีด หมดความง่วงไปทันทีเหมือนกับถูกไฟฟ้าช็อต อย่างไม่ทันได้ตั้งตัว 

         “เวร....แล้วไงต้องรีบละไม่งันได้เข้าสาย เหมือนวันแรกอีกแน่ๆ” 

         ผมจึงรีบล้างหน้าแปรงฟันอย่างรวดเร็ว และ รีบแต่งตัวไปโรงเรียนโดยไม่ได้กินข้าวเช้าที่เป็น เหมือนขุมพลังสำคัญของแต่ละวัน แต่ช่างมันก่อนเพราะไม่รู้ว่าจะเข้าห้องทัน รึเปล่าก็ไม่รู้ ผมจึงวิ่งด้วยสองเท้าอย่างรวดเร็วเป้าหมายคือเข้าห้องให้ทัน 

(ช่วงนี้ไม่ค่อยอัปตอนใหม่ เพราะติดเรียนออนไลน์แล้วการบ้านก็เยอะมากๆ เบย เหนื่อยแท้) 

ขอโทษจากใจที่อัปช้า (กราบงามๆท่านผู้อ่าน) 

By solu 6IX  

ความคิดเห็น